2.سموئيل 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ساؤل جي گھراڻي ۽ داؤد جي گھراڻي وچ ۾ جنگ گھڻو وقت هلندي رهي. داؤد وڌيڪ کان وڌيڪ طاقتور ٿيندو ويو، جڏهن تہ ساؤل جو گھراڻو وڌيڪ کان وڌيڪ ڪمزور ٿيندو ويو. ²حبرون ۾ داؤد کي پٽ ڄاوا. سندس پهريون ڄاول امنون هو، جنهن جي ماءُ يزرعيل واري احينوعم هئي؛ ³ٻيو ڪلاب، جيڪو ڪرمل واري نابال جي بيواهه ابيجيل مان هو؛ ٽيون ابي سلوم، جيڪو جسور جي بادشاهه تلمي جي ڌيءَ معڪا جو پٽ هو؛ ⁴چوٿون ادونياه، جيڪو حجيت جو پٽ هو؛ پنجون سفطياه، جيڪو ابيطال جو پٽ هو؛ ⁵ڇهون يترعام، جيڪو داؤد جي زال عجله مان هو. هي داؤد جا پٽ هئا، جيڪي حبرون ۾ ڄاوا.

ابنير داؤد سان ملي ٿو

⁶جڏهن ساؤل جي گھراڻي ۽ داؤد جي گھراڻي وچ ۾ جنگ هلي رهي هئي، تڏهن ابنير ساؤل جي گھراڻي ۾ پنهنجي حيثيت مضبوط ڪندو رهيو. ⁷ساؤل جي رضفا نالي هڪڙي ڪنيز هئي، جيڪا ايا جي ڌيءَ هئي. اِشبوسته ابنير کي چيو تہ ”تون منهنجي پيءُ جي ڪنيز سان ڇو سمهئين؟“

⁸ابنير اِشبوسته جي ڳالهين تي ڏاڍو ڪاوڙجي چيو تہ ”ڇا آءٌ يهوداه لاءِ وفادار ڪتي جو مٿو آهيان؟ اڄ تائين آءٌ تنهنجي پيءُ ساؤل جي گھراڻي، سندس ڀائرن ۽ دوستن سان وفاداري ڏيکاريندو رهيو آهيان، ۽ توکي داؤد جي حوالي نہ ڪيو اٿم. تڏهن بہ تون هاڻي هن عورت بابت مون تي الزام ٿو هڻين! ^a a v8 ’ڪتي جو مٿو‘ قديم زماني ۾ بيڪار غدار يا دشمن لاءِ هڪ توهين وارو لفظ هو. ⁹اسان جو پيءُ ابنير سان ائين ئي، بلڪ ان کان بہ وڌيڪ ڪري، جيڪڏهن آءٌ داؤد لاءِ اهو نہ ڪريان جنهن جو اسان جي پيءُ هن سان قسم کنيو هو، ¹⁰تہ ساؤل جي گھراڻي کان بادشاهي ڦيرائي، داؤد جو تخت اسرائيل ۽ يهوداه تي، دان کان بئر سبع تائين قائم ڪريان.“

¹¹پوءِ اِشبوسته ابنير کي ٻيو ڪو بہ لفظ چئي نہ سگھيو، ڇاڪاڻ تہ هو کانئس ڊڄندو هو.

¹²ابنير پنهنجي پاران داؤد ڏانهن قاصد موڪلي چيو تہ ”ملڪ ڪنهن جو آهي؟ مون سان پنهنجو عهد ڪر، تہ سڀ اسرائيل کي تو ڏانهن آڻڻ ۾ منهنجو هٿ تو سان گڏ هوندو.“

¹³داؤد چيو تہ ”سٺو؛ آءٌ تو سان عهد ڪندس. پر هڪڙي شيءِ ٿو گھران: جڏهن تون اچين، تڏهن جيستائين پهريون ساؤل جي ڌيءَ ميڪل کي نہ آڻين، تيستائين منهنجو منهن نہ ڏسندين.“ ¹⁴داؤد ساؤل جي پٽ اِشبوسته ڏانهن قاصد موڪلي چيو تہ ”منهنجي زال ميڪل کي مون کي ڏي، جنهن کي مون سؤ فلستين جي کلڙين جي بدلي ۾ پاڻ سان منگيو هو.“

