Rama Ngaberkahan Anu Rek Disumpahan ku Balak
Balak dua kali ngadegkeun tujuh altar sarta dua kali meunangna berkah. Jawaban Bileam: Rama urang lain manusa anu bisa bohong atawa robah pikiran; naon anu geus diberkahan ku Mantenna moal bisa dibolaykeun, sanajan sabaraha puncak pasir deui anu dicoba ku éta raja.
23 1Saur Bileam ka Balak, “Pangdamelkeun abdi tujuh altar di dieu, tuluy sayagikeun tujuh sapi jalu sareng tujuh domba jalu kanggo abdi di dieu.”
2Balak ngalakonan sakumaha anu diucapkeun ku Bileam. Balak jeung Bileam ngahaturkeun hiji sapi jalu jeung hiji domba jalu dina unggal altar. 3Saur Bileam ka Balak, “Antosan di gigireun kurban beuleuman anjeun bari abdi angkat; sugan Allah bade mendakan abdi, tuluy naon bae anu dipuduhkeun ka abdi ku Mantenna bakal diwartoskeun ka anjeun.” Geus kitu Bileam angkat ka hiji tempat luhur nu gundul.
4Rama urang mendakan Bileam, tuluy Bileam unjukan ka Mantenna, “Abdi parantos ngadamel tujuh altar sareng parantos ngahaturkeun hiji sapi jalu sareng hiji domba jalu dina unggal altar.”
5Rama urang maparin pangandika kana baham Bileam, saur-Na, “Balik deui ka Balak, tuluy ucapkeun ieu.”
6Bileam balik deui ka Balak. Breh Balak keur ngadeg di gigireun kurban beuleumanana, jeung sakabeh pangagung Moab. 7Tuluy Bileam ngucapkeun nubuatna, saurna, “Balak nyandak kuring ti Aram, raja Moab, ti pagunungan beulah wetan: Ka dieu, sumpahan Yakub pikeun kuring; ka dieu, caci Israil. 8Kumaha kuring bisa nyumpahan jalma anu henteu disumpahan ku Rama urang? Kumaha kuring bisa nyaci jalma anu henteu dicaci ku Rama urang? 9Ti luhureun gawir kuring nenjo maranehna, ti pasir-pasir kuring neuteup ka maranehna: hiji bangsa anu hirup nyorangan, anu henteu ngitung dirina kaasup kana bangsa-bangsa. 10Saha anu bisa ngitung lebu Yakub atawa ngabilang najan ngan saparapatna Israil? Muga kuring maot sakumaha jalma bener maot, sarta muga ahir hirup kuring jiga maranehna!”
11Ceuk Balak ka Bileam, “Naon atuh anu geus dipigawe ku anjeun ka kuring? Anjeun ku kuring dibawa pikeun nyumpahan musuh-musuh kuring, ari pek—anjeun kalah ngaberkahan maranehna!”
12Walonna, “Naha kuring teu kudu ati-ati ngucapkeun naon anu dipaparinkeun ku Allah kana baham kuring?”
Pangandika Rama Urang Tetep Teguh
13Tuluy ceuk Balak, “Hayu urang ka tempat sejen anu ti dinya anjeun bisa nenjo maranehna. Anjeun ngan bakal nenjo sabagian tungtungna, lain sakabehna, tuluy sumpahan maranehna pikeun kuring ti dinya.”
14Balak mawa Bileam ka tegal Sopim, nepi ka puncak Pisga, tuluy nyieun tujuh altar, sarta ngahaturkeun hiji sapi jalu jeung hiji domba jalu dina unggal altar. 15Saur Bileam ka Balak, “Antosan di dieu di gigireun kurban beuleuman anjeun, bari abdi rek mendak Mantenna di ditu.”
16Rama urang mendakan Bileam, maparin pangandika kana bahamna, saur-Na, “Balik deui ka Balak, tuluy ucapkeun ieu.”
17Bileam datang ka Balak. Breh Balak keur ngadeg di gigireun kurban beuleumanana, jeung para pangagung Moab. Ceuk Balak ka Bileam, “Naon anu geus dipangandikakeun ku Allah?”
18Tuluy Bileam ngucapkeun nubuatna, saurna, “Geura cengkat, Balak, geura regepkeun; darengekeun kuring, anak Sipor: 19Rama urang teh lain manusa, nepi ka bohong, lain oge anak manusa, nepi ka ngarobah tekad-Na. Naha Mantenna kungsi ngandika hiji perkara tuluy henteu dilaksanakeun? Naha Mantenna kungsi ngadawuh tuluy henteu dicumponan? 20Tuh, kuring geus narima parentah pikeun ngaberkahan. Mantenna geus ngaberkahan, sarta kuring teu bisa ngabolaykeun. 21Mantenna henteu ningali kacilakaan di Yakub, henteu oge ningali kasusah di Israil. Rama urang nyarengan maranehna, sarta surak pikeun hiji Raja aya di tengah-tengahna. a a v21 Surak pikeun hiji Raja: Allah Israil ngarajaan maranehna salaku Raja, sarta surak kaunggulan Mantenna maju ti payuneun maranehna asup kana peperangan. 22Rama urang, anu geus ngaluarkeun maranehna ti Mesir, keur maranehna lir tanduk banteng leuweung. b b v22 Banteng leuweung teh sato nu badag pisan, ayeuna geus punah; tandukna ngagambarkeun kakuatan anu bedas tur teu bisa dijinakkeun. 23Taya jampe anu bisa ngalawan Yakub, taya ramalan anu bisa ngalawan Israil. Ayeuna bakal diomongkeun ngeunaan Yakub jeung Israil, ‘Tingali naon anu geus dipidamel ku Rama urang!’ 24Tuh, hiji bangsa nu hudang lir singa bikang, nu ngaberung lir singa jalu; moal ngedeng samemeh ngahakan buruanana sarta nginum getih nu dipaehan.”
25Ceuk Balak ka Bileam, “Ulah pisan nyumpahan maranehna, ulah pisan oge ngaberkahan maranehna!”
26Tapi Bileam ngawalon ka Balak, “Lain abdi geus nyarioskeun ka anjeun yen abdi kudu ngalakonan sagala anu dipangandikakeun ku Allah?”
27Ceuk Balak ka Bileam, “Hayu, anjeun ku kuring rek dibawa ka tempat sejen. Sugan bae Allah ngawidian anjeun nyumpahan maranehna pikeun kuring ti dinya.”
28Tuluy Balak mawa Bileam ka puncak Gunung Peor, anu nyanghareup ka tanah gurun. 29Saur Bileam ka Balak, “Pangdamelkeun abdi tujuh altar di dieu, sareng sayagikeun tujuh sapi jalu sareng tujuh domba jalu di dieu.”
30Balak ngalakonan sakumaha anu geus diucapkeun ku Bileam, sarta ngahaturkeun hiji sapi jalu jeung hiji domba jalu dina unggal altar.