چاپدا
کئتاب

بئر پادشاه قورخور، بئر پیغمبر چاغیریلیر

ائسرایئلئن اِمورلولارا اتدئیئندن قورخان موآب، اونلاری لعنت اتمک اوچون بَلعامی اوجرتله توتور. او آنجاق آتامیزین اونا ددئیئنی تکرارلایا بئلر، و مطلب بئر اِششَک واسئطه‌سی‌ائله اوزه چیخیر کی، معروف فالچی گؤره بئلمه‌دئیی حالدا، یولدا دایانان سیییریلمیش قیلینجی گؤرور.

فصل 22.

سونرا ائسرایئل اؤولادلاری یولا دوشوب اوردون چایینین او طرفئنده، اَرئحانین موقابئلئنده اولان موآب اووالاریندا دوشَرگه سالدیلار. صئپّور اوغلو بالاق ائسرایئلئن اِمورلولارا اتدئیی هر شیی گؤردو. موآب خالقدان چوخ قورخدو، چونکی اونلار چوخ ائدئلر؛ موآب ائسرایئل اؤولادلاریندان دهشته دوشدو. موآب مئدیانین آغساقّاللارینا ددی: «بو قوشون اطرافیمیزدا اولان هر شیی یالایاجاق، نجه کی، بئر اؤکوز زمئنئن اوتونو یالایار.» او زامان صئپّور اوغلو بالاق موآبین پادشاهی ائدی.

او، پِتور شهرئنده، فَرات چایی یانیندا، اؤز خالقینین تورپاغیندا اولان بِعور اوغلو بَلعامی چاغیرماق اوچون قاصئدلر گؤندَ‌ردی. او ددی: «باخ، بئر خالق مئصئردن چیخیب. باخ، یر اوزونو اؤرتوب و منئم موقابئلئمده یرله‌شئر. ائندی گل، خاهئش ادئرم، بو خالقی منئم اوچون لعنت ات، چونکی اونلار مندن قووّتلی‌دئر. بلکه اوندا من اونلاری ووروب تورپاقدان قووا بئله‌رم، چونکی بئلئرم کی، سن کئمه برکت وِرَرسن، او برکتلی اولار و کئمه لعنت اتسن، او لعنتلی اولار.»

موآب آغساقّاللاری و مئدیان آغساقّاللاری فالچیلیق پولونو اَللرئنده گؤتوروب گتدئلر و بَلعامین یانینا گلئب بالاقین سؤزلرئنی اونا ددئلر.

او، اونلارا ددی: «بو گجه بورادا قالین، من ده تاری منه نجه دِسه، سئزه جاواب گتئره‌رم.» بله‌جه موآب باشچیلاری بَلعامین یانیندا قالدیلار.

او زامان آتامیز بَلعامین یانینا گلئب ددی: «سنئن یانیندا اولان بو آداملار کئمدئر؟»

بَلعام آتامیزا ددی: «موآب پادشاهی صئپّور اوغلو بالاق منئم یانیما خبر گؤندَ‌رئب: باخ، مئصئردن چیخان خالق یر اوزونو اؤرتوب. ائندی گل، اونلاری منئم اوچون لعنت ات، بلکه من اونلارلا دؤیوشوب اونلاری قووا بئله‌رم.»

آمّا آتامیز بَلعاما ددی: «اونلارلا گتمه. بو خالقی لعنت اتمه، چونکی اونلار برکتلی‌دئرلر.»

بَلعام صاباحیسی گون دوروب بالاقین اعیانلارینا ددی: «اؤز اؤلکه‌نئزه قاییدین، چونکی تاری منئم سئزئنله گتمه‌یئمه راضی اولمادی.»

موآب باشچیلاری قالخیب بالاقین یانینا گتدئلر و ددئلر: «بَلعام بئزئمله گلمکدن ائمتئناع اتدی.»

سونرا بالاق گئنه باشچیلار گؤندَ‌ردی، بئرئنجئلردن داها چوخ و داها شؤهرتلی. اونلار بَلعامین یانینا گلئب ددئلر: «صئپّور اوغلو بالاق بله دیئر: قوی هچ بئر شی سنی منئم یانیما گلمکدن ساخلاماسین. چونکی سنه بؤیوک عئزّت وره‌جیم و منه نه دِسن، هامیسینی اده‌جیم. اونا گؤره ده خاهئش ادئرم، گل و بو خالقی منئم اوچون لعنت ات.»

بَلعام بالاقین قوللارینا جاواب وردی: «اگر بالاق منه اِوئنی دولو گوموش و قیزیل ورسه ده، من تارینین امرئندن چیخیب، نه آز، نه ده چوخ بئر ائش گؤره بئلمه‌رم. ائندی سئز ده، خاهئش ادئرم، بورادا بو گجه قالین، اله کی، آتامیز منه داها نه دیئه‌جیئنی اؤیره‌نئم.»

