Shoh qoʻrqadi, paygʻambar chaqiriladi

Isroilning amoriylarga qilgan ishidan qo'rqib ketgan Mo'ab ularni la'natlash uchun Balomni yollaydi. Balom faqat Otamiz aytganini takrorlay oladi. Bu haqiqatni eshak ko'rsatib beradi: mashhur ko'ruvchi ko'ra olmagan, yo'lda yalang'och qilich bilan turganni eshak ko'radi.

22-bob.

Shundan soʻng isroilliklar yoʻlga chiqib, Iordan daryosining narigi tomonida, Erixo roʻparasidagi Moab tekisliklarida qarorgoh qurishdi. Zippor oʻgʻli Baloq Isroilning amorlarga qilgan hamma ishini koʻrdi. Moab bu xalqdan juda qoʻrqdi, chunki ular koʻp edi. Moab isroilliklardan dahshatga tushdi. Moab Midiyon oqsoqollariga dedi: “Hoʻkiz dala oʻtini yalab yutgani kabi, bu toʻda atrofimizdagi hamma narsani yalab yutadi.” Oʻsha paytda Moab shohi Zippor oʻgʻli Baloq edi.

U uni chaqirtirish uchun, oʻz xalqi yurtidagi Furot daryosi boʻyida joylashgan Petor shahriga, Beor oʻgʻli Balaamga elchilar yubordi. U dedi: “Mana, Misrdan bir xalq chiqib keldi. Mana, ular yer yuzini qoplab, roʻparamda oʻrnashib olishdi. Endi keling, iltimos, bu xalqni men uchun laʼnatlang — ular mendan kuchliroq. Shunda, ehtimol, men ularni magʻlub etib, yurtdan haydab chiqara olarman. Chunki bilaman: siz kimni duo qilsangiz, u duo topadi, kimni laʼnatlasangiz, u laʼnatlanadi.”

Moab oqsoqollari va Midiyon oqsoqollari qoʻllarida folbinlik haqini olib yoʻlga tushishdi va Balaamning oldiga kelib, unga Baloqning soʻzlarini aytishdi.

U ularga dedi: “Bu kecha shu yerda qolinglar, Xudo menga nima desa, sizlarga javob beraman.” Shunday qilib, Moab amaldorlari Balaam bilan qolishdi.

Shunda Otamiz Balaamning oldiga kelib dedi: “Sening yoningdagi bu kishilar kimlar?”

Balaam Otamizga dedi: “Moab shohi Zippor oʻgʻli Baloq menga xabar yubordi: “Mana, Misrdan chiqib kelgan xalq yer yuzini qoplab oldi. Endi kelib, ularni men uchun laʼnatla — ehtimol, men ularga qarshi jang qilib, haydab chiqara olarman.”

Lekin Otamiz Balaamga dedi: “Ular bilan borma. Bu xalqni laʼnatlama, chunki ular barakalangan.”

Balaam oʻsha kuni ertalab turib, Baloqning amaldorlariga dedi: “Oʻz yurtingizga qaytinglar — Xudo menga sizlar bilan borishga izn bermadi.”

Moab amaldorlari turib, Baloqning oldiga borib dedi: “Balaam biz bilan kelishdan bosh tortdi.”

Shunda Baloq yana amaldorlar yubordi — birinchilaridan koʻproq va obroʻliroq. Ular Balaamning oldiga kelib dedi: “Zippor oʻgʻli Baloq shunday deydi: Hech narsa sizni mening oldimga kelishdan toʻxtatmasin, “Chunki men sizni juda ulugʻlayman va menga nima desangiz, shuni qilaman. Shuning uchun, iltimos, keling va bu xalqni men uchun laʼnatlang.”

Balaam Baloqning xizmatkorlariga javob berdi: “Baloq menga uyini toʻldiradigan kumush va oltin bersa ham, kichik yo katta ish qilish uchun Xudoning amridan chetga chiqa olmayman. Endi, iltimos, sizlar ham bu kecha shu yerda qolinglar, toki Otamiz menga yana nima deyishini bilib olay.”

