خروج 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ ”پنهنجي لاءِ پهرين جهڙا پٿر جا ٻه تختا تراش. جيڪي لفظ انهن پهرين تختن تي هئا، جيڪي تو ڀڃي ڇڏيا، سي آءٌ انهن تي لکندس. ²صبح جو تيار رهج. پوءِ سينا جبل تي چڙهي اچج، ۽ اتي جبل جي چوٽيءَ تي منهنجي اڳيان حاضر ٿجان. ³توسان گڏ ڪوبہ نہ چڙهي، ۽ سڄي جبل تي ڪٿي بہ ڪوبہ نظر نہ اچي؛ ايستائين جو رڍون ۽ ڍور بہ انهيءَ جبل جي سامهون نہ چرن.“

⁴موسيٰ پهرين جهڙا پٿر جا ٻه تختا تراشيا، ۽ صبح سوير اُٿي، پنهنجي هٿ ۾ ٻئي تختا کڻي، جيئن اسان جي پيءُ کيس حڪم ڏنو هو تيئن سينا جبل تي چڙهي ويو. ⁵پوءِ اسان جو پيءُ ڪڪر ۾ هيٺ لهي آيو ۽ اتي سندس ڀرسان بيٺو، ۽ اسان جي پيءُ جي نالي جو اعلان ڪيائين.

⁶اسان جو پيءُ سندس اڳيان لنگهندي اعلان ڪيو تہ ”تنهنجو پيءُ — رحم وارو ۽ مهربان، دير سان ڪاوڙجڻ وارو، ۽ عهد جي لافاني شفقت ۽ وفاداريءَ سان ڀرپور، ⁷هزارن لاءِ عهد جي شفقت قائم رکندڙ، ڏوهه، بغاوت ۽ گناهه معاف ڪندڙ؛ تڏهن بہ ڏوهاريءَ کي ڇڏي نہ ڏيندو، ماءُ پيءُ جو ڏوهه ٻارن ۽ پوٽن تي، ٽين ۽ چوٿين پيڙهيءَ تائين آڻيندو.“

⁸موسيٰ جلدي زمين تائين جهڪي عبادت ڪئي. ⁹چيائين تہ ”جيڪڏهن تنهنجي نظر ۾ مون کي مهر ملي آهي، اي مالڪ بابا، تہ مالڪ بابا اسان جي وچ ۾ هلندو رهي، جيتوڻيڪ هيءَ هڪ ضدي قوم آهي. اسان جو ڏوهه ۽ گناهه معاف ڪر، ۽ اسان کي پنهنجي ميراث بڻائي وٺ.“

¹⁰فرمايائين تہ ”آءٌ هڪ عهد ٿو ڪريان. تنهنجي سڀني ماڻهن جي اڳيان اهڙا عجيب ڪم ڪندس جيڪي ڪنهن قوم ۾ يا سڄي زمين تي ڪڏهن پيدا ڪيا نہ ويا آهن. اهي سڀ ماڻهو جن جي وچ ۾ تون رهين ٿو، تنهنجي پيءُ جو ڪم ڏسندا، ڇاڪاڻ تہ جيڪو آءٌ تو سان ڪري رهيو آهيان سو ڀوائتو آهي. ¹¹جيڪو آءٌ اڄ توکي حڪم ڏيان ٿو تنهن تي عمل ڪر. آءٌ تنهنجي اڳيان اموري، ڪنعاني، حتي، فرزي، حوي ۽ يبوسي ڪڍي رهيو آهيان. ¹²خبردار، جنهن ملڪ ۾ تون داخل ٿي رهيو آهين، اتي رهندڙن سان ڪو عهد نہ ڪج، نہ تہ اهي تنهنجي وچ ۾ ڦندو بڻجي پوندا. ¹³ان جي بدران، انهن جون قربان گاهون ڊاهي ڇڏ، انهن جا ٿنڀا ڀڃي ڇڏ، ۽ انهن جا اشيره ٿنڀا وڍي ڇڏ. ¹⁴ڪنهن ٻئي معبود اڳيان نہ جهڪج — تنهنجي پيءُ جو نالو غيرتمند آهي؛ هو غيرتمند پيءُ آهي.“ ^a a v14 اسان جي پيءُ جي غيرت ڪو ننڍڙو ساڙ ناهي، بلڪ مڙس جو پنهنجي ڪنوار لاءِ سخت ۽ حفاظت ڪندڙ پيار آهي — هو پنهنجن ٻارن جي دلين ۾ انهن بتن کي حصو نہ ڏيندو جيڪي کين برباد ڪن ٿا.

