၂ ရာ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ရှောလုကွယ်လွန်ပြီးနောက်၊ ဒါဝိဒ်သည် အာမလက်အမျိုးသားတို့ကို အောင်မြင်ချေမှုန်းရာမှ ပြန်လာ၍ ဇိကလတ်မြို့၌ နှစ်ရက်နေ၏။ ²တတိယနေ့တွင် ရှောလု၏တပ်စခန်းမှ လူတစ်ယောက်သည် အဝတ်များစုတ်ပြဲ၍ ဦးခေါင်းပေါ်၌ မြေမှုန့်တင်လျက် ရောက်လာ၏။ ဒါဝိဒ်ထံသို့ ရောက်သော် မြေပေါ်သို့ လှဲချပျပ်ဝပ်လေ၏။

³ဒါဝိဒ်က “သင်သည် အဘယ်အရပ်မှ လာသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုသူက “အကျွန်ုပ်သည် ဣသရေလတပ်စခန်းမှ လွတ်မြောက်လာပါသည်” ဟု ဖြေ၏။

⁴ဒါဝိဒ်က “အဘယ်သို့ ဖြစ်ခဲ့သနည်း၊ ငါ့အား ပြောလော့” ဟု မေး၏။ ထိုသူက “လူများသည် စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ပြေးကြပါပြီ။ များစွာသောသူတို့သည် ကျဆုံးသေဆုံးကြပါပြီ။ ရှောလုနှင့် သားယောနသန်တို့လည်း သေဆုံးကြပါပြီ” ဟု လျှောက်၏။

⁵ဒါဝိဒ်က သတင်းယူဆောင်လာသော လုလင်အား “ရှောလုနှင့် သားယောနသန်တို့ သေဆုံးကြောင်း သင်သည် အဘယ်သို့ သိသနည်း” ဟု မေး၏။

⁶လုလင်က “အကျွန်ုပ်သည် ဂိလဗောတောင်ပေါ်သို့ မှတ်မထင် ရောက်သွားရာ၊ ရှောလုသည် မိမိလှံကို မှီထောက်လျက် ရှိနေ၏။ ရထားစီးသူရဲနှင့် မြင်းစီးသူရဲတို့သည်လည်း သူ့အနီးသို့ တိုးဝင်လာကြ၏။ ⁷ထိုအခါ သူသည် လှည့်ကြည့်၍ အကျွန်ုပ်ကိုမြင်လျှင် ခေါ်လေ၏။ အကျွန်ုပ်က ‘အကျွန်ုပ် ဤမှာ ရှိပါသည်’ ဟု ထူး၏။ ⁸သူက ‘သင်သည် အဘယ်သူနည်း’ ဟု မေး၏။ အကျွန်ုပ်က ‘အကျွန်ုပ်သည် အာမလက်အမျိုးသား ဖြစ်ပါသည်’ ဟု ပြော၏။ ⁹သူက ‘ငါ့အနားတွင် ရပ်၍ ငါ့ကို သတ်ပါလော့။ ပြင်းစွာသောဝေဒနာသည် ငါ့ကို ဖမ်းစားလျက်ရှိ၏။ သို့သော် ငါသည် အသက်ရှင်လျက် ရှိသေး၏’ ဟု ဆို၏။ ¹⁰ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် သူ့အနားတွင်ရပ်၍ သူ့ကို သတ်လိုက်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် လဲကျပြီးနောက် အသက်မရှင်နိုင်တော့ကြောင်း အကျွန်ုပ်သိသောကြောင့်တည်း။ ထိုနောက် သူ၏ဦးခေါင်းမှ သရဖူနှင့် လက်မောင်းမှ လက်ကောက်ကို ယူ၍ အကျွန်ုပ်၏သခင်ထံသို့ ဤအရပ်သို့ ဆောင်ခဲ့ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

¹¹ထိုအခါ ဒါဝိဒ်သည် မိမိအဝတ်ကို ဆွဲကိုင်၍ ဆုတ်ဖြဲလေ၏။ သူနှင့်အတူရှိသော လူအပေါင်းတို့သည်လည်း ထိုနည်းတူ ပြုကြ၏။ ¹²ရှောလု၊ သားယောနသန်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏လူစုနှင့် ဣသရေလအမျိုးအနွယ်တို့သည် ဓားဖြင့် ကျဆုံးကြသောကြောင့်၊ သူတို့သည် ညဦးတိုင်အောင် ငိုကြွေးမြည်တမ်း၍ အစာရှောင်ကြ၏။

¹³ဒါဝိဒ်က သတင်းယူဆောင်လာသော လုလင်အား “သင်သည် အဘယ်အရပ်သားနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုသူက “အကျွန်ုပ်သည် တိုင်းတစ်ပါးသား၊ အာမလက်အမျိုးသားတစ်ဦး၏သား ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။

