Wilangan 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹Bileam kandha marang Balak: “Gawekna misbyah pitu ana ing kene, lan cawisna sapi lanang pitu lan wedhus gibas lanang pitu kanggo aku ing kene.”

²Balak banjur nindakake kaya kang dikandhakake Bileam; Balak lan Bileam padha nyaosake sapi lanang siji lan wedhus gibas siji ing saben misbyah. ³Bileam kandha marang Balak: “Ngadega ing sandhing kurban obaranmu, dene aku arep lunga; bokmanawa Gusti Allah bakal manggihi aku, lan apa kang dituduhake dening Panjenengane marang aku, iku bakal dakkandhakake marang kowe.” Bileam banjur munggah menyang panggonan kang dhuwur lan gundhul.

⁴Rama kita banjur rawuh manggihi Bileam, sarta Bileam matur marang Panjenengane: “Kawula sampun ngedegaken misbyah pitu, saha sampun nyaosaken sapi lanang satunggal lan wedhus gibas satunggal wonten ing saben misbyah.”

⁵Rama kita banjur maringi pangandika ing cangkeme Bileam, pangandikane: “Baliya marang Balak lan tutura mangkene.”

⁶Bileam banjur bali marang Balak—lah ing kono Balak lagi ngadeg ing sandhing kurban obarane, bebarengan karo sakabehe para panggedhene Moab. ⁷Banjur Bileam ngucapake pamecane, mangkene: “Balak nekakake aku saka Aram, ratuning Moab saka pagunungan ing wetan: Mara, ipat-ipatana Yakub kanggo aku; mara, nyenyamaha Israel. ⁸Kepriye anggonku bisa ngipat-ipati wong kang ora diipat-ipati dening Rama kita? Kepriye anggonku bisa nyenyamah wong kang ora disenyamah dening Rama kita? ⁹Saka pucuking parang aku weruh wong-wong iku, saka gumuk-gumuk aku ndeleng wong-wong iku: sawijining bangsa kang manggon dhewe, kang ora ngetung awake dhewe ing antarane para bangsa. ¹⁰Sapa kang bisa ngetung lebune Yakub, utawa ngitung saprapate Israel? Muga aku mati kaya patine wong jujur, lan muga wekasanku kaya wekasane wong-wong iku!”

¹¹Balak banjur kandha marang Bileam: “Kowe wis tumindak apa marang aku? Aku nekakake kowe supaya ngipat-ipati mungsuh-mungsuhku, nanging delengen—kowe malah mberkahi wong-wong iku!”

¹²Wangsulane Bileam: “Apa aku ora kudu ngati-ati supaya mung ngucapake apa kang kaparingake dening Gusti Allah ing cangkemku?”

Pangandikane Rama kita Tetep Santosa

¹³Balak banjur kandha: “Mara, melua aku menyang panggonan liya kang ing kono kowe bisa ndeleng wong-wong iku. Kowe mung bakal ndeleng pinggirane bae, ora kabeh, banjur ipat-ipatana wong-wong iku kanggo aku saka kono.”

¹⁴Balak banjur ngirid Bileam menyang ara-ara Zofim, ing pucuking gunung Pisga, sarta ngedegake misbyah pitu, lan nyaosake sapi lanang siji lan wedhus gibas siji ing saben misbyah. ¹⁵Bileam kandha marang Balak: “Ngadega ing kene, ing sandhing kurban obaranmu, dene aku arep nemoni Panjenengane ing kana.”

¹⁶Rama kita banjur rawuh manggihi Bileam sarta maringi pangandika ing cangkeme, pangandikane: “Baliya marang Balak lan tutura mangkene.”

¹⁷Bileam banjur marani Balak—lah ing kono Balak lagi ngadeg ing sandhing kurban obarane, bebarengan karo para panggedhene Moab. Balak banjur kandha marang Bileam: “Apa kang wis dipangandikakake dening Gusti Allah?”

¹⁸Banjur Bileam ngucapake pamecane: “Ngadega, Balak, lan rungokna; tilingna kupingmu marang aku, he anake Zipor: ¹⁹Rama kita iku dudu manungsa, satemah bisa cidra, lan dudu anaking manungsa, satemah malih panggalihe. Apa Panjenengane tau ngandika banjur ora nindakake? Apa Panjenengane tau ngandika banjur ora netepi? ²⁰Lah, aku wis nampa dhawuh supaya mberkahi. Panjenengane wis mberkahi, lan aku ora bisa mbatalake prakara iku. ²¹Panjenengane ora mirsa cilaka ing Yakub, lan ora mirsa karubedan ing Israel. Rama kita nunggil karo wong iku, lan surak-suraking Ratu ana ing tengahe. ^a a v21 Surak-suraking Ratu: Gusti Allahe Israel jumeneng Ratu mengku wong-wong iku, lan surak kamenangane ndhisiki wong-wong iku menyang paprangan. ²²Rama kita, kang ngentasake wong-wong iku saka tanah Mesir, tumraping wong-wong iku kaya sungune bantheng alasan. ^b b v22 Bantheng alasan iku kewan gedhe kang saiki wis punah; sungune nggambarake kakuwatan kang ganas lan ora kena dielah. ²³Ora ana japa-mantra kang bisa nglawan Yakub, ora ana tenung kang bisa nglawan Israel. Saiki bakal dikandhakake bab Yakub lan bab Israel, ‘Delengen apa kang wis katindakake dening Rama kita!’ ²⁴Lah, sawijining bangsa kang tangi kaya singa wadon, kang njenggirat kaya singa lanang; ora bakal nggloso sadurunge nguntal mangsane, lan ngombe getihe wong-wong kang dipateni.”

²⁵Balak banjur kandha marang Bileam: “Aja babar pisan ngipat-ipati wong-wong iku, lan aja babar pisan mberkahi wong-wong iku!”

²⁶Nanging wangsulane Bileam marang Balak: “Apa aku ora wis kandha marang kowe, yen aku kudu nindakake sakabehe apa kang dipangandikakake dening Gusti Allah?”

²⁷Balak banjur kandha marang Bileam: “Mara, kowe dakgawa menyang panggonan liya. Bokmanawa Gusti Allah bakal marengake kowe ngipat-ipati wong-wong iku kanggo aku saka kono.”

²⁸Balak banjur ngirid Bileam menyang pucuking gunung Peor, kang madhep menyang ara-ara samun. ²⁹Bileam kandha marang Balak: “Gawekna misbyah pitu ana ing kene, lan cawisna sapi lanang pitu lan wedhus gibas lanang pitu ing kene.”

³⁰Balak banjur nindakake kaya kang wis dikandhakake Bileam, sarta nyaosake sapi lanang siji lan wedhus gibas siji ing saben misbyah.