2 Samoela 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Nony maty i Saoly, dia niverina avy namely ny Amalekita i Davida ka nijanona tany Ziklaga roa andro. ²Nony andro fahatelo, dia nisy lehilahy avy tao amin’ny tobin’i Saoly, rovitra ny fitafiany ary misy fotaka eo an-dohany. Rehefa tonga teo amin’i Davida izy, dia niankohoka tamin’ny tany ka niondrika.

³Nanontany azy i Davida hoe: «Avy aiza ianao?» Namaly izy hoe: «Afaka avy tao amin’ny tobin’ny Israely aho.»

⁴Hoy i Davida: «Inona no nitranga? Lazao amiko.» Hoy izy: «Nandositra ny ady ny vahoaka. Maro no lavo ka maty. Maty koa i Saoly sy Jonatana zanany.»

⁵Nanontany ilay tovolahy naka ny vaovao i Davida hoe: «Ahoana no ahafantaranao fa maty i Saoly sy Jonatana zanany?»

⁶Hoy ilay tovolahy: «Nitranga teo amin’ny Tendrombohitra Gilboa aho, ary indro i Saoly nanehotra ny lefony, ary efa akaiky azy ny kalesy sy ny mpitaingina soavaly. ⁷Nitodika izy ka nahita ahy, dia niantso ahy. Ary hoy aho: “Eto aho.” ⁸Nanontany ahy izy hoe: “Iza ianao?” Namaly azy aho hoe: “Amalekita aho.” ⁹Hoy izy tamiko: “Mijanona eo ambonin’ny tenako ka vonoy aho; efa nahazo ahy ny alahelo, nefa mbola velona aho.” ¹⁰Dia nijanona teo ambonin’ny tenany aho ka namono azy, satria fantatro fa tsy ho tafavoaka velona izy rehefa lavo. Dia nalaiko ny satro-boninahitra teo an-dohany sy ny fehin-tanana teo an-sandriny, ka nentiko etoana ho an’ny tompoko.»

¹¹Dia nanantona ny fitafiany i Davida ka nandriatra azy, ary toy izany koa ny lehilahy rehetra niaraka taminy. ¹²Nitaraina sy nitomany ary nifady hanina izy ireo hatramin’ny hariva ho an’i Saoly sy Jonatana zanany sy ny vahoakan’i Raintsika ary ny taranak’Israely, satria lavo tamin’ny sabatra izy ireo.

¹³Nanontany ilay tovolahy naka ny vaovao i Davida hoe: «Taiza ianao no avy?» Hoy izy: «Zanak’ny vahiny aho, Amalekita.»

¹⁴Hoy i Davida: «Nahoana ianao no tsy natahotra ny hanainga ny tananao hamono ny voahosotr’i Rainay?» ¹⁵Niantso ny iray tamin’ny tovolahiny i Davida ka nanao hoe: «Mandehana, vonoy izy.» Dia namely azy izy, ka maty ilay lehilahy. ¹⁶Efa nilaza taminy i Davida hoe: «Ho eo an-dohanao ny ranao, satria ny vavanao ihany no vavolombelona manameloka anao, tamin’ny nilazanao hoe: “Namono ny voahosotr’i Rainay aho.”»

Endrey ny Nahalavoan’ny Mahery

¹⁷Dia nihira izao hira fitomaniana izao i Davida ho an’i Saoly sy Jonatana zanany, ¹⁸ary nandidy ny vahoakan’i Joda hampianarina izao hira fitomaniana izao, antsoina hoe Ny Tsipìka; voasoratra ao amin’ny Bokin’i Jashara izany: ^a a v18 Ny Bokin’i Jashara dia fandrafetana tononkalo mahery fo taloha tamin’ny Israely, ary tsy tafavoaka velona izany. ¹⁹«Ny voninahitrao, ry Israely, dia lavo faty eo amin’ny havoananao. Endrey ny nahalavoan’ny mahery! ²⁰Aza ambara any Gata, aza ampahafantarina eny an-dalambe any Askelona, fandrao hifaly ny zanakavavin’ny Filistina, ary hirehareha ny zanakavavin’ny tsy voafora. ²¹Ry tendrombohitra Gilboa, aoka tsy hisy ando na oram-baovao aminareo, na saha mamoa fanatitra. Fa tao no voaloto ny ampingan’ny mahery, ny ampingan’i Saoly, izay tsy hosorana menaka intsony. ^b b v21 Ny mpiady dia nanosotra menaka ny ampingany hoditra tsindraindray mba hitoetra malefaka sy vonona ho amin’ny ady; simba sy tsy misy mahasoa ny ampinga tsy nosorana menaka. ²²Avy amin’ny ran’ny voavono, avy amin’ny nofon’ny mahery, ny tsipìkan’i Jonatana tsy niherika, ny sabatr’i Saoly tsy niverina foana. ²³I Saoly sy Jonatana, malala sy tiana fony velona, tamin’ny fahafatesana aza dia tsy nisaraka izy roa. Faingana noho ny voromahery izy, mahery noho ny liona. ²⁴Ry zanakavavin’ny Israely, mitomania ho an’i Saoly, izay nampitafy anareo lamba jaky sy akanjo tsara, izay nanisy firavaka volamena tamin’ny fitafianareo. ²⁵Endrey ny nahalavoan’ny mahery eo afovoan’ny ady! Lavo faty eo amin’ny havoananao i Jonatana. ²⁶Alahelo anao aho, ry Jonatana anadahiko; malala tamiko indrindra ianao. Nahagaga ny fitiavanao ahy, nihoatra noho ny fitiavan’ny vehivavy. ²⁷Endrey ny nahalavoan’ny mahery! Simba ny fiadiana.»