2 Samuel 1

1 ¹Saul'un ölümünden sonra Davut, Amalekliler'i bozguna uğratıp Ziklak'a döndü ve orada iki gün kaldı. ²Üçüncü gün, giysileri yırtık, başı toz toprak içinde bir adam Saul'un ordugahından çıkageldi. Davut'un yanına varınca yüzüstü yere kapanıp eğildi.

³Davut ona, «Nereden geliyorsun?» diye sordu. Adam, «İsrail ordugahından kaçıp kurtuldum» diye yanıtladı.

⁴Davut, «Ne oldu? Anlat bana» dedi. Adam şöyle dedi: «Halk savaştan kaçtı. Birçoğu vurulup öldü. Saul da, oğlu Yonatan da öldü.»

⁵Davut, haberi getiren genç adama, «Saul'un ve oğlu Yonatan'ın öldüğünü nereden biliyorsun?» diye sordu.

⁶Genç adam şöyle yanıtladı: «Bir rastlantı sonucu Gilboa Dağı'na çıkmıştım. Saul oradaydı, mızrağına dayanmış duruyordu; savaş arabalarıyla atlılar ona doğru üzerine geliyordu. ⁷Saul arkasına dönüp beni gördü ve seslendi. Ben de, ‹Buradayım› dedim. ⁸Bana, ‹Sen kimsin?› diye sordu. Ben de ona, ‹Bir Amalekli'yim› dedim. ⁹Bunun üzerine bana, ‹Ne olur yanıma gel ve beni öldür; can çekişiyorum, ama daha canım çıkmadı› dedi. ¹⁰Ben de yanına gidip onu öldürdüm; çünkü bu düşüşten sonra yaşayamayacağını biliyordum. Sonra başındaki taçla kolundaki bileziği alıp buraya, efendime getirdim.»

¹¹Bunun üzerine Davut kendi giysilerini tutup yırttı; yanındaki bütün adamlar da öyle yaptı. ¹²Kılıçtan geçirilip düştükleri için Saul, oğlu Yonatan, Babamız'ın halkı ve İsrail halkı için yas tutup ağladılar ve akşama dek oruç tuttular.

¹³Davut, haberi getiren genç adama, «Nerelisin?» diye sordu. Adam, «Yabancı birinin oğluyum, bir Amalekli'yim» diye yanıtladı.

¹⁴Davut ona, «Babamız'ın meshettiği kişiyi öldürmek için el kaldırmaktan nasıl korkmadın?» dedi. ¹⁵Sonra adamlarından birini çağırıp, «Git, öldür onu!» dedi. Adam ona vurup öldürdü. ¹⁶Çünkü Davut ona şöyle demişti: «Döktüğün kan kendi başına olsun! Kendi ağzın, ‹Babamız'ın meshettiği kişiyi ben öldürdüm› diyerek sana karşı tanıklık etti.»

Yiğitler Nasıl da Düştü

¹⁷Davut, Saul'la oğlu Yonatan için şu ağıtı yaktı ¹⁸ve Yahuda halkına bu ağıtın —Yay adıyla anılan ağıtın— öğretilmesini buyurdu. Bu ağıt Yaşar Kitabı'nda yazılıdır: ^a a v18 Yaşar Kitabı, günümüze ulaşmamış, eski bir İsrail yiğitlik şiirleri derlemesiydi. ¹⁹«Ey İsrail, senin görkemin yüksek tepelerinde vurulup yatıyor. Yiğitler nasıl da düştü! ²⁰Bunu Gat'ta duyurmayın, Aşkelon sokaklarında ilan etmeyin; yoksa Filist kızları sevinir, sünnetsizlerin kızları coşkuyla bayram eder. ²¹Ey Gilboa dağları, üzerinize ne çiy ne de yağmur düşsün, sunular sağlayan tarlalarınız olmasın. Çünkü yiğitlerin kalkanı orada kirletildi, Saul'un kalkanı, artık yağla ovulmayan kalkan. ^b b v21 Savaşçılar, deri kalkanlarını esnek ve savaşa hazır tutmak için düzenli olarak yağlarlardı; yağlanmamış bir kalkan bozulmuş ve işe yaramaz sayılırdı. ²²Vurulanların kanından, yiğitlerin bedeninden Yonatan'ın yayı geri çekilmedi, Saul'un kılıcı doymadan dönmedi. ²³Saul'la Yonatan, yaşamlarında sevgili ve cana yakındılar, ölümlerinde de ayrılmadılar. Kartallardan çevik, aslanlardan güçlüydüler. ²⁴Ey İsrail kızları, Saul için ağlayın; o ki sizi al renkli, görkemli giysilerle donattı, giysilerinizi altın süslerle bezedi. ²⁵Yiğitler savaşın orta yerinde nasıl da düştü! Yonatan senin yüksek tepelerinde vurulup yatıyor. ²⁶Senin için yas tutuyorum, kardeşim Yonatan; bana çok değerliydin. Bana olan sevgin harikaydı, kadın sevgisinden üstündü. ²⁷Yiğitler nasıl da düştü! Savaş silahları yok oldu.»