د داؤد کور نور هم زورور کيږى

لکه څنګه چې د ساؤل کورنۍ کمزورې کېږي، ابنیر د یوې مینځې په اړه تورن کېږي، داؤد ته مخ اړوي ترڅو هغه ته هغه پاچاهي وسپاري چې زموږ پلار یې قسم خوړلی و، او اسرائیل له ځان سره راولي. یوآب د عسائیل د غچ لپاره ابنیر په دروازه کې وژني. داؤد د جنازې شاته ځي، روژه نیسي، او ماتم کوي ترڅو ټول پوه شي چې هغه پکې برخه نه درلوده.

څپرکی 3.

د ساؤل د کور او د داؤد د کور ترمينځه جنګ ډېره موده روان وو. داؤد ورو ورو زورور کېدو، خو د ساؤل کور کمزورے او نور هم کمزورے کېدو. په حبرون کښې د داؤد زامن پېدا شول. د هغۀ مشر زوئ امنون وو، چې مور يې اخى نوعام وه چې د يزرعيل وه؛ دوېم يې کيلاب وو چې مور يې ابيجيل وه چې د کرمل د نابال کونډه وه؛ درېم ابى سلوم وو چې مور يې مَعکه وه چې د جسور د بادشاه د تلمى لور وه؛ څلورم ادونيا وو چې مور يې حجيت وه؛ پنځم سفطيا وو چې مور يې ابيطال وه؛ او شپږم يترعام وو چې مور يې عجله وه چې د داؤد ښځه وه. دا د داؤد هغه زامن وُو چې په حبرون کښې پېدا شول.

ابنير د داؤد سره يو ځائ کيږى

د ساؤل د کور او د داؤد د کور ترمينځه د جنګ په دوران کښې، ابنير د ساؤل په کور کښې خپل مقام زورور کولو. د ساؤل يوه داشته وه چې نوم يې رصفه وو، چې د ايه لور وه. اِش بوست ابنير ته ووئيل چې، ”تا زما د پلار د داشتې سره ولې کوروالے وکړو؟“

ابنير د اِش بوست په خبرو ډېر غصه شو، او ووئيل چې، ”آيا زۀ د يهوداه وفادار د سپى سر يم؟ زۀ نن ورځ ستا د پلار ساؤل کور او د هغۀ وروڼو او دوستانو سره وفادارى ښايم او تۀ مې داؤد ته نۀ يې سپارلے. خو نن تۀ ماته د دې ښځې په حقله الزام راکوې! ^a زمونږ پلار دې له ابنير سره همدغسې وکړى او د دې نه زيات هم، کۀ زۀ د داؤد دپاره هغه کار ونۀ کړم کوم چې زمونږ پلار ورته قسم خوړلے وو، دا چې د ساؤل د کور نه بادشاهى واخستلے شى او د داؤد تخت د اِسرائيل او د يهوداه باندې، د دان نه بيا تر بيرشيبې پورې، ودرولے شى.“

او اِش بوست ابنير ته بله خبره ونۀ شوه کولے، ځکه چې هغه ترې ويرېدو.

ابنير د خپل طرف نه داؤد ته قاصدان ولېږل چې، ”دا زمکه د چا ده؟ تۀ ما سره خپل لوظ وکړه، او زما لاس به ستا سره وى چې ټول اِسرائيل تا ته راواړوم.“

داؤد ووئيل چې، ”ښۀ، زۀ به تا سره لوظ وکړم. خو زۀ يوه خبره غواړم چې، تۀ به زما مخ ونۀ وينې ترڅو چې تۀ کله راځې، نو اول د ساؤل لور ميکل راولې.“ داؤد د ساؤل زوئ اِش بوست ته قاصدان ولېږل چې، ”زما ښځه ميکل راکړه چې ما د فلستيانو د سلو پوستکو په بدل کښې زما دپاره مقرره کړې وه.“

نو اِش بوست ورلېږل او هغه يې د خپل خاوند د لائش د زوئ فلطى ايل نه راووسته. د هغې خاوند ورسره لاړو او د بحوريم پورې يې د هغې په شا ژړل. بيا ابنير ورته ووئيل چې، ”بېرته لاړ شه.“ نو هغه بېرته راستون شو.

ابنير د اِسرائيل مشرانو سره خبرې وکړې چې، ”تاسو ډېره موده کېږى چې غواړئ چې داؤد ستاسو باندې بادشاه وى. نو اوس دا کار وکړئ، ځکه چې زمونږ پلار داؤد ته وعده کړې وه چې، ’زۀ به د خپل خادم داؤد په لاس خپل قوم اِسرائيل د فلستيانو او د دوئ د ټولو دښمنانو نه خلاصوم.‘“

ابنير بنيامين سره هم خبرې وکړې، بيا حبرون ته لاړو چې داؤد ته هغه ټول څۀ ووائى چې اِسرائيل او د بنيامين ټول کور يې په کولو راضى شوى وُو. کله چې ابنير د شلو سړيو سره حبرون ته داؤد له راغلو، نو داؤد د ابنير او د هغۀ د سړيو دپاره دعوت تيار کړو. ابنير داؤد ته ووئيل چې، ”ما پرېږده چې لاړ شم او ټول اِسرائيل زما د مالِک بادشاه له راجمع کړم، چې هغوئ تا سره لوظ وکړى او تۀ د هغه هر څۀ باندې حکومت وکړې چې ستا زړۀ يې غواړى.“ نو داؤد ابنير روان کړو، او هغه په سلامتۍ سره لاړو.

