2 சாமுவேல் 1

1 ¹சவுல் மரித்தபின், தாவீது அமலேக்கியரை முறியடித்து திரும்பி வந்து, சிக்லாகில் இரண்டு நாட்கள் தங்கியிருந்தான். ²மூன்றாம் நாளில், சவுலின் பாளையத்திலிருந்து ஒருவன் வந்தான்; அவனுடைய உடைகள் கிழிந்திருந்தன, தலையின்மேல் புழுதி இருந்தது. அவன் தாவீதினிடத்தில் வந்து, தரையிலே விழுந்து பணிந்தான்.

³தாவீது அவனை நோக்கி, “எங்கிருந்து வந்தாய்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன், “இஸ்ரவேலின் பாளையத்திலிருந்து தப்பி வந்தேன்” என்றான்.

⁴தாவீது அவனை நோக்கி, “என்ன நடந்தது? எனக்குச் சொல்” என்றான். அதற்கு அவன், “ஜனங்கள் யுத்தத்தை விட்டு ஓடிப்போனார்கள்; அநேகர் விழுந்து மரித்தார்கள்; சவுலும் அவன் மகன் யோனத்தானும் மரித்துப்போனார்கள்” என்றான்.

⁵தாவீது அந்தச் செய்தியைக் கொண்டுவந்த வாலிபனை நோக்கி, “சவுலும் அவன் மகன் யோனத்தானும் மரித்தார்கள் என்று உனக்கு எப்படித் தெரியும்?” என்று கேட்டான்.

⁶அதற்கு அந்த வாலிபன், “நான் தற்செயலாய் கில்போவா மலைக்குச் சென்றேன்; அங்கே சவுல் தன் ஈட்டியின்மேல் சாய்ந்து நின்றான்; இரதங்களும் குதிரைவீரர்களும் அவனை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். ⁷அவன் திரும்பிப் பார்த்து என்னைக் கண்டு, என்னைக் கூப்பிட்டான். நான், ‘இதோ இருக்கிறேன்’ என்றேன். ⁸அவன் என்னை நோக்கி, ‘நீ யார்?’ என்று கேட்டான். நான் அவனிடம், ‘நான் ஓர் அமலேக்கியன்’ என்றேன். ⁹அப்பொழுது அவன் என்னை நோக்கி, ‘நீ என்மேல் நின்று என்னைக் கொன்றுபோடு; வேதனை என்னைப் பிடித்துக்கொண்டது, ஆனாலும் என்னில் இன்னும் உயிர் இருக்கிறது’ என்றான். ¹⁰ஆகையால் நான் அவன்மேல் நின்று அவனைக் கொன்றேன்; அவன் விழுந்தபின் பிழைக்கமாட்டான் என்று அறிந்திருந்தேன். பின்பு அவன் தலையிலிருந்த கிரீடத்தையும் அவன் புயத்திலிருந்த கடகத்தையும் எடுத்து, என் ஆண்டவனாகிய உம்மிடத்தில் கொண்டுவந்தேன்” என்றான்.

¹¹அப்பொழுது தாவீது தன் உடைகளைப் பிடித்துக் கிழித்துக்கொண்டான்; அவனோடிருந்த எல்லா மனிதர்களும் அப்படியே செய்தார்கள். ¹²சவுலுக்காகவும், அவன் மகன் யோனத்தானுக்காகவும், எங்கள் பிதாவின் ஜனங்களுக்காகவும், இஸ்ரவேல் குடும்பத்துக்காகவும் அவர்கள் பட்டயத்தால் விழுந்துபோனதினிமித்தம், அவர்கள் துக்கித்து அழுது, சாயங்காலம்வரைக்கும் உபவாசம் இருந்தார்கள்.

¹³தாவீது அந்தச் செய்தியைக் கொண்டுவந்த வாலிபனை நோக்கி, “நீ எந்த ஊரைச் சேர்ந்தவன்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன், “நான் ஓர் அந்நியனுடைய மகன், ஓர் அமலேக்கியன்” என்றான்.

¹⁴அப்பொழுது தாவீது அவனை நோக்கி, “எங்கள் பிதாவின் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவரைக் கொல்லும்படி உன் கையை நீட்ட நீ எப்படிப் பயப்படாதிருந்தாய்?” என்றான். ¹⁵பின்பு தாவீது தன் வாலிபர்களில் ஒருவனைக் கூப்பிட்டு, “நீ போய் இவனை வெட்டிப்போடு” என்றான். அவன் இவனை வெட்டினான், இவனும் மரித்தான். ¹⁶தாவீது அவனை நோக்கி, “உன் இரத்தப்பழி உன் தலையின்மேல் இருக்கட்டும்; ‘எங்கள் பிதாவின் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவரை நான் கொன்றேன்’ என்று உன் சொந்த வாய் உனக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சி சொல்லிற்றே” என்று சொல்லியிருந்தான்.

