Dawid word as koning oor Juda gesalf
Dawid vra ons Vader waarheen om te gaan en word na Hebron gestuur, waar Juda hom as koning salf. Abner kroon Saul se seun oor die noorde, en die twee huise ontmoet mekaar by die dam van Gibeon. 'n Wedstryd word 'n slagting, en Abner maak Joab se vinnige jong broer Asael teësinnig dood.
2 1Later het Dawid ons Vader geraadpleeg: “Moet ek na een van die stede van Juda toe optrek?” Ons Vader het gesê: “Trek op.” Dawid het gevra: “Waarheen?” “Na Hebron,” het hy gesê.
2Dawid het daarheen opgetrek met sy twee vroue, Ahinoam van Jisreël en Abigajil, die weduwee van Nabal die Karmeliet. 3Dawid het sy manne wat by hom was, saamgebring, elkeen met sy huisgesin, en hulle het in die dorpe van Hebron gaan woon. 4Toe het die manne van Juda gekom en Dawid daar as koning oor die huis van Juda gesalf. Hulle het vir Dawid vertel dat die manne van Jabes-Gilead vir Saul begrawe het. 5Hy het boodskappers na die manne van Jabes-Gilead toe gestuur: “Mag ons Vader julle seën vir hierdie troue liefde teenoor julle heer Saul, dat julle hom begrawe het. 6Mag ons Vader nou troue liefde en trou aan julle bewys; ek sal julle ook goed behandel omdat julle dit gedoen het. 7Wees sterk en hou moed, want julle heer Saul is dood, en die huis van Juda het my ook as koning oor hulle gesalf.”
Abner maak Isboset koning oor Israel
8Maar Abner, die seun van Ner, die leëraanvoerder van Saul, het Isboset, die seun van Saul, geneem en hom oorgebring na Mahanajim toe. 9Hy het hom koning gemaak oor Gilead, oor die Asuriete, oor Jisreël, oor Efraim, oor Benjamin—oor die hele Israel. 10Isboset, die seun van Saul, was veertig toe hy koning oor Israel geword het; hy het twee jaar lank geregeer. Maar die huis van Juda het Dawid gevolg. 11Dawid was sewe jaar en ses maande lank koning in Hebron oor die huis van Juda.
Broer teen broer by Gibeon
12Abner, die seun van Ner, het saam met die dienaars van Isboset, die seun van Saul, van Mahanajim af na Gibeon toe vertrek. 13Joab, die seun van Seruja, en die dienaars van Dawid het ook uitgetrek en hulle by die dam van Gibeon ontmoet—die een groep het aan die een kant gesit en die ander aan die oorkant. 14Abner het vir Joab gesê: “Laat die jong manne opstaan en voor ons teen mekaar meeding.” Joab het gesê: “Laat hulle opstaan.”
15Hulle het toe opgestaan en volgens getal oorgestap, twaalf vir Benjamin en Isboset, die seun van Saul, en twaalf van die dienaars van Dawid. 16Elke man het sy teenstander se kop gegryp en sy swaard in sy sy gedryf, en hulle het saam geval. Daarom is die plek in Gibeon Helkat-Hassurim genoem. a a v16 Helkat-Hassurim beteken “veld van swaardsnykante” — die plek is genoem na die dodelike man-teen-man-geveg wat daar gelewer is. 17Die geveg daardie dag was baie fel; Abner en die manne van Israel het voor die dienaars van Dawid geval. 18Die drie seuns van Seruja was daar: Joab, Abisai en Asael—Asael was so rats op sy voete soos ’n gasel in die veld. 19Hy het Abner agternagesit en nie na regs of na links gedraai terwyl hy hom agtervolg het nie. 20Abner het omgekyk en gesê: “Is dit jy, Asael?” “Dit is ek,” het hy geantwoord.
21Abner het vir hom gesê: “Draai na regs of na links, gryp een van die jong manne en vat sy wapenrusting.” Maar Asael wou nie ophou om hom agterna te sit nie. 22Abner het weer vir Asael gesê: “Draai om. Waarom dwing jy my om jou neer te slaan? Hoe sou ek jou broer Joab in die oë kon kyk?” 23Hy wou nie opsy draai nie, en Abner het hom toe met die agterent van sy spies in die maag gesteek; dit het by sy rug uitgekom. Hy het daar geval en op die plek gesterf. Elkeen wat gekom het by die plek waar Asael geval en gesterf het, het stil bly staan. 24Joab en Abisai het Abner agtervolg; teen sonsondergang het hulle by die heuwel Amma gekom, naby Giag op die pad na die woestyn van Gibeon. 25Die manne van Benjamin het agter Abner bymekaargekom, een groep gevorm en bo-op ’n heuwel gaan staan. 26Abner het na Joab geroep: “Moet die swaard vir altyd verslind? Weet jy nie dat dit bitter sal eindig nie? Hoe lank nog voordat jy vir die manne sê om op te hou om hulle broers agterna te sit?”
27Joab het gesê: “So seker as wat ons Vader leef, as jy nie gepraat het nie, sou die manne hulle broers tot die oggend toe bly agtervolg het.” 28Joab het op die ramshoring geblaas, en al die manskappe het gaan staan; hulle het nie meer vir Israel agtervolg of geveg nie. 29Abner en sy manne het daardie hele nag deur die Araba getrek, deur die Jordaan gegaan, deur die hele Bitron getrek en by Mahanajim gekom.
30Joab het omgedraai en opgehou om Abner agterna te sit, al die manskappe bymekaargemaak en gevind dat negentien van Dawid se manne vermis was, buiten Asael. 31Maar die dienaars van Dawid het 360 van die manne van Benjamin wat by Abner was, verslaan. 32Hulle het Asael opgetel en hom in die graf van sy vader in Betlehem begrawe; Joab en sy manne het die hele nag deur geloop en teen dagbreek by Hebron aangekom.