2 சாமுவேல் 3

3 ¹சவுலின் வம்சத்துக்கும் தாவீதின் வம்சத்துக்கும் இடையே நடந்த யுத்தம் நெடுங்காலம் நீடித்தது. தாவீது நாளுக்குநாள் பலப்பட்டு வந்தான்; சவுலின் வம்சமோ மேன்மேலும் பலவீனமடைந்து போயிற்று. ²எப்ரோனில் தாவீதுக்குக் குமாரர்கள் பிறந்தார்கள். அவனுடைய முதற்பேறானவன் அம்னோன்; அவனுடைய தாய் யெஸ்ரயேல் ஊரைச் சேர்ந்த அகினோவாம்; ³அவனுடைய இரண்டாம் குமாரன் கிலெயாப்; இவனை கர்மேல் ஊரைச் சேர்ந்த நாபாலின் விதவையாகிய அபிகாயில் பெற்றாள்; மூன்றாம் குமாரன் அப்சலோம்; இவன் கேசூரின் ராஜாவாகிய தல்மாயின் மகள் மாக்காளின் மகன்; ⁴நான்காம் குமாரன் ஆகீத்தின் மகனாகிய அதோனியா; ஐந்தாம் குமாரன் அபித்தாலின் மகனாகிய செபத்தியா; ⁵ஆறாம் குமாரன் இத்ரேயாம்; இவனை தாவீதின் மனைவியாகிய எக்லாள் பெற்றாள். இவர்களே எப்ரோனில் தாவீதுக்குப் பிறந்த குமாரர்கள்.

அப்னேர் தாவீதோடு சேருகிறான்

⁶சவுலின் வம்சத்துக்கும் தாவீதின் வம்சத்துக்கும் இடையே யுத்தம் நடந்துகொண்டிருந்தபோது, அப்னேர் சவுலின் வம்சத்தில் தன் நிலையைப் பலப்படுத்திக்கொண்டே வந்தான். ⁷சவுலுக்கு ஆயாவின் மகளாகிய ரிஸ்பாள் என்னும் பேருள்ள ஒரு மறுமனையாட்டி இருந்தாள். இஸ்போசேத் அப்னேரை நோக்கி, “என் தகப்பனுடைய மறுமனையாட்டியோடு நீ ஏன் உறவுகொண்டாய்?” என்று கேட்டான்.

⁸இஸ்போசேத்தின் வார்த்தைகளினால் அப்னேர் மிகவும் கோபமடைந்து சொன்னது: “நான் யூதாவுக்கு விசுவாசமாயிருக்கிற ஒரு நாய்த்தலையோ? இந்நாள்வரைக்கும் நான் உன் தகப்பனாகிய சவுலின் வம்சத்துக்கும், அவனுடைய சகோதரருக்கும், நண்பருக்கும் தயவைக் காண்பித்து, உன்னைத் தாவீதின் கையில் ஒப்புக்கொடாமல் இருந்தேன். இப்பொழுதோ இந்தப் பெண்ணைக்குறித்து என்மேல் குற்றம் சுமத்துகிறாயே! ^a a v8 ‘நாய்த்தலை’ என்பது அயோக்கியனாகிய ஒரு துரோகியையோ பகைவனையோ குறிக்கும் பழங்கால அவமானச் சொல். ⁹எங்கள் பிதா தாவீதுக்கு ஆணையிட்டபடியே நான் அவனுக்குச் செய்யாவிட்டால், எங்கள் பிதா அப்னேருக்கு அப்படியும் அதற்கு அதிகமாகவும் செய்யக்கடவர்; ¹⁰அவர் ஆணையிட்டபடியே, ராஜ்யத்தை சவுலின் வம்சத்திலிருந்து மாற்றி, தாணிலிருந்து பெயெர்செபாமட்டும் இஸ்ரவேலின்மேலும் யூதாவின்மேலும் தாவீதின் சிங்காசனத்தை ஸ்தாபிக்கவே செய்வேன்” என்றான்.

¹¹இஸ்போசேத் அப்னேருக்குப் பயந்திருந்தபடியால், அவனுக்கு ஒரு வார்த்தையும் மறுஉத்தரவு சொல்ல முடியாதிருந்தான்.

¹²அப்னேர் தன் சார்பாகத் தாவீதிடத்தில் தூதர்களை அனுப்பி, “தேசம் யாருடையது? என்னோடே உடன்படிக்கைபண்ணும்; அப்பொழுது இஸ்ரவேல் அனைத்தையும் உம்மிடத்தில் திருப்பிவிட என் கை உம்மோடிருக்கும்” என்று சொல்லச்செய்தான்.

