எண்ணாகமம் 22

22 ¹பின்பு இஸ்ரவேல் புத்திரர் புறப்பட்டு, யோர்தானுக்கு அப்பால், எரிகோவுக்கு எதிரே இருக்கிற மோவாபின் சமபூமிகளில் பாளயமிறங்கினார்கள். ²இஸ்ரவேலர் எமோரியருக்குச் செய்த யாவையும் சிப்போரின் குமாரனாகிய பாலாக் கண்டான். ³அந்த ஜனங்கள் அநேகராயிருந்தபடியால், மோவாப் அவர்களுக்கு மிகவும் பயந்தது; இஸ்ரவேல் புத்திரரைப் பார்த்து மோவாப் திகிலடைந்தது. ⁴மோவாப் மீதியானின் மூப்பர்களை நோக்கி, “மாடு வெளியின் புல்லை நக்கித் தின்பதுபோல, இந்தக் கூட்டம் நம்மைச் சுற்றியுள்ள யாவையும் நக்கித் தின்றுவிடும்” என்றது. அக்காலத்தில் சிப்போரின் குமாரனாகிய பாலாக் மோவாபுக்கு ராஜாவாயிருந்தான்.

⁵அவன் பேயோரின் குமாரனாகிய பிலேயாமை அழைப்பதற்கு, அவனுடைய ஜனத்தின் தேசத்தில் ஐபிராத்து நதியோரமாயிருக்கிற பெத்தோருக்கு ஸ்தானாபதிகளை அனுப்பினான். அவன் சொல்லச்சொன்னது: “இதோ, ஒரு ஜனக்கூட்டம் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டு வந்திருக்கிறது; இதோ, அவர்கள் தேசத்தின் முகத்தை மூடி, எனக்கு எதிரே தங்கியிருக்கிறார்கள். ⁶இப்பொழுது நீ வந்து, தயவுசெய்து இந்த ஜனங்களை எனக்காகச் சபிக்கவேண்டும்—அவர்கள் என்னிலும் பலசாலிகள். ஒருவேளை நான் அவர்களை முறியடித்து, தேசத்திலிருந்து துரத்திவிடலாம்; ஏனெனில், நீ ஆசீர்வதிக்கிறவன் ஆசீர்வதிக்கப்படுவான் என்றும், நீ சபிக்கிறவன் சபிக்கப்படுவான் என்றும் அறிவேன்.”

⁷அப்படியே மோவாபின் மூப்பரும் மீதியானின் மூப்பரும் சகுனம் பார்க்கிறதற்கான கூலியைத் தங்கள் கையில் எடுத்துக்கொண்டு போய், பிலேயாமிடத்தில் வந்து, பாலாக்கின் வார்த்தைகளை அவனுக்குச் சொன்னார்கள்.

⁸அவன் அவர்களை நோக்கி, “இன்று இராத்திரி இங்கே தங்குங்கள்; தேவன் எனக்குச் சொல்வதின்படி நான் உங்களுக்கு மறுஉத்தரவு கொடுப்பேன்” என்றான். அப்படியே மோவாபின் பிரபுக்கள் பிலேயாமிடத்தில் தங்கினார்கள்.

⁹அப்பொழுது எங்கள் பிதா பிலேயாமிடத்தில் வந்து, “உன்னிடத்திலிருக்கிற இந்த மனுஷர் யார்?” என்று கேட்டார்.

¹⁰பிலேயாம் எங்கள் பிதாவை நோக்கி, “மோவாபின் ராஜாவாகிய சிப்போரின் குமாரன் பாலாக் என்னிடத்திற்கு இந்தச் செய்தியை அனுப்பினான்: ¹¹‘இதோ, எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டுவந்த ஜனங்கள் தேசத்தின் முகத்தை மூடியிருக்கிறார்கள்; இப்பொழுது நீ வந்து, அவர்களை எனக்காகச் சபிக்கவேண்டும்—ஒருவேளை நான் அவர்களோடு யுத்தம்பண்ணி, அவர்களைத் துரத்திவிடலாம்’ என்றான்” என்றான்.

¹²ஆனால் எங்கள் பிதா பிலேயாமை நோக்கி, “நீ அவர்களோடே போகவேண்டாம்; அந்த ஜனங்களைச் சபிக்கவும் வேண்டாம், அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்” என்றார்.

¹³பிலேயாம் அதிகாலமே எழுந்திருந்து, பாலாக்கின் பிரபுக்களை நோக்கி, “உங்கள் தேசத்திற்குத் திரும்பிப்போங்கள்; நான் உங்களோடே வரவிடாதபடிக்குத் தேவன் தடைபண்ணினார்” என்றான்.

