2 ശമൂവേൽ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ശൗലിന്റെ ഭവനവും ദാവീദിന്റെ ഭവനവും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്നു. ദാവീദ് ക്രമേണ ശക്തിപ്രാപിച്ചുവന്നു; ശൗലിന്റെ ഭവനമോ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ക്ഷയിച്ചുവന്നു. ²ഹെബ്രോനിൽവെച്ച് ദാവീദിന് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവന്റെ ആദ്യജാതൻ അമ്നോൻ ആയിരുന്നു; അവന്റെ അമ്മ യിസ്രെയേൽക്കാരി അഹീനോവം ആയിരുന്നു. ³രണ്ടാമൻ കീലെയാബ്; കർമേൽക്കാരൻ നാബാലിന്റെ വിധവയായ അബീഗയിലിൽനിന്ന്. മൂന്നാമൻ അബ്ശാലോം; ഗെശൂർ രാജാവായ തൽമായിയുടെ മകൾ മയഖയുടെ പുത്രൻ. ⁴നാലാമൻ ഹഗ്ഗീത്തിന്റെ മകൻ അദോനീയാവ്; അഞ്ചാമൻ അബീതാലിന്റെ മകൻ ശെഫത്യാവ്. ⁵ആറാമൻ ദാവീദിന്റെ ഭാര്യ എഗ്ലയിൽനിന്ന് യിത്രെയാം. ഹെബ്രോനിൽവെച്ച് ദാവീദിന് ജനിച്ച പുത്രന്മാർ ഇവരായിരുന്നു.

അബ്നേർ ദാവീദിനോട് ചേരുന്നു

⁶ശൗലിന്റെ ഭവനവും ദാവീദിന്റെ ഭവനവും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധകാലത്ത് അബ്നേർ ശൗലിന്റെ ഭവനത്തിൽ തന്റെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁷ശൗലിന് അയ്യാവിന്റെ മകൾ രിസ്പാ എന്നു പേരുള്ള ഒരു വെപ്പാട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈശ്-ബോശെത്ത് അബ്നേരിനോട്, “എന്റെ അപ്പന്റെ വെപ്പാട്ടിയോടുകൂടെ നീ ശയിച്ചതെന്ത്?” എന്നു ചോദിച്ചു.

⁸ഈശ്-ബോശെത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഏറ്റവും കോപിച്ച് അബ്നേർ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ യെഹൂദയോട് കൂറുള്ള ഒരു നായുടെ തലയാണോ? ഇന്നുവരെ നിന്റെ അപ്പനായ ശൗലിന്റെ ഭവനത്തോടും അവന്റെ സഹോദരന്മാരോടും സ്നേഹിതന്മാരോടും ഞാൻ കൂറു കാണിച്ചുവരുന്നു; നിന്നെ ദാവീദിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചതുമില്ല. എന്നിട്ടും ഈ സ്ത്രീയെച്ചൊല്ലി നീ ഇന്ന് എന്റെമേൽ കുറ്റം ചുമത്തുന്നുവോ! ^a a v8 “നായുടെ തല” എന്നത് വിലകെട്ട ഒരു ദ്രോഹിയെയോ ശത്രുവിനെയോ അധിക്ഷേപിക്കുവാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പുരാതനമായ ഒരു ശകാരവാക്കായിരുന്നു. ⁹നമ്മുടെ പിതാവ് ദാവീദിനോട് സത്യംചെയ്തത് ഞാൻ അവന് നിവർത്തിച്ചുകൊടുക്കാഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അബ്നേരിനോട് അങ്ങനെയും അതിലധികവും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ— ¹⁰രാജത്വം ശൗലിന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന് മാറ്റി ദാൻമുതൽ ബേർ-ശേബവരെ യിസ്രായേലിന്മേലും യെഹൂദയുടെമേലും ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനം സ്ഥാപിക്കുവാൻതന്നെ.”

¹¹അബ്നേരിനെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് ഈശ്-ബോശെത്തിന് അവനോട് മറ്റൊരു വാക്കും പറയുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

¹²അബ്നേർ തനിക്കുവേണ്ടി ദാവീദിന്റെ അടുക്കൽ ദൂതന്മാരെ അയച്ച്, “ദേശം ആരുടേത്? എന്നോട് നിന്റെ ഉടമ്പടി ചെയ്യുക; എന്നാൽ യിസ്രായേലിനെ മുഴുവൻ നിന്റെ പക്ഷത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുവാൻ എന്റെ കൈ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും” എന്നു പറയിച്ചു.

