ዘኍልቍ 22

22 ¹ከዚያም እስራኤላውያን ተነሥተው በዮርዳኖስ ማዶ፣ በኢያሪኮ ትይዩ፣ በሞዓብ ሜዳ ሰፈሩ። ²የሲፖር ልጅ ባላቅም እስራኤል በአሞራውያን ያደረገውን ሁሉ አየ። ³ሕዝቡ ብዙዎች ስለ ነበሩ ሞዓብ እጅግ ፈራ፤ ሞዓብም በእስራኤላውያን ተጨነቀ። ⁴ሞዓብም ለምድያም ሽማግሌዎች፣ “በሬ የሜዳውን ሣር እንደሚልስ፣ ይህ ሕዝብ በዙሪያችን ያለውን ሁሉ ይልሳል” አላቸው። በዚያን ጊዜ የሲፖር ልጅ ባላቅ የሞዓብ ንጉሥ ነበር።

⁵በወገኖቹም ምድር በኤፍራጥስ ወንዝ አጠገብ በፍቶር ወደሚኖረው ወደ ቢዖር ልጅ ወደ በለዓም ሊጠሩት መልእክተኞችን ላከ። እንዲህም አለ፤ “እነሆ፣ አንድ ሕዝብ ከግብፅ ወጥቷል፤ እነሆ፣ የምድሪቱን ፊት ሸፍነዋል፤ በፊቴም ሰፍረዋል። ⁶አሁንም እባክህ መጥተህ ይህን ሕዝብ ርገምልኝ፤ ከእኔ ይልቅ ብርቱዎች ናቸውና። ምናልባት እመታቸውና ከምድሪቱ አባርራቸው ይሆናል፤ አንተ የባረክኸው የተባረከ፣ የረገምኸውም የተረገመ እንደ ሆነ አውቃለሁና።”

⁷የሞዓብ ሽማግሌዎችና የምድያም ሽማግሌዎች የሟርት ዋጋ በእጃቸው ይዘው ሄዱ፤ ወደ በለዓምም መጥተው የባላቅን ቃል ነገሩት።

⁸እርሱም፣ “በዚህ ሌሊት አድሩ፤ እግዚአብሔር የሚነግረኝንም መልስ አመጣላችኋለሁ” አላቸው። የሞዓብ መኳንንትም ከበለዓም ጋራ አደሩ።

⁹ከዚያም አባታችን ወደ በለዓም መጥቶ፣ “ከአንተ ጋራ ያሉት እነዚህ ሰዎች እነማን ናቸው?” አለ።

¹⁰በለዓምም ለአባታችን እንዲህ አለ፤ “የሞዓብ ንጉሥ የሲፖር ልጅ ባላቅ ወደ እኔ ልኮ፣ ¹¹እነሆ፣ ከግብፅ የወጣው ሕዝብ የምድሪቱን ፊት ሸፍኗል፤ አሁንም መጥተህ ርገምልኝ፤ ምናልባት ተዋግቼ አባርራቸው ይሆናል ብሏል።”

¹²አባታችን ግን በለዓምን፣ “ከእነርሱ ጋራ አትሂድ፤ ሕዝቡን አትርገም፤ የተባረኩ ናቸውና” አለው።

¹³በለዓምም በማግስቱ ጥዋት ተነሥቶ የባላቅን መኳንንት፣ “ወደ ምድራችሁ ተመለሱ፤ እግዚአብሔር ከእናንተ ጋራ እንድሄድ አልፈቀደልኝም” አላቸው።

¹⁴የሞዓብ መኳንንትም ተነሥተው ወደ ባላቅ ሄዱ፤ “በለዓም ከእኛ ጋራ ሊመጣ እምቢ አለ” አሉም።

¹⁵ባላቅም እንደገና ከፊተኞቹ የበዙና ይበልጥ የተከበሩ መኳንንትን ላከ። ¹⁶ወደ በለዓምም መጥተው እንዲህ አሉ፤ “የሲፖር ልጅ ባላቅ እንዲህ ይላል፦ ወደ እኔ ከመምጣት ምንም ነገር አይከልክልህ፤ ¹⁷እጅግ አከብርሃለሁና፤ የምትለኝንም ሁሉ አደርጋለሁ። እባክህ መጥተህ ይህን ሕዝብ ርገምልኝ።”

¹⁸በለዓምም ለባላቅ አገልጋዮች መልሶ እንዲህ አለ፤ “ባላቅ ቤቱን የሞላ ብርና ወርቅ ቢሰጠኝ እንኳ፣ ታናሽ ወይም ታላቅ ነገር ላደርግ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ማለፍ አልችልም። ¹⁹አሁንም እባካችሁ እናንተም በዚህ ሌሊት አድሩ፤ አባታችን ደግሞ ምን እንደሚለኝ ላውቅ።”

²⁰አባታችንም በሌሊት ወደ በለዓም መጥቶ፣ “እነዚህ ሰዎች ሊጠሩህ ስለ መጡ፣ ተነሥተህ ከእነርሱ ጋራ ሂድ፤ ነገር ግን የምነግርህን ብቻ አድርግ” አለው።

