တောလည် 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹နေဂက်ဒေသ၌နေထိုင်သော အာရဒ်ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သည့် ခါနာန်အမျိုးသားသည် ဣသရေလလူတို့ အသရိမ်လမ်းဖြင့် လာကြောင်းကို ကြားသောအခါ ဣသရေလလူတို့ကို တိုက်ခိုက်၍ အချို့ကို သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီး၏။ ²ဣသရေလလူတို့က ခမည်းတော်အား သစ္စာဆိုလျက် “ကိုယ်တော်သည် ဤလူမျိုးကို အကျွန်ုပ်လက်သို့ ဧကန်အမှန် အပ်တော်မူလျှင် သူတို့၏မြို့များကို အကျွန်ုပ်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖျက်ဆီးပါမည်” ဟု လျှောက်ထား၏။ ³ခမည်းတော်သည် ဣသရေလလူတို့၏အသံကို ကြားတော်မူ၍ ခါနာန်အမျိုးသားတို့ကို အပ်တော်မူ၏။ ဣသရေလလူတို့သည် ထိုသူတို့နှင့် သူတို့၏မြို့များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖျက်ဆီးကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအရပ်ကို ဟောမာဟု မှည့်ခေါ်ကြ၏။

ကြေးဝါမြွေ

⁴ဧဒုံပြည်ကို ဝိုင်းသွားရန် ဟောရတောင်မှ ပင်လယ်နီဘက်သို့ ထွက်ခွာကြ၏။ သို့ရာတွင် လမ်းခရီး၌ လူတို့သည် စိတ်မရှည်ဖြစ်ကြ၏။ ⁵လူတို့က ခမည်းတော်ကိုလည်းကောင်း၊ မောရှေကိုလည်းကောင်း ဆန့်ကျင်၍ “တောကန္တာရ၌ သေစေရန် အကျွန်ုပ်တို့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ အဘယ်ကြောင့် ထုတ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။ မုန့်လည်းမရှိ၊ ရေလည်းမရှိ၊ ဤယုတ်ညံ့သောအစာကိုလည်း ငါတို့ စက်ဆုပ်ရွံရှာကြ၏” ဟု ပြောဆိုကြ၏။

⁶ထိုအခါ ခမည်းတော်သည် အဆိပ်ပြင်းသောမြွေများကို လူတို့ထဲသို့ စေလွှတ်တော်မူ၏။ ထိုမြွေတို့သည် လူတို့ကို ကိုက်ကြသဖြင့် ဣသရေလအမျိုးသားများစွာ သေကြ၏။ ⁷လူတို့သည် မောရှေထံသို့လာ၍ “ခမည်းတော်ကိုလည်းကောင်း၊ သင့်ကိုလည်းကောင်း ဆန့်ကျင်ပြောဆိုမိသဖြင့် ငါတို့သည် အပြစ်ကူးမိကြပြီ။ ဤမြွေများကို ငါတို့ထံမှ ပယ်ရှားတော်မူစေရန် ကိုယ်တော်အား ဆုတောင်းပေးပါ” ဟု ပြောဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် လူတို့အတွက် ဆုတောင်း၏။

⁸ခမည်းတော်က မောရှေအား “အဆိပ်ပြင်းသောမြွေတစ်ကောင်ကို လုပ်၍ တိုင်ပေါ်၌ တင်ထားလော့။ မြွေကိုက်ခံရသူတိုင်း ထိုမြွေကို ကြည့်လျှင် အသက်ရှင်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁹မောရှေသည် ကြေးဝါမြွေတစ်ကောင်ကို လုပ်၍ တိုင်ပေါ်၌ တင်ထား၏။ မြွေသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကိုက်သည့်အခါတိုင်း ထိုသူသည် ကြေးဝါမြွေကို ကြည့်၍ အသက်ရှင်၏။ ^a a v9 ယေရှုသည် ဤအချိန်ကို မိမိကိုယ်တော်၏ ပုံဆောင်ချက်အဖြစ် ညွှန်ပြတော်မူ၏။ သေလုနီးသောသူတို့ ကြည့်၍ အသက်ရှင်နိုင်စေရန် ကြေးဝါမြွေကို မြှောက်ထားသကဲ့သို့ ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်စွာ မျှော်ကြည့်သူတိုင်း အသက်ရှင်စေရန် သားတော်ကို မြှောက်ထားခြင်း ခံတော်မူ၏ (ယောဟန် ၃:၁၄-၁၅)။