¹³ദാവീദ് പറഞ്ഞു: “നല്ലത്; ഞാൻ നിന്നോട് ഉടമ്പടി ചെയ്യാം. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ഞാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു: നീ വരുമ്പോൾ ആദ്യം ശൗലിന്റെ മകൾ മീഖളിനെ കൊണ്ടുവന്നല്ലാതെ എന്റെ മുഖം കാണുകയില്ല.” ¹⁴ദാവീദ് ശൗലിന്റെ മകൻ ഈശ്-ബോശെത്തിന്റെ അടുക്കൽ ദൂതന്മാരെ അയച്ച്, “നൂറ് ഫെലിസ്ത്യരുടെ അഗ്രചർമം കൊടുത്ത് ഞാൻ എനിക്ക് വിവാഹനിശ്ചയം ചെയ്ത എന്റെ ഭാര്യ മീഖളിനെ എനിക്ക് തരിക” എന്നു പറയിച്ചു.

¹⁵അപ്പോൾ ഈശ്-ബോശെത്ത് ആളയച്ച് അവളെ അവളുടെ ഭർത്താവായ ലയീശിന്റെ മകൻ പൽത്തീയേലിന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്നു. ¹⁶അവളുടെ ഭർത്താവ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ബഹൂരീംവരെ അവളുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു. അപ്പോൾ അബ്നേർ അവനോട്, “മടങ്ങിപ്പോകുക” എന്നു പറഞ്ഞു; അവൻ മടങ്ങിപ്പോയി.

¹⁷അബ്നേർ യിസ്രായേൽമൂപ്പന്മാരോട് സംസാരിച്ചു: “ദാവീദ് നിങ്ങൾക്ക് രാജാവായിരിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾ വളരെക്കാലമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവല്ലോ. ¹⁸ഇപ്പോൾ അത് നിവർത്തിക്കുവിൻ; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ദാവീദിനോട്, ‘എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിന്റെ കൈകൊണ്ട് എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിനെ ഫെലിസ്ത്യരുടെയും അവരുടെ സകലശത്രുക്കളുടെയും കയ്യിൽനിന്ന് ഞാൻ രക്ഷിക്കും’ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”

¹⁹അബ്നേർ ബെന്യാമീനോടും സംസാരിച്ചു; പിന്നെ യിസ്രായേലും ബെന്യാമീൻഭവനം മുഴുവനും ചെയ്യുവാൻ സമ്മതിച്ചതൊക്കെയും ദാവീദിനോട് അറിയിക്കേണ്ടതിന് അവൻ ഹെബ്രോനിലേക്ക് പോയി. ²⁰അബ്നേർ ഇരുപത് പുരുഷന്മാരുമായി ഹെബ്രോനിൽ ദാവീദിന്റെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾ ദാവീദ് അബ്നേരിനും അവന്റെ ആളുകൾക്കും ഒരു വിരുന്നൊരുക്കി. ²¹അബ്നേർ ദാവീദിനോട്, “ഞാൻ ചെന്ന് യിസ്രായേലിനെ മുഴുവൻ എന്റെ യജമാനനായ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടട്ടെ; അവർ അങ്ങയോട് ഉടമ്പടി ചെയ്കയും അങ്ങയുടെ ഹൃദയം ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും അങ്ങ് വാഴുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്തന്നെ” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ദാവീദ് അബ്നേരിനെ പറഞ്ഞയച്ചു; അവൻ സമാധാനത്തോടെ പോയി.

യോവാബ് അബ്നേരിനെ കൊലചെയ്യുന്നു

²²അപ്പോൾത്തന്നെ ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാരും യോവാബും ഒരു കവർച്ചയിൽനിന്ന് വളരെ കൊള്ളയുമായി മടങ്ങിവന്നു. എന്നാൽ അബ്നേർ ഹെബ്രോനിൽ ദാവീദിന്റെകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; എന്തെന്നാൽ ദാവീദ് അവനെ പറഞ്ഞയച്ചിരുന്നു, അവൻ സമാധാനത്തോടെ പോയുമിരുന്നു. ²³യോവാബും അവന്റെ സൈന്യം മുഴുവനും എത്തിയപ്പോൾ, “നേരിന്റെ മകൻ അബ്നേർ രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു; രാജാവ് അവനെ പറഞ്ഞയച്ചു; അവൻ സമാധാനത്തോടെ പോയി” എന്ന് അവനോട് അറിയിച്ചു.

²⁴അപ്പോൾ യോവാബ് രാജാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, “അങ്ങ് എന്താണ് ചെയ്തത്? അബ്നേർ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വന്നുവല്ലോ; അങ്ങ് അവനെ പറഞ്ഞയച്ചതും ഇപ്പോൾ അവൻ പോയതും എന്തിന്? ²⁵നേരിന്റെ മകൻ അബ്നേർ അങ്ങയെ വഞ്ചിക്കുവാനും അങ്ങയുടെ പോക്കുവരവുകളും അങ്ങ് ചെയ്യുന്നതൊക്കെയും അറിയുവാനുമത്രേ വന്നത് എന്ന് അങ്ങേക്ക് അറിയാമല്ലോ.”

