တောလည် 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹ထို့နောက် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ခရီးထွက်၍ ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း၊ ယေရိခေါမြို့တစ်ဖက်တွင်ရှိသော မောဘလွင်ပြင်၌ စခန်းချကြ၏။ ²ဇိဖော်၏သား ဗာလက်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ အာမောရိအမျိုးသားတို့အား ပြုခဲ့သမျှကို မြင်လေ၏။ ³ထိုလူမျိုးသည် များပြားသောကြောင့် မောဘပြည်သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ထိတ်လန့်လေ၏။ ⁴မောဘပြည်သည် မိဒျန်အမျိုး၏အသက်ကြီးသူတို့အား “နွားသည် လယ်ပြင်ရှိမြက်ကို လျက်သကဲ့သို့ ဤလူအုပ်ကြီးသည် ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို လျက်ပစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ဇိဖော်၏သား ဗာလက်သည် မောဘဘုရင်ဖြစ်၏။

⁵သူသည် ဗောရ၏သား ဗာလမ်ကိုခေါ်ဖိတ်ရန် သူ၏အမျိုးသားတို့နေထိုင်ရာ ဥဖရတ်မြစ်အနီး ပေသောရမြို့သို့ စေတမန်တို့ကို စေလွှတ်လေ၏။ သူက “ကြည့်လော့၊ လူမျိုးတစ်မျိုးသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာပြီ။ ကြည့်လော့၊ သူတို့သည် တစ်ပြည်လုံးကို ဖုံးလွှမ်း၍ ငါ့ရှေ့မှာ အခြေချနေကြပြီ။ ⁶ယခု ကြွလာ၍ ဤလူမျိုးကို ငါ့အတွက် ကျိန်ဆဲပေးပါလော့။ သူတို့သည် ငါ့ထက် အားကြီးကြ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါသည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်၍ ပြည်မှ နှင်ထုတ်နိုင်ကောင်းနှင့်။ သင်ကောင်းချီးပေးသောသူသည် ကောင်းချီးခံရ၍ သင်ကျိန်ဆဲသောသူသည် ကျိန်ဆဲခြင်းခံရသည်ကို ငါသိ၏” ဟု ဆို၏။

⁷မောဘအမျိုး၏အသက်ကြီးသူတို့နှင့် မိဒျန်အမျိုး၏အသက်ကြီးသူတို့သည် ဗေဒင်ဟောခ အခကို လက်တွင်ကိုင်လျက် ထွက်သွား၍ ဗာလမ်ထံသို့ ရောက်ရှိကာ ဗာလက်၏စကားကို ပြောကြားကြ၏။

⁸ဗာလမ်က “ယနေ့ည ဤအရပ်၌ တည်းခိုကြလော့။ ဘုရားသခင် ငါ့အား မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း ငါပြန်ကြားမည်” ဟု သူတို့အား ဆို၏။ သို့ဖြစ်၍ မောဘအရာရှိတို့သည် ဗာလမ်နှင့်အတူ နေထိုင်ကြ၏။

⁹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဗာလမ်ထံသို့ ကြွလာတော်မူ၍ “သင်နှင့်အတူရှိသော ဤသူတို့ကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁰ဗာလမ်က ငါတို့၏ခမည်းတော်အား “မောဘဘုရင် ဇိဖော်၏သား ဗာလက်သည် အကျွန်ုပ်ထံသို့ ဤသို့ မှာကြားလိုက်ပါသည်။ ¹¹ကြည့်လော့၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသောလူမျိုးသည် တစ်ပြည်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိ၏။ ယခု ကြွလာ၍ သူတို့ကို ငါ့အတွက် ကျိန်ဆဲပါလော့။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါသည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်၍ နှင်ထုတ်နိုင်ကောင်းနှင့်” ဟု လျှောက်၏။

¹²သို့ရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဗာလမ်အား “သူတို့နှင့်အတူ မလိုက်နှင့်။ ထိုလူမျိုးသည် ကောင်းချီးခံရသောကြောင့် သူတို့ကို မကျိန်ဆဲနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹³ဗာလမ်သည် ထိုနံနက်၌ ထ၍ ဗာလက်၏အရာရှိတို့အား “သင်တို့ပြည်သို့ ပြန်သွားကြလော့။ ဘုရားသခင်သည် သင်တို့နှင့်အတူ ငါသွားခွင့်ကို ပေးတော်မမူ” ဟု ဆို၏။

¹⁴မောဘအရာရှိတို့သည် ထ၍ ဗာလက်ထံသို့ သွားကာ “ဗာလမ်သည် ငါတို့နှင့်အတူ မလိုက်လိုပါ” ဟု ဆိုကြ၏။

