ಸೌಲನ ಪತನದ ಸುದ್ದಿ ದಾವೀದನಿಗೆ ತಲುಪಿತು

ದಾವೀದನ ಆಳ್ವಿಕೆ—ಅದರ ಜಯಗಳೂ ಅದರ ಘೋರ ವೈಫಲ್ಯಗಳೂ. ಇದರ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದಾವೀದನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ನಿಂತಿದೆ: ಒಂದೇ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಮೀರಿ ಬಹುದೂರ ಚಾಚುವ, ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಮಗನ ಕುರಿತಾದ ವಾಗ್ದಾನ.

ಅಧ್ಯಾಯ 1.

ಸೌಲನ ಮರಣದ ನಂತರ, ದಾವೀದನು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಜಿಕ್ಲಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ದಿನ ಇದ್ದನು. ಮೂರನೆಯ ದಿನ ಸೌಲನ ಪಾಳೆಯದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹರಿದುಕೊಂಡು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣುಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದನು. ದಾವೀದನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಅಡ್ಡಬಿದ್ದನು.

ದಾವೀದನು ಅವನನ್ನು, “ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ನಾನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪಾಳೆಯದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದೆ,” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು, “ಏನಾಯಿತು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. “ನನಗೆ ಹೇಳು,” ಎಂದನು. ಅವನು, “ಜನರು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು. ಅನೇಕರು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತರು. ಸೌಲನೂ ಅವನ ಮಗನಾದ ಯೋನಾತಾನನೂ ಸಹ ಸತ್ತರು,” ಎಂದನು.

ಸುದ್ದಿ ತಂದ ಆ ಯುವಕನನ್ನು ದಾವೀದನು, “ಸೌಲನೂ ಅವನ ಮಗನಾದ ಯೋನಾತಾನನೂ ಸತ್ತರೆಂದು ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಆ ಯುವಕನು ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಗಿಲ್ಬೋವ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸೌಲನು ತನ್ನ ಬರ್ಜಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ರಥಗಳೂ ರಾಹುತರೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ನುಗ್ಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಕರೆದನು. ನಾನು, ‘ಇಗೋ, ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ,’ ಎಂದೆ. ಅವನು ನನ್ನನ್ನು, ‘ನೀನು ಯಾರು?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ, ‘ನಾನು ಅಮಾಲೇಕ್ಯನು,’ ಎಂದೆ. ಅವನು ನನಗೆ, ‘ನನ್ನ ಬಳಿ ನಿಂತು ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದುಹಾಕು; ಸಂಕಟ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದಿದೆ, ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿದಿದೆ,’ ಎಂದನು. ಅವನು ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಬದುಕಲಾರನೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಅವನ ಬಳಿ ನಿಂತು ಅವನನ್ನು ಕೊಂದೆ. ಅನಂತರ ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಕಿರೀಟವನ್ನೂ ತೋಳಿನ ಕಡಗವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದನು.

ಆಗ ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹರಿದುಕೊಂಡನು; ಅವನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಜನರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು. ಸೌಲನಿಗಾಗಿಯೂ ಅವನ ಮಗನಾದ ಯೋನಾತಾನನಿಗಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಜನರಿಗಾಗಿಯೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ವಂಶದವರಿಗಾಗಿಯೂ ಅವರು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದುಹೋದ ಕಾರಣ, ಸಾಯಂಕಾಲದ ವರೆಗೆ ದುಃಖಿಸಿ, ಅತ್ತು, ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರು.

ಸುದ್ದಿ ತಂದ ಆ ಯುವಕನನ್ನು ದಾವೀದನು, “ನೀನು ಎಲ್ಲಿಯವನು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವನು, “ನಾನು ಪರದೇಶಿಯ ಮಗನು, ಅಮಾಲೇಕ್ಯನು,” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಭಿಷಿಕ್ತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಕೈಯೆತ್ತುವುದಕ್ಕೆ ನಿನಗೆ ಭಯವಾಗಲಿಲ್ಲವೇಕೆ?” ಎಂದನು. ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕರೆದು, “ಹೋಗಿ ಇವನನ್ನು ಹೊಡೆದುಹಾಕು,” ಎಂದನು. ಅವನು ಇವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಇವನು ಸತ್ತನು. ದಾವೀದನು ಅವನಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ರಕ್ತವು ನಿನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇರಲಿ; ‘ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಭಿಷಿಕ್ತನನ್ನು ನಾನು ಕೊಂದೆ,’ ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಯೇ ನಿನಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳಿತು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನು.

ಶೂರರು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು

ಆಗ ದಾವೀದನು ಸೌಲನಿಗಾಗಿಯೂ ಅವನ ಮಗನಾದ ಯೋನಾತಾನನಿಗಾಗಿಯೂ ಈ ಶೋಕಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದನು. ಇದಲ್ಲದೆ “ಬಿಲ್ಲು” ಎಂಬ ಈ ಶೋಕಗೀತೆಯನ್ನು ಯೆಹೂದದ ಜನರಿಗೆ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಟ್ಟನು; ಇದು ಯಾಷಾರನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ^a “ಇಸ್ರಾಯೇಲೇ, ನಿನ್ನ ವೈಭವವು ನಿನ್ನ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹತವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಶೂರರು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು! ಗತ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಡಿ, ಅಷ್ಕೆಲೋನಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಡಿ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕುಮಾರ್ತೆಯರು ಸಂತೋಷಿಸುವರು, ಸುನ್ನತಿ ಇಲ್ಲದವರ ಕುಮಾರ್ತೆಯರು ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವರು. ಗಿಲ್ಬೋವ ಬೆಟ್ಟಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇಬ್ಬನಿಯಾಗಲಿ ಮಳೆಯಾಗಲಿ ಬೀಳದಿರಲಿ, ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಹೊಲಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಶೂರರ ಗುರಾಣಿ ಅಪವಿತ್ರವಾಯಿತು, ಇನ್ನು ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚದ ಸೌಲನ ಗುರಾಣಿ. ^b ಹತರಾದವರ ರಕ್ತದಿಂದಲೂ ಶೂರರ ಮಾಂಸದಿಂದಲೂ ಯೋನಾತಾನನ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ, ಸೌಲನ ಖಡ್ಗವು ತೃಪ್ತಿಯಾಗದೆ ಹಿಂದಿರುಗಲಿಲ್ಲ. ಸೌಲನೂ ಯೋನಾತಾನನೂ ಜೀವಿತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯರೂ ಮನೋಹರರೂ ಆಗಿದ್ದರು, ಮರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗಲಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹದ್ದುಗಳಿಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿಯೂ ಸಿಂಹಗಳಿಗಿಂತ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರು. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕುಮಾರ್ತೆಯರೇ, ಸೌಲನಿಗಾಗಿ ಅಳಿರಿ; ಅವನು ನಿಮಗೆ ರಕ್ತಾಂಬರವನ್ನೂ ಶೃಂಗಾರವನ್ನೂ ತೊಡಿಸಿದನು, ನಿಮ್ಮ ಉಡುಪುಗಳಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿದನು. ಯುದ್ಧದ ನಡುವೆ ಶೂರರು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು! ಯೋನಾತಾನನು ನಿನ್ನ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಹತನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಸಹೋದರನಾದ ಯೋನಾತಾನನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ದುಃಖಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ನನಗೆ ಬಹು ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮೇಲಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿತ್ತು. ಶೂರರು ಹೇಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು! ಯುದ್ಧದ ಆಯುಧಗಳು ನಾಶವಾದವು.”