²⁶യോവാബ് ദാവീദിന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നശേഷം അബ്നേരിന്റെ പിന്നാലെ ദൂതന്മാരെ അയച്ചു; അവർ അവനെ സീരാ കിണറ്റിങ്കൽനിന്ന് മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ ദാവീദ് ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല. ²⁷അബ്നേർ ഹെബ്രോനിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ യോവാബ് രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുവാനെന്നപോലെ അവനെ പടിവാതില്ക്കൽവെച്ച് ഒരുവശത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി, അവിടെവെച്ച് വയറ്റിൽ കുത്തി. തന്റെ സഹോദരൻ അസാഹേലിന്റെ രക്തംനിമിത്തം അവൻ മരിച്ചു. ²⁸പിന്നീട് ദാവീദ് അത് കേട്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “നേരിന്റെ മകൻ അബ്നേരിന്റെ രക്തത്തെക്കുറിച്ച് ഞാനും എന്റെ രാജത്വവും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ എന്നേക്കും കുറ്റമറ്റവരാകുന്നു. ²⁹അത് യോവാബിന്റെ തലമേലും അവന്റെ പിതൃഭവനം മുഴുവന്മേലും വന്നുഭവിക്കട്ടെ! സ്രവമുള്ളവനോ കുഷ്ഠമുള്ളവനോ ഊന്നുവടിയിൽ ചാരിനടക്കുന്നവനോ വാളാൽ വീഴുന്നവനോ ആഹാരമില്ലാത്തവനോ യോവാബിന്റെ ഭവനത്തിൽ ഒരിക്കലും കുറയാതിരിക്കട്ടെ.” ³⁰ഇങ്ങനെ യോവാബും അവന്റെ സഹോദരൻ അബീശായിയും ഗിബെയോനിലെ യുദ്ധത്തിൽ തങ്ങളുടെ സഹോദരൻ അസാഹേലിനെ അബ്നേർ കൊന്നതുനിമിത്തം അവനെ കൊന്നുകളഞ്ഞു.

ദാവീദ് അബ്നേരിനെച്ചൊല്ലി വിലപിക്കുന്നു

³¹ദാവീദ് യോവാബിനോടും തന്റെകൂടെയുള്ള സകലജനത്തോടും, “നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രം കീറി രട്ടുടുത്ത് അബ്നേരിന്റെ മുമ്പിൽ വിലപിക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. ദാവീദ് രാജാവ് ശവമഞ്ചത്തിന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു. ³²അവർ അബ്നേരിനെ ഹെബ്രോനിൽ അടക്കം ചെയ്തു; രാജാവ് അവന്റെ കല്ലറയ്ക്കൽ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു; സകലജനവും കരഞ്ഞു. ³³രാജാവ് അബ്നേരിനെച്ചൊല്ലി ഈ വിലാപഗീതം ചൊല്ലി: “ഒരു ഭോഷൻ മരിക്കുന്നതുപോലെ അബ്നേർ മരിക്കേണ്ടിയിരുന്നുവോ? ³⁴നിന്റെ കൈകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, നിന്റെ കാലുകൾ ചങ്ങലയിൽ ഇട്ടിരുന്നതുമില്ല. ദുഷ്ടന്മാരുടെ മുമ്പിൽ ഒരുവൻ വീഴുന്നതുപോലെ നീ വീണു.” സകലജനവും അവനെച്ചൊല്ലി വീണ്ടും കരഞ്ഞു.

³⁵പകൽ ഉള്ളപ്പോൾത്തന്നെ ദാവീദ് വല്ലതും ഭക്ഷിക്കേണ്ടതിന് നിർബന്ധിക്കുവാൻ സകലജനവും വന്നു; എന്നാൽ ദാവീദ്, “സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുംമുമ്പ് ഞാൻ അപ്പമോ മറ്റെന്തെങ്കിലുമോ ആസ്വദിച്ചാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോട് അങ്ങനെയും അതിലധികവും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ!” എന്നു സത്യംചെയ്തു.

³⁶സകലജനവും അത് ശ്രദ്ധിച്ച് പ്രസാദിച്ചു; രാജാവ് ചെയ്തതൊക്കെയും സകലജനത്തിനും ഇഷ്ടമായി. ³⁷അങ്ങനെ നേരിന്റെ മകൻ അബ്നേരിനെ കൊല്ലുവാൻ രാജാവ് ഇച്ഛിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് ആ ദിവസം സകലജനവും യിസ്രായേൽ മുഴുവനും അറിഞ്ഞു. ³⁸രാജാവ് തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോട്, “ഇന്ന് യിസ്രായേലിൽ ഒരു പ്രഭുവും മഹാനുമായ പുരുഷൻ വീണിരിക്കുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ? ³⁹അഭിഷിക്തരാജാവായിരുന്നിട്ടും ഇന്ന് ഞാൻ ദുർബലനാകുന്നു; സെരൂയയുടെ മക്കളായ ഈ പുരുഷന്മാർ എനിക്ക് കഠിനരായിരിക്കുന്നു. ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കുന്നവന് അവന്റെ ദുഷ്ടതയ്ക്കൊത്തവണ്ണം നമ്മുടെ പിതാവ് പകരം നല്കുമാറാകട്ടെ.”