¹⁵”ملڪ جي رهاڪن سان عهد نہ ڪج، ڇاڪاڻ تہ جڏهن اهي پنهنجي معبودن پٺيان زناڪاري ڪندا ۽ انهن لاءِ قرباني ڏيندا، تڏهن توکي سڏيندا، ۽ تون انهن جي قرباني مان کائيندين؛ ¹⁶جڏهن تون سندن ڌيئرون پنهنجن پٽن لاءِ وٺندين ۽ سندن ڌيئرون پنهنجي معبودن پٺيان زناڪاري ڪنديون، تڏهن تنهنجي پٽن کي بہ ساڳيو ڪرڻ تي ڇڪينديون.“

¹⁷”ڍاريل ڌاتوءَ جا معبود پنهنجي لاءِ نہ ٺاهج.“

¹⁸”بي خميري ماني جي عيد ملهاءِ؛ جيئن مون توکي حڪم ڏنو، تيئن ابيب جي مهيني ۾ مقرر وقت تي ست ڏينهن بي خميري ماني کاءُ — ڇاڪاڻ تہ ابيب جي مهيني ۾ تون مصر مان نڪتين.“

¹⁹”هر پهريون ڄاول جيڪو ڳڀ کولي ٿو سو منهنجو آهي — تنهنجي مال جو هر نر، ڍور ۽ رڍ جو پهريون ٻچو.“

²⁰”گڏهه جي پهرين ٻچي کي رڍ جو ٻچو ڏئي ڇڏائج؛ جيڪڏهن نہ ڇڏائين تہ ان جي ڳچي ڀڃي ڇڏ. پنهنجن پٽن جي سڀني پهرين ڄاولن کي ڇڏائج. ڪوبہ منهنجي اڳيان خالي هٿ حاضر نہ ٿئي.“

²¹”ڇهه ڏينهن ڪم ڪج؛ ستين ڏينهن آرام ڪج — هر هلائڻ ۽ فصل لڻڻ جي موسم ۾ بہ آرام ڪج.“

²²”ڪڻڪ جي لڻيءَ جي پهرين پوک سان هفتن جي عيد ملهاءِ، ۽ سال جي موڙ تي فصل گڏ ڪرڻ جي عيد ملهاءِ.“

²³”سال ۾ ٽي ڀيرا تنهنجا سڀ نر اسرائيل جي مالڪ پيءُ جي اڳيان حاضر ٿين. ²⁴ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجي اڳيان قومن کي ڪڍي ڇڏيندس ۽ تنهنجون سرحدون وڌائيندس؛ جڏهن تون سال ۾ ٽي ڀيرا تنهنجي پيءُ جي اڳيان حاضر ٿيڻ لاءِ چڙهندين، تڏهن ڪوبہ تنهنجي ملڪ تي نہ للچائيندو.“

²⁵”منهنجي قرباني جو رت خميريءَ واري ڪنهن شيءِ سان گڏ پيش نہ ڪج، ۽ فصح جي عيد جي قرباني کي صبح تائين رهڻ نہ ڏج.“

²⁶”پنهنجي زمين جي پهرين ڦلن مان بهترين ڦل تنهنجي پيءُ جي گھر ۾ آڻج. ٻڪريءَ جي ٻچي کي سندس ماءُ جي کير ۾ نہ پچائج.“

²⁷پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ ”اهي لفظ لک، ڇاڪاڻ تہ انهن لفظن موجب مون توسان ۽ اسرائيل سان عهد ڪيو آهي.“

²⁸موسيٰ اتي اسان جي پيءُ سان گڏ چاليھ ڏينهن ۽ چاليھ راتيون رهيو، نہ ماني کاڌائين نہ پاڻي پيتائين. عهد جا لفظ، يعني ڏهه ڳالهيون، تختن تي لکيائين.

موسيٰ هيٺ لهي ٿو

²⁹جڏهن موسيٰ شاهديءَ جا ٻئي تختا پنهنجي هٿ ۾ کڻي سينا جبل تان لهي رهيو هو، تڏهن کيس خبر نہ هئي تہ اسان جي پيءُ سان ڳالهائڻ ڪري سندس منهن چمڪي پيو آهي. ³⁰هارون ۽ سڀني بني اسرائيل موسيٰ جو منهن چمڪندي ڏٺو، تنهنڪري کيس ويجهو وڃڻ کان ڊڄڻ لڳا. ³¹موسيٰ کين سڏيو، تہ هارون ۽ جماعت جا سڀ اڳواڻ موٽي آيا، پوءِ موسيٰ ساڻن ڳالهايو. ³²پوءِ سڀ بني اسرائيل ويجهو آيا، ۽ جيڪي ڪجهه اسان جي پيءُ سينا جبل تي کيس چيو هو، سو سڀ کين حڪم طور ٻڌايائين. ³³جڏهن موسيٰ ساڻن ڳالهائي فارغ ٿيو، تڏهن پنهنجي منهن تي پردو وجهي ڇڏيائين. ³⁴پر جڏهن بہ موسيٰ اسان جي پيءُ سان ڳالهائڻ لاءِ سندس اڳيان ويندو هو، تڏهن نڪرڻ تائين پردو لاهي ڇڏيندو هو؛ پوءِ نڪري ايندو هو ۽ بني اسرائيل کي جيڪو کيس حڪم ٿيو هو سو ٻڌائيندو هو. ³⁵بني اسرائيل ڏسندا هئا تہ موسيٰ جو منهن چمڪندڙ آهي، ۽ موسيٰ پنهنجي منهن تي وري پردو وجهي ڇڏيندو هو، جيستائين اسان جي پيءُ سان ڳالهائڻ لاءِ وري اندر نہ ويندو هو.