¹³அதற்குத் தாவீது, “நல்லது; நான் உன்னோடே உடன்படிக்கைபண்ணுவேன். ஆனாலும் நான் உன்னிடத்தில் ஒரு காரியத்தைக் கேட்கிறேன்: நீ வரும்போது, முதலில் சவுலின் மகளாகிய மீகாளை அழைத்துக்கொண்டு வந்தாலொழிய, என் முகத்தைப் பார்ப்பதில்லை” என்றான். ¹⁴பின்பு தாவீது சவுலின் மகனாகிய இஸ்போசேத்திடத்தில் தூதர்களை அனுப்பி, “நூறு பெலிஸ்தரின் நுனித்தோல்களால் நான் எனக்கு நியமித்துக்கொண்ட என் மனைவியாகிய மீகாளை எனக்குக் கொடு” என்று சொல்லச்செய்தான்.

¹⁵அப்பொழுது இஸ்போசேத் ஆள் அனுப்பி, லாயீசின் மகனாகிய பல்த்தியேல் என்னும் அவளுடைய புருஷனிடத்திலிருந்து அவளை அழைத்துவரச்செய்தான். ¹⁶அவளுடைய புருஷன் அழுதுகொண்டே பகூரிம்மட்டும் அவள் பின்னாலே போனான். அப்பொழுது அப்னேர் அவனை நோக்கி, “திரும்பிப்போ” என்று சொல்லவே, அவன் திரும்பிப்போனான்.

¹⁷அப்னேர் இஸ்ரவேலின் மூப்பர்களோடு பேசி, “தாவீது உங்கள்மேல் ராஜாவாயிருக்கவேண்டும் என்று நெடுநாளாய் நீங்கள் விரும்பினீர்களே. ¹⁸இப்பொழுது அப்படிச் செய்யுங்கள்; ஏனெனில் எங்கள் பிதா தாவீதைக்குறித்து, ‘என் தாசனாகிய தாவீதின் கையினால் என் ஜனமாகிய இஸ்ரவேலை பெலிஸ்தரின் கைக்கும் அவர்களுடைய எல்லாப் பகைவரின் கைக்கும் நீங்கலாக்கி இரட்சிப்பேன்’ என்று வாக்குக்கொடுத்தாரே” என்றான்.

¹⁹அப்னேர் பென்யமீனரோடும் பேசினான்; பின்பு இஸ்ரவேலும் பென்யமீன் வம்சத்தார் அனைவரும் செய்யச் சம்மதித்திருந்த யாவையும் தாவீதுக்கு அறிவிக்கும்படி எப்ரோனுக்குப் போனான். ²⁰அப்னேர் இருபது பேரோடே எப்ரோனிலிருந்த தாவீதிடத்தில் வந்தபோது, தாவீது அப்னேருக்கும் அவனோடிருந்தவர்களுக்கும் விருந்து செய்தான். ²¹அப்னேர் தாவீதை நோக்கி, “நான் எழுந்துபோய், இஸ்ரவேல் அனைத்தையும் என் ஆண்டவனாகிய ராஜாவினிடத்தில் கூட்டிக்கொண்டு வருகிறேன்; அவர்கள் உம்மோடே உடன்படிக்கைபண்ணுவார்கள்; உம்முடைய மனவிருப்பத்தின்படியெல்லாம் நீர் ஆளுவீர்” என்றான். அப்பொழுது தாவீது அப்னேரை அனுப்பிவிட்டான்; அவன் சமாதானத்தோடே போனான்.

யோவாப் அப்னேரைக் கொலைசெய்கிறான்

²²அப்பொழுதே தாவீதின் ஊழியக்காரரும் யோவாபும் ஒரு படையெடுப்பிலிருந்து மிகுந்த கொள்ளைப்பொருளோடே திரும்பிவந்தார்கள். ஆனாலும் அப்னேர் எப்ரோனில் தாவீதோடே இல்லை; தாவீது அவனை அனுப்பிவிட்டான்; அவன் சமாதானத்தோடே போயிருந்தான். ²³யோவாபும் அவனோடிருந்த சேனையனைத்தும் வந்தபோது, “நேரின் மகனாகிய அப்னேர் ராஜாவினிடத்தில் வந்தான்; அவர் அவனை அனுப்பிவிட்டார்; அவன் சமாதானத்தோடே போனான்” என்று யோவாபுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.

²⁴அப்பொழுது யோவாப் ராஜாவினிடத்தில் போய், “நீர் என்ன செய்தீர்? இதோ, அப்னேர் உம்மிடத்தில் வந்தானே; நீர் அவனை ஏன் அனுப்பிவிட்டீர்? அவன் போய்விட்டானே! ²⁵நேரின் மகனாகிய அப்னேர் உம்மை ஏமாற்றவும், உம்முடைய போக்குவரத்தையும் நீர் செய்கிற எல்லாவற்றையும் அறிந்துகொள்ளவும் வந்தான் என்பதை நீர் அறிவீரே” என்றான்.