¹⁵تنهنڪري اِشبوسته ماڻهو موڪلي ميڪل کي سندس مڙس، ليس جي پٽ فلطي ايل وٽان گھرائي ورتو. ¹⁶سندس مڙس روئندو ساڻس گڏ پٺيان پٺيان بحوريم تائين هليو. پوءِ ابنير کيس چيو تہ ”موٽي وڃ.“ تڏهن هو موٽي ويو.

¹⁷ابنير اسرائيل جي بزرگن سان ڳالهايو تہ ”اوهان گھڻي وقت کان داؤد کي پنهنجو بادشاهه ڪرڻ گھرندا رهيا آهيو. ¹⁸هاڻي اهو ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ داؤد سان واعدو ڪيو هو تہ ’پنهنجي ٻانهي داؤد جي هٿان آءٌ پنهنجي قوم اسرائيل کي فلستين جي هٿان ۽ سندن سڀني دشمنن جي هٿان بچائيندس.‘“

¹⁹ابنير بنيمين سان بہ ڳالهايو، پوءِ حبرون ۾ داؤد کي اهو سڀ ٻڌائڻ لاءِ ويو جنهن تي اسرائيل ۽ بنيمين جو سڄو گھراڻو ڪرڻ لاءِ راضي ٿيو هو. ²⁰جڏهن ابنير ويهن ماڻهن سان گڏ حبرون ۾ داؤد وٽ آيو، تڏهن داؤد ابنير ۽ سندس ساٿين لاءِ ضيافت ڪئي. ²¹ابنير داؤد کي چيو تہ ”مون کي وڃڻ ڏي تہ آءٌ سڀ اسرائيل کي پنهنجي مالڪ بادشاهه وٽ گڏ ڪري آڻيان، جيئن اهي تو سان عهد ڪن ۽ تون جيڪي ڪجھ تنهنجي دل گھري ٿي انهيءَ سڀ تي بادشاهي ڪرين.“ پوءِ داؤد ابنير کي موڪلايو ۽ هو سلامتي سان هليو ويو.

يوآب ابنير کي قتل ڪري ٿو

²²ايتري ۾ داؤد جا ٻانها ۽ يوآب هڪ ڌاڙي تان گھڻي لُٽ سان موٽيا. پر ابنير حبرون ۾ داؤد وٽ نہ هو، ڇاڪاڻ تہ داؤد کيس موڪلائي ڇڏيو هو ۽ هو سلامتي سان هليو ويو هو. ²³جڏهن يوآب ۽ سندس سڄو لشڪر پهتو، تڏهن کيس ٻڌايائون تہ ”نير جو پٽ ابنير بادشاهه وٽ آيو هو، ۽ بادشاهه کيس موڪلايو ۽ هو سلامتي سان هليو ويو.“

²⁴تڏهن يوآب بادشاهه وٽ وڃي چيو تہ ”تو هي ڇا ڪيو آهي؟ ابنير تو وٽ آيو هو؛ تو کيس ڇو موڪلايو، ۽ هاڻي هو هليو ويو آهي؟ ²⁵تون ڄاڻين ٿو تہ نير جو پٽ ابنير تو کي ٺڳڻ، تنهنجي اچ وڃ ۽ تنهنجن سڀني ڪمن کي معلوم ڪرڻ آيو هو.“