பராக்கிரமசாலிகள் எப்படி விழுந்தார்கள்

¹⁷அப்பொழுது தாவீது சவுலுக்காகவும் அவன் மகன் யோனத்தானுக்காகவும் இந்தப் புலம்பற்பாட்டைப் பாடி, ¹⁸யூதாவின் ஜனங்களுக்கு இந்த வில்லுப்பாட்டு எனப்படும் புலம்பலைக் கற்பிக்கும்படி கட்டளையிட்டான்; இது யாசேரின் புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறது: ^a a v18 யாசேரின் புத்தகம் என்பது இஸ்ரவேலரின் பழங்கால வீரக் கவிதைத் தொகுப்பாகும்; அது இன்று எஞ்சியிருக்கவில்லை. ¹⁹“இஸ்ரவேலே, உன் மகிமை உன் மேடுகளின்மேல் வெட்டுண்டு கிடக்கிறது. பராக்கிரமசாலிகள் எப்படி விழுந்தார்கள்! ²⁰இதைக் காத் ஊரிலே அறிவிக்காதேயுங்கள், அஸ்கலோனின் வீதிகளிலே பிரசித்தப்படுத்தாதேயுங்கள்; இல்லாவிட்டால் பெலிஸ்தரின் குமாரத்திகள் சந்தோஷப்படுவார்கள், விருத்தசேதனமில்லாதவர்களின் குமாரத்திகள் களிகூருவார்கள். ²¹கில்போவா மலைகளே, உங்கள்மேல் பனியும் மழையும் விழாதேபோகட்டும், காணிக்கைகளைத் தரும் வயல்களும் உங்களில் இராதேபோகட்டும். ஏனெனில் அங்கே பராக்கிரமசாலிகளின் கேடகம் அசுத்தப்படுத்தப்பட்டது, சவுலின் கேடகம் இனி எண்ணெயால் தேய்க்கப்படாமல் போயிற்று. ^b b v21 வீரர்கள் தங்கள் தோல் கேடகங்களை மென்மையாகவும் யுத்தத்துக்குத் தயாராகவும் வைத்திருக்கும்படி வழக்கமாய் எண்ணெயால் தேய்ப்பார்கள்; எண்ணெய் தேய்க்கப்படாத கேடகம் பாழாகி பயனற்றுப்போனது. ²²கொல்லப்பட்டவர்களின் இரத்தத்தினின்றும், பராக்கிரமசாலிகளின் மாம்சத்தினின்றும், யோனத்தானின் வில் பின்வாங்கவில்லை, சவுலின் பட்டயம் திருப்தியடையாமல் திரும்பவில்லை. ²³சவுலும் யோனத்தானும் ஜீவகாலத்தில் நேசிக்கப்பட்டவர்களும் அன்புக்குரியவர்களுமாயிருந்தார்கள்; மரணத்திலும் அவர்கள் பிரிக்கப்படவில்லை. அவர்கள் கழுகுகளைப் பார்க்கிலும் வேகமுள்ளவர்கள், சிங்கங்களைப் பார்க்கிலும் பலமுள்ளவர்கள். ²⁴இஸ்ரவேலின் குமாரத்திகளே, சவுலுக்காக அழுங்கள்; அவன் உங்களை இரத்தாம்பரத்தாலும் அலங்காரத்தாலும் உடுத்தி, உங்கள் வஸ்திரங்களைப் பொன் ஆபரணங்களால் அலங்கரித்தானே. ²⁵யுத்தத்தின் நடுவே பராக்கிரமசாலிகள் எப்படி விழுந்தார்கள்! யோனத்தான் உன் மேடுகளின்மேல் வெட்டுண்டு கிடக்கிறான். ²⁶என் சகோதரனே, உனக்காக நான் துக்கிக்கிறேன் யோனத்தானே; நீ எனக்கு மிகவும் பிரியமானவனாயிருந்தாய். என்மேல் நீ வைத்திருந்த அன்பு அற்புதமானது, ஸ்திரீகளின் அன்பைப் பார்க்கிலும் மேலானது. ²⁷பராக்கிரமசாலிகள் எப்படி விழுந்தார்கள்! யுத்த ஆயுதங்கள் அழிந்துபோயின.”