Hiji Raja Sieun, Hiji Nabi Dipanggil
Lantaran sieun ku naon anu dilakukeun ku Israil ka urang Amori, Moab nyéwa Bileam pikeun nyapa maranéhna. Manéhna ngan bisa malikan naon anu dipangandikakeun ku Rama urang ka manéhna, sarta hal éta dibuktikeun ku hiji kalde, anu nempo pedang nu dicabut nangtung di tengah jalan, padahal ahli tingal anu kawentar éta teu nempo.
22 1Tuluy urang Israil arindit terus masanggrahan di tanah datar Moab, di peuntaseun Walungan Yarden, nu mayunan Yeriho. 2Harita Balak bin Sipor nyaho kana sagala rupa nu geus dipigawe ku urang Israil ka urang Amori. 3Urang Moab kacida sarieuneunana ka eta bangsa, sabab jumlahna loba pisan; urang Moab ngarasa salempang ku ayana urang Israil. 4Urang Moab ngomong ka para kokolot Midian, “Ieu jalma rea bakal ngaberesihkeun sagala nu aya di sakurilingeun urang, cara sapi ngarangsum jujukutan di tegal.” Harita Balak bin Sipor jadi raja Moab.
5Manehna ngutus utusan-utusan ka Bileam bin Beor di Petor, deukeut Walungan Efrat di tanah bangsana, pikeun ngajak manehna. Ceuk manehna, “Tuh, aya hiji bangsa nu kaluar ti Mesir. Tuh, maranehna ngaliputan sakuliah tanah, sarta geus maratuh hareupeun kaula. 6Ku kituna, hiap sumping, sapakeun ieu bangsa pikeun kaula — maranehna leuwih kuat ti batan kaula. Sugan bae ku kitu mah kaula bisa ngelehkeun jeung ngusir maranehna ti ieu tanah, sabab kaula nyaho: sing saha nu diberkahan ku anjeun bakal diberkahan, jeung sing saha nu disapa ku anjeun bakal kasapa.”
7Para kokolot Moab jeung para kokolot Midian tuluy arindit bari mawa duit buruhan tukang tenung, tepi ka Bileam, tuluy nepikeun ucapan Balak.
8Ceuk Bileam ka maranehna, “Peuting ieu mah ngarereb heula di dieu, engke kami nepikeun deui naon nu diandikakeun ku Allah ka kami.” Jadi para pajabat Moab ngareureuh di tempat Bileam.
9Tuluy Rama urang nyumping ka Bileam sarta ngandika, “Saha eta jalma-jalma nu aya jeung maneh teh?”
10Bileam unjukan ka Rama urang, “Balak bin Sipor, raja Moab, parantos ngutus utusan ka abdi, saurna: 11Tuh, bangsa nu kaluar ti Mesir teh ngaliputan sakuliah tanah. Ku kituna, hiap sumping, sapakeun eta bangsa pikeun kaula — sugan kaula bisa merangan jeung ngusir maranehna.”
12Tapi Rama urang ngandika ka Bileam, “Maneh ulah milu jeung maranehna. Ulah nyapa eta bangsa, sabab maranehna geus diberkahan.”
13Isukna Bileam hudang, tuluy ngomong ka para pajabat Balak, “Baralik bae ka tanah maraneh — Allah geus teu ngawidian kami milu jeung maraneh.”
14Para pajabat Moab tuluy arindit mulang ka Balak sarta ngalaporkeun, “Bileam embung milu jeung abdi sadaya.”
15Tuluy Balak ngutus deui para pajabat — leuwih loba jeung leuwih dihormat batan nu ti heula. 16Maranehna tepi ka Bileam, tuluy ngomong, “Kieu saur Balak bin Sipor: Ulah aya nu ngahalangan anjeun sumping ka kaula, 17sabab kaula bakal ngamulyakeun anjeun kacida, sarta bakal ngalakonan naon bae nu dipundut ku anjeun ka kaula. Ku kituna, hiap sumping, sapakeun ieu bangsa pikeun kaula.”
18Bileam ngawaler ka para gandek Balak, “Sanajan Balak mere kami imahna nu pinuh ku perak jeung emas, kami moal bisa ngaliwatan timbalan Allah, boh dina perkara leutik boh perkara gede. 19Ayeuna mah, maraneh oge ngarereb heula di dieu peuting ieu, supaya kami nyaho naon deui nu rek diandikakeun ku Rama urang ka kami.”
20Tuluy peutingna Rama urang nyumping ka Bileam sarta ngandika, “Ku sabab jalma-jalma eta datang ngajak maneh, geura hudang jeung milu jeung maranehna, tapi pigawe ngan naon nu diandikakeun ku Kami ka maneh.”
21Isukna Bileam hudang, tuluy masangan sela kaldena, tuluy indit jeung para pajabat Moab.
Rama Urang Ngandika Ngaliwatan Kalde
22Tapi Rama urang bendu ku lantaran Bileam indit, tuluy malaikat Rama urang ngadeg di jalan pikeun ngahalangan Bileam. Harita Bileam keur tunggang kalde, dibarengan ku dua gandekna. 23Kalde teh nenjo malaikat Rama urang keur ngadeg di jalan bari nyepeng pedang nu geus dicabut, tuluy kaldena nyingkah ti jalan asup ka tegal. Ku kituna Bileam neunggeulan kalde sina balik deui ka jalan. 24Tuluy malaikat Rama urang ngadeg di jalan nu heurin di antara kebon-kebon anggur, nu di kenca katuhuna aya tembok. 25Barang kalde nenjo malaikat Rama urang, manehna nyingkah neueulkeun awakna kana tembok, nepi ka suku Bileam kajepit kana tembok, nya ku Bileam dipeupeuh deui.
26Malaikat Rama urang terus maju deui, tuluy ngadeg di tempat nu heurin, nu teu bisa nyingkah boh ka katuhu boh ka kenca. 27Barang kalde nenjo malaikat Rama urang, manehna ngedeng handapeun Bileam; Bileam ambek pisan, tuluy kaldena dipeupeuh ku iteuk.
28Tuluy Rama urang mukakeun sungut kalde, tuluy kaldena ngomong ka Bileam, “Naon dosa kuring ka anjeun, nepi ka kuring dipeupeuh tilu kali?”
29Bileam ngajawab ka kalde, “Maneh geus moyok ka kami! Lamun kami nyekel pedang, tangtu maneh geus dipaehan ku kami ayeuna.”
30Ceuk kalde ka Bileam, “Lain kuring teh kalde anjeun, nu salawasna ditunggangan ku anjeun ti baheula nepi ka poe ieu? Naha kuring kungsi kieu ka anjeun saencanna?” Waler Bileam, “Henteu.”
31Tuluy Rama urang mukakeun panon Bileam, nya katenjoeun ku manehna malaikat Rama urang keur ngadeg di jalan bari nyepeng pedang nu geus dicabut, tuluy Bileam tumungkul sujud nyuuh kana taneuh.
32Saur malaikat Rama urang ka manehna, “Ku naon kaldena ku maneh dipeupeuh tilu kali? Kami datang pikeun ngahalangan maneh, sabab lampah maneh teh salasar hareupeun kami. 33Kalde teh nenjo ka kami terus nyingkah ti kami tilu kali. Lamun manehna henteu nyingkah, tangtu maneh geus dipaehan ku kami, ari kaldena mah dihirupan.”
34Bileam unjukan ka malaikat Rama urang, “Abdi parantos midosa — abdi henteu terang yen anjeun ngadeg di jalan pikeun ngahalangan abdi. Ayeuna upami ieu teu kamanah ku anjeun, abdi bade mulang deui.”
35Saur malaikat Rama urang ka Bileam, “Tuluykeun milu jeung jalma-jalma eta, tapi omongkeun ngan naon nu dibejakeun ku kami ka maneh.” Nya Bileam neruskeun indit jeung para pajabat Balak.
36Barang Balak ngadenge yen Bileam rek datang, manehna kaluar rek mapagkeun di hiji kota Moab, di wates Arnon, di tungtung wewengkonna. 37Ceuk Balak ka Bileam, “Lain kaula geus ngutus rurusuhan sangkan anjeun datang? Naha anjeun henteu daratang ka kaula? Naha ceuk anjeun kaula teu bisa ngamulyakeun anjeun?”
38Waler Bileam ka Balak, “Tuh, kami ayeuna geus datang ka anjeun — tapi naha kami bisa ngomong sakarep? Kami ngan bisa ngucapkeun naon nu diselapkeun ku Allah kana sungut kami.”
39Tuluy Bileam indit jeung Balak, tepi ka Kiryat-Huzot. 40Balak meuncit sapi jeung domba, tuluy ngirim bagianana ka Bileam jeung ka para pajabat nu marengan manehna. 41Isukna Balak ngajak Bileam naek ka Bamot-Baal, ti dinya manehna bisa nenjo sabagian ti eta bangsa.