હવે છપાયેલી
પુસ્તક

બાલાક જેને શાપ આપવા ઇચ્છતો હતો તેને પિતા આશીર્વાદ આપે છે

બાલાક બે વાર સાત વેદીઓ બાંધે છે અને બંને વાર આશીર્વાદ જ પામે છે. બલામનો ઉત્તર છે કે આપણા પિતા માણસ નથી કે જૂઠું બોલે કે પોતાનું મન બદલે; તેમણે જેને આશીર્વાદ આપ્યો છે તે પાછો લઈ શકાતો નથી, પછી રાજા ભલે ગમે તેટલાં શિખરો અજમાવે.

અધ્યાય 23.

બલામે બાલાકને કહ્યું, “અહીં મારે માટે સાત વેદીઓ બાંધ, અને અહીં મારે માટે સાત બળદો તથા સાત ઘેટાં તૈયાર કર.”

બલામે કહ્યું તેમ બાલાકે કર્યું; બાલાકે તથા બલામે દરેક વેદી પર એક બળદ તથા એક ઘેટો ચઢાવ્યાં. બલામે બાલાકને કહ્યું, “હું જાઉં ત્યાં સુધી તું તારા દહનાર્પણ પાસે ઊભો રહે; કદાચ ઈશ્વર મને મળે, અને તેઓ મને જે બતાવે તે હું તને કહીશ.” પછી તે એક ઉજ્જડ ટેકરી પર ગયો.

આપણા પિતા બલામને મળ્યા, અને તેણે તેમને કહ્યું, “મેં સાત વેદીઓ બાંધી છે અને દરેક વેદી પર એક બળદ તથા એક ઘેટો ચઢાવ્યાં છે.”

આપણા પિતાએ બલામના મોંમાં વચન મૂક્યું: “બાલાક પાસે પાછો જા અને આ કહે.”

તે બાલાક પાસે પાછો ગયો—ત્યાં બાલાક પોતાના દહનાર્પણ પાસે, મોઆબના સર્વ સરદારો સાથે ઊભો હતો. તેણે પોતાની ભવિષ્યવાણી ઉચ્ચારીને કહ્યું: “અરામથી બાલાકે મને, પૂર્વના પર્વતોથી મોઆબના રાજાએ લાવ્યો: આવ, મારે માટે યાકૂબને શાપ આપ; આવ, ઇઝરાયલને ધિક્કાર. આપણા પિતાએ જેમને શાપ આપ્યો નથી તેમને હું કેમ શાપ આપું? આપણા પિતાએ જેમને ધિક્કાર્યા નથી તેમને હું કેમ ધિક્કારું? ખડકોની ટોચ પરથી હું તેમને જોઉં છું, ટેકરીઓ પરથી હું તેમને નિહાળું છું: એકલી વસનારી પ્રજા, જે પોતાને પ્રજાઓમાં ગણતી નથી. યાકૂબની ધૂળ કોણ ગણી શકે, અથવા ઇઝરાયલના ચોથા ભાગનેય કોણ ગણી શકે? હું પ્રામાણિકોના મરણ જેવું મરણ પામું, અને મારો અંત તેમના જેવો થાઓ!”

બાલાકે બલામને કહ્યું, “તેં મને આ શું કર્યું? મેં મારા શત્રુઓને શાપ આપવા તને લાવ્યો, અને જો—તેં તો તેમને આશીર્વાદ જ આપ્યો!”

તેણે જવાબ આપ્યો, “ઈશ્વર મારા મોંમાં જે મૂકે તે જ કહેવાની મારે કાળજી રાખવી ન જોઈએ શું?”

આપણા પિતાનું વચન સ્થિર રહે છે

પછી બાલાકે કહ્યું, “કૃપા કરીને મારી સાથે બીજી જગ્યાએ ચાલ, જ્યાંથી તું તેમને જોઈ શકે. તું તેમનો ફક્ત છેલ્લો છેડો જોઈશ, આખી પ્રજાને નહિ, અને ત્યાંથી મારે માટે તેમને શાપ આપ.”

તે તેને સોફીમના મેદાનમાં, પિસ્ગાહની ટોચ પર લઈ ગયો, સાત વેદીઓ બાંધી, અને દરેક પર એક બળદ તથા એક ઘેટો ચઢાવ્યાં. બલામે બાલાકને કહ્યું, “હું ત્યાં તેમને મળું ત્યાં સુધી તું અહીં તારા દહનાર્પણ પાસે ઊભો રહે.”

