ڳاڻاٽو 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹بلعام بلق کي چيو تہ ”مون لاءِ هتي ست قربانگاهون ٺاهه، ۽ مون لاءِ هتي ست ڍڳا ۽ ست مينڍا تيار ڪر.“

²بلق جيئن بلعام چيو هو تيئن ڪيو؛ بلق ۽ بلعام هر قربانگاه تي هڪ ڍڳو ۽ هڪ مينڍو چاڙهيو. ³بلعام بلق کي چيو تہ ”تون پنهنجي سوختني قرباني وٽ بيهه، آءٌ وڃان ٿو؛ ٿي سگهي ٿو خدا مون سان ملي، ۽ جيڪو ڪجهه هو مون کي ڏيکاري سو آءٌ توکي ٻڌائيندس.“ پوءِ هو هڪ ننگي اوچي جاءِ ڏانهن ويو.

⁴اسان جو پيءُ بلعام کي مليو، تڏهن هن کيس چيو تہ ”مون ست قربانگاهون ٺاهيون آهن ۽ هر قربانگاه تي هڪ ڍڳو ۽ هڪ مينڍو چاڙهيو اٿم.“

⁵اسان جي پيءُ بلعام جي وات ۾ ڪلام وڌو ۽ فرمايائين تہ ”بلق ڏانهن موٽي وڃ ۽ هيئن چئه.“

⁶هو بلق ڏانهن موٽي آيو، ۽ ڏٺائين تہ بلق موآب جي سڀني سردارن سان گڏ پنهنجي سوختني قرباني وٽ بيٺو هو. ⁷هن پنهنجي پيشنگوئي ٻڌائي چيو تہ ”بلق مون کي ارام مان گهرايو، موآب جي بادشاهه مون کي اڀرندي جبلن مان گهرايو: اچ، منهنجي لاءِ يعقوب تي لعنت ڪر؛ اچ، اسرائيل کي ڦٽڪار. ⁸آءٌ انهن تي ڪيئن لعنت ڪريان جن تي اسان جي پيءُ لعنت نہ ڪئي آهي؟ آءٌ انهن کي ڪيئن ڦٽڪاريان جن کي اسان جي پيءُ نہ ڦٽڪاريو آهي؟ ⁹پٿرن جي چوٽيءَ تان آءٌ کين ڏسان ٿو، ٽڪرين تان کين نهاريان ٿو: هڪ اهڙي قوم جيڪا اڪيلي رهي ٿي ۽ پاڻ کي قومن ۾ شمار نہ ٿي ڪري. ¹⁰يعقوب جي مٽيءَ کي ڪير ڳڻي سگهي ٿو، يا اسرائيل جي چوٿين حصي کي بہ ڪير شمار ڪري سگهي ٿو؟ آءٌ سچارن جي موت وانگر مران، ۽ منهنجو انجام سندن جهڙو ٿئي!“

¹¹بلق بلعام کي چيو تہ ”تو مون سان ڇا ڪيو؟ مون توکي پنهنجن دشمنن تي لعنت ڪرڻ لاءِ گهرايو هو، پر ڏس، تو رڳو کين برڪت ڏني آهي!“

¹²هن وراڻيو تہ ”ڇا مون کي اهو ئي چوڻ ۾ احتياط نہ ڪرڻ گهرجي جيڪو خدا منهنجي وات ۾ وجهي؟“

اسان جي پيءُ جو ڪلام اٽل آهي

¹³پوءِ بلق چيو تہ ”مهرباني ڪري مون سان گڏ ٻئي هنڌ هل جتان تون کين ڏسي سگهين. تون رڳو سندن ٻاهريون ڪنارو ڏسندين، سڀني کي نہ؛ ۽ اتان منهنجي لاءِ کين لعنت ڪر.“

¹⁴هو کيس صوفيم جي ميدان ۾ پسگاه جي چوٽيءَ تي وٺي ويو، ۽ ست قربانگاهون ٺاهي هر هڪ تي هڪ ڍڳو ۽ هڪ مينڍو چاڙهيائين. ¹⁵بلعام بلق کي چيو تہ ”تون هتي پنهنجي سوختني قرباني وٽ بيهه، جيستائين آءٌ اتي وڃي ساڻس ملان.“

