Beja Tiwasna Saul Nepi ka Daud
Kakawasaan Daud—kameunanganana jeung kagagalanana anu parah. Di puseurna aya perjangjian anu dijieun ku Rama urang jeung Daud: hiji jangji ngeunaan Rama jeung putra anu ngahontal jauh saluareun hiji tahta.
1 1Sanggeus Saul maot, Daud mulang tina ngelehkeun urang Amalek, tuluy cicing di Ziklag dua poe. 2Dina poe katilu aya hiji jalma datang ti pasanggrahan Saul, pakeanana soek, sirahna pinuh ku taneuh. Sanggeus nepi ka Daud, manehna rebah kana taneuh terus sujud.
3Daud nanya ka manehna, “Ti mana maneh?” Tembalna, “Abdi kabur ti pasanggrahan Israil.”
4“Kumaha kajadianana?” ceuk Daud. “Caritakeun ka kami.” Tembalna, “Rahayat kabur ti medan perang. Loba nu tiwas jeung maot. Saul jeung putrana, Yonatan, oge maot.”
5Daud nanya ka nonoman anu mawa beja tea, “Ti mana maneh nyaho yen Saul jeung putrana, Yonatan, maot?”
6Ceuk eta nonoman, “Kaleresan abdi aya di Gunung Gilboa, breh aya Saul keur nyangkere kana tumbakna, ari kareta perang jeung pasukan kuda geus ngadeukeutan ka anjeunna. 7Anjeunna ngalieuk, ningali ka abdi, tuluy nyaur abdi. Pok abdi ngawalon, ‘Sumuhun, abdi aya di dieu.’ 8Anjeunna mariksa ka abdi, ‘Saha maneh?’ Walon abdi, ‘Abdi urang Amalek.’ 9Saurna ka abdi, ‘Geura deukeutan kami jeung pehpeh; kami keur nyeri kacida, tapi masih keneh hirup.’ 10Ku kituna abdi nangtung deukeut anjeunna terus mehpeh, sabab abdi apal yen anjeunna moal salamet sanggeus rubuh. Tuluy abdi nyokot makuta tina mastakana jeung gelang tina pananganana, dibawa ka dieu, ka gusti abdi.”
11Harita Daud ngaragut pakeanana sorangan tuluy disoeh, kitu deui sakabeh jalma nu marengan manehna. 12Maranehna ngarasula, ceurik, jeung puasa nepi ka sore pikeun Saul, putrana Yonatan, umat Rama urang, jeung kulawarga Israil, sabab geus tariwas ku pedang.
13Daud nanya ka nonoman anu mawa beja tea, “Ti mana maneh?” Tembalna, “Abdi putra hiji urang asing, urang Amalek.”
14Daud ngomong, “Ku naon maneh teu sieun ngacungkeun leungeun pikeun maehan jalma anu diurapan ku Rama urang?” 15Daud nyalukan salah saurang nonomanana tuluy ngomong, “Teang, tigas manehna.” Tuluy ditigas, nepi ka maot. 16Saencanna Daud geus ngomong ka manehna, “Getih maneh nibankeun kana sirah maneh sorangan, sabab sungut maneh sorangan geus jadi saksi ngalawan maneh, waktu maneh ngomong, ‘Kami geus maehan jalma anu diurapan ku Rama urang.’”
Kumaha Rubuhna Para Gagah Perkasa
17Tuluy Daud ngawih kawih panalangsa ieu pikeun Saul jeung putrana, Yonatan, 18jeung marentahkeun sangkan urang Yuda diajarkeun kawih panalangsa ieu, anu disebut Gondewa; ieu ditulis dina Kitab Yasar: a a v18 Kitab Yasar teh kumpulan sajak kapahlawanan Israil jaman baheula anu geus teu aya deui. 19“Kamulyaan maneh, eh Israil, geus ngagoler tiwas di luhur-luhur pasir maneh. Kumaha rubuhna para gagah perkasa! 20Ulah dibejakeun di Gat, ulah diembarkeun di jalan-jalan Askelon, bisi para wanita Pelisti aratoh, para wanita bangsa anu teu disunat surak barungah. 21Eh Gunung-gunung Gilboa, muga maraneh teu kaibunan jeung teu kahujanan, teu boga tegalan anu ngahasilkeun kurban. Sabab di dinya tameng para gagah perkasa geus dihinakeun, tameng Saul, geus teu diminyakan deui. b b v21 Para prajurit biasa ngaminyakan tameng kulitna sangkan tetep lemes jeung siap perang; tameng anu teu diminyakan mah ruksak sarta taya gunana. 22Tina getih nu tiwas, tina daging para gagah perkasa, gondewa Yonatan tara mundur, pedang Saul tara balik deui bari teu seubeuh. 23Saul jeung Yonatan, pada nyaah jeung dipikacinta sapanjang hirup, dina pati duanana teu papisah. Maranehna leuwih tarik ti batan manuk garuda, leuwih kuat ti batan singa. 24Eh para wanita Israil, geura ceurik pikeun Saul, anu geus dangdanan maraneh ku pakean beureum jeung endah, anu ngahias pakean maraneh ku perhiasan emas. 25Kumaha rubuhna para gagah perkasa di tengah-tengah perang! Yonatan ngagoler tiwas di luhur-luhur pasir maneh. 26Hate kami nalangsa ku maneh, dulur kami Yonatan; maneh teh kacida dipikanyaahna ku kami. Kanyaah maneh ka kami endah pisan, ngaleuwihan kanyaah para wanita. 27Kumaha rubuhna para gagah perkasa! Pakarang perang geus musna.”