¹⁵ထို့နောက် ဗာလက်သည် ပထမထက် ပိုများ၍ ပိုမိုဂုဏ်အသရေရှိသော အရာရှိတို့ကို တစ်ဖန် စေလွှတ်ပြန်၏။ ¹⁶သူတို့သည် ဗာလမ်ထံသို့ ရောက်လာ၍ “ဇိဖော်၏သား ဗာလက် ဤသို့ဆို၏၊ ငါ့ထံသို့ လာခြင်းမှ သင့်ကို အဘယ်အရာမျှ မဆီးတားစေနှင့်။ ¹⁷အကြောင်းမူကား ငါသည် သင့်ကို အလွန်ချီးမြှောက်မည်။ သင်ဆိုသမျှအတိုင်းလည်း ငါပြုမည်။ သို့ဖြစ်၍ ကြွလာ၍ ဤလူမျိုးကို ငါ့အတွက် ကျိန်ဆဲပါလော့” ဟု ပြောကြ၏။

¹⁸ဗာလမ်က ဗာလက်၏အစေခံတို့အား “ဗာလက်သည် ရွှေငွေနှင့်ပြည့်သော သူ၏အိမ်ကို ငါ့အား ပေးစေကာမူ ငါသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ကို ကျော်လွန်၍ အကြီးအငယ် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မပြုနိုင်။ ¹⁹ယခု သင်တို့သည်လည်း ဤအရပ်၌ ယနေ့ည တည်းခိုကြပါလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့အား ထပ်မံ၍ အဘယ်အရာ မိန့်တော်မူမည်ကို ငါသိရစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။

²⁰ထိုည၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဗာလမ်ထံသို့ ကြွလာတော်မူ၍ “ဤသူတို့သည် သင့်ကိုခေါ်ဖိတ်ရန် လာကြသောကြောင့် ထ၍ သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားလော့။ သို့ရာတွင် ငါမိန့်သမျှကိုသာ ပြုလော့” ဟု သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

²¹ထို့ကြောင့် ဗာလမ်သည် နံနက်၌ ထ၍ မိမိ၏မြည်းကို ကုန်းနှီးတင်ပြီးလျှင် မောဘအရာရှိတို့နှင့်အတူ လိုက်သွား၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော် မြည်းဖြင့် မိန့်ကြားတော်မူခြင်း

²²သို့ရာတွင် ဗာလမ်သွားသောကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အမျက်တော်သည် ပြင်းစွာထွက်၍ ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်သည် ဗာလမ်၏ရန်ဘက်အဖြစ် လမ်းတွင် ရပ်နေ၏။ ဗာလမ်သည် မိမိ၏အစေခံနှစ်ဦးနှင့်အတူ မြည်းကို စီးလျက်ရှိ၏။ ²³မြည်းသည် ဓားကိုလက်တွင်ကိုင်ဆွဲ၍ လမ်းတွင်ရပ်နေသော ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်ကို မြင်သောအခါ လမ်းမှ လွဲ၍ လယ်ကွင်းထဲသို့ ဝင်လေ၏။ ထို့ကြောင့် ဗာလမ်သည် မြည်းကို လမ်းပေါ်သို့ ပြန်လှည့်စေရန် ရိုက်လေ၏။ ²⁴ထိုအခါ ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်သည် တစ်ဖက်တစ်ချက်၌ တံတိုင်းရှိသော စပျစ်ဥယျာဉ်များအကြား ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်း၌ ရပ်နေ၏။ ²⁵မြည်းသည် ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်ကို မြင်သောအခါ တံတိုင်းနားသို့ ကပ်၍ ဗာလမ်၏ခြေကို တံတိုင်းနှင့် ဖိမိစေ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် မြည်းကို တစ်ဖန် ရိုက်ပြန်၏။

²⁶ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်သည် ရှေ့သို့ ဆက်သွား၍ လက်ျာဘက်သော်လည်းကောင်း၊ လက်ဝဲဘက်သော်လည်းကောင်း လှည့်စရာမရှိသော ကျဉ်းမြောင်းသောအရပ်၌ ရပ်နေ၏။ ²⁷မြည်းသည် ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်ကို မြင်သောအခါ ဗာလမ်အောက်၌ ဝပ်ချလျက်နေ၏။ ဗာလမ်သည် အမျက်ထွက်၍ မိမိ၏တောင်ဝှေးဖြင့် မြည်းကို ရိုက်လေ၏။

²⁸ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မြည်း၏နှုတ်ကို ဖွင့်တော်မူသဖြင့် မြည်းက ဗာလမ်အား “သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ဤသုံးကြိမ်တိုင်အောင် ရိုက်ရလောက်အောင် ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား အဘယ်သို့ ပြုမိပါသနည်း” ဟု ဆို၏။

