गन्ती 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹त्यसपछि इस्राएलीहरू हिँडे र यर्दनपारि, यरीहोको सामुन्ने, मोआबको मैदानमा छाउनी हाले। ²सिप्पोरका छोरा बालाकले इस्राएलले एमोरीहरूलाई गरेका सबै कुरा देखे। ³ती मानिसहरू धेरै भएकाले मोआब तिनीहरूदेखि साह्रै डरायो; मोआब इस्राएलीहरूको कारण आत्तियो। ⁴मोआबले मिद्यानका अगुवाहरूलाई भन्यो, “गोरुले खेतको घाँस चाटेझैँ यो भीडले हाम्रो वरिपरिका सबै कुरा चाटिदिनेछ।” त्यस बेला सिप्पोरका छोरा बालाक मोआबका राजा थिए।

⁵तिनले बओरका छोरा बालामलाई बोलाउन पतोरमा सन्देशवाहकहरू पठाए, जुन सहर यूफ्रेटिस नदीको किनारमा, तिनका आफ्नै मानिसहरूको देशमा थियो। तिनले भने, “हेर्नुहोस्, एउटा जाति मिश्रबाट निस्केर आएको छ। हेर्नुहोस्, तिनीहरूले देशको सतह ढाकेका छन्, र मेरै सामुन्ने बसोबास गरेका छन्। ⁶आउनुहोस्, कृपया मेरो निम्ति यी मानिसहरूलाई सराप्नुहोस्—तिनीहरू मभन्दा बलिया छन्। सायद तब म तिनीहरूलाई प्रहार गर्न र देशबाट धपाउन सकूँला, किनकि म जान्दछु: तपाईंले आशिष् दिनुभएको आशिषित् हुन्छ, र तपाईंले सराप्नुभएको सरापित हुन्छ।”

⁷मोआबका अगुवाहरू र मिद्यानका अगुवाहरू हातमा भविष्यवाणीको ज्याला लिएर गए, र बालामकहाँ आइपुगेर तिनलाई बालाकका कुरा सुनाए।

⁸तिनले तिनीहरूलाई भने, “आज रात यहीँ बस्नुहोस्, र परमेश्वरले मलाई भन्नुभएअनुसार म तपाईंहरूलाई जवाफ फर्काउनेछु।” यसैले मोआबका अधिकारीहरू बालामसँग बसे।

⁹तब हाम्रा पिता बालामकहाँ आउनुभयो र भन्नुभयो, “तिमीसँग भएका यी मानिसहरू को हुन्?”

¹⁰बालामले हाम्रा पितालाई भने, “मोआबका राजा, सिप्पोरका छोरा बालाकले मकहाँ यो सन्देश पठाएका छन्: ¹¹हेर्नुहोस्, मिश्रबाट निस्केर आएका मानिसहरूले देशको सतह ढाकेका छन्। अब आउनुहोस्, मेरो निम्ति तिनीहरूलाई सराप्नुहोस्—सायद म तिनीहरूसँग लडेर तिनीहरूलाई धपाउन सकूँला।”

¹²तर हाम्रा पिताले बालामलाई भन्नुभयो, “तिनीहरूसँग नजाऊ। ती मानिसहरूलाई नसराप, किनकि तिनीहरू आशिषित् छन्।”

¹³बालाम त्यस बिहान उठे र बालाकका अधिकारीहरूलाई भने, “तपाईंहरूको देशमा फर्कनुहोस्—परमेश्वरले मलाई तपाईंहरूसँग जान दिन इन्कार गर्नुभयो।”

¹⁴मोआबका अधिकारीहरू उठेर बालाककहाँ गए, र भने, “बालामले हामीसँग आउन इन्कार गरे।”

¹⁵तब बालाकले फेरि अधिकारीहरू पठाए—पहिलाकाभन्दा धेरै र बढी आदरणीय। ¹⁶तिनीहरू बालामकहाँ आएर भने, “सिप्पोरका छोरा बालाक भन्छन्: तपाईंलाई मकहाँ आउनबाट कुनै कुराले नरोकोस्, ¹⁷किनकि म तपाईंलाई ठूलो आदर गर्नेछु, र तपाईंले मलाई भन्नुभएको जे पनि गर्नेछु। यसैले कृपया आउनुहोस् र मेरो निम्ति यी मानिसहरूलाई सराप्नुहोस्।”

¹⁸बालामले बालाकका सेवकहरूलाई जवाफ दिए, “यदि बालाकले मलाई आफ्नो घरभरिको चाँदी र सुन दिए पनि, म सानो वा ठूलो केही गर्न परमेश्वरको आज्ञा उल्लङ्घन गर्न सक्दिनँ। ¹⁹अब कृपया, तपाईंहरू पनि आज रात यहीँ बस्नुहोस्, ताकि हाम्रा पिताले मलाई अझ के भन्नुहुनेछ भनी म थाहा पाऊँ।”

²⁰अनि हाम्रा पिता रातमा बालामकहाँ आउनुभयो र तिनलाई भन्नुभयो, “यी मानिसहरू तिमीलाई बोलाउन आएका हुनाले, उठ र तिनीहरूसँग जाऊ, तर मैले तिमीलाई भनेको मात्र गर।”

