၂ ရာ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် ခမည်းတော်အား “အကျွန်ုပ်သည် ယုဒမြို့တစ်မြို့သို့ တက်သွားရပါမည်လော” ဟု မေးလျှောက်၏။ ခမည်းတော်က “တက်သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဒါဝိဒ်က “အဘယ်အရပ်သို့နည်း” ဟု လျှောက်၏။ “ဟေဗြုန်မြို့သို့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²ဒါဝိဒ်သည် ယေဇရေလမြို့သူ အဟိနောင်နှင့် ကာမေလအမျိုးသား နာဗလ၏မုဆိုးမ အဘိဂဲလ ဟူသော မယားနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ထိုအရပ်သို့ တက်သွား၏။ ³ဒါဝိဒ်သည် မိမိနှင့်အတူရှိသော သူ၏လူတို့ကို အသီးသီး မိမိတို့အိမ်ထောင်စုနှင့်တကွ ခေါ်ဆောင်လာ၍ ၊ သူတို့သည် ဟေဗြုန်မြို့ပတ်ဝန်းကျင်ရွာတို့၌ နေထိုင်ကြ၏။ ⁴ထိုအခါ ယုဒအမျိုးသားတို့သည် လာ၍ ဒါဝိဒ်ကို ထိုအရပ်၌ ယုဒအမျိုးအပေါ် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးကြ၏။ ရှောလုကို ဂိလဒ်ပြည်ယာဗက်မြို့သားတို့ သင်္ဂြိုဟ်ကြောင်းကို ဒါဝိဒ်အား ကြားလျှောက်ကြ၏။ ⁵ဒါဝိဒ်သည် ဂိလဒ်ပြည်ယာဗက်မြို့သားတို့ထံသို့ တမန်တို့ကို စေလွှတ်၍ “သင်တို့သည် သင်တို့၏အရှင် ရှောလုကို သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းအားဖြင့် ဤကျေးဇူးကို ပြုကြသောကြောင့် ခမည်းတော်သည် သင်တို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ။ ⁶ယခု ခမည်းတော်သည် သင်တို့အား ကရုဏာနှင့် သစ္စာကို ပြတော်မူပါစေ။ သင်တို့သည် ဤအမှုကို ပြုကြသောကြောင့် ငါသည်လည်း သင်တို့အား ကျေးဇူးပြုမည်။ ⁷ယခုမှာ သင်တို့၏သခင် ရှောလုသည် သေဆုံးသွား၍ ၊ ယုဒအမျိုးသည်လည်း ငါ့ကို သူတို့အပေါ် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးကြပြီဖြစ်သောကြောင့် ၊ အားယူ၍ ရဲရင့်ခြင်းရှိကြလော့” ဟု မှာလိုက်၏။

အာဗနာသည် ဣရှဗောရှက်ကို ဣသရေလအမျိုးအပေါ် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်ခြင်း

⁸သို့ရာတွင် ရှောလု၏ဗိုလ်ချုပ် နေရသားအာဗနာသည် ရှောလု၏သား ဣရှဗောရှက်ကို ခေါ်ဆောင်၍ မဟာနိမ်မြို့သို့ ကူးသွား၏။ ⁹ဂိလဒ်ပြည်၊ အာရှုရိအမျိုး၊ ယေဇရေလမြို့၊ ဧဖရိမ်ပြည်၊ ဗင်္ယာမိန်ပြည်မှစ၍ ဣသရေလတစ်မျိုးလုံးအပေါ် သူ့ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်၏။ ¹⁰ရှောလု၏သား ဣရှဗောရှက်သည် ဣသရေလအမျိုးအပေါ် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သောအခါ အသက်လေးဆယ်ရှိ၍ ၊ နှစ်နှစ်ကြာ စိုးစံ၏။ သို့ရာတွင် ယုဒအမျိုးသည် ဒါဝိဒ်၏နောက်သို့ လိုက်ကြ၏။ ¹¹ဒါဝိဒ်သည် ဟေဗြုန်မြို့၌ ယုဒအမျိုးအပေါ် ခုနစ်နှစ်နှင့် ခြောက်လ ရှင်ဘုရင်ဖြစ်၏။