¹⁴அப்பொழுது மோவாபின் பிரபுக்கள் எழுந்து, பாலாக்கினிடத்திற்குப் போய், “பிலேயாம் எங்களோடே வரமறுத்தான்” என்றார்கள்.

¹⁵பாலாக் மறுபடியும், முந்தினவர்களைப்பார்க்கிலும் அதிகமும் கனம்பொருந்தினவர்களுமான பிரபுக்களை அனுப்பினான். ¹⁶அவர்கள் பிலேயாமிடத்தில் வந்து அவனை நோக்கி, “சிப்போரின் குமாரன் பாலாக் சொல்லுகிறது: ‘என்னிடத்தில் வருகிறதற்கு உனக்கு ஒன்றும் தடையாயிராதிருப்பதாக; ¹⁷நான் உன்னை மிகவும் கனம்பண்ணி, நீ எனக்குச் சொல்வதையெல்லாம் செய்வேன். ஆகையால், தயவுசெய்து வந்து, இந்த ஜனங்களை எனக்காகச் சபிக்கவேண்டும்’ என்றான்” என்றார்கள்.

¹⁸பிலேயாம் பாலாக்கின் ஊழியக்காரருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “பாலாக் தன் வீடுநிறைய வெள்ளியையும் பொன்னையும் எனக்குக் கொடுத்தாலும், சிறியதையாகிலும் பெரியதையாகிலும் செய்யும்படி என் தேவனுடைய கட்டளையை நான் மீறக்கூடாது. ¹⁹இப்பொழுது, தயவுசெய்து நீங்களும் இன்று இராத்திரி இங்கே தங்குங்கள்; எங்கள் பிதா எனக்கு இன்னும் என்ன சொல்வார் என்று அறிந்துகொள்வேன்” என்றான்.

²⁰இராத்திரியில் எங்கள் பிதா பிலேயாமிடத்தில் வந்து, “இந்த மனுஷர் உன்னை அழைக்க வந்திருக்கிறபடியால், நீ எழுந்து அவர்களோடே போ; ஆனாலும் நான் உனக்குச் சொல்வதைமட்டுமே செய்” என்றார்.

²¹அப்படியே பிலேயாம் காலமே எழுந்திருந்து, தன் கழுதையின்மேல் சேணங்கட்டி, மோவாபின் பிரபுக்களோடே போனான்.

எங்கள் பிதா ஒரு கழுதையின் மூலமாய்ப் பேசுகிறார்

²²ஆனால் அவன் போனதினால் எங்கள் பிதாவின் கோபம் மூண்டது; எங்கள் பிதாவின் தூதனானவர் அவனுக்கு விரோதியாய் வழியிலே நின்றார். பிலேயாம் தன் கழுதையின்மேல் ஏறிச்சென்றான்; அவனுடைய இரண்டு வேலைக்காரரும் அவனோடிருந்தார்கள். ²³எங்கள் பிதாவின் தூதனானவர் உருவிய பட்டயத்தைத் தம் கையிலே பிடித்துக்கொண்டு வழியிலே நிற்கிறதை அந்தக் கழுதை கண்டு, வழியைவிட்டு வயலிலே விலகிப்போயிற்று; அதைத் திரும்ப வழியில் நடத்தும்படி பிலேயாம் கழுதையை அடித்தான். ²⁴அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் தூதனானவர் இருபுறமும் மதிலிருந்த திராட்சத்தோட்டங்களுக்கு நடுவே இருந்த ஒடுக்கமான பாதையிலே நின்றார். ²⁵அந்தக் கழுதை எங்கள் பிதாவின் தூதனானவரைக் கண்டு, மதிலருகே ஒதுங்கி, பிலேயாமின் காலை மதிலோடே நெருக்கினதினால், அவன் அதை மறுபடியும் அடித்தான்.

²⁶எங்கள் பிதாவின் தூதனானவர் இன்னும் அப்பாலே போய், வலதுபுறமாகிலும் இடதுபுறமாகிலும் விலகுவதற்கு இடமில்லாத ஒடுக்கமான இடத்திலே நின்றார். ²⁷அந்தக் கழுதை எங்கள் பிதாவின் தூதனானவரைக் கண்டு, பிலேயாமின் கீழே படுத்துக்கொண்டது; அப்பொழுது பிலேயாமின் கோபம் மூண்டது, அவன் அதைத் தன் கோலினால் அடித்தான்.

²⁸அப்பொழுது எங்கள் பிதா அந்தக் கழுதையின் வாயைத் திறந்தார்; அது பிலேயாமை நோக்கி, “நீ என்னை இந்த மூன்றுதரம் அடிக்கிறதற்கு நான் உனக்கு என்ன செய்தேன்?” என்றது.