يوآب ابنير وژنى

همدا وخت د داؤد خادمان او يوآب د يرغل نه د ډېرو مالِ غنيمت سره راستانه شول. خو ابنير په حبرون کښې د داؤد سره نۀ وو، ځکه چې داؤد هغه روان کړے وو، او هغه په سلامتۍ سره لاړے وو. کله چې يوآب او د هغۀ ټول لښکر راورسېدل، نو هغۀ ته ووئيلے شو چې، ”د نير زوئ ابنير بادشاه له راغلے وو، بادشاه هغه روان کړو، او هغه په سلامتۍ سره لاړو.“

نو يوآب بادشاه له لاړو چې، ”تا دا څۀ وکړل؟ ابنير تا له راغلے وو، نو تا ولې هغه روان کړو، او اوس هغه لاړو؟ تۀ پوهيږې چې د نير زوئ ابنير راغلے وو چې تا دوکه کړى، چې ستا د راتلو او تلو او هر هغه څۀ خبر شى کوم چې تۀ کوې.“

کله چې يوآب د داؤد نه لاړو، نو هغۀ د ابنير په شا قاصدان ولېږل، او هغوئ هغه د سيره د څاه نه بېرته راوستو. خو داؤد هيڅ خبر نۀ وو. کله چې ابنير حبرون له بېرته راغلو، نو يوآب هغه د دروازې دننه يو طرف ته بوتلو ګويا چې په خلوت کښې خبرې وکړى، او هلته يې د ګېډې په خاطر وواهلو. هغه مړ شو، د يوآب د ورور د عساهيل د وينې په بدل کښې. ورپسې، کله چې داؤد واورېدل، نو هغۀ ووئيل چې، ”زۀ او زما بادشاهى د نير د زوئ د ابنير د وينې نه زمونږ د پلار په حضور کښې تل دپاره بې قصوره يُو. دا دې د يوآب په سر او د هغۀ د پلار په ټول کور باندې راشى! د يوآب په کور کښې دې هيڅکله د داسې چا کمے نۀ وى چې ناسور لرى يا د پوستکى ناروغى، يا چې په لکڼه ډډه لګوى، يا په تُوره مړ کيږى، يا د خوراک کمے لرى.“ نو يوآب او د هغۀ ورور ابيشى ابنير ووژلو ځکه چې هغۀ د جبعون په جنګ کښې د دوئ ورور عساهيل وژلے وو.

داؤد د ابنير دپاره ماتم کوى

داؤد يوآب او هغه ټول خلق ته چې د هغۀ سره وُو، ووئيل چې، ”خپلې جامې وشلوئ، ټاټ واغوندئ، او د ابنير په مخکښې ماتم وکړئ.“ بادشاه داؤد د جنازې په شا روان وو. هغوئ ابنير په حبرون کښې ښخ کړو، او بادشاه د هغۀ په قبر باندې په لوړ آواز وژړل، او ټولو خلقو وژړل. بادشاه د ابنير دپاره دا نوحه وويله چې، ”آيا ابنير ته په کار وو چې داسې مړ شى لکه څنګه چې يو بې عقله مړ کيږى؟ ستا لاسونه تړلى نۀ وُو، ستا پښې په زنځيرونو کښې ايښودلے شوې نۀ وې. تۀ داسې پرېوتلې لکه څوک چې د بدکارانو په مخکښې پرېوځى.“ او ټولو خلقو بيا په هغۀ وژړل.

بيا ټول خلق راغلل چې داؤد ته زور ورکړى چې لا تر اوسه د ورځې څۀ وخورى، خو داؤد قسم وخوړو چې، ”زمونږ پلار دې ما سره همدغسې وکړى او د دې نه بدتر هم، کۀ زۀ د نمر د پرېوتو نه مخکښې ډوډۍ يا بل څۀ وخورم!“

ټولو خلقو دا وليدل او خوشحاله شول؛ هر څۀ چې بادشاه کول، هغه ټولو خلقو ته ښۀ ښکارېدل. نو په هغه ورځ ټول خلقو او ټول اِسرائيل پوه شول چې بادشاه د نير د زوئ د ابنير مرګ نۀ وو غوښتے. بادشاه خپلو خادمانو ته ووئيل چې، ”آيا تاسو نۀ پوهيږئ چې نن په اِسرائيل کښې يو سردار او يو لوئ سړے پرېوتلے دے؟ نن، که څۀ هم زۀ مسح شوے بادشاه يم، خو زۀ کمزورے يم، او دا سړى، د ضرويا زامن، زما دپاره ډېر سخت دى. زمونږ پلار دې هغه چا ته چې بدى کوى، د هغۀ د بدۍ بدل ورکړى.“