2 Samuel 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Perang antara kulawarga Saul jeung kulawarga Daud teh lila pisan. Daud beuki lila beuki kuat, ari kulawarga Saul beuki lila beuki ringkih. ²Di Hebron, Daud kagungan sababaraha putra. Cikalna nya eta Amnon, ibuna Ahinoam urang Yisreel; ³nu kadua Kileab, ti Abigail, randa Nabal urang Karmel; nu katilu Absalom, putra Maaka, putri Talmai raja Gesur; ⁴nu kaopat Adonia putra Hagit; nu kalima Sefaca putra Abital; ⁵jeung nu kagenep Yitream, ti Egla garwa Daud. Kitu putra-putra Daud anu lahir di Hebron.

Abner Ngahiji jeung Daud

⁶Salila perang antara kulawarga Saul jeung kulawarga Daud, Abner beuki