²⁹ဗာလမ်က မြည်းအား “သင်သည် ငါ့ကို ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုလေပြီ။ ငါ့လက်တွင် ဓားရှိလျှင် ယခု သင့်ကို သတ်ပစ်မည်” ဟု ဆို၏။

³⁰မြည်းက ဗာလမ်အား “ကျွန်ုပ်သည် သင်၏မြည်း၊ သင်တစ်သက်လုံး ယနေ့တိုင်အောင် စီးခဲ့သော မြည်း မဟုတ်လော။ ကျွန်ုပ်သည် ယခင်က သင့်အား ဤသို့ ပြုဖူးသလော” ဟု ဆို၏။ ဗာလမ်က “မပြုဖူး” ဟု ဆို၏။

³¹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဗာလမ်၏မျက်စိကို ဖွင့်တော်မူသဖြင့် သူသည် ဓားကိုလက်တွင်ကိုင်ဆွဲ၍ လမ်းတွင်ရပ်နေသော ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်ကို မြင်လေ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဦးညွှတ်၍ မြေပေါ်၌ ပျပ်ဝပ်လေ၏။

³²ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်က သူ့အား “သင်သည် အဘယ်ကြောင့် သင်၏မြည်းကို သုံးကြိမ်တိုင်အောင် ရိုက်သနည်း။ သင်၏အကျင့်သည် ငါ့ရှေ့၌ ဖောက်ပြန်သောကြောင့် ငါသည် သင့်ကို ဆီးတားရန် ထွက်လာ၏။ ³³မြည်းသည် ငါ့ကိုမြင်၍ ဤသုံးကြိမ်တိုင်အောင် ငါ့ထံမှ လွဲရှောင်ခဲ့၏။ မြည်းသည် မလွဲရှောင်ခဲ့လျှင် ငါသည် ယခုတိုင် သင့်ကို သတ်ပြီး၍ မြည်းကိုမူ အသက်ချမ်းသာ ပေးခဲ့မည်” ဟု ဆို၏။

³⁴ဗာလမ်က ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်အား “အကျွန်ုပ်သည် ပြစ်မှားမိပါပြီ။ သင်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဆီးတားရန် လမ်းတွင် ရပ်နေသည်ကို အကျွန်ုပ် မသိပါ။ ယခု ဤအမှုသည် သင့်အမြင်၌ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်လျှင် အကျွန်ုပ် ပြန်သွားပါမည်” ဟု ဆို၏။

³⁵ခမည်းတော်၏ကောင်းကင်တမန်က ဗာလမ်အား “ထိုသူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားလော့။ သို့ရာတွင် ငါပြောသမျှကိုသာ ဆိုလော့” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ဗာလမ်သည် ဗာလက်၏အရာရှိတို့နှင့်အတူ ဆက်လက်သွား၏။

³⁶ဗာလမ်လာမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ဗာလက်ကြားသောအခါ သူသည် အာနုန်နယ်စပ်၌ရှိသော မောဘမြို့သို့ နယ်စပ်အစွန်းအထိ ထွက်၍ ဗာလမ်ကို ကြိုဆိုလေ၏။ ³⁷ဗာလက်က ဗာလမ်အား “ငါသည် သင့်ကိုခေါ်ရန် အရေးတကြီး စေလွှတ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ထံသို့ မလာသနည်း။ ငါသည် သင့်ကို အမှန်ပင် ချီးမြှောက်နိုင်စွမ်း မရှိသလော” ဟု ဆို၏။

³⁸ဗာလမ်က ဗာလက်အား “ကြည့်လော့၊ ယခု ငါသည် သင့်ထံသို့ ရောက်လာပြီ။ သို့ရာတွင် ငါသည် အလိုအလျောက် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောနိုင်သလော။ ဘုရားသခင်သည် ငါ့နှုတ်၌ ထည့်ပေးတော်မူသောစကားကိုသာ ငါပြောနိုင်၏” ဟု ဆို၏။

³⁹ထို့နောက် ဗာလမ်သည် ဗာလက်နှင့်အတူ လိုက်သွား၍ ကိရယဿုဇုတ်မြို့သို့ ရောက်ကြ၏။ ⁴⁰ဗာလက်သည် နွားနှင့်သိုးတို့ကို ယဇ်ပူဇော်၍ ဗာလမ်နှင့် သူနှင့်အတူရှိသော အရာရှိတို့အား ဝေစုများကို ပေးပို့လေ၏။ ⁴¹နံနက်၌ ဗာလက်သည် ဗာလမ်ကိုခေါ်၍ ဗာမုတ်ဗာလအရပ်သို့ တက်စေပြီးလျှင် ထိုအရပ်မှ ဗာလမ်သည် လူမျိုးတော်၏ အစွန်းပိုင်းကို မြင်ရ၏။