²¹यसैले बालाम बिहान उठेर आफ्नो गधीमा काठी कसे, र मोआबका अधिकारीहरूसँग गए।

हाम्रा पिता गधीद्वारा बोल्नुहुन्छ

²²तर तिनी गएकाले हाम्रा पिताको क्रोध दन्कियो, र हाम्रा पिताका दूत बालामका विरोधीको रूपमा बाटोमा खडा हुनुभयो। बालाम आफ्ना दुई सेवकसँगै आफ्नो गधीमाथि सवार हुँदै थिए। ²³गधीले हाम्रा पिताका दूत हातमा तरवार थुतेर बाटोमा खडा हुनुभएको देख्यो, र त्यो बाटो छोडेर खेततिर लाग्यो। यसैले बालामले गधीलाई बाटोमा फर्काउन त्यसलाई हिर्काए। ²⁴तब हाम्रा पिताका दूत दाखबारीहरूको बीचको साँघुरो बाटोमा खडा हुनुभयो, दुवैतिर पर्खाल थियो। ²⁵गधीले हाम्रा पिताका दूतलाई देखेर पर्खालतिर टाँसियो, र त्यसले बालामको खुट्टा पर्खालमा थिच्यो, यसैले तिनले त्यसलाई फेरि हिर्काए।

²⁶हाम्रा पिताका दूत अझ अगाडि बढेर दायाँ वा बायाँ मोडिन ठाउँ नभएको साँघुरो ठाउँमा खडा हुनुभयो। ²⁷गधीले हाम्रा पिताका दूतलाई देखेपछि, त्यो बालामको तल बस्यो; तिनको क्रोध भड्कियो, र तिनले त्यसलाई आफ्नो लट्ठीले हिर्काए।

²⁸तब हाम्रा पिताले गधीको मुख खोलिदिनुभयो, र त्यसले बालामलाई भन्यो, “मैले तपाईंलाई के गरेँ, जसले गर्दा तपाईंले मलाई यी तीन पटक हिर्काउनुभयो?”

²⁹बालामले गधीलाई भने, “तैँले मेरो गिल्ला गरिस्! मेरो हातमा तरवार भएको भए, म तँलाई अहिल्यै मार्थेँ।”

³⁰गधीले बालामलाई भन्यो, “के म तपाईंको गधी होइन, जसमाथि तपाईंले आजसम्म जीवनभरि सवारी गर्नुभयो? के मैले यसअघि कहिल्यै तपाईंलाई यसरी व्यवहार गरेको थिएँ?” तिनले भने, “होइन।”

³¹तब हाम्रा पिताले बालामका आँखा खोलिदिनुभयो, र तिनले हाम्रा पिताका दूत हातमा तरवार थुतेर बाटोमा खडा हुनुभएको देखे, र तिनी निहुरेर घोप्टो परे।

³²हाम्रा पिताका दूतले तिनलाई भन्नुभयो, “तिमीले आफ्नो गधीलाई किन तीन पटक हिर्कायौ? म विरोधीको रूपमा निस्केर आएको छु, किनकि तिम्रो बाटो मेरो सामु अविवेकपूर्ण छ। ³³गधीले मलाई देखेर यी तीन पटक मबाट मोडियो। त्यो नमोडिएको भए, म अहिलेसम्म तिमीलाई मारिसक्थेँ र त्यसलाई जीवित छोड्थेँ।”

³⁴बालामले हाम्रा पिताका दूतलाई भने, “मैले पाप गरेँ—तपाईं मेरो विरोध गर्न बाटोमा खडा हुनुभएको छ भनी मलाई थाहा थिएन। अब यदि यो तपाईंको दृष्टिमा अप्रिय छ भने, म फर्कनेछु।”

³⁵हाम्रा पिताका दूतले बालामलाई भन्नुभयो, “ती मानिसहरूसँग जाऊ, तर मैले तिमीलाई भनेको मात्र भन।” यसैले बालाम बालाकका अधिकारीहरूसँग अगाडि बढे।

³⁶बालाम आउँदै छन् भन्ने सुनेपछि, बालाक तिनलाई भेट्न अर्नोनको सिमानामा, सिमानाको छेउमा रहेको मोआबको सहरमा निस्के। ³⁷बालाकले बालामलाई भने, “के मैले तपाईंलाई बोलाउन हतारमा सन्देश पठाइनँ र? तपाईं किन मकहाँ आउनुभएन? के म साँच्चै तपाईंलाई आदर गर्न सक्दिनँ?”

³⁸बालामले बालाकलाई भने, “हेर्नुहोस्, म अहिले तपाईंकहाँ आएको छु—तर के म जे पनि भन्न सक्छु र? परमेश्वरले मेरो मुखमा हालिदिनुभएको कुरा मात्र म बोल्न सक्छु।”

³⁹यसैले बालाम बालाकसँग गए, र तिनीहरू किर्यथ-हुसोतमा आइपुगे। ⁴⁰बालाकले गाईवस्तु र भेडा बलि चढाए, र बालाम तथा तिनीसँग भएका अधिकारीहरूलाई भाग पठाए। ⁴¹बिहान बालाकले बालामलाई लिएर बामोत-बालमा उक्लाए, र त्यहाँबाट तिनले ती मानिसहरूको छेउ देखे।