આપણા પિતા બલામને મળ્યા, અને તેમણે તેના મોંમાં વચન મૂકીને કહ્યું, “બાલાક પાસે પાછો જા અને આ કહે.”

તે તેમની પાસે આવ્યો—ત્યાં તે પોતાના દહનાર્પણ પાસે, મોઆબના સરદારો સાથે ઊભો હતો. બાલાકે તેને પૂછ્યું, “ઈશ્વર શું બોલ્યા?”

તેણે પોતાની ભવિષ્યવાણી ઉચ્ચારી: “હે બાલાક, ઊઠ અને સાંભળ; હે સિપ્પોરના પુત્ર, મારું સાંભળ: આપણા પિતા જૂઠું બોલે એવા માણસ નથી, કે પોતાનો વિચાર બદલે એવા માણસના પુત્ર નથી. તેમણે કદી કંઈ કહ્યું હોય અને તે ન કર્યું હોય એવું બન્યું છે? તેમણે કદી બોલીને તે પૂરું ન કર્યું હોય એવું બન્યું છે? જો, મને આશીર્વાદ આપવાની આજ્ઞા મળી છે. તેમણે આશીર્વાદ આપ્યો છે, અને હું તે પાછો ફેરવી શકતો નથી. તેમણે યાકૂબમાં કોઈ વિપત્તિ જોઈ નથી, કે ઇઝરાયલમાં સંકટ જોયું નથી. આપણા પિતા તેની સાથે છે, અને રાજાનો જયઘોષ તેમની મધ્યે છે. a a v21 રાજાનો જયઘોષ: ઇઝરાયલના ઈશ્વર રાજા તરીકે તેમના પર રાજ કરે છે, અને તેમનો વિજયઘોષ યુદ્ધમાં તેમની આગળ ચાલે છે. આપણા પિતા, જેમણે તેમને મિસરમાંથી બહાર કાઢ્યા, તેમને માટે જંગલી બળદનાં શિંગડાં સમાન છે. b b v22 જંગલી બળદ એક વિશાળ, હવે લુપ્ત થયેલું પ્રાણી હતું; તેનાં શિંગડાં કાચી, કાબૂમાં ન આવે એવી શક્તિનું ચિત્ર આપતાં હતાં. યાકૂબની વિરુદ્ધ કોઈ મંત્રજાળ નથી, ઇઝરાયલની વિરુદ્ધ કોઈ શુકન-જોષ નથી. હવે યાકૂબ વિશે તથા ઇઝરાયલ વિશે એવું કહેવાશે, ‘જુઓ, આપણા પિતાએ શું કર્યું છે!’ જો, સિંહણની જેમ ઊઠતી પ્રજા, સિંહની જેમ પોતાને જગાડતી; જ્યાં સુધી તે શિકારને ખાઈ ન જાય અને મારી નંખાયેલાઓનું લોહી ન પીએ, ત્યાં સુધી તે સૂઈ નહિ જાય.”

બાલાકે બલામને કહ્યું, “તું તેમને જરાય શાપ ન આપ, અને તેમને જરાય આશીર્વાદ ન આપ!”

પણ બલામે બાલાકને જવાબ આપ્યો, “ઈશ્વર જે કહે તે સર્વ મારે કરવું જ પડે, એમ મેં તને કહ્યું નહોતું શું?”

બાલાકે બલામને કહ્યું, “ચાલ, હું તને બીજી જગ્યાએ લઈ જાઉં. કદાચ ઈશ્વર તને ત્યાંથી મારે માટે તેમને શાપ આપવા દે.”

તેથી બાલાક બલામને પેઓરની ટોચ પર લઈ ગયો, જે ઉજ્જડ પ્રદેશ તરફ નજર કરે છે. બલામે બાલાકને કહ્યું, “અહીં મારે માટે સાત વેદીઓ બાંધ, અને અહીં સાત બળદો તથા સાત ઘેટાં તૈયાર કર.”

બલામે કહ્યું હતું તેમ બાલાકે કર્યું, અને દરેક વેદી પર એક બળદ તથા એક ઘેટો ચઢાવ્યાં.