2 Księga Samuela 2

2 ¹Potem Dawid zapytał naszego Ojca: „Czy mam wyruszyć do jednego z miast Judy?” Nasz Ojciec odpowiedział: „Wyrusz”. Dawid zapytał: „Dokąd?” „Do Hebronu” — odpowiedział.

²Dawid wyruszył tam ze swoimi dwiema żonami, Achinoam z Jizreel i Abigail, wdową po Nabalu z Karmelu. ³Dawid sprowadził też swoich ludzi, którzy z nim byli, każdego z jego rodziną, i zamieszkali w miastach Hebronu. ⁴Wtedy przyszli mężowie Judy i namaścili tam Dawida na króla nad domem Judy. Doniesiono Dawidowi, że mężowie z Jabesz Gileadzkiego pochowali Saula. ⁵Wysłał posłańców do mężów z Jabesz Gileadzkiego: „Niech nasz Ojciec wam błogosławi za tę życzliwość, którą okazaliście waszemu panu Saulowi, że go pochowaliście. ⁶Teraz niech nasz Ojciec okaże wam życzliwość i wierność; ja również odpłacę wam dobrem za to, że tak uczyniliście. ⁷Bądźcie silni i mężni, bo wasz pan Saul umarł, a dom Judy namaścił mnie na króla nad sobą.”

Abner ustanawia Iszboszeta królem nad Izraelem

⁸Lecz Abner, syn Nera, dowódca wojska Saula, wziął Iszboszeta, syna Saula, i przeprowadził go do Machanaim. ⁹Ustanowił go królem nad Gileadem, nad Aszurytami, nad Jizreel, nad Efraimem, nad Beniaminem — nad całym Izraelem. ¹⁰Iszboszet, syn Saula, miał czterdzieści lat, gdy został królem nad Izraelem; panował dwa lata. Lecz dom Judy opowiedział się za Dawidem. ¹¹Dawid był królem w Hebronie nad domem Judy przez siedem lat i sześć miesięcy.

Brat przeciw bratu w Gibeonie

¹²Abner, syn Nera, wraz ze sługami Iszboszeta, syna Saula, wyruszył z Machanaim do Gibeonu. ¹³Joab, syn Serui, oraz słudzy Dawida również wyruszyli i spotkali ich przy stawie w Gibeonie — jedni usiedli po jednej stronie stawu, drudzy po drugiej. ¹⁴Abner powiedział do Joaba: „Niech młodzieńcy wystąpią i zmierzą się przed nami”. Joab odpowiedział: „Niech wystąpią”.

¹⁵Wystąpili więc i przeszli w liczbie: dwunastu po stronie Beniamina i Iszboszeta, syna Saula, oraz dwunastu spośród sług Dawida. ¹⁶Każdy chwycił swojego przeciwnika za głowę i wbił mu miecz w bok, i padli razem. Dlatego to miejsce w Gibeonie nazwano Chelkat-Hassurim. ^a a v16 Chelkat-Hassurim znaczy „pole ostrzy mieczów” — miejsce to nazwano tak od śmiertelnej walki wręcz, którą tam stoczono. ¹⁷Walka tego dnia była bardzo zacięta; Abner i mężowie Izraela zostali pokonani przez sługi Dawida. ¹⁸Byli tam trzej synowie Serui: Joab, Abiszaj i Asahel — a Asahel był szybkonogi jak dzika gazela. ¹⁹Ścigał Abnera, nie zbaczając ani w prawo, ani w lewo w pogoni za nim. ²⁰Abner obejrzał się i zapytał: „Czy to ty, Asahelu?” „To ja” — odpowiedział.

²¹Abner powiedział mu: „Skręć w prawo lub w lewo, pochwyć jednego z młodzieńców i zabierz jego zbroję”. Lecz Asahel nie chciał przestać go ścigać. ²²Abner znów powiedział do Asahela: „Zawróć. Dlaczego zmuszasz mnie, bym cię powalił? Jak mógłbym wtedy spojrzeć w oczy twojemu bratu Joabowi?” ²³Lecz on nie chciał zboczyć, więc Abner uderzył go tylcem włóczni w brzuch, aż wyszła przez plecy. Padł tam i umarł na miejscu. A każdy, kto przychodził do miejsca, gdzie Asahel padł i umarł, zatrzymywał się. ²⁴Joab i Abiszaj ścigali Abnera; o zachodzie słońca dotarli do wzgórza Amma, w pobliżu Giach, przy drodze ku pustyni Gibeon. ²⁵Mężowie Beniamina zebrali się za Abnerem, utworzyli jeden oddział i stanęli na szczycie wzgórza. ²⁶Abner zawołał do Joaba: „Czy miecz ma pożerać na zawsze? Czy nie wiesz, że skończy się to gorzko? Jak długo jeszcze, zanim rozkażesz ludowi zawrócić od pościgu za swoimi braćmi?”

²⁷Joab odpowiedział: „Jak żyje nasz Ojciec, gdybyś się nie odezwał, lud ścigałby swoich braci aż do rana”. ²⁸Joab zadął w trąbę; całe wojsko się zatrzymało, nie ścigając już Izraela ani nie walcząc. ²⁹Abner i jego ludzie szli przez Arabę całą tę noc, przeprawili się przez Jordan, przeszli przez cały Bitron i dotarli do Machanaim.

³⁰Joab zawrócił z pościgu za Abnerem, zebrał całe wojsko i stwierdził, że brakuje dziewiętnastu ludzi Dawida oprócz Asahela. ³¹Lecz słudzy Dawida pobili 360 mężów z Beniamina, którzy byli z Abnerem. ³²Zabrali Asahela i pochowali go w grobie jego ojca w Betlejem; Joab i jego ludzie szli całą noc i o świcie dotarli do Hebronu.