داؤد د يهوداه د پاسه بادشاه مسح شو

داؤد له زموږ پلار څخه پوښتي چې چېرته لاړ شي او حبرون ته لېږل کېږي، چېرته چې یهوداه هغه پاچا مسح کوي. ابنیر د ساؤل زوی په شمال باندې پاچا کوي، او دواړه کورنۍ د جبعون د حوض سره مخامخېږي. یوه سیالي په وژنه بدلېږي، او ابنیر په زړه نا زړه د یوآب ګړندی ځوان ورور عسائیل وژني.

څپرکی 2.

بيا داؤد د زمونږ پلار نه پوښتنه وکړه چې، ”آيا زۀ د يهوداه يو ښار ته وخېژم؟“ زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”وخېژه.“ داؤد ووئيل چې، ”چرته؟“ هغۀ وفرمائيل چې، ”حبرون ته.“

داؤد د خپلو دوؤ ښځو سره هلته وخوت، د يزرعيل اخِنوعام او اَبِجيل چې د کَرمِلى نابال کونډه وه. داؤد هغه خپل سړى چې ورسره وُو، هر يو د خپل کور خلقو سره بوتلل، او هغوئ د حبرون په ښارونو کښې مېشته شول. بيا د يهوداه خلق راغلل او هلته يې داؤد د يهوداه د کور د پاسه بادشاه مسح کړو. هغوئ داؤد ته ووئيل چې د يابيس جِلعاد خلقو ساؤل ښخ کړے وو. هغۀ د يابيس جِلعاد خلقو ته قاصدان ولېږل چې، ”زمونږ پلار دې تاسو ته برکت درکړى ځکه چې تاسو د خپل مالِک ساؤل سره دا مهربانى وکړله او هغه مو ښخ کړو. نو اوس دې زمونږ پلار تاسو ته مهربانى او وفادارى وښايى، او زۀ به هم ستاسو سره ښۀ سلوک وکړم ځکه چې تاسو دا کار وکړو. نو اوس مضبوط شئ او زړۀ ور شئ، ځکه چې ستاسو مالِک ساؤل مړ شوے دے، او د يهوداه کور هم زۀ د هغوئ د پاسه بادشاه مسح کړم.“

ابنير اِشبوست د اِسرائيل د پاسه بادشاه جوړوى

خو ابنير د نير زوئ چې د ساؤل د فوج سردار وو، د ساؤل زوئ اِشبوست واخيستو او محنائيم ته يې پورې بوتلو. هغۀ هغه د جِلعاد، د اَشورِيانو، د يزرعيل، د اِفرائيم، د بنيامين — يعنې د ټول اِسرائيل د پاسه بادشاه کړو. د ساؤل زوئ اِشبوست څلوېښت کلن وو کله چې هغه د اِسرائيل بادشاه شو، او هغۀ دوه کاله حکومت وکړو. خو د يهوداه کور د داؤد پيروى وکړه. داؤد په حبرون کښې د يهوداه د کور د پاسه اووۀ کاله او شپږ مياشتې بادشاه وو.

په جِبعون کښې ورور د ورور په خلاف

ابنير د نير زوئ د ساؤل د زوئ اِشبوست د نوکرانو سره د محنائيم نه جِبعون ته روان شو. يوآب د ضرويا زوئ او د داؤد نوکران هم ووتل او د جِبعون د حوض په خوا کښې ورسره مخامخ شول — يوه ډله د حوض په يوه غاړه کښې کښېناسته او بله ډله په مقابل غاړه کښې. ابنير يوآب ته ووئيل چې، ”ځوانان دې راپاڅى او زمونږ په وړاندې دې مقابله وکړى.“ يوآب ووئيل چې، ”دې راپاڅى.“