မောဘပြည်သို့ ခရီးနှင်ခြင်း

¹⁰ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ထွက်ခွာ၍ ဩဗုတ်အရပ်၌ စခန်းချကြ၏။ ¹¹ဩဗုတ်မှ ထွက်ခွာ၍ မောဘပြည်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် အရှေ့ဘက်၊ တောကန္တာရ၌ရှိသော ဣဇာဗာရိမ်အရပ်၌ စခန်းချကြ၏။ ¹²ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွာ၍ ဇေရက်ချိုင့်ဝှမ်း၌ စခန်းချကြ၏။ ¹³ထိုအရပ်မှ ဆက်လက်ခရီးပြု၍ အာမောရိနယ်မှ ဆက်နေသော တောကန္တာရ၌ရှိသည့် အာနုန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း၌ စခန်းချကြ၏။ အကြောင်းမူကား အာနုန်မြစ်သည် မောဘပြည်နှင့် အာမောရိအမျိုးသားတို့၏ နယ်စပ်ဖြစ်၏။ ¹⁴ထို့ကြောင့် ခမည်းတော်၏ စစ်ပွဲများမှတ်တမ်းကျမ်းက “သုဖအရပ်ရှိ ဝါဟက်မြို့နှင့် အာနုန်မြစ်၏ ချိုင့်ကြားများ၊ ¹⁵အာရမြို့တည်ရာဘက်သို့ ကွေ့ကာ မောဘပြည်နယ်စပ်တိုင်အောင် ရောက်သော ချိုင့်ကြားများ၏ စောင်းတက်လမ်း” ဟု ဆို၏။

¹⁶ထိုအရပ်မှ ဗေရရွာသို့ သွားကြ၏။ ဗေရသည် ခမည်းတော်က မောရှေအား “လူတို့ကို စုရုံးစေလော့။ သူတို့အား ငါ ရေပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူရာ ရေတွင်းဖြစ်၏။

¹⁷ထိုအခါ ဣသရေလလူတို့က ဤသီချင်းကို သီဆိုကြ၏။ “အိုရေတွင်း၊ ရေထွက်လော့။ ထိုရေတွင်းကို သီဆိုကြလော့။ ¹⁸“မင်းသားတို့ တူးသော၊ လူမျိုးတော်၏မှူးမတ်တို့ ရာဇလှံတံများနှင့် တောင်ဝှေးများဖြင့် တူးဖော်သော ရေတွင်း” ထို့နောက် တောကန္တာရမှ မတ္တနာအရပ်သို့ သွားကြ၏။ ¹⁹မတ္တနာမှ နဟာလျေလသို့၊ နဟာလျေလမှ ဗာမုတ်သို့၊ ²⁰ဗာမုတ်မှ မောဘလွင်ပြင်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းသို့၊ လွင်တီးခေါင်ကို မျှော်မြင်ရသော ပိသဂါတောင်ထိပ်သို့ သွားကြ၏။

ခမည်းတော်သည် ရှိဟုန်ကို သူတို့လက်သို့ အပ်တော်မူခြင်း

²¹ထိုအခါ ဣသရေလလူတို့သည် အာမောရိရှင်ဘုရင် ရှိဟုန်ထံသို့ သံတမန်များကို စေလွှတ်၍၊ ²²“သင်၏ပြည်ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုပါ။ အကျွန်ုပ်တို့သည် လယ်ကွင်း သို့မဟုတ် စပျစ်ဥယျာဉ်များဘက်သို့ မလွှဲဘဲ ရေတွင်းရေကိုလည်း မသောက်ပါ။ သင်၏နယ်စပ်ကို ကျော်လွန်သည်အထိ ဘုရင့်လမ်းမကြီးအတိုင်းသာ သွားပါမည်” ဟု ပြောကြားစေကြ၏။