ဂိဗောင်မြို့၌ ညီအစ်ကိုချင်း ရန်ဘက်ပြုခြင်း

¹²နေရသားအာဗနာသည် ရှောလု၏သား ဣရှဗောရှက်၏ကျွန်တို့နှင့်အတူ မဟာနိမ်မြို့မှ ဂိဗောင်မြို့သို့ ထွက်သွား၏။ ¹³ဇေရုယာ၏သား ယွာဘနှင့် ဒါဝိဒ်၏ကျွန်တို့သည်လည်း ထွက်လာ၍ ၊ ဂိဗောင်မြို့ရေကန်အနီး၌ သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံကြ၏။ တစ်ဖက်သားတို့သည် ရေကန်၏ဤဘက်ကမ်း၌ ၊ အခြားတစ်ဖက်သားတို့သည် ထိုဘက်ကမ်း၌ ထိုင်နေကြ၏။ ¹⁴အာဗနာက ယွာဘအား “လုလင်တို့သည် ထ၍ ငါတို့ရှေ့၌ ပြိုင်ဆိုင်ကြပါစေ” ဟု ဆို၏။ ယွာဘကလည်း “ထကြပါစေ” ဟု ဆို၏။

¹⁵ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထ၍ အရေအတွက်အလိုက် ကူးလာကြ၏။ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးနှင့် ရှောလု၏သား ဣရှဗောရှက်ဘက်မှ တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်၊ ဒါဝိဒ်၏ကျွန်တို့ဘက်မှ တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက် ဖြစ်၏။ ¹⁶လူတိုင်းသည် မိမိ၏ရန်ဘက်၏ဦးခေါင်းကို ကိုင်ဆွဲ၍ ၊ သူ၏နံဘေး၌ ဓားကို ဝါးထိုးသဖြင့် ၊ အတူတကွ လဲကျသေဆုံးကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဂိဗောင်မြို့ရှိ ထိုအရပ်ကို ဟေလကက်ဟဇ္ဇုရိမ် ဟု မှည့်ခေါ်ကြ၏။ ^a a v16 ဟေလကက်ဟဇ္ဇုရိမ် ဟူသည် “ဓားသွားတို့၏လယ်ကွင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏။ ထိုအရပ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော သေစေတတ်သည့် လက်ချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲကြောင့် ထိုအမည်ကို မှည့်ခေါ်ခြင်းဖြစ်၏။ ¹⁷ထိုနေ့၌ တိုက်ပွဲသည် အလွန်ပြင်းထန်၍ ၊ အာဗနာနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဒါဝိဒ်၏ကျွန်တို့ရှေ့၌ ရှုံးနိမ့်လဲကျကြ၏။ ¹⁸ထိုအရပ်၌ ဇေရုယာ၏သားသုံးယောက်ဖြစ်သော ယွာဘ၊ အဘိရှဲနှင့် အာသဟေလတို့ ရှိကြ၏။ အာသဟေလသည် တော၌ကျင်လည်သော ဒရယ်ကဲ့သို့ ခြေလျင်မြန်၏။ ¹⁹သူသည် အာဗနာကို လိုက်၍ ၊ လက်ယာဘက်သော်လည်းကောင်း လက်ဝဲဘက်သော်လည်းကောင်း မလွှဲဘဲ လိုက်လံဖမ်းဆီး၏။ ²⁰အာဗနာသည် နောက်သို့လှည့်ကြည့်၍ “အာသဟေလ၊ သင်ဖြစ်သလော” ဟု မေး၏။ “ဟုတ်ပါ၏” ဟု သူက ပြန်ဖြေ၏။