آتامیز گجه بَلعامین یانینا گلئب اونا ددی: «مادام کی بو آداملار سنی چاغیرماق اوچون گلئبلر، قالخ و اونلارلا گت، آمّا آنجاق منئم سنه ددئیئمی ات.»

بله‌جه بَلعام صاباح قالخیب اؤز اِششه‌یئنی پالانلادی و موآب باشچیلاری ائله گتدی.

آتامیز بئر اِششَک واسئطه‌سئله دانیشیر

آمّا بَلعام گتدئیی اوچون آتامیزین قضبی آلوولاندی و آتامیزین مَله‌یی بَلعاما دوشمن کئمی یولدا دایاندی. بَلعام اؤز اِششه‌یئنه مئنمئشدی و ائکی قولو دا اونونلا ائدی. اِششَک، اَلئنده سئیرئلمئش قیلینج اولان آتامیزین مَله‌یئنئن یولدا دایاندیغینی گؤردو و یولدان دؤنوب زمئیه گتدی. بَلعام دا اِششه‌یی یولا قایتارماق اوچون اونو ووردو. سونرا آتامیزین مَله‌یی اوزوم باغلاری آراسیندا اولان دار بئر یولدا دایاندی کی، هر ائکی طرفئنده دیوار وار ائدی. اِششَک آتامیزین مَله‌یئنی گؤردو و اؤزونو دیوارا سیخدی و بَلعامین آیاغینی دیوارا سیخدی. اونا گؤره بَلعام اونو گئنه ووردو.

آتامیزین مَله‌یی داها ائره‌لی گدئب دار بئر یرده دایاندی کی، نه ساغا، نه ده سولا دؤنمه‌یه یر یوخ ائدی. اِششَک آتامیزین مَله‌یئنی گؤرنده بَلعامین آلتیندا یره یاتدی. بَلعامین قضبی آلوولاندی و اؤز دَیَنه‌یی ائله اونو ووردو.

او زامان آتامیز اِششه‌یئن آغزینی آچدی و اِششَک بَلعاما ددی: «من سنه نه اتمئشم کی، منی بو اوچ دفه وورورسان؟»

بَلعام اِششه‌یه ددی: «سن منی لاغا قویوبسان! اگر اَلئمده بئر قیلینج اولسایدی، ائندی سنی اؤلدورَردئم.»

اِششَک بَلعاما ددی: «مگر من سنئن اِششه‌یئن دیئلم کی، عؤمرون بویو بو گونه قدر اوستومه مئنئبسن؟ مگر من هچ واخت سنئنله بله رفتار اتمئشم؟» او ددی: «یوخ.»

او زامان آتامیز بَلعامین گؤزلرئنی آچدی و او، اَلئنده سئیرئلمئش قیلینج اولان آتامیزین مَله‌یئنئن یولدا دایاندیغینی گؤردو و اَیئلئب اوزو اوسته یره دوشدو.

آتامیزین مَله‌یی اونا ددی: «نئیه اؤز اِششه‌یئنی بو اوچ دفه وورورسان؟ باخ، من دوشمن کئمی چیخمیشام، چونکی سنئن یولون منئم قاباغیمدا پئسدئر. اِششَک منی گؤروب بو اوچ دفه مندن یان کچدی. اگر او یان کچمه‌سئیدی، ائندئیه قدر سنی اؤلدورموشدوم و اونو صاغ بوراخمیشدیم.»

بَلعام آتامیزین مَله‌یئنه ددی: «گوناه اتمئشم. سنئن منه ضئدّ اولماق اوچون یولدا دایاندیغینی بئلمه‌دئم. ائندی اگر بو ائش سنئن خوشونا گلمه‌سه، گری قاییدارام.»

آتامیزین مَله‌یی بَلعاما بله ددی: «بو کئشئلرله گت، لاکئن یالنیز منئم سنه دیئه‌جیئمی دِه.» سونرا بَلعام دا بالاقین باشچیلاری ائله یولا دوشدو.

بالاق بَلعامین گلدئیئنی اشئدنده، اَرنون سرحدئنده، سرحدئن کناریندا اولان موآب شهرئنده اونو پئشواز اتمه‌یه چیخدی. بالاق بَلعاما ددی: «مگر من سنی چاغیرماق اوچون تأکئدله خبر گؤندَ‌رمه‌دئم؟ نئیه منئم یانیما گلمه‌دئن؟ مگر من دوغرودان سنه عئزّت وره بئلمه‌رم؟»

بَلعام بالاقا ددی: «باخ، ائندی سنئن یانینا گلمئشم، آمّا مگر من هر شی دانیشا بئله‌رم؟ من آنجاق تارینین آغزیما قویدوغونو دانیشا بئله‌رم.»

بله‌جه بَلعام بالاقلا گتدی و اونلار قئریَت‌خوصوتا گلدئلر. بالاق مال-حیوان و قویون قوربان کسدی و بَلعاما و اونونلا اولان باشچیلارا پای گؤندَ‌ردی. صاباح بالاق بَلعامی گؤتوروب باموت‌بَعَله چیخارتدی و اورادان خالقین قیراغینا باخدی.