2 ਸਮੂਏਲ 1

1 ¹ਸ਼ਾਊਲ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਾਊਦ ਅਮਾਲੇਕੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦੋ ਦਿਨ ਸਿਕਲਗ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ²ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਊਲ ਦੇ ਡੇਰੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਟੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਦਾਊਦ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਭੁੰਜੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ।

³ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਡੇਰੇ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਭੱਜ ਆਇਆ ਹਾਂ।”

⁴ਦਾਊਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਹੋਇਆ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।” ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਲੋਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਮਰ ਗਏ। ਸ਼ਾਊਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੋਨਾਥਾਨ ਵੀ ਮਰ ਗਏ ਹਨ।”

⁵ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, “ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਊਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੋਨਾਥਾਨ ਮਰ ਗਏ ਹਨ?”

⁶ਨੌਜਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਸਬੱਬ ਨਾਲ ਗਿਲਬੋਆ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਸ਼ਾਊਲ ਆਪਣੇ ਬਰਛੇ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਥ ਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪੈ ਰਹੇ ਸਨ। ⁷ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।’ ⁸ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ?’ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਮਾਲੇਕੀ ਹਾਂ।’ ⁹ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟ; ਮੈਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਪੀੜ ਨੇ ਜਕੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਹਾਲੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹਾਂ।’ ¹⁰ਸੋ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਡਿੱਗ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੋਂ ਤਾਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦਾ ਕੜਾ ਲਾਹ ਲਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ ਹਾਂ।”

¹¹ਤਦ ਦਾਊਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਫੜ ਕੇ ਪਾੜ ਸੁੱਟੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਇਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ। ¹²ਉਹ ਸ਼ਾਊਲ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੋਨਾਥਾਨ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਲਈ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਸੋਗ ਕਰਦੇ, ਰੋਂਦੇ ਅਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਰਹੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਏ ਸਨ।

¹³ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, “ਤੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਰਦੇਸੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਅਮਾਲੇਕੀ ਹਾਂ।”

¹⁴ਦਾਊਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਸਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕਦਿਆਂ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਡਰਿਆ?” ¹⁵ਦਾਊਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਜਾਹ, ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟ।” ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ। ¹⁶ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, “ਤੇਰਾ ਖ਼ੂਨ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮੂੰਹ ਨੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਸਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।’”

ਸੂਰਮੇ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਏ

¹⁷ਤਦ ਦਾਊਦ ਨੇ ਸ਼ਾਊਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੋਨਾਥਾਨ ਉੱਤੇ ਇਹ ਵਿਰਲਾਪ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ, ¹⁸ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਰਲਾਪ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ‘ਧਣੁੱਖ’ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਯਾਸ਼ਾਰ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ^a a v18 ਯਾਸ਼ਾਰ ਦੀ ਪੋਥੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬੀਰ-ਰਸੀ ਕਾਵਿ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਬਚੀ। ¹⁹“ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇਰੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰੀ ਪਈ ਹੈ। ਸੂਰਮੇ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਏ! ²⁰ਇਹ ਗਥ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦੱਸੋ, ਅਸ਼ਕਲੋਨ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਐਲਾਨ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਤੇ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ, ਬੇਸੁੰਨਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਨਾ ਕਰਨ। ²¹ਹੇ ਗਿਲਬੋਆ ਦੇ ਪਹਾੜੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਤ੍ਰੇਲ ਪਵੇ ਨਾ ਮੀਂਹ, ਨਾ ਹੀ ਭੇਟਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਖੇਤ ਹੋਣ। ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੀ ਢਾਲ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਈ, ਸ਼ਾਊਲ ਦੀ ਢਾਲ, ਜੋ ਹੁਣ ਤੇਲ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਲੀ ਜਾਂਦੀ। ^b b v21 ਯੋਧੇ ਆਪਣੀਆਂ ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਢਾਲਾਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰੱਖਣ ਵਾਸਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲਦੇ ਸਨ; ਬਿਨਾਂ ਤੇਲ ਦੀ ਢਾਲ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ²²ਵੱਢੇ ਹੋਇਆਂ ਦੇ ਲਹੂ ਤੋਂ, ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਤੋਂ, ਯੋਨਾਥਾਨ ਦਾ ਧਣੁੱਖ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜਿਆ, ਸ਼ਾਊਲ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਈ। ²³ਸ਼ਾਊਲ ਅਤੇ ਯੋਨਾਥਾਨ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਲਾਡਲੇ, ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਏ। ਉਹ ਉਕਾਬਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼, ਸ਼ੇਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਲਵਾਨ ਸਨ। ²⁴ਹੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਓ ਧੀਓ, ਸ਼ਾਊਲ ਲਈ ਰੋਵੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਰਮਚੀ ਅਤੇ ਬਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ। ²⁵ਲੜਾਈ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੂਰਮੇ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਏ! ਯੋਨਾਥਾਨ ਤੇਰੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ²⁶ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਯੋਨਾਥਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਦਭੁਤ ਸੀ, ਤੀਵੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ। ²⁷ਸੂਰਮੇ ਕਿਵੇਂ ਡਿੱਗ ਪਏ! ਲੜਾਈ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।”