Β΄ Σαμουήλ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Μετά τον θάνατο του Σαούλ, ο Δαβίδ γύρισε από τη νίκη του εναντίον των Αμαληκιτών και έμεινε δύο μέρες στη Σικλάγ. ²Την τρίτη μέρα ήρθε ένας άντρας από το στρατόπεδο του Σαούλ, με σκισμένα ρούχα και χώμα στο κεφάλι του. Μόλις έφτασε στον Δαβίδ, έπεσε στο έδαφος και προσκύνησε.

³Ο Δαβίδ τον ρώτησε: «Από πού έρχεσαι;» «Ξέφυγα από το στρατόπεδο του Ισραήλ», απάντησε.

⁴«Τι έγινε;» ρώτησε ο Δαβίδ. «Πες μου». Εκείνος είπε: «Ο λαός έφυγε από τη μάχη. Πολλοί έπεσαν και σκοτώθηκαν. Πέθαναν και ο Σαούλ και ο γιος του ο Ιωνάθαν».

⁵Ο Δαβίδ ρώτησε τον νεαρό που του έφερε την είδηση: «Πώς ξέρεις ότι ο Σαούλ και ο γιος του ο Ιωνάθαν είναι νεκροί;»

⁶Ο νεαρός είπε: «Βρέθηκα τυχαία στο όρος Γελβουέ, και να ο Σαούλ, ακουμπισμένος στο δόρυ του, ενώ τα άρματα και οι καβαλάρηδες τον πλησίαζαν απειλητικά. ⁷Γύρισε, με είδε και με φώναξε. Του είπα: “Εδώ είμαι”. ⁸Με ρώτησε: “Ποιος είσαι;” Του είπα: “Είμαι Αμαληκίτης”. ⁹Μου είπε: “Στάσου από πάνω μου και σκότωσέ με· με έχει κυριεύσει αγωνία, αλλά είμαι ακόμη ζωντανός”. ¹⁰Έτσι στάθηκα από πάνω του και τον σκότωσα, γιατί ήξερα πως δεν θα επιζούσε μετά την πτώση του. Ύστερα πήρα το στέμμα από το κεφάλι του και το βραχιόλι από το μπράτσο του, και τα έφερα εδώ στον κύριό μου».

¹¹Τότε ο Δαβίδ άρπαξε τα ρούχα του και τα έσκισε, το ίδιο έκαναν και όλοι οι άντρες που ήταν μαζί του. ¹²Πένθησαν, έκλαψαν και νήστεψαν ως το βράδυ για τον Σαούλ, τον γιο του τον Ιωνάθαν, τον λαό του Πατέρα μας και τον οίκο του Ισραήλ, επειδή είχαν πέσει από το σπαθί.

¹³Ο Δαβίδ ρώτησε τον νεαρό που του έφερε την είδηση: «Από πού είσαι;» Εκείνος είπε: «Είμαι γιος ενός ξένου, Αμαληκίτης».

¹⁴Ο Δαβίδ είπε: «Πώς δεν φοβήθηκες να σηκώσεις το χέρι σου για να σκοτώσεις τον χρισμένο του Πατέρα μας;» ¹⁵Ο Δαβίδ φώναξε έναν από τους νεαρούς του και είπε: «Πήγαινε, χτύπησέ τον». Εκείνος τον χτύπησε, και πέθανε. ¹⁶Ο Δαβίδ του είχε πει: «Το αίμα σου πέφτει στο δικό σου κεφάλι, γιατί το ίδιο σου το στόμα κατέθεσε εναντίον σου, όταν είπες: “Σκότωσα τον χρισμένο του Πατέρα μας”».

Πώς έπεσαν οι δυνατοί

¹⁷Τότε ο Δαβίδ έψαλε αυτόν τον θρήνο για τον Σαούλ και τον γιο του τον Ιωνάθαν, ¹⁸και πρόσταξε να διδαχτούν οι άνθρωποι του Ιούδα αυτόν τον θρήνο, που ονομάζεται «Το Τόξο»· είναι γραμμένος στο Βιβλίο του Ιασάρ: ^a a v18 Το Βιβλίο του Ιασάρ ήταν μια αρχαία ισραηλιτική συλλογή ηρωικής ποίησης που δεν έχει διασωθεί. ¹⁹«Η δόξα σου, Ισραήλ, κείτεται σκοτωμένη στα ύψη σου. Πώς έπεσαν οι δυνατοί! ²⁰Μην το πείτε στη Γαθ, μην το διαλαλήσετε στους δρόμους της Ασκαλώνας, μήπως χαρούν οι θυγατέρες των Φιλισταίων, μήπως σκιρτήσουν από αγαλλίαση οι θυγατέρες των απερίτμητων. ²¹Βουνά της Γελβουέ, να μην έχετε ούτε δροσιά ούτε βροχή, ούτε χωράφια που να δίνουν προσφορές. Γιατί εκεί βεβηλώθηκε η ασπίδα των δυνατών, η ασπίδα του Σαούλ, που δεν αλείφεται πια με λάδι. ^b b v21 Οι πολεμιστές άλειφαν τακτικά με λάδι τις δερμάτινες ασπίδες τους για να τις κρατούν εύκαμπτες και έτοιμες για μάχη· μια ασπίδα χωρίς λάδι ήταν κατεστραμμένη και άχρηστη. ²²Από το αίμα των σκοτωμένων, από τη σάρκα των δυνατών, το τόξο του Ιωνάθαν δεν γύρισε πίσω, το σπαθί του Σαούλ δεν γύρισε ανικανοποίητο. ²³Ο Σαούλ και ο Ιωνάθαν, αγαπημένοι και προσφιλείς στη ζωή τους, στον θάνατο δεν χωρίστηκαν. Ήταν πιο γρήγοροι από τους αετούς, πιο δυνατοί από τα λιοντάρια. ²⁴Θυγατέρες του Ισραήλ, κλάψτε για τον Σαούλ, που σας έντυνε με πορφύρα και στολίδια, που κοσμούσε τα ρούχα σας με χρυσά κοσμήματα. ²⁵Πώς έπεσαν οι δυνατοί μέσα στη σφοδρότητα της μάχης! Ο Ιωνάθαν κείτεται σκοτωμένος στα ύψη σου. ²⁶Θρηνώ για σένα, αδελφέ μου Ιωνάθαν· μου ήσουν πολύ αγαπητός. Η αγάπη σου για μένα ήταν θαυμαστή, ξεπερνούσε την αγάπη των γυναικών. ²⁷Πώς έπεσαν οι δυνατοί! Χάθηκαν τα όπλα του πολέμου».