¹⁶اسان جو پيءُ بلعام کي مليو، ۽ سندس وات ۾ ڪلام وجهي فرمايائينس تہ ”بلق ڏانهن موٽي وڃ ۽ هيئن چئه.“

¹⁷هو سندس وٽ آيو، ۽ ڏٺائين تہ هو موآب جي سردارن سان گڏ پنهنجي سوختني قرباني وٽ بيٺو هو. بلق کيس چيو تہ ”خدا ڇا فرمايو آهي؟“

¹⁸هن پنهنجي پيشنگوئي ٻڌائي چيو تہ ”اٿ، بلق، ۽ ٻڌ؛ اي صفور جا پٽ، منهنجي ڳالهه ڌيان سان ٻڌ: ¹⁹اسان جو پيءُ ماڻهو ناهي جو ڪوڙ ڳالهائي، نڪي ڪنهن ماڻهوءَ جو پٽ آهي جو پنهنجو ارادو بدلائي. ڇا هن ڪڏهن ڪا ڳالهه چئي ۽ ان کي ڪيو ڪونہ؟ ڇا هن ڪڏهن ڪجهه فرمايو ۽ ان کي پورو نہ ڪيو؟ ²⁰ڏس، مون کي برڪت ڏيڻ جو حڪم مليو آهي. هن برڪت ڏني آهي، ۽ آءٌ ان کي رد نہ ٿو ڪري سگهان. ²¹هن يعقوب ۾ ڪا بدنصيبي نہ ڏٺي آهي، نڪي اسرائيل ۾ ڪا مصيبت ڏٺي اٿس. اسان جو پيءُ سندن ساڻ آهي، ۽ بادشاهه جو نعرو سندن وچ ۾ آهي. ^a a v21 بادشاهه جو نعرو: اسرائيل جو خدا سندن مٿان بادشاهي ڪري ٿو، ۽ سندس فتح جو نعرو جنگ ۾ سندن اڳيان اڳيان هلي ٿو. ²²اسان جو پيءُ، جنهن کين مصر مان ڪڍي آندو، سندن لاءِ جهنگلي ڍڳي جي سڱن جهڙو آهي. ^b b v22 جهنگلي ڍڳو هڪ وڏو جانور هو جيڪو هاڻي ناپيد ٿي چڪو آهي؛ ان جا سڱ اهڙي طاقت جي تصوير هئا جيڪا ڪنهن جي قابوءَ ۾ نہ ايندي هئي. ²³يعقوب خلاف ڪو جادو ناهي، اسرائيل خلاف ڪو فال ناهي. هاڻي يعقوب ۽ اسرائيل بابت چيو ويندو تہ ’ڏسو، اسان جي پيءُ ڇا ڪيو آهي!‘ ²⁴ڏس، هڪ قوم شينهڻ وانگر اٿي رهي آهي، شينهن وانگر پاڻ کي جاڳائي رهي آهي؛ جيستائين شڪار کي کائي نہ وٺي ۽ ماريلن جو رت نہ پيئي، تيستائين نہ ليٽندي.“

²⁵بلق بلعام کي چيو تہ ”نہ تہ کين ڪنهن بہ طرح لعنت ڪر ۽ نہ وري کين برڪت ڏي!“

²⁶پر بلعام بلق کي وراڻيو تہ ”ڇا مون توکي نہ چيو هو تہ جيڪو ڪجهه خدا فرمائي سو سڀ مون کي ڪرڻو آهي؟“

²⁷بلق بلعام کي چيو تہ ”اچ، آءٌ توکي ٻئي هنڌ وٺي هلان. ٿي سگهي ٿو خدا اتان منهنجي لاءِ کين لعنت ڪرڻ جي توکي اجازت ڏئي.“

²⁸سو بلق بلعام کي فغور جي چوٽيءَ تي وٺي ويو، جيڪا اجاڙ ميدان ڏانهن نظر رکي ٿي. ²⁹بلعام بلق کي چيو تہ ”مون لاءِ هتي ست قربانگاهون ٺاهه، ۽ هتي ست ڍڳا ۽ ست مينڍا تيار ڪر.“

³⁰بلق جيئن بلعام چيو هو تيئن ڪيو، ۽ هر قربانگاه تي هڪ ڍڳو ۽ هڪ مينڍو چاڙهيائين.