ഒരു രാജാവ് ഭയപ്പെടുന്നു, ഒരു പ്രവാചകൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നു

ഇസ്രായേൽ അമോര്യരോടു ചെയ്തതു കണ്ടു ഭയന്ന മോവാബ് അവരെ ശപിക്കാൻ ബിലെയാമിനെ കൂലിക്കു വിളിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവ് തന്നോടു പറയുന്നതു മാത്രമേ അവന് ആവർത്തിക്കാൻ കഴിയൂ; അക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നത് ഒരു കഴുതയാണ് — പ്രസിദ്ധനായ ദർശകനു കാണാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ, വഴിയിൽ ഊരിയ വാളുമായി നിൽക്കുന്നവനെ അതു കാണുന്നു.

അധ്യായം 22.

പിന്നീട് ഇസ്രായേൽമക്കൾ യാത്ര തുടർന്ന്, യോർദാനക്കരെ യെരീഹോവിന് എതിരേ മോവാബ് സമതലങ്ങളിൽ പാളയമിറങ്ങി. ഇസ്രായേൽ അമോര്യരോടു ചെയ്തതെല്ലാം സിപ്പോരിന്റെ മകനായ ബാലാക്ക് കണ്ടു. ആ ജനം വളരെയധികമായിരുന്നതുകൊണ്ട് മോവാബ് അവരെ ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ടു; ഇസ്രായേൽമക്കളെച്ചൊല്ലി മോവാബ് നടുങ്ങി. മോവാബ് മിദ്യാന്റെ മൂപ്പന്മാരോട്, “കാള വയലിലെ പുല്ല് നക്കിത്തിന്നുന്നതുപോലെ ഈ കൂട്ടം നമുക്കു ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം നക്കിത്തിന്നും” എന്നു പറഞ്ഞു. സിപ്പോരിന്റെ മകനായ ബാലാക്ക് അക്കാലത്ത് മോവാബിന്റെ രാജാവായിരുന്നു.

അദ്ദേഹം യൂഫ്രട്ടീസിനരികെ, തന്റെ ജനത്തിന്റെ ദേശത്ത് പെഥോരിലുള്ള ബെയോരിന്റെ മകനായ ബിലെയാമിനെ വിളിക്കുവാൻ അവന്റെ അടുക്കൽ ദൂതന്മാരെ അയച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “നോക്കുക, ഒരു ജനം ഈജിപ്റ്റിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. നോക്കുക, അവർ ദേശത്തിന്റെ മുഖം മൂടി എനിക്ക് എതിരേ പാർപ്പുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ വന്ന് ഈ ജനത്തെ എനിക്കുവേണ്ടി ശപിക്കണമേ — അവർ എന്നെക്കാൾ ബലവാന്മാരാണ്. അപ്പോൾ ഒരുപക്ഷേ എനിക്ക് അവരെ തോല്പിച്ച് ദേശത്തുനിന്ന് ഓടിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും; എന്തെന്നാൽ താങ്കൾ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അനുഗൃഹീതനും താങ്കൾ ശപിക്കുന്നവൻ ശപിക്കപ്പെട്ടവനും ആണെന്ന് എനിക്കറിയാം.”

മോവാബിന്റെ മൂപ്പന്മാരും മിദ്യാന്റെ മൂപ്പന്മാരും ലക്ഷണം പറയുന്നതിനുള്ള പ്രതിഫലവും കയ്യിലെടുത്ത് ബിലെയാമിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് ബാലാക്കിന്റെ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു.

അദ്ദേഹം അവരോട്, “ഈ രാത്രി ഇവിടെ താമസിക്കുക; ദൈവം എന്നോടു കല്പിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു മറുപടി തരാം” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ മോവാബിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ ബിലെയാമിനോടൊപ്പം താമസിച്ചു.

അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് ബിലെയാമിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, “നിന്നോടൊപ്പമുള്ള ഈ മനുഷ്യർ ആരാണ്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

ബിലെയാം നമ്മുടെ പിതാവിനോട്, “മോവാബിന്റെ രാജാവായ, സിപ്പോരിന്റെ മകൻ ബാലാക്ക് എനിക്കു വാക്കയച്ചിരിക്കുന്നു: ‘നോക്കുക, ഈജിപ്റ്റിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടുവന്ന ജനം ദേശത്തിന്റെ മുഖം മൂടിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ വന്ന് അവരെ എനിക്കുവേണ്ടി ശപിക്കണമേ — ഒരുപക്ഷേ അവരോടു പൊരുതി അവരെ ഓടിക്കുവാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞേക്കും’ എന്നുതന്നെ” എന്നു പറഞ്ഞു.

എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ബിലെയാമിനോട്, “നീ അവരോടൊപ്പം പോകരുത്. ആ ജനത്തെ ശപിക്കുകയുമരുത്, എന്തെന്നാൽ അവർ അനുഗൃഹീതരാകുന്നു” എന്നരുളിച്ചെയ്തു.

ബിലെയാം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ബാലാക്കിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരോട്, “നിങ്ങളുടെ ദേശത്തേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുക — നിങ്ങളോടൊപ്പം വരുവാൻ എന്നെ അനുവദിക്കുന്നതിന് ദൈവം വിസമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

മോവാബിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാർ എഴുന്നേറ്റ് ബാലാക്കിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, “ബിലെയാം ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരുവാൻ വിസമ്മതിച്ചു” എന്നു പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾ ബാലാക്ക് ആദ്യത്തേവരെക്കാൾ അധികം പേരും അധികം മാന്യരുമായ പ്രഭുക്കന്മാരെ വീണ്ടും അയച്ചു. അവർ ബിലെയാമിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, “സിപ്പോരിന്റെ മകനായ ബാലാക്ക് പറയുന്നു: എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതിൽനിന്ന് ഒന്നും താങ്കളെ തടയാതിരിക്കട്ടെ, എന്തെന്നാൽ ഞാൻ താങ്കളെ ഏറ്റവും അധികം ബഹുമാനിക്കുകയും താങ്കൾ എന്നോടു പറയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. അതിനാൽ ദയവായി വന്ന് ഈ ജനത്തെ എനിക്കുവേണ്ടി ശപിക്കണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.

ബിലെയാം ബാലാക്കിന്റെ ഭൃത്യന്മാരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ബാലാക്ക് തന്റെ ഭവനം നിറയെ വെള്ളിയും പൊന്നും എനിക്കു തന്നാലും, ചെറുതോ വലുതോ ആയ ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ ദൈവത്തിന്റെ കല്പന ലംഘിച്ച് എനിക്കു കഴിയുകയില്ല. ഇപ്പോൾ ദയവായി ഈ രാത്രിയും നിങ്ങളും ഇവിടെ താമസിക്കുക; നമ്മുടെ പിതാവ് ഇനി എന്തു കൂടി എന്നോടു പറയുമെന്ന് ഞാൻ അറിയട്ടെ.”

രാത്രിയിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ബിലെയാമിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവനോട്, “ഈ മനുഷ്യർ നിന്നെ വിളിക്കുവാൻ വന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ എഴുന്നേറ്റ് അവരോടൊപ്പം പോകുക; എങ്കിലും ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നതു മാത്രം ചെയ്യുക” എന്നരുളിച്ചെയ്തു.

അങ്ങനെ ബിലെയാം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ കഴുതയ്ക്കു കോപ്പിട്ട് മോവാബിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരോടൊപ്പം പോയി.

നമ്മുടെ പിതാവ് ഒരു കഴുതയിലൂടെ സംസാരിക്കുന്നു

എന്നാൽ അവൻ പോയതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ ബിലെയാമിന്റെ എതിരാളിയായി വഴിയിൽ നിന്നു. ബിലെയാം തന്റെ കഴുതപ്പുറത്തു കയറി തന്റെ രണ്ടു ഭൃത്യന്മാരോടൊപ്പം പോകുകയായിരുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ ഊരിയ വാളു കയ്യിൽ പിടിച്ച് വഴിയിൽ നില്ക്കുന്നതു കഴുത കണ്ട്, വഴിയിൽനിന്നു മാറി വയലിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. അപ്പോൾ ബിലെയാം കഴുതയെ വഴിയിലേക്കു തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുവാൻ അതിനെ അടിച്ചു. പിന്നീട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ ഇരുവശത്തും മതിലുള്ള, മുന്തിരിത്തോട്ടങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒരു ഇടുങ്ങിയ വഴിയിൽ നിന്നു. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതനെ കണ്ട കഴുത മതിലിനോടു ചേർന്നമർന്ന് ബിലെയാമിന്റെ കാലും അതിനോടു ചേർത്തമർത്തി; അതിനാൽ അവൻ അതിനെ വീണ്ടും അടിച്ചു.

നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ മുന്നോട്ടുചെന്ന്, വലത്തോട്ടോ ഇടത്തോട്ടോ തിരിയുവാൻ ഇടമില്ലാത്ത ഒരു ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്തു നിന്നു. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതനെ കണ്ടപ്പോൾ കഴുത ബിലെയാമിന്റെ കീഴിൽ കിടന്നുകളഞ്ഞു; അവന്റെ കോപം ആളിക്കത്തി, അവൻ അതിനെ തന്റെ വടികൊണ്ട് അടിച്ചു.

അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് കഴുതയുടെ വായ് തുറന്നു, അതു ബിലെയാമിനോട്, “നീ എന്നെ ഈ മൂന്നു പ്രാവശ്യം അടിക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ നിന്നോട് എന്തു ചെയ്തു?” എന്നു ചോദിച്ചു.

ബിലെയാം കഴുതയോട്, “നീ എന്നെ പരിഹസിച്ചിരിക്കുന്നു! എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു വാളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലുമായിരുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

കഴുത ബിലെയാമിനോട്, “ഇന്നുവരെ നീ നിന്റെ ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ കയറിപ്പോന്ന നിന്റെ കഴുത ഞാനല്ലയോ? ഇതിനുമുമ്പ് ഞാൻ എന്നെങ്കിലും നിന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?” എന്നു ചോദിച്ചു. അവൻ, “ഇല്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് ബിലെയാമിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ ഊരിയ വാളു കയ്യിൽ പിടിച്ച് വഴിയിൽ നില്ക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു, താണുവണങ്ങി കമിഴ്ന്നുവീണു.

നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ അവനോട്, “നീ നിന്റെ കഴുതയെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം അടിച്ചത് എന്തിന്? നിന്റെ വഴി എന്റെ മുമ്പാകെ ദുഷ്ടമായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു എതിരാളിയായി പുറപ്പെട്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. കഴുത എന്നെ കണ്ട് ഈ മൂന്നു പ്രാവശ്യം എന്റെ മുമ്പിൽനിന്നു മാറിപ്പോയി. അതു മാറിപ്പോയിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇതിനകം നിന്നെ കൊല്ലുകയും അതിനെ ജീവനോടെ ശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

ബിലെയാം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതനോട്, “ഞാൻ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു — എന്നെ എതിർക്കുവാൻ അങ്ങ് വഴിയിൽ നിന്നിരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. ഇത് അങ്ങയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ അനിഷ്ടമെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ മടങ്ങിപ്പോകാം” എന്നു പറഞ്ഞു.

നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതൻ ബിലെയാമിനോട്, “ഈ മനുഷ്യരോടൊപ്പം പോകുക; എങ്കിലും ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നതു മാത്രം പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ബിലെയാം ബാലാക്കിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരോടൊപ്പം പോയി.

ബിലെയാം വരുന്നുവെന്നു കേട്ടപ്പോൾ ബാലാക്ക് അർന്നോൻ അതിരിൽ, അതിരിന്റെ അറ്റത്തുള്ള മോവാബ് നഗരത്തിൽവച്ച് അവനെ എതിരേല്ക്കുവാൻ പുറപ്പെട്ടുചെന്നു. ബാലാക്ക് ബിലെയാമിനോട്, “താങ്കളെ വിളിക്കുവാൻ ഞാൻ അതിയായി ആളയച്ചില്ലയോ? താങ്കൾ എന്റെ അടുക്കൽ വരാഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ട്? താങ്കളെ ബഹുമാനിക്കുവാൻ എനിക്കു ശരിക്കും കഴിയുകയില്ലയോ?” എന്നു ചോദിച്ചു.

ബിലെയാം ബാലാക്കിനോട്, “നോക്കുക, ഞാൻ ഇപ്പോൾ താങ്കളുടെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു — എങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറയുവാൻ എനിക്കു കഴിയുമോ? ദൈവം എന്റെ വായിൽ തരുന്നതു മാത്രമേ എനിക്കു പറയുവാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ” എന്നു പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെ ബിലെയാം ബാലാക്കിനോടൊപ്പം പോയി, അവർ കിര്യത്ത്-ഹൂസോത്തിൽ എത്തി. ബാലാക്ക് കന്നുകാലികളെയും ആടുകളെയും യാഗം കഴിച്ച് ബിലെയാമിനും അവനോടൊപ്പമുള്ള പ്രഭുക്കന്മാർക്കും ഓഹരികൾ അയച്ചുകൊടുത്തു. രാവിലെ ബാലാക്ക് ബിലെയാമിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ബാമോത്ത്-ബാലിലേക്കു കയറ്റിക്കൊണ്ടുപോയി; അവിടെനിന്ന് അവൻ ആ ജനത്തിന്റെ അറ്റം കണ്ടു.