ગણના 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹પછી ઇઝરાયલીઓ નીકળ્યા અને યર્દનની પેલે પાર, યરીખોની સામે, મોઆબના મેદાનોમાં છાવણી નાખી. ²સિપ્પોરના પુત્ર બાલાકે ઇઝરાયલે અમોરીઓને જે બધું કર્યું હતું તે જોયું. ³મોઆબ એ લોકોથી ખૂબ ડર્યો, કારણ કે તેઓ ઘણા હતા; મોઆબ ઇઝરાયલીઓથી ત્રાસી ગયો. ⁴મોઆબે મિદ્યાનના વડીલોને કહ્યું, “જેમ બળદ ખેતરનું ઘાસ ચાટી જાય, તેમ આ ટોળું આપણી આસપાસનું બધું ચાટી જશે.” તે સમયે સિપ્પોરનો પુત્ર બાલાક મોઆબનો રાજા હતો.

⁵તેણે બયોરના પુત્ર બલામને બોલાવવા સંદેશવાહકો મોકલ્યા; બલામ પથોરમાં, ફ્રાત નદીને કાંઠે, પોતાના લોકોની ભૂમિમાં હતો. તેણે કહ્યું, “જો, એક પ્રજા મિસરમાંથી નીકળી આવી છે. જો, તેઓ ભૂમિની સપાટી ઢાંકી દે છે, અને મારી સામે વસ્યા છે. ⁶હવે આવ, કૃપા કરીને મારા માટે આ પ્રજાને શાપ આપ—તેઓ મારા કરતાં બળવાન છે. કદાચ ત્યારે હું તેમને હરાવીને ભૂમિમાંથી કાઢી મૂકી શકું, કારણ કે હું જાણું છું: જેને તું આશીર્વાદ આપે તે આશીર્વાદિત થાય, અને જેને તું શાપ આપે તે શાપિત થાય.”

⁷મોઆબના વડીલો અને મિદ્યાનના વડીલો હાથમાં જોશ જોવાની દક્ષિણા લઈને ગયા, અને બલામ પાસે આવીને તેને બાલાકના શબ્દો કહ્યા.

⁸તેણે તેમને કહ્યું, “આજ રાત અહીં રહો, અને ઈશ્વર મને જેમ કહેશે તેમ હું તમને જવાબ લાવી આપીશ.” તેથી મોઆબના અધિકારીઓ બલામ સાથે રહ્યા.

⁹પછી આપણા પિતા બલામ પાસે આવ્યા અને કહ્યું, “તારી સાથે આ માણસો કોણ છે?”

¹⁰બલામે આપણા પિતાને કહ્યું, “મોઆબના રાજા, સિપ્પોરના પુત્ર બાલાકે મને સંદેશો મોકલ્યો છે: ¹¹જો, મિસરમાંથી નીકળી આવેલી પ્રજા ભૂમિની સપાટી ઢાંકી દે છે. હવે આવ, મારા માટે તેમને શાપ આપ—કદાચ હું તેમની સામે લડીને તેમને કાઢી મૂકી શકું.”

¹²પણ આપણા પિતાએ બલામને કહ્યું, “તું તેમની સાથે ન જા. એ લોકોને શાપ ન આપ, કારણ કે તેઓ આશીર્વાદિત છે.”

¹³બલામ તે સવારે ઊઠ્યો અને બાલાકના અધિકારીઓને કહ્યું, “તમારી ભૂમિમાં પાછા જાઓ—ઈશ્વરે મને તમારી સાથે જવા દેવાની ના પાડી છે.”

¹⁴મોઆબના અધિકારીઓ ઊઠ્યા, બાલાક પાસે ગયા, અને કહ્યું, “બલામે અમારી સાથે આવવાની ના પાડી.”

¹⁵પછી બાલાકે ફરી અધિકારીઓ મોકલ્યા—જે પહેલાંના કરતાં વધારે સંખ્યામાં અને વધારે માનવંત હતા. ¹⁶તેઓ બલામ પાસે આવ્યા અને કહ્યું, “સિપ્પોરનો પુત્ર બાલાક કહે છે: મારી પાસે આવવાથી તને કોઈ બાબત રોકે નહિ, ¹⁷કારણ કે હું તને ખૂબ માન આપીશ, અને તું મને જે કહેશે તે બધું કરીશ. તો કૃપા કરીને આવ અને મારા માટે આ પ્રજાને શાપ આપ.”

¹⁸બલામે બાલાકના સેવકોને જવાબ આપ્યો, “જો બાલાક મને ચાંદી અને સોનાથી ભરેલું પોતાનું ઘર આપે, તોપણ નાનું કે મોટું કરવા હું ઈશ્વરની આજ્ઞાની બહાર જઈ શકું નહિ. ¹⁹હવે કૃપા કરીને, તમે પણ આજ રાત અહીં રહો, જેથી આપણા પિતા મને હજી શું કહેશે તે હું જાણી શકું.”

²⁰રાતે આપણા પિતા બલામ પાસે આવ્યા અને તેને કહ્યું, “જ્યારે આ માણસો તને બોલાવવા આવ્યા છે, ત્યારે ઊઠીને તેમની સાથે જા, પણ હું તને જે કહું તે જ કર.”

²¹તેથી બલામ સવારે ઊઠ્યો, પોતાની ગધેડી પર જીન બાંધ્યું, અને મોઆબના અધિકારીઓ સાથે ગયો.