²¹အာဗနာက “လက်ယာဘက်ဖြစ်စေ လက်ဝဲဘက်ဖြစ်စေ လှည့်၍ ၊ လုလင်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးပြီးလျှင် သူ၏လက်နက်တန်ဆာကို ယူလော့” ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် အာသဟေလသည် လိုက်လံခြင်းကို မရပ်တန့်ဘဲ နေ၏။ ²²အာဗနာက အာသဟေလအား “ပြန်လှည့်လော့။ သင့်ကို ငါအဘယ်ကြောင့် သေအောင် ရိုက်ခတ်စေချင်သနည်း။ သို့ဖြစ်လျှင် သင်၏အစ်ကို ယွာဘ၏မျက်နှာကို ငါအဘယ်သို့ ကြည့်နိုင်မည်နည်း” ဟု တစ်ဖန် ဆို၏။ ²³သူသည် မလွှဲဘဲနေသောကြောင့် ၊ အာဗနာသည် လှံဖျားဖြင့် သူ၏ဝမ်းကို ထိုးသဖြင့် ၊ လှံသည် သူ၏ကျောကို ဖောက်၍ ထွက်လေ၏။ သူသည် ထိုအရပ်၌ လဲကျ၍ ချက်ချင်း သေဆုံး၏။ အာသဟေလ လဲကျသေဆုံးရာအရပ်သို့ ရောက်လာသူတိုင်း ရပ်တန့်နေကြ၏။ ²⁴ယွာဘနှင့် အဘိရှဲတို့သည် အာဗနာကို လိုက်လံဖမ်းဆီးကြ၏။ နေဝင်ချိန်၌ ဂိဗောင်တောကန္တာရသို့ သွားရာလမ်း၊ ဂိအာမြို့အနီးရှိ အမ္မကုန်းသို့ ရောက်ကြ၏။ ²⁵ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့သည် အာဗနာ၏နောက်၌ စုဝေး၍ ၊ တစ်စုတည်းဖြစ်လျက် ကုန်းတစ်ခု၏ထိပ်၌ ရပ်နေကြ၏။ ²⁶အာဗနာသည် ယွာဘအား ဟစ်ခေါ်၍ “ဓားသည် အစဉ်အမြဲ ကိုက်စားရမည်လော။ ဤအမှုသည် ခါးသီးစွာ အဆုံးသတ်မည်ကို သင်မသိသလော။ ညီအစ်ကိုချင်း လိုက်လံခြင်းမှ ပြန်လှည့်ကြစေရန် လူတို့အား သင်အဘယ်မျှ ကြာအောင် မပြောဘဲ နေမည်နည်း” ဟု ဆို၏။

²⁷ယွာဘက “အသက်ရှင်တော်မူသော ခမည်းတော် အမှန်ရှိတော်မူသည့်အတိုင်း ၊ သင်မပြောလျှင် ၊ လူတို့သည် နံနက်တိုင်အောင် မိမိတို့ညီအစ်ကိုကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြမည်” ဟု ဆို၏။ ²⁸ယွာဘသည် တံပိုးခရာကို မှုတ်သဖြင့် ၊ စစ်သည်အပေါင်းတို့သည် ရပ်တန့်၍ ၊ ဣသရေလအမျိုးကို နောက်ထပ် မလိုက်၊ မတိုက်ခိုက်ဘဲ နေကြ၏။ ²⁹အာဗနာနှင့် သူ၏လူတို့သည် ထိုည တစ်ညလုံး အာရဗကွင်းကို ဖြတ်၍ ချီသွားကြ၏။ ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူး၍ ၊ ဗိသရုန်ပြည်တစ်လျှောက်ကို ဖြတ်သန်းပြီးလျှင် မဟာနိမ်မြို့သို့ ရောက်ကြ၏။

³⁰ယွာဘသည် အာဗနာကို လိုက်လံခြင်းမှ ပြန်လှည့်၍ ၊ စစ်သည်အပေါင်းကို စုရုံးသောအခါ ၊ အာသဟေလအပြင် ဒါဝိဒ်၏လူ တစ်ဆယ့်ကိုးယောက် ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို တွေ့ရှိ၏။ ³¹သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်၏ကျွန်တို့သည် အာဗနာနှင့်အတူရှိသော ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသား သုံးရာခြောက်ဆယ်ကို သေအောင် ရိုက်ခတ်ကြ၏။ ³²သူတို့သည် အာသဟေလကို ထမ်းယူ၍ ၊ ဗက်လင်မြို့ရှိ သူ၏ဖခင်၏သင်္ချိုင်းဂူ၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ယွာဘနှင့် သူ၏လူတို့သည် တစ်ညလုံး ခရီးသွား၍ ၊ မိုးသောက်ချိန်၌ ဟေဗြုန်မြို့သို့ ရောက်ကြ၏။