Otamiz kechasi Balaamning oldiga kelib, unga dedi: “Bu kishilar seni chaqirish uchun kelgan ekan, turib, ular bilan borgin, lekin faqat Men senga aytganimnigina qilgin.”

Shunday qilib, Balaam ertalab turib, eshagini egarladi va Moab amaldorlari bilan yoʻlga chiqdi.

Otamiz eshak orqali gapiradi

Lekin u borgani uchun Otamizning gʻazabi alangalandi va Otamizning farishtasi Balaamga qarshi yoʻlda turib oldi. Balaam eshagini minib borar, ikki xizmatkori u bilan birga edi. Eshak Otamizning farishtasi qoʻlida qilich yalangʻochlangan holda yoʻlda turganini koʻrib, yoʻldan chetga, dalaga burildi. Shunda Balaam eshakni yoʻlga qaytarish uchun uni urdi. Keyin Otamizning farishtasi uzumzorlar orasidagi tor soʻqmoqda turib oldi, har ikki tomonda devor bor edi. Eshak Otamizning farishtasini koʻrib, devorga siqildi va Balaamning oyogʻini devorga qisib qoʻydi. Shuning uchun u eshakni yana urdi.

Otamizning farishtasi yana oldinga borib, oʻngga ham, chapga ham burilishga joy boʻlmagan tor bir yerda turib oldi. Eshak Otamizning farishtasini koʻrganda, Balaamning ostida yotib oldi. Balaamning gʻazabi qoʻzgʻalib, uni hassasi bilan urdi.

Shunda Otamiz eshakning ogʻzini ochdi va u Balaamga dedi: “Men senga nima qildimki, meni uch marta urding?”

Balaam eshakka dedi: “Sen meni masxara qilding! Qoʻlimda qilich boʻlganda, hozir seni oʻldirardim.”

Eshak Balaamga dedi: “Men sening eshagingmasmanmi? Bugungacha butun umring davomida sen meni minib yurgansan. Men senga hech qachon bunday qilganmidim?” U: “Yoʻq”, — dedi.

Shunda Otamiz Balaamning koʻzlarini ochdi va u Otamizning farishtasi qoʻlida qilich yalangʻochlangan holda yoʻlda turganini koʻrdi. U egilib, yuztuban yiqildi.

Otamizning farishtasi unga dedi: “Nega eshagingni uch marta urding? Mana, men seni toʻsish uchun chiqdim, chunki sening yoʻling mening oldimda bebosh. Eshak meni koʻrib, mendan uch marta chetga burildi. Agar u chetga burilmaganida, men seni allaqachon oʻldirib, uning jonini saqlab qolardim.”

Balaam Otamizning farishtasiga dedi: “Men gunoh qildim — siz menga qarshi turish uchun yoʻlda turganingizni bilmadim. Endi agar bu sizning nazaringizda yoqimsiz boʻlsa, men ortga qaytaman.”

Otamizning farishtasi Balaamga dedi: “Bu kishilar bilan borgin, lekin faqat men senga aytganimnigina aytgin.” Shunday qilib, Balaam Baloqning amaldorlari bilan yoʻlida davom etdi.

Baloq Balaamning kelayotganini eshitganda, uni kutib olish uchun, Arnon chegarasidagi, chegara chetidagi Moab shahriga chiqdi. Baloq Balaamga dedi: “Men sizni chaqirish uchun shoshilinch odam yubormadimmi? Nega mening oldimga kelmadingiz? Men haqiqatan ham sizni ulugʻlay olmaymanmi?”

Balaam Baloqqa dedi: “Mana, men endi oldingizga keldim — lekin men xohlagan narsani aytaveraman deysizmi? Men faqat Xudo ogʻzimga solgan soʻznigina ayta olaman.”

Shunday qilib, Balaam Baloq bilan bordi va ular Qiryat-Xuzotga kelishdi. Baloq mol va qoʻy qurbonlik qildi hamda Balaamga va u bilan birga boʻlgan amaldorlarga ulushlar yubordi. Ertalab Baloq Balaamni olib, uni Bamot-Baalga olib chiqdi va u yerdan Balaam xalqning bir chetini koʻrdi.