نو هغوئ راپاڅېدل او په شمار سره پورې وتل، دولس د بنيامين او د ساؤل د زوئ اِشبوست دپاره، او دولس د داؤد د نوکرانو نه. هر سړى د خپل مقابل سر ونيولو او خپله تُوره يې د هغۀ په اړخ کښې ننويستله، او دواړه يو ځائ پرېوتل. نو په جِبعون کښې دغه ځائ ته حِلقت‌هضوريم نوم ورکړے شو. ^a هغه ورځ جنګ ډېر سخت وو، او ابنير او د اِسرائيل خلق د داؤد د نوکرانو په وړاندې ماتې وخوړله. هلته د ضرويا درې زامن وُو: يوآب، ابيشے او عساهيل — عساهيل د ځنګلى هوسۍ په شان تېز‌پښے وو. هغۀ د ابنير پسې منډه کړه، او چې کله يې تعاقب کولو نو نۀ ښى خوا ته او نۀ کيڼ خوا ته اوړېدو. ابنير شا ته وکتل او ووئيل چې، ”عساهيله، آيا دا تۀ يې؟“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”هو، زۀ يم.“

ابنير هغۀ ته ووئيل چې، ”ښى يا کيڼ خوا ته واوړه، د ځوانانو نه يو ونيسه او د هغۀ سامان واخله.“ خو عساهيل د هغۀ تعاقب کول پرېښودل ونۀ منل. ابنير بيا عساهيل ته ووئيل چې، ”شا ته راوګرځه. ولې ما مجبوروې چې زۀ تا ووژنم؟ بيا به زۀ ستا د ورور يوآب سره څنګه مخامخ شم؟“ هغۀ اوختل ونۀ منل، نو ابنير د خپلې نېزې په شا سره د هغۀ په نس کښې ووهلو، او نېزه د هغۀ د شا نه بهر ووته. هغه هلته پرېوتو او په همدغه ځائ کښې مړ شو. او هر څوک چې هغه ځائ ته راغلو چرته چې عساهيل پرېوتے او مړ شوے وو، هغه ودرېدو. يوآب او ابيشے د ابنير تعاقب وکړو، او د لمر د پرېوتو په وخت هغوئ د اَمه غونډۍ ته ورسېدل چې د جِبعون د بيابان په لار باندې د جياح سره نزدې وه. د بنيامين خلق د ابنير شا ته راغونډ شول، او يوه ډله يې جوړه کړه او د يوې غونډۍ په سر ودرېدل. ابنير يوآب ته آواز وکړو چې، ”آيا تُوره به تل داسې خوړل کوى؟ آيا تۀ نۀ پوهېږې چې د دې انجام به ترخه وى؟ تر څو به خلقو ته نۀ وايې چې د خپلو وروڼو د تعاقب نه دې شا ته راوګرځى؟“

يوآب ووئيل چې، ”زمونږ پلار په حياتۍ قسم، کۀ تا دا نۀ وئيلى وَى نو خلقو به تر سحره د خپلو وروڼو تعاقب جارى ساتلے وو.“ نو يوآب بيګل وواهو، او ټول لښکر ودرېدل او بيا يې نۀ د اِسرائيل تعاقب وکړو او نۀ يې جنګ وکړو. ابنير او د هغۀ سړو ټوله شپه د عَرَبه نه تېر شول، او د يردن نه پورې وتل او د ټول بِترون نه تېر شول او محنائيم ته ورسېدل.

يوآب د ابنير د تعاقب نه شا ته راوګرځېدو او ټول لښکر يې راغونډ کړو، او د عساهيل نه علاوه د داؤد نونسلس سړى ورک وُو. خو د داؤد نوکرانو د بنيامين هغه درې سوه شپېتۀ سړى ووژل چې د ابنير سره وُو. هغوئ عساهيل پورته کړو او په بيت‌لحم کښې يې د هغۀ د پلار په قبر کښې ښخ کړو، او يوآب او د هغۀ سړو ټوله شپه مزل وکړو او په سحر کښې حبرون ته ورسېدل.