Çapkirî

Jimar 22 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Padîşahek Ditirse, Pêxemberek Tê Gazîkirin

Ji ber tiştê ku Îsraêl bi Amoriyan kir tirsiyayî, Moav Bilam kirê dike ku nifiran li wan bike. Ew tenê dikare tiştê ku Bavê me ji wî re dibêje dubare bike, û xala bi kerekê tê diyarkirin, yê ku şûrê kişandî yê li ser rê sekinî dibîne gava sêrbazê navdar nabîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 9, 12, 20, 32–33, 35

Beş 22.

Piştre Îsraêlî bi rê ketin û li deştên Moavê, li aliyê din ê Çemê Şerîayê, li hemberî Erîhayê bi cih bûn. Îcar Balaqê kurê Siporî her tiştê ku Îsraêlê bi Amoriyan kiribû dît. Moav ji vî gelî gelek tirsiya, çimkî ew pir bûn; Moav ji Îsraêliyan bi xof bû. Moavê ji rihspiyên Midyanê re got: “Ev elaleta mezin wê her tiştê ku li dora me ye bialêse, çawa ku ga giyayê zeviyê dialêse.” Wê demê Balaqê kurê Siporî padîşahê Moavê bû.

Wî qasid şandin ba Bilamê kurê Beor, li Petorê ku li ber Çemê Firatê, li welatê gelê wî ye, da ku gazî wî bikin. Wî got: “Va ye, gelek ji Misrê derketiye. Va ye, wan rûyê erdê girtiye û li hemberî min bi cih bûne. Ji kerema xwe were, ji min re nifirê li vî gelî bike, çimkî ew ji min bi hêztir in. Belkî wê gavê ez karibim li wan bixim û wan ji welêt derxim; çimkî ez dizanim: yê ku tu pîroz bikî, pîroz e û yê ku tu nifirê lê bikî, nifirkirî ye.”

Rihspiyên Moavê û rihspiyên Midyanê, bi heqê fêlbêjiyê di destê xwe de, çûn û gihîştin ba Bilam û gotinên Balaq jê re gotin.

Wî ji wan re got: “Îşev li vir bimînin, ezê çawa ku Xwedê ji min re bipeyive, bersivê ji we re vegerînim.” Loma mezinên Moavê li ba Bilam man.

Piştre Bavê me hat ba Bilam û got: “Ev mirovên ku bi te re ne kî ne?”

Bilam ji Bavê me re got: “Balaqê kurê Siporî, padîşahê Moavê, ji min re xeber şandiye: Va ye, gelê ku ji Misrê derketiye rûyê erdê girtiye. Niha were, ji min re nifirê li wan bike; belkî ez karibim li dijî wan şer bikim û wan derxim.”

Lê Bavê me ji Bilam re got: “Bi wan re neçe. Nifirê li vî gelî neke, çimkî ew pîrozkirî ne.”

Bilam wê sibê rabû û ji mezinên Balaq re got: “Vegerin welatê xwe, çimkî Xwedê nehişt ku ez bi we re werim.”

Mezinên Moavê rabûn, çûn ba Balaq û gotin: “Bilam nexwest ku bi me re were.”

Piştre Balaq dîsa mezin şandin, ji yên pêşîn hê pirtir û birûmettir. Ew hatin ba Bilam û jê re gotin: “Balaqê kurê Siporî weha dibêje: Bila tu tişt pêşiya te negire ku tu werî ba min, çimkî ezê gelek rûmetê bidim te û her tiştê ku tu ji min re bibêjî, ezê bikim. Loma ji kerema xwe were û ji min re nifirê li vî gelî bike.”

Bilam bersiv da xulamên Balaq û got: “Heke Balaq mala xwe ya tijî zîv û zêr bide min jî, ez nikarim ji emrê Xwedê derbas bibim, ne tiştekî biçûk û ne jî tiştekî mezin bikim. Niha ji kerema xwe, hûn jî îşev li vir bimînin, da ku ez hîn bibim ka Bavê me wê ji min re çi din bibêje.”

Û bi şev Bavê me hat ba Bilam û jê re got: “Madem ku ev mirov hatine ku gazî te bikin, rabe û bi wan re here; lê tenê tiştê ku ez ji te re bibêjim, bike.”

Loma Bilam serê sibê rabû, kurtan li kera xwe kir û bi mezinên Moavê re çû.

Bavê Me Bi Kerekê Dipeyive

Lê ji ber ku ew çû, hêrsa Bavê me rabû û milyaketê Bavê me wek neyarê Bilam li ser rê sekinî. Bilam li kera xwe siwar bû û her du xulamên wî bi wî re bûn. Kerê milyaketê Bavê me dît ku li ser rê sekiniye û şûrê wî yê kişandî di destê wî de ye; ew ji rê derket û ket nav zeviyê. Loma Bilam li kerê xist da ku wê vegerîne ser rê. Paşê milyaketê Bavê me li riyeke teng a di navbera rezan de sekinî, ku li her aliyekî dîwarek hebû. Kerê milyaketê Bavê me dît, xwe li dîwêr da û lingê Bilam li dîwêr pelçiqand; loma wî dîsa li wê xist.

Milyaketê Bavê me hê pêştir çû û li cihekî teng sekinî, ku cih tunebû meriv ne li rastê ne jî li çepê bizivire. Gava kerê milyaketê Bavê me dît, ew di bin Bilam de raza; hêrsa Bilam rabû û wî bi şiva xwe li wê xist.

Piştre Bavê me devê kerê vekir û wê ji Bilam re got: “Min çi bi te kiriye ku te ev sê car li min xist?”

Bilam ji kerê re got: “Te henekên xwe bi min kirin! Heke şûrek di destê min de hebûya, minê niha tu bikuştayî.”

Kerê ji Bilam re got: “Ma ez ne kera te me, ya ku tu hemû jiyana xwe heta îro li min siwar bûyî? Ma qet berê min wisa bi te kiriye?” Wî got: “Na.”

Piştre Bavê me çavên Bilam vekirin û wî milyaketê Bavê me dît ku li ser rê sekiniye û şûrê wî yê kişandî di destê wî de ye; ew xwe tewand û li ser rûyê xwe ket erdê.

Milyaketê Bavê me jê re got: “Te çima ev sê car li kera xwe xist? Ez wek neyar derketime, çimkî riya te li ber min bêserûber e. Kerê ez dîtim û van her sê caran xwe ji ber min bada. Heke wê xwe ji ber min nedaba alî, minê heta niha tu bikuştayî û ew sax bihişta.”

Bilam ji milyaketê Bavê me re got: “Min guneh kir; min nizanibû ku tu li ser rê li hemberî min sekinîbûyî. Niha heke ev li ber çavê te xerab e, ezê vegerim.”

Milyaketê Bavê me ji Bilam re got: “Bi mirovan re here, lê tenê tiştê ku ez ji te re bibêjim, bibêje.” Loma Bilam bi mezinên Balaq re çû.

Gava Balaq bihîst ku Bilam tê, ew derket pêşiya wî, li bajarê Moavê yê li ser sînorê Arnonê, li dawiya sînor. Balaq ji Bilam re got: “Ma min bi lez neşand ku gazî te bikim? Tu çima nehatî ba min? Ma bi rastî ez nikarim rûmetê bidim te?”

Bilam ji Balaq re got: “Va ye, niha ez hatim ba te; lê ma ez dikarim her tiştî bibêjim? Ez tenê dikarim tiştê ku Xwedê dixe devê min bibêjim.”

Loma Bilam bi Balaq re çû û ew hatin Qiryat-Hûsotê. Balaq dewar û pez kirin qurban û par ji Bilam û ji mezinên ku bi wî re bûn re şandin. Serê sibê Balaq Bilam rakir û derxist Bamot-Baalê; û ji wir wî qeraxa gel dît.