²⁹பிலேயாம் கழுதையை நோக்கி, “நீ என்னைப் பரியாசம்பண்ணினாய்! என் கையில் ஒரு பட்டயம் இருந்திருந்தால், இப்பொழுதே உன்னைக் கொன்றுபோட்டிருப்பேன்” என்றான்.

³⁰கழுதை பிலேயாமை நோக்கி, “நான் உன்னுடைய கழுதை அல்லவா? நீ இந்நாள்வரைக்கும் உன் ஜீவகாலமெல்லாம் என்மேல் ஏறிச்சென்றாய் அல்லவா? நான் இதற்குமுன் என்றைக்காவது உனக்கு இப்படிச் செய்தது உண்டா?” என்றது. அதற்கு அவன், “இல்லை” என்றான்.

³¹அப்பொழுது எங்கள் பிதா பிலேயாமின் கண்களைத் திறந்தார்; அவன் எங்கள் பிதாவின் தூதனானவர் உருவிய பட்டயத்தைத் தம் கையில் பிடித்துக்கொண்டு வழியிலே நிற்கிறதைக் கண்டு, தலைகுனிந்து முகங்குப்புற விழுந்து பணிந்தான்.

³²எங்கள் பிதாவின் தூதனானவர் அவனை நோக்கி, “நீ உன் கழுதையை இந்த மூன்றுதரம் அடித்தது ஏன்? இதோ, உன் வழி எனக்கு முன்பாகக் கேடானதாயிருக்கிறபடியால், நான் உனக்கு விரோதியாய்ப் புறப்பட்டுவந்தேன். ³³அந்தக் கழுதை என்னைக் கண்டு, இந்த மூன்றுதரம் என்னைவிட்டு விலகிற்று; அது என்னைவிட்டு விலகாதிருந்திருந்தால், இதற்குள்ளாக நான் உன்னைக் கொன்று, அதை உயிரோடே வைத்திருப்பேன்” என்றார்.

³⁴பிலேயாம் எங்கள் பிதாவின் தூதனானவரை நோக்கி, “நான் பாவஞ்செய்தேன்; நீர் எனக்கு விரோதமாய் வழியிலே நிற்கிறதை நான் அறியேன்; இப்பொழுது இது உம்முடைய பார்வைக்குப் பிரியமில்லாதிருந்தால், நான் திரும்பிப்போய்விடுகிறேன்” என்றான்.

³⁵எங்கள் பிதாவின் தூதனானவர் பிலேயாமை நோக்கி, “இந்த மனுஷரோடே போ; ஆனாலும் நான் உனக்குச் சொல்வதைமட்டுமே சொல்லு” என்றார். அப்படியே பிலேயாம் பாலாக்கின் பிரபுக்களோடே போனான்.

³⁶பிலேயாம் வருகிறான் என்று பாலாக் கேள்விப்பட்டபோது, அர்னோன் எல்லையின் ஓரத்திலுள்ள மோவாபின் பட்டணம்வரைக்கும் அவனை எதிர்கொள்ளப் புறப்பட்டுப்போனான். ³⁷பாலாக் பிலேயாமை நோக்கி, “உன்னை அழைப்பதற்கு நான் அவசரமாய் ஆள் அனுப்பினேன் அல்லவா? நீ ஏன் என்னிடத்தில் வராமலிருந்தாய்? உன்னைக் கனம்பண்ண எனக்கு உண்மையாய் முடியாதோ?” என்றான்.

³⁸பிலேயாம் பாலாக்கை நோக்கி, “இதோ, நான் உன்னிடத்தில் வந்திருக்கிறேன்; ஆனாலும் நான் எதையும் சொல்லக்கூடுமோ? தேவன் என் வாயில் அருளும் வார்த்தையைமட்டுமே நான் சொல்லுவேன்” என்றான்.

³⁹அப்படியே பிலேயாம் பாலாக்கோடே போனான்; அவர்கள் கீரியாத்கூத்சோத்துக்கு வந்தார்கள். ⁴⁰பாலாக் மாடுகளையும் ஆடுகளையும் பலியிட்டு, பிலேயாமுக்கும் அவனோடிருந்த பிரபுக்களுக்கும் பங்குகளை அனுப்பினான். ⁴¹மறுநாள் காலமே பாலாக் பிலேயாமை அழைத்துக்கொண்டு, அவனைப் பாகாலின் மேடைகளாகிய பாமோத்பாகாலுக்கு ஏறப்பண்ணினான்; அங்கேயிருந்து அவன் ஜனங்களின் கடையெல்லையைக் கண்டான்.