આપણા પિતા ગધેડી દ્વારા બોલે છે

²²પણ તે ગયો તેથી આપણા પિતાનો કોપ સળગ્યો, અને આપણા પિતાના દૂત બલામના વિરોધી તરીકે રસ્તામાં ઊભા રહ્યા. બલામ પોતાની ગધેડી પર સવાર હતો, અને તેની સાથે તેના બે સેવકો હતા. ²³ગધેડીએ આપણા પિતાના દૂતને હાથમાં ખુલ્લી તરવાર સાથે રસ્તામાં ઊભેલા જોયા, અને તે રસ્તો છોડીને ખેતરમાં વળી ગઈ. તેથી ગધેડીને રસ્તા પર પાછી વાળવા બલામે તેને માર્યું. ²⁴પછી આપણા પિતાના દૂત દ્રાક્ષવાડીઓ વચ્ચેની સાંકડી કેડી પર ઊભા રહ્યા, જ્યાં બંને બાજુ ભીંત હતી. ²⁵ગધેડીએ આપણા પિતાના દૂતને જોયા, ભીંત સાથે દબાઈ, અને બલામનો પગ ભીંત સાથે દબાવ્યો, તેથી તેણે તેને ફરી માર્યું.

²⁶આપણા પિતાના દૂત આગળ ગયા અને એક સાંકડી જગાએ ઊભા રહ્યા, જ્યાં જમણે કે ડાબે વળવાની જગા ન હતી. ²⁷જ્યારે ગધેડીએ આપણા પિતાના દૂતને જોયા, ત્યારે તે બલામની નીચે બેસી પડી; તેનો કોપ ભડક્યો, અને તેણે તેને પોતાની લાકડીથી માર્યું.

²⁸પછી આપણા પિતાએ ગધેડીનું મોં ઉઘાડ્યું, અને તેણે બલામને કહ્યું, “મેં તને શું કર્યું છે, કે તેં મને આ ત્રણ વાર માર્યું?”

²⁹બલામે ગધેડીને કહ્યું, “તેં મારી મશ્કરી કરી છે! જો મારા હાથમાં તરવાર હોત, તો હું હમણાં જ તને મારી નાખત.”

³⁰ગધેડીએ બલામને કહ્યું, “શું હું તારી ગધેડી નથી, જેના પર તું આજ સુધી જીવનભર સવાર થયો છે? શું મેં પહેલાં ક્યારેય તારી સાથે આવું વર્તન કર્યું છે?” તેણે કહ્યું, “ના.”

³¹પછી આપણા પિતાએ બલામની આંખો ઉઘાડી, અને તેણે આપણા પિતાના દૂતને હાથમાં ખુલ્લી તરવાર સાથે રસ્તામાં ઊભેલા જોયા, અને તે નમીને ઊંધા મોંએ પડ્યો.

³²આપણા પિતાના દૂતે તેને કહ્યું, “તેં તારી ગધેડીને ત્રણ વાર કેમ મારી? હું વિરોધી તરીકે નીકળી આવ્યો છું, કારણ કે તારો માર્ગ મારી આગળ અવળો છે. ³³ગધેડીએ મને જોઈને આ ત્રણ વાર મારી પાસેથી બાજુએ વળી ગઈ. જો તે બાજુએ ન વળી હોત, તો હું અત્યાર સુધીમાં તને મારી નાખત અને તેને જીવતી રાખત.”

³⁴બલામે આપણા પિતાના દૂતને કહ્યું, “મેં પાપ કર્યું છે—મને ખબર ન હતી કે તમે મારો વિરોધ કરવા રસ્તામાં ઊભા હતા. હવે જો આ તમારી દૃષ્ટિમાં ખોટું હોય, તો હું પાછો વળીશ.”

³⁵આપણા પિતાના દૂતે બલામને કહ્યું, “એ માણસો સાથે જા, પણ હું તને જે કહું તે જ બોલ.” તેથી બલામ બાલાકના અધિકારીઓ સાથે આગળ ગયો.

³⁶જ્યારે બાલાકે સાંભળ્યું કે બલામ આવે છે, ત્યારે તે તેને મળવા મોઆબના નગરે, આર્નોનની સરહદ પર, સીમાના છેડે નીકળ્યો. ³⁷બાલાકે બલામને કહ્યું, “શું મેં તને બોલાવવા તાકીદથી માણસો મોકલ્યા ન હતા? તું મારી પાસે કેમ ન આવ્યો? શું હું ખરેખર તને માન આપી શકું નહિ?”

³⁸બલામે બાલાકને કહ્યું, “જો, હું હવે તારી પાસે આવ્યો છું—પણ શું હું ગમે તે બોલી શકું? ઈશ્વર મારા મોંમાં જે શબ્દ મૂકે તે જ હું બોલી શકું.”

³⁹તેથી બલામ બાલાક સાથે ગયો, અને તેઓ કિર્યાથ-હુસોથ પહોંચ્યા. ⁴⁰બાલાકે બળદ અને ઘેટાંનું બલિદાન કર્યું, અને બલામને તથા તેની સાથેના અધિકારીઓને ભાગ મોકલ્યા. ⁴¹સવારે બાલાકે બલામને લઈને તેને બામોથ-બઆલ પર ચઢાવ્યો, અને ત્યાંથી તેણે લોકોના છેડાના ભાગને જોયો.