²⁶جڏهن يوآب داؤد وٽان نڪتو، تڏهن ابنير جي پٺيان قاصد موڪليائين، جن کيس سيرا جي کوهه وٽان موٽائي آندو. پر داؤد کي ڪابہ خبر نہ هئي. ²⁷جڏهن ابنير حبرون ۾ موٽي آيو، تڏهن يوآب کيس دروازي اندر هڪ پاسي وٺي ويو ڄڻ تہ ڳجھي ڳالهه ڪرڻي هجيس، ۽ اتي سندس پيٽ ۾ ڇُرو هنيائينس. هو يوآب جي ڀاءُ عساهيل جي رت جي بدلي ۾ مارجي ويو. ²⁸پوءِ جڏهن داؤد اهو ٻڌو، تڏهن چيائين تہ ”آءٌ ۽ منهنجي بادشاهي اسان جي پيءُ جي آڏو نير جي پٽ ابنير جي رت کان سدائين بي ڏوهه آهيون. ²⁹اهو يوآب جي مٿي تي ۽ سندس پيءُ جي سڄي گھراڻي تي اچي پوي! يوآب جو گھراڻو ڪڏهن بہ اهڙي ماڻهوءَ کان خالي نہ رهي، جنهن کي وهندڙ مرض يا ڪوڙهه هجي، جيڪو لٺ تي ٽيڪ ڏئي، تلوار سان ڪري، يا مانيءَ جو محتاج هجي!“ ³⁰ائين يوآب ۽ سندس ڀاءُ ابيسائي ابنير کي ماري ڇڏيائونس، ڇاڪاڻ تہ هن جبعون جي جنگ ۾ سندن ڀاءُ عساهيل کي ماريو هئائين.

داؤد ابنير لاءِ ماتم ڪري ٿو

³¹داؤد يوآب ۽ ساڻس گڏ سڀني ماڻهن کي چيو تہ ”پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيو، ٽاٽ پائي ابنير جي اڳيان ماتم ڪريو.“ بادشاهه داؤد کٽ جي پويان هليو. ³²ابنير کي حبرون ۾ دفنايائون، ۽ بادشاهه سندس قبر تي وڏي آواز سان روئي پيو، ۽ سڀ ماڻهو بہ روئڻ لڳا. ³³بادشاهه ابنير لاءِ هي ماتمي گيت ڳايو تہ ”ڇا ابنير کي بيوقوف جي موت جيان مرڻو هو؟ ³⁴تنهنجا هٿ ٻڌل نہ هئا، تنهنجا پير زنجيرن ۾ نہ جڪڙيا ويا هئا. جيئن ڪو بدڪارن آڏو ڪري پوي، تيئن تون ڪري پيو.“ پوءِ سڀني ماڻهن وري مٿس روئڻ لڳا.

³⁵پوءِ سڀ ماڻهو ڏينهن ئي ڏينهن ۾ داؤد کي ڪجھ کائڻ لاءِ زور ڏيڻ آيا، پر داؤد قسم کنيو تہ ”جيڪڏهن آءٌ سج لهڻ کان اڳ ماني يا ٻيو ڪجھ چکان، تہ اسان جو پيءُ مون سان ائين ئي، بلڪ ان کان بہ بدتر ڪري!“

³⁶سڀني ماڻهن اهو ڏٺو ۽ خوش ٿيا؛ بادشاهه جيڪو ڪجھ ڪيو، سو سڀني ماڻهن کي وڻيو. ³⁷تنهنڪري انهيءَ ڏينهن سڀني ماڻهن ۽ سڄي اسرائيل کي خبر پئجي وئي تہ نير جي پٽ ابنير جو ماريو وڃڻ بادشاهه جي مرضي نہ هئي. ³⁸بادشاهه پنهنجن ٻانهن کي چيو تہ ”ڇا اوهان کي خبر ناهي تہ اڄ اسرائيل ۾ هڪ سردار ۽ وڏو ماڻهو ڪري پيو آهي؟ ³⁹اڄ آءٌ مسح ڪيل بادشاهه هوندي بہ ڪمزور آهيان، ۽ هي ماڻهو، ضروياه جا پٽ، مون لاءِ ڏاڍا سخت آهن. بڇڙائي ڪندڙ کي اسان جو پيءُ سندس بڇڙائيءَ جو بدلو ڏئي.“