Księga Liczb 23

23 ¹Balaam powiedział Balakowi: „Zbuduj mi tutaj siedem ołtarzy i przygotuj mi tutaj siedem cielców i siedem baranów”.

²Balak uczynił tak, jak powiedział Balaam; Balak i Balaam złożyli w ofierze cielca i barana na każdym ołtarzu. ³Balaam powiedział Balakowi: „Stań przy swojej ofierze całopalnej, a ja odejdę; może Bóg wyjdzie mi na spotkanie, a cokolwiek mi ukaże, powiem ci”. Potem poszedł na nagie wzgórze.

⁴Nasz Ojciec spotkał Balaama, a ten powiedział mu: „Ustawiłem siedem ołtarzy i złożyłem cielca i barana na każdym ołtarzu”.

⁵Nasz Ojciec włożył słowo w usta Balaama: „Wróć do Balaka i powiedz tak”.

⁶Wrócił do Balaka — a oto Balak stał przy swojej ofierze całopalnej wraz ze wszystkimi książętami Moabu. ⁷Rozpoczął swoją wyrocznię i powiedział: „Z Aramu przyprowadził mnie Balak, król Moabu ze wschodnich gór: Chodź, przeklnij mi Jakuba; chodź, złorzecz Izraelowi. ⁸Jak mam przeklinać tych, których nasz Ojciec nie przeklął? Jak mam złorzeczyć tym, którym nasz Ojciec nie złorzeczył? ⁹Ze szczytu skał widzę ich, z pagórków na nich spoglądam: lud, który mieszka samotnie i nie zalicza się do narodów. ¹⁰Kto zdoła zliczyć proch Jakuba albo policzyć choćby czwartą część Izraela? Niech umrę śmiercią prawych i niech mój koniec będzie jak ich koniec!”

¹¹Balak powiedział do Balaama: „Cóż mi uczyniłeś? Przyprowadziłem cię, abyś przeklął moich wrogów, a oto ty tylko ich pobłogosławiłeś!”

¹²Odpowiedział: „Czy nie muszę starannie mówić tego, co Bóg wkłada w moje usta?”

Słowo naszego Ojca trwa niewzruszenie

¹³Wtedy Balak powiedział: „Chodź, proszę, ze mną na inne miejsce, skąd będziesz mógł ich zobaczyć. Ujrzysz tylko skraj ich obozu, nie wszystkich, i stamtąd mi ich przeklnij”.

¹⁴Zaprowadził go na pole Sofim, na szczyt Pizgi, zbudował siedem ołtarzy i złożył cielca i barana na każdym. ¹⁵Balaam powiedział do Balaka: „Stań tutaj przy swojej ofierze całopalnej, a ja spotkam się z nim tam”.

¹⁶Nasz Ojciec spotkał Balaama, włożył słowo w jego usta i powiedział: „Wróć do Balaka i powiedz tak”.

¹⁷Przyszedł do niego — a oto stał przy swojej ofierze całopalnej wraz z książętami Moabu. Balak zapytał go: „Co powiedział Bóg?”

¹⁸Rozpoczął swoją wyrocznię: „Wstań, Balaku, i słuchaj; nakłoń ku mnie ucha, synu Sippora: ¹⁹Nasz Ojciec nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, aby miał zmieniać zdanie. Czy kiedykolwiek coś powiedział i nie uczynił? Czy kiedykolwiek przemówił i nie spełnił tego? ²⁰Oto otrzymałem nakaz, aby błogosławić. On pobłogosławił, a ja nie mogę tego odwołać. ²¹Nie dostrzegł niedoli w Jakubie ani nie ujrzał nieszczęścia w Izraelu. Nasz Ojciec jest z nim, a pośród nich rozbrzmiewa okrzyk Króla. ^a a v21 Okrzyk Króla: Bóg Izraela króluje nad nimi jako Król, a jego triumfalny okrzyk idzie przed nimi do boju. ²²Nasz Ojciec, który wyprowadził ich z Egiptu, jest dla nich jak rogi tura. ^b b v22 Tur był ogromnym, dziś już wymarłym zwierzęciem; jego rogi obrazowały surową, nieokiełznaną siłę. ²³Nie ma czarów przeciwko Jakubowi ani wróżbiarstwa przeciwko Izraelowi. Teraz powie się o Jakubie i o Izraelu: «Patrz, czego dokonał nasz Ojciec!» ²⁴Oto lud, który powstaje jak lwica i podnosi się jak lew; nie położy się, dopóki nie pożre zdobyczy i nie wypije krwi zabitych”.

²⁵Balak powiedział do Balaama: „Wcale ich nie przeklinaj, ale też wcale ich nie błogosław!”

²⁶Ale Balaam odpowiedział Balakowi: „Czy nie mówiłem ci, że muszę czynić wszystko, co powie Bóg?”

²⁷Balak powiedział do Balaama: „Chodź, zaprowadzę cię w inne miejsce. Może Bóg pozwoli ci stamtąd przekląć mi ich”.

²⁸Zaprowadził więc Balak Balaama na szczyt Peor, skąd rozciąga się widok na pustkowie. ²⁹Balaam powiedział Balakowi: „Zbuduj mi tutaj siedem ołtarzy i przygotuj tutaj siedem cielców i siedem baranów”.

³⁰Balak uczynił tak, jak powiedział Balaam, i złożył cielca i barana na każdym ołtarzu.