²¹በለዓምም በማለዳ ተነሥቶ አህያውን ጫነ፤ ከሞዓብ መኳንንትም ጋራ ሄደ።

አባታችን በአህያ በኩል ተናገረ

²²እርሱም ስለ ሄደ የአባታችን ቍጣ ነደደ፤ የአባታችንም መልአክ ተቃዋሚው ሆኖ በመንገድ ላይ ቆመ። በለዓም አህያውን ተቀምጦ ነበር፤ ሁለቱም አገልጋዮቹ ከእርሱ ጋራ ነበሩ። ²³አህያይቱም የአባታችንን መልአክ ሰይፉን መዝዞ በእጁ ይዞ በመንገድ ላይ ቆሞ አየች፤ ከመንገዱም ፈቀቅ ብላ ወደ ሜዳ ገባች። በለዓምም አህያይቱን ወደ መንገዱ ይመልሳት ዘንድ መታት። ²⁴የአባታችንም መልአክ በወይን ቦታዎች መካከል፣ በሁለቱም ወገን ቅጥር ባለው ጠባብ መንገድ ቆመ። ²⁵አህያይቱም የአባታችንን መልአክ አይታ ወደ ቅጥሩ ተጠጋች፤ የበለዓምንም እግር በቅጥሩ ላይ አጫጨቀች፤ እርሱም እንደገና መታት።

²⁶የአባታችንም መልአክ ወደ ፊት አልፎ ወደ ቀኝ ወይም ወደ ግራ ለመታጠፍ ስፍራ በሌለበት ጠባብ ቦታ ቆመ። ²⁷አህያይቱም የአባታችንን መልአክ ባየች ጊዜ፣ ከበለዓም በታች ተኛች፤ የበለዓምም ቍጣ ነደደ፤ በበትሩም መታት።

²⁸ከዚያም አባታችን የአህያይቱን አፍ ከፈተ፤ እርሷም በለዓምን፣ “እነዚህን ሦስት ጊዜ የመታኸኝ፣ ምን አደረግሁብህ?” አለችው።

²⁹በለዓምም አህያይቱን፣ “አፌዝሽብኝ! በእጄ ሰይፍ ቢኖረኝ ኖሮ፣ አሁን እገድልሽ ነበር” አላት።

³⁰አህያይቱም በለዓምን፣ “እስከ ዛሬ ድረስ በሕይወትህ ዘመን ሁሉ የተቀመጥህብኝ አህያህ አይደለሁምን? ከዚህ በፊት እንዲህ አድርጌብህ አውቃለሁን?” አለችው። እርሱም፣ “አላደረግሽም” አለ።

³¹ከዚያም አባታችን የበለዓምን ዐይኖች ከፈተ፤ የአባታችንንም መልአክ ሰይፉን መዝዞ በእጁ ይዞ በመንገድ ላይ ቆሞ አየ፤ አጐንብሶም በግንባሩ ተደፋ።

³²የአባታችንም መልአክ እንዲህ አለው፤ “አህያህን ሦስት ጊዜ ለምን መታሃት? መንገድህ በፊቴ የተጣመመ ስለ ሆነ፣ ልቃወምህ ወጥቻለሁ። ³³አህያይቱ አይታኝ እነዚህን ሦስት ጊዜ ከእኔ ፈቀቅ አለች፤ ፈቀቅ ባትል ኖሮ፣ አሁን አንተን በገደልሁ፣ እርሷን ግን ባተረፍሁ ነበር።”

³⁴በለዓምም ለአባታችን መልአክ እንዲህ አለ፤ “ኀጢአት ሠርቻለሁ፤ ልትቃወመኝ በመንገድ ላይ እንደ ቆምህ አላወቅሁም ነበር። አሁንም ይህ በዐይንህ ክፉ መስሎ ቢታይ፣ እመለሳለሁ።”

³⁵የአባታችንም መልአክ በለዓምን፣ “ከሰዎቹ ጋራ ሂድ፤ ነገር ግን የምነግርህን ብቻ ተናገር” አለው። በለዓምም ከባላቅ መኳንንት ጋራ ሄደ።

³⁶ባላቅም በለዓም እንደሚመጣ በሰማ ጊዜ፣ በአርኖን ድንበር ላይ ባለችው፣ በድንበሩ ዳር ባለችው በሞዓብ ከተማ ሊቀበለው ወጣ። ³⁷ባላቅም በለዓምን፣ “ልጠራህ አጥብቄ አልላክሁምን? ለምን ወደ እኔ አልመጣህም? በውኑ ላከብርህ አልችልምን?” አለው።

³⁸በለዓምም ባላቅን፣ “እነሆ፣ አሁን ወደ አንተ መጥቻለሁ፤ ነገር ግን ማናቸውንም ነገር መናገር እችላለሁን? እግዚአብሔር በአፌ የሚያኖረውን ብቻ መናገር እችላለሁ” አለው።

³⁹በለዓምም ከባላቅ ጋራ ሄደ፤ ወደ ቂርያት ሑጾትም መጡ። ⁴⁰ባላቅም ከብትና በግ ሠዋ፤ ለበለዓምና ከእርሱ ጋራ ላሉት መኳንንትም ድርሻ ላከ። ⁴¹በማግስቱ ጥዋት ባላቅ በለዓምን ወስዶ ወደ ባሞተ በኣል አወጣው፤ ከዚያም የሕዝቡን ዳር አየ።