¹⁴ဒါဝိဒ်က “ငါတို့၏ခမည်းတော် ဘိသိက်ပေးတော်မူသောသူကို သတ်ရန် သင်၏လက်ကို ဆန့်ရာတွင် အဘယ်ကြောင့် မကြောက်ဘဲ နေသနည်း” ဟု မေး၏။ ¹⁵ဒါဝိဒ်သည် မိမိလုလင်တစ်ဦးကို ခေါ်၍ “သွား၍ ထိုသူကို ရိုက်သတ်လော့” ဟု ဆို၏။ ထိုလုလင်သည် သူ့ကို ရိုက်သတ်သဖြင့် သူသေလေ၏။ ¹⁶ဒါဝိဒ်က “သင်၏အသွေးသည် သင့်ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်စေ။ အကြောင်းမူကား၊ ‘ငါတို့၏ခမည်းတော် ဘိသိက်ပေးတော်မူသောသူကို ငါသတ်ပြီ’ ဟု ဆိုသောအခါ သင့်နှုတ်သည်ပင် သင့်တစ်ဖက်၌ သက်သေခံသောကြောင့်တည်း” ဟု ဆိုနှင့်ခဲ့၏။

သူရဲကောင်းတို့ မည်သို့ကျဆုံးလေပြီနည်း

¹⁷ထိုအခါ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုနှင့် သားယောနသန်တို့အတွက် ဤမြည်တမ်းချင်းကို သီဆိုမြည်တမ်းလေ၏။ ¹⁸ထို့ပြင် “လေး” ဟုအမည်တွင်သော ဤမြည်တမ်းချင်းကို ယုဒအမျိုးသားတို့အား သင်ကြားစေရန် မှာထား၏။ ထိုချင်းသည် ယာရှာကျမ်း၌ ရေးထားလျက်ရှိ၏။ ^a a v18 ယာရှာကျမ်းသည် ယနေ့တိုင် မကျန်ရစ်တော့သော၊ ရှေးဣသရေလလူမျိုး၏ သူရဲကောင်းကဗျာလင်္ကာ စုစည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။ ¹⁹“အို ဣသရေလ၊ သင်၏ဘုန်းအသရေသည် သင်၏မြင့်သောအရပ်တို့၌ အသေသတ်ခံလျက် လဲလျောင်းနေ၏။ သူရဲကောင်းတို့ မည်သို့ကျဆုံးလေပြီနည်း။ ²⁰ဤသတင်းကို ဂါသမြို့၌ မပြောကြနှင့်။ အာရှကေလုန်မြို့၏လမ်းများ၌ မကြွေးကြော်ကြနှင့်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဖိလိတ္တိအမျိုးသမီးတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ အရေဖျားလှီးခြင်းမခံသောသူတို့၏ သမီးတို့သည် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ²¹အို ဂိလဗောတောင်များ၊ သင်တို့အပေါ်၌ နှင်းလည်းမကျ၊ မိုးလည်းမရွာပါစေနှင့်။ ပူဇော်သကာဖြစ်ထွန်းစေသော လယ်ယာများလည်း မရှိပါစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုအရပ်၌ သူရဲကောင်းတို့၏ ဒိုင်းလွှားသည် ညစ်ညူးစေခြင်းကို ခံရ၏။ ရှောလု၏ဒိုင်းလွှားသည် ဆီနှင့် နောက်တစ်ဖန် မလိမ်းကျံရတော့ပြီ။ ^b b v21 စစ်သူရဲတို့သည် မိမိတို့၏ သားရေဒိုင်းလွှားများကို ပျော့ပျောင်း၍ စစ်တိုက်ရန်အသင့်ဖြစ်စေရန် မှန်မှန်ဆီလိမ်းလေ့ရှိကြ၏။ ဆီမလိမ်းသော ဒိုင်းလွှားသည် ပျက်စီး၍ အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ²²အသေသတ်ခံရသူတို့၏ အသွေးမှလည်းကောင်း၊ သူရဲကောင်းတို့၏ အသားမှလည်းကောင်း၊ ယောနသန်၏လေးသည် နောက်သို့ မလှည့်ခဲ့။ ရှောလု၏ဓားသည် အလဟဿ ပြန်မလာခဲ့။ ²³ရှောလုနှင့် ယောနသန်တို့သည် အသက်ရှင်စဉ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်ကြ၍၊ သေဆုံးရာ၌လည်း မကွဲကွာကြ။ သူတို့သည် ရွှေလင်းတထက် လျင်မြန်ကြ၍ ခြင်္သေ့ထက် ခွန်အားကြီးကြ၏။ ²⁴အို ဣသရေလသမီးတို့၊ ရှောလုအတွက် ငိုကြွေးကြလော့။ သူသည် သင်တို့ကို နီမောင်းသောအထည်နှင့် တင့်တယ်သောအဝတ်တို့ဖြင့် ဝတ်ဆင်စေ၍၊ သင်တို့၏အဝတ်များကို ရွှေတန်ဆာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ပေးခဲ့၏။ ²⁵စစ်ပွဲအလယ်၌ သူရဲကောင်းတို့ မည်သို့ကျဆုံးလေပြီနည်း။ ယောနသန်သည် သင်၏မြင့်သောအရပ်တို့၌ အသေသတ်ခံလျက် လဲလျောင်းနေ၏။ ²⁶အို ငါ့ညီ ယောနသန်၊ သင့်အတွက် ငါဝမ်းနည်းကြေကွဲ၏။ သင်သည် ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်ခဲ့၏။ ငါ့ကို သင်ချစ်ခြင်းသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်း၍ အမျိုးသမီးတို့၏ ချစ်ခြင်းကိုပင် လွန်ကဲ၏။ ²⁷သူရဲကောင်းတို့ မည်သို့ကျဆုံးလေပြီနည်း။ စစ်လက်နက်တို့သည် ပျက်စီးဆုံးပါးကုန်ပြီ။”