²³သို့ရာတွင် ရှိဟုန်သည် မိမိနယ်မြေကို ဣသရေလလူတို့ ဖြတ်ကျော်ခွင့် မပြုဘဲ ငြင်းဆန်၏။ သူသည် မိမိ၏လူအပေါင်းကို စုရုံး၍ ဣသရေလလူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် တောကန္တာရထဲသို့ ချီတက်လာ၏။ ထို့နောက် ယာဟတ်အရပ်သို့ ရောက်၍ ဣသရေလလူတို့ကို တိုက်ခိုက်၏။ ²⁴ဣသရေလလူတို့သည် သူ့ကို ဓားဖြင့် လုပ်ကြံ၍ အာနုန်မြစ်မှ ယဗ္ဗုတ်မြစ်တိုင်အောင်၊ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့တိုင်အောင် သူ၏ပြည်ကို သိမ်းယူကြ၏။ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ နယ်စပ်မူကား ခိုင်ခံ့လျက်ရှိ၏။ ²⁵ဣသရေလလူတို့သည် ဤမြို့အားလုံးကို သိမ်းယူ၍ ဟေရှဘုန်မြို့နှင့် ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျေးရွာအားလုံး အပါအဝင် အာမောရိမြို့တိုင်း၌ နေထိုင်ကြ၏။ ²⁶အကြောင်းမူကား ဟေရှဘုန်သည် အာမောရိရှင်ဘုရင် ရှိဟုန်၏မြို့ဖြစ်၍ ရှိဟုန်သည် ယခင်မောဘဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အာနုန်မြစ်တိုင်အောင် သူ၏ပြည်အားလုံးကို သိမ်းယူခဲ့၏။ ²⁷ထို့ကြောင့် ကဗျာဆရာတို့က “ဟေရှဘုန်မြို့သို့ လာကြလော့။ ထိုမြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြစေ။ ရှိဟုန်၏မြို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်ကြစေ။ ²⁸အကြောင်းမူကား ဟေရှဘုန်မြို့မှ မီးထွက်၍ ရှိဟုန်၏မြို့မှ မီးလျှံ ထွက်လာ၏။ ထိုမီးသည် မောဘပြည်၏ အာရမြို့ကိုလည်းကောင်း၊ အာနုန်မြစ်မြင့်ရာအရပ်၏ အရှင်သခင်တို့ကိုလည်းကောင်း ကျွမ်းလောင်စေ၏။ ²⁹အို မောဘ၊ သင်သည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ ခေမုရှ၏လူမျိုးတို့၊ သင်တို့သည် ပျက်စီးကုန်ပြီ။ ထိုဘုရားသည် မိမိ၏သားတို့ကို ထွက်ပြေးစေ၍ သမီးတို့ကို အာမောရိရှင်ဘုရင် ရှိဟုန်ထံ၌ သုံ့ပန်းဖြစ်စေပြီ။ ³⁰သို့ရာတွင် ငါတို့သည် သူတို့ကို လုပ်ကြံခဲ့ကြ၏။ ဟေရှဘုန်မြို့သည် ဒိဘုန်မြို့တိုင်အောင် ပျက်စီးလေပြီ။ ငါတို့သည် မေဒဘမြို့တိုင်အောင် ရောက်သော နောဖာမြို့တိုင်အောင် ဖျက်ဆီးခဲ့ကြ၏” ဟု ဆိုကြ၏။

³¹ထို့ကြောင့် ဣသရေလလူတို့သည် အာမောရိပြည်၌ နေထိုင်ကြ၏။ ³²မောရှေသည် ယာဇာမြို့ကို ထောက်လှမ်းစေရန် လူများကို စေလွှတ်၏။ သူတို့သည် ၎င်း၏ကျေးရွာများကို သိမ်းယူ၍ ထိုအရပ်ရှိ အာမောရိအမျိုးသားတို့ကို နှင်ထုတ်ကြ၏။ ³³ထို့နောက် သူတို့သည် လှည့်၍ ဗာရှန်လမ်းအတိုင်း တက်သွားကြ၏။ ထိုအခါ ဗာရှန်ရှင်ဘုရင် ဩဃသည် မိမိ၏လူအပေါင်းနှင့်တကွ ဧဒြိမြို့၌ တိုက်ခိုက်ရန် သူတို့ကို ဆီးကြို၍ ထွက်လာ၏။

³⁴သို့ရာတွင် ခမည်းတော်က မောရှေအား “သူ့ကို မကြောက်နှင့်။ သူနှင့်တကွ သူ၏လူအပေါင်းနှင့် သူ၏ပြည်ကို သင့်လက်သို့ ငါ အပ်နှံပြီ။ ဟေရှဘုန်မြို့၌ နေထိုင်ခဲ့သော အာမောရိရှင်ဘုရင် ရှိဟုန်ကို သင်ပြုခဲ့သည့်နည်းတူ သူ့ကိုလည်း ပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁵သူတို့သည် ဩဃနှင့်တကွ သူ၏သားများနှင့် သူ၏လူအပေါင်းကို တစ်ယောက်မျှ မကျန်ရစ်စေဘဲ လုပ်ကြံ၍ သူ၏ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ကြ၏။