Saiki wis dicithak

2 Samuel 2 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Prabu Dawud Dijebadi Dadi Raja Ngratoni Yehuda

Dawud nyuwun pitedah marang Rama kita arep menyang ngendi lan diutus menyang Hebron, ing kana Yehuda njebadi dhèwèké dadi ratu. Abner ngangkat putrané Saul dadi ratu ing sisih lor, lan wadyabala loro mau ketemu ana ing blumbang Gibeon. Adu kaprigelan dadi pembantaian, lan Abner kanthi abot ati matèni Asael, adhiné Yoab kang enom lan rikat.

Pasal 2.

Sawuse iku, Prabu Dawud nyuwun pirsa marang Rama kita: “Punapa kawula kedah minggah dhateng salah satunggaling kitha ing Yehuda?” Rama kita ngandika: “Munggaha.” Ature Prabu Dawud: “Dhateng pundi?” Pangandikane: “Menyang Hebron.”

Prabu Dawud banjur minggah mrono karo garwane loro, yaiku Ahinoam wong Yizreel lan Abigail, randhane Nabal wong Karmel. Prabu Dawud uga nggawa wong-wonge kang ndherekake panjenengane, siji-sijine karo brayate, banjur padha manggon ing kutha-kutha ing Hebron. Banjur wong-wong Yehuda padha teka lan njebadi Prabu Dawud ana ing kono dadi raja ngratoni turune Yehuda. Wong-wong mau padha ngaturi pirsa marang Prabu Dawud, yen wong-wong Yabes-Gilead kang wis ngubur Prabu Saul. Panjenengane banjur utusan marang wong-wong Yabes-Gilead, pangandikane: “Muga-muga kowe padha diberkahi dening Rama kita, awit saka kabecikanmu iki marang gustimu, Prabu Saul, yaiku anggonmu ngubur panjenengane. Saiki muga-muga Rama kita maringake sih-kadarman lan kasetyane marang kowe; aku dhewe uga bakal nindakake kabecikan marang kowe, marga saka anggonmu nglakoni prakara iki. Mulane padha dikukuh lan dikendel, awit gustimu, Prabu Saul, wis seda, lan turune Yehuda uga wis njebadi aku dadi rajane.”

Abner Ngangkat Isboset Dadi Raja Ngratoni Israel

Nanging Abner anake Ner, senapatine wadyabalane Prabu Saul, njupuk Isboset anake Prabu Saul lan nggawa dheweke nyabrang menyang Mahanaim. Isboset mau didadekake raja ngratoni Gilead, wong Asyur, Yizreel, Efraim, Benyamin—ngratoni wong Israel kabeh. Isboset anake Prabu Saul umure patang puluh taun nalika jumeneng raja ngratoni Israel; lawase ngratoni rong taun. Nanging turune Yehuda padha ndherek Prabu Dawud. Prabu Dawud jumeneng raja ing Hebron ngratoni turune Yehuda lawase pitung taun nem sasi.

Sadulur Nglawan Sadulur ing Gibeon

Abner anake Ner, dalah para abdine Isboset anake Prabu Saul, mangkat saka Mahanaim menyang Gibeon. Yoab anake Zeruya lan para abdine Prabu Dawud uga padha budhal lan ketemu karo wong-wong mau ing sandhing blumbang Gibeon—golongan siji linggih ing pinggir kene, sijine ing pinggir kana. Abner kandha marang Yoab: “Ayo para nom-noman padha ngadeg lan tanding ana ing ngarep kita.” Wangsulane Yoab: “Iya, padha ngadega.”

Wong-wong mau banjur padha ngadeg lan nyabrang manut cacahe, rolas wakil Benyamin lan Isboset anake Prabu Saul, rolas saka para abdine Prabu Dawud. Saben wong nyekeli sirahe mungsuhe lan nancebake pedhange ing lambunge mungsuh, banjur padha ambruk bebarengan. Mulane panggonan ing Gibeon mau dijenengake Helkat-Hazurim. a a v16 Helkat-Hazurim ateges “pategalan landheping pedhang” — panggonan iku dijenengake mangkono marga saka perang tandhing rapet kang nggegirisi kang kelakon ana ing kono. Peperangan ing dina iku banget sengite; Abner lan wong-wong Israel padha kasoran ana ing ngarepe para abdine Prabu Dawud. Anake Zeruya telu padha ana ing kono: Yoab, Abisai, lan Asael—Asael iku playune rikat kaya kijang alasan. Asael mburu Abner, ora menggok ngiwa utawa nengen anggone ngoyak. Abner noleh mburi lan kandha: “Apa kowe iku Asael?” Wangsulane: “Iya, aku.”

Abner kandha marang dheweke: “Menggoka ngiwa utawa nengen, nyekela salah sawijining nom-noman, jupuken gegamane.” Nanging Asael emoh mandheg anggone ngoyak. Abner kandha maneh marang Asael: “Balia. Yagene kowe meksa aku nganti kudu numpes kowe? Kepriye anggonku bisa ngadhepi sadulurmu Yoab?” Nanging Asael emoh menggok, mulane Abner nyuduk wetenge nganggo bungkul tumbake; nganti tembus metu ing geger. Asael tiba ing kono lan mati sakala. Saben wong kang tekan panggonan tibane lan patine Asael mau padha mandheg jejer. Yoab lan Abisai banjur mburu Abner; nalika srengenge surup, tekan ing gumuk Ama, cedhak Giah ing dalan menyang ara-ara samun Gibeon. Wong-wong Benyamin padha nglumpuk ana ing saburine Abner, dadi sagolongan, lan ngadeg ana ing pucuke gumuk. Abner banjur nguwuh marang Yoab: “Apa pedhang kudu mangsa salawase? Apa kowe ora ngerti yen prakara iki bakal kelakon kanthi pait? Nganti pira suwene kowe lagi arep ngongkon wong-wong iki bali saka anggone mburu sadulure dhewe?”

Wangsulane Yoab: “Demi Rama kita kang gesang, saupama kowe ora guneman, mesthi wong-wong iki bakal terus mburu sadulure nganti esuk.” Yoab banjur ngunekake kalasangka; wadyabala kabeh padha mandheg, ora nerusake mburu wong Israel utawa perang maneh. Abner lan wong-wonge padha mlaku ngliwati Araba sawengi muput, nyabrang Kali Yarden, ngliwati sakabehing Bitron, nganti tekan Mahanaim.

Yoab banjur bali saka anggone mburu Abner, nglumpukake wadyabala kabeh, lan nemu yen wong-wonge Prabu Dawud ana sangalas kang ilang, kejaba Asael. Nanging para abdine Prabu Dawud wis numpes wong Benyamin telung atus sewidak kang melu Abner. Layone Asael digawa, dikubur ing pakuburane bapakne ing Betlehem; Yoab lan wong-wonge padha mlaku sawengi muput, tekan ing Hebron nalika bangun esuk.