دوېم سموئيل 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹د ساؤل د مرګ نه پس، داؤد د عمالقيانو په ماتولو پسې راستون شو او دوه ورځې په ضِقلاج کښې پاتې شو. ²درېمه ورځ يو سړے د ساؤل د لښکر نه راغلو، جامې يې شلېدلې وې او په سر يې خاورې وې. کله چې داؤد ته راغلو، نو په زمکه پرېووتو او سجده يې وکړه.

³داؤد ترې پوښتنه وکړه چې، ”تۀ د کومه ځايه راغلے يې؟“ هغۀ جواب ورکړو، ”زۀ د اِسرائيل د لښکر نه وتښتېدم.“

⁴داؤد ووئيل چې، ”څۀ وشول؟ ماته ووايه.“ هغۀ ووئيل، ”خلق د جنګ نه وتښتېدل. ډېر ووتل او مړۀ شول. ساؤل او د هغۀ زوئ يوناتن هم مړۀ شول.“

⁵داؤد هغۀ زلمى ته چې دا خبر يې راوړے وو ووئيل چې، ”تا ته څنګه پته ولګېده چې ساؤل او د هغۀ زوئ يوناتن مړۀ شوى دى؟“

⁶زلمى ووئيل، ”زۀ په اِتفاقى توګه د جلبوعه غرۀ ته ورسېدم، او هلته ساؤل و چې په خپله نېزه تکيه يې لګولې وه، او رتهونه او سپاره پرې راتلل. ⁷هغۀ شا ته وکتل، زۀ يې وليدم او راته يې آواز وکړو. ما ووئيل، ’زۀ دلته يم.‘ ⁸هغۀ راته ووئيل، ’تۀ څوک يې؟‘ ما ورته ووئيل، ’زۀ يو عمالقى يم.‘ ⁹هغۀ راته ووئيل، ’زما په سر ودرېږه او ما ووژنه؛ سخت کړاو ما نيولے دے، خو زۀ لا تر اوسه ژوندے يم.‘ ¹⁰نو زۀ د هغۀ په سر ودرېدم او هغه مې ووژلو، ځکه چې ما ته پته وه چې هغه به د خپل راپرېوتو نه پس ژوندے پاتې نۀ شى. بيا ما د هغۀ د سر نه تاج او د هغۀ د بازو کړۍ واخسته، او دلته مې خپل مالِک ته راوړل.“

¹¹بيا داؤد خپلې جامې راونيولې او وې يې شلولې، او د هغۀ سره چې ټول سړى وُو هغوئ هم دغه شان وکړل. ¹²هغوئ د ساؤل، د هغۀ د زوئ يوناتن، د زمونږ پلار د خلقو او د اِسرائيل د کور دپاره تر ماښامه پورې ماتم، ژړا او روژه ونيوله، ځکه چې هغوئ په تُوره ووتل.

¹³داؤد هغۀ زلمى ته چې دا خبر يې راوړے وو ووئيل چې، ”تۀ د کومه ځايه يې؟“ هغۀ ووئيل، ”زۀ د يو پردى زوئ يم، يو عمالقى.“

¹⁴داؤد ووئيل چې، ”تۀ د دې نه څنګه ونۀ ويرېدلې چې خپل لاس د زمونږ پلار د مسح شوى وژلو دپاره پورته کړې؟“ ¹⁵داؤد خپل يو زلمے راوغوښتو او وې وئيل، ”لاړ شه، دا ووژنه.“ هغۀ هغه ووژلو او هغه مړ شو. ¹⁶داؤد هغۀ ته ووئيل وو چې، ”ستا وينه ستا په خپل سر ده، ځکه چې ستا خپلې خولې ستا خلاف ګواهى ورکړه کله چې تا ووئيل، ’ما د زمونږ پلار مسح شوے ووژلو.‘“

زورور خلق څنګه ختم شول

¹⁷بيا داؤد د ساؤل او د هغۀ د زوئ يوناتن په ماتم کښې دا نوحه وفرمائيله، ¹⁸او حُکم يې وکړو چې د يهوداه خلقو ته دا نوحه چې د ”کمان“ په نامه ياديږى وښودلے شى؛ دا د ياشر په کِتاب کښې ليکلې ده: ^a a v18 د ياشر کِتاب د اِسرائيليانو يوه قديمه مجموعه وه چې د بهادرو شاعرى يې لرله، او هغه نۀ ده پاتې شوے. ¹⁹”اے اِسرائيله، ستا لوئى ستا په لوړو ځايونو باندې وژلے پرته ده. زورور خلق څنګه ختم شول! ²⁰دا په جات کښې مۀ وايئ، د اشقلون په کوڅو کښې يې مۀ اعلانوئ، کۀ نه نو د فلسطينيانو لوڼه به خوشحالې شى، د بې‌سُنتو لوڼه به مزې کوى. ²¹اے د جلبوعه غرُونو، په تاسو دې نۀ پرخه وى او نۀ باران، او نۀ داسې پټى چې نذرانې ترې پېدا شى. ځکه چې هلته د زورورو ډال بې‌عزته شو، د ساؤل ډال، چې نور په تېلو نۀ غوړيږى. ^b b v21 جنګيالى به عامَ خپل د څرمنې ډالونه په تېلو غوړول دې دپاره چې نرم او د جنګ دپاره تيار پاتې شى؛ هغه ډال چې غوړ نۀ شى خراب او بې‌کاره وى. ²²د وژل شوو د وينې نه، د زورورو د غوښې نه، د يوناتن کمان بېرته شا ته نۀ شو، د ساؤل تُوره بې‌مطلبه بېرته راستنه نۀ شوه. ²³ساؤل او يوناتن، چې په ژوندون کښې محبوب او عزيزان وُو، په مرګ کښې هم جُدا نۀ شول. هغوئ د عقابانو نه تېز وُو، د زمريانو نه زورور وُو. ²⁴اے د اِسرائيل لوڼو، په ساؤل باندې وژاړئ، هغۀ چې تاسو ته سُرې او نفيسې جامې درکړې، هغۀ چې ستاسو جامې يې د سرو زرو په ګاڼه سينګار کړې. ²⁵زورور خلق د جنګ په تودوخه کښې څنګه ختم شول! يوناتن ستا په لوړو ځايونو باندې وژلے پروت دے. ²⁶اے زما وروره يوناتنه، زۀ ستا دپاره غمژن يم؛ تۀ راته ډېر ګران وې. ستا مينه زما دپاره عجيبه وه، چې د ښځو د مينې نه هم زياته وه. ²⁷زورور خلق څنګه ختم شول! د جنګ هتيارونه برباد شول.“