²⁶யோவாப் தாவீதைவிட்டுப் புறப்பட்டு, அப்னேரின் பின்னாலே தூதர்களை அனுப்பினான்; அவர்கள் அவனைச் சீரா என்னும் கிணற்றண்டையிலிருந்து திரும்ப அழைத்துவந்தார்கள். தாவீதுக்கோ இது ஒன்றும் தெரியாது. ²⁷அப்னேர் எப்ரோனுக்குத் திரும்பிவந்தபோது, யோவாப் அவனோடே இரகசியமாய்ப் பேசுவதுபோல, அவனை நடுவாசலுக்குள்ளே ஒரு பக்கமாய் அழைத்துக்கொண்டுபோய், தன் சகோதரனாகிய ஆசகேலின் இரத்தப்பழிக்காக, அங்கே அவனை வயிற்றில் குத்தினான்; அவன் செத்தான். ²⁸பின்பு தாவீது இதைக் கேள்விப்பட்டபோது, “நேரின் மகனாகிய அப்னேரின் இரத்தப்பழியைக்குறித்து நானும் என் ராஜ்யமும் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக என்றென்றைக்கும் குற்றமற்றவர்கள். ²⁹அது யோவாபின் தலையின்மேலும் அவனுடைய தகப்பன் வம்சத்தார் அனைவரின்மேலும் இறங்குவதாக! சுரப்பினாலோ, குஷ்டரோகத்தினாலோ பாதிக்கப்பட்டவனும், ஊன்றுகோலை ஊன்றி நடக்கிறவனும், பட்டயத்தால் விழுகிறவனும், அப்பத்துக்குக் குறைவுள்ளவனும் யோவாபின் வம்சத்தில் ஒருபோதும் ஒழிந்துபோகாதிருப்பார்களாக!” என்றான். ³⁰இப்படியாக யோவாபும் அவன் சகோதரனாகிய அபிசாயும் கிபியோனில் நடந்த யுத்தத்தில் தங்கள் சகோதரனாகிய ஆசகேலைக் கொன்றதற்காக அப்னேரைக் கொன்றுபோட்டார்கள்.

தாவீது அப்னேருக்காகத் துக்கங்கொண்டாடுகிறான்

³¹தாவீது யோவாபையும் அவனோடிருந்த சகல ஜனங்களையும் நோக்கி, “உங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்து, இரட்டை உடுத்திக்கொண்டு, அப்னேருக்கு முன்பாகத் துக்கங்கொண்டாடுங்கள்” என்றான். தாவீது ராஜா பாடையின் பின்னாலே நடந்துபோனான். ³²அவர்கள் அப்னேரை எப்ரோனிலே அடக்கம்பண்ணினார்கள்; ராஜா அப்னேரின் கல்லறையண்டையில் சத்தமிட்டு அழுதான்; ஜனங்கள் எல்லாரும் அழுதார்கள். ³³ராஜா அப்னேருக்காக இந்தப் புலம்பல் பாடலைப் பாடினான்: “மூடன் சாகிறதுபோல அப்னேர் சாகவேண்டியதோ? ³⁴உன் கைகள் கட்டப்படவில்லை; உன் கால்கள் விலங்கிடப்படவில்லை; அக்கிரமக்காரருக்கு முன்பாக விழுகிறவனைப்போல விழுந்தாயே” என்றான். ஜனங்கள் எல்லாரும் அவனுக்காக மறுபடியும் அழுதார்கள்.

³⁵பின்பு பொழுது இருக்கும்போதே தாவீது ஏதாவது புசிக்கும்படி ஜனங்கள் எல்லாரும் வந்து அவனை வருந்தி அழைத்தார்கள்; ஆனால் தாவீது, “பொழுதுபோகுமுன்னே நான் அப்பத்தையாகிலும் வேறெதையாகிலும் ருசிபார்த்தால், எங்கள் பிதா எனக்கு அப்படியும் அதற்கு அதிகமாகவும் செய்யக்கடவர்!” என்று ஆணையிட்டான்.

³⁶ஜனங்கள் எல்லாரும் அதைக் கவனித்து மனமகிழ்ந்தார்கள்; ராஜா செய்த யாவும் ஜனங்கள் எல்லாருக்கும் பிரியமாயிருந்தது. ³⁷நேரின் மகனாகிய அப்னேரின் மரணத்துக்கு ராஜா காரணம் அல்ல என்று அந்நாளில் ஜனங்கள் எல்லாரும் இஸ்ரவேலர் யாவரும் அறிந்துகொண்டார்கள். ³⁸ராஜா தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி, “இன்று இஸ்ரவேலிலே ஒரு பிரபுவும் பெரிய மனுஷனும் விழுந்தான் என்பதை நீங்கள் அறியீர்களா? ³⁹நான் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்ட ராஜாவாயிருந்தும், இன்று பலவீனனாயிருக்கிறேன்; செருயாவின் மகன்களாகிய இந்த மனுஷர் எனக்கு மிஞ்சின வலியவர்களாயிருக்கிறார்கள். எங்கள் பிதா பொல்லாப்புச் செய்கிறவனுக்கு அவன் பொல்லாப்பின்படி பதிலளிப்பாராக” என்றான்.