Araarri Argama Isaa Dhorka

Biyyattii akka argatan, garuu argama isaa akka hin arganne itti himamnaan, namoonni ni gaddan, faaya isaaniis of irraa baasan. Museen, inni akkuma namni michuu isaa wajjin dubbatu Abbaa keenya wajjin fuulaa fuulatti dubbatu, isa malee tarkaanfii tokko illee deemuu dida; achiis ulfina isaa arguuf kadhata, dhagaa keessattis ni dhokfama.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–3, 5, 14, 17, 19–23

Boqonnaa 33.

Abbaan keenya Musee'tti akkana jedhe, «Ati fi uummanni ati Gibxii keessaa baaste asii ba'aa, biyya ani Abrahaamiif, Yisaaqiifi fi Yaaqoobiif ‹sanyii keessaniif nan kenna› jedhee kakadheetti ba'aa. Ani ergamaa tokko si dura nan erga, Kana'aanota, Amoorota, Heetota, Pheriizota, Hiwwotaa fi Yebuusota nan baasa. Biyya aannanii fi damma yaa'utti ba'aa; garuu ani isin gidduu hin ba'u, sababii isin uummata mataa jabeessa waan taatanniif, karaa irratti isin balleessuu nan danda'a.»

Uummanni oduu gadadoo kana yeroo dhaga'u booyee, namni tokkollee faaya isaa hin uwwifanne.

Abbaan keenya Musee'tti akkana jedhee ture, «Ijoollee Israa'elitti akkana jedhi: Isin uummata mataa jabeessa dha. Yoo ani yeroo gabaabaa tokko isin gidduu deemee, isin nan balleessa. Egaa amma akka ani waan isiniif godhu murteessuuf faaya keessan of irraa baasaa.»

Kanaaf ijoolleen Israa'el tulluu Horeeb irraa eegalanii faaya isaanii of irraa baasan.

Dunkaana Wal-gahii

Musee dunkaana fuudhee buufata alatti, buufata irraa fagaatti dhaabee, «dunkaana wal-gahii» jedhee waamu ture. Nama hundi Abbaa keenya barbaadu gara dunkaana wal-gahii buufata alaa jiruutti in ba'a ture. Yeroo Musee gara dunkaanaatti ba'u hundumaa, uummanni hundi ka'ee, tokkoon tokkoon isaanii balbala dunkaana isaatti dhaabatee, hanga inni seenutti Musee ilaala ture. Yeroo Musee dunkaana seenu hundumaa, utubaan duumessaa gadi bu'ee balbala dunkaanaa irra dhaabata ture, Abbaan keenyas Musee wajjin dubbata ture. Yeroo uummanni hundi utubaa duumessaa balbala dunkaanaa irra dhaabatee argan, ka'anii tokkoon tokkoon isaanii balbala dunkaana ofii isaatti in sagadu ture. Kanaaf Abbaan keenya akkuma namni hiriyaa isaa wajjin dubbatu, Musee wajjin fuula-fuulaan dubbata ture. Musee gara buufataatti in deebi'a ture; garuu tajaajilaan isaa dargaggeessi Iyaasuu ilmi Nuun dunkaana keessaa hin ba'u ture. ^a

Argamni Abbaa Keenyaa Nu Wajjin Jira

Musee Abbaa keenyatti akkana jedhe, «Kunoo, ati ‹Uummata kana baasi› naan jetta, garuu eenyu na wajjin akka ergitu natti hin himne. Ta'ellee ati ‹Maqaan si beeka, ana biratti illee araara argatteerta› jette. Egaa ani ija kee duratti araara argadheera yoo ta'e, akkan si beekuufi ija kee duratti araara argachaa jiruuf, karaa kee na argisiisi. Kana illee yaadadhu—saba kun uummata kee dha.»

Innis, «Argamni koo si wajjin in deema, anis boqonnaa sii nan kenna» jedhe.

Musee isatti akkana jedhe, «Yoo argamni kee nu wajjin hin deemne, asii nu hin baasin. Ani fi uummanni kee ija kee duratti araara akka argannu kan biraan maaliin beekama? Ati nu wajjin deemuudhaan, ani fi uummanni kee uummata fuula lafaa irra jiru hundumaa irraa addaan hin baafamnuu?»

Abbaan keenyas Musee'tti, «Waan ati gaafatte kana ofumaa ani nan godha, sababii ati ija koo duratti araara argatteef, maqaa keetiinis si beekaa» jedhe.

Yommus Musee, «Maaloo ulfina kee na argisiisi» jedhe.

Innis akkana jedhe, «Ani gaarummaa koo hundumaa fuula kee dura nan darbsa, maqaa koos fuula kee duratti nan labsa. Isa ani gaarummaa itti agarsiisuuf barbaadu nan gaarummaa agarsiisa, isa ani araara itti godhuuf barbaadu immoo nan araaraa.» Itti dabalees, «Fuula koo argitee hin dandeessu, sababii namni tokkollee na argee jiraachuu hin danda'uuf» jedhe. Abbaan keenyas, «Iddoon tokko na bira jira; ati kattaa irra in dhaabatta, yeroo ulfinni koo darbu, ani si boolla kattaa keessa nan kaa'a, hanga ani darbutti harka kootiin si nan haguuga. Ergasii harka koo nan fudhadha, ati duubaan koo in argita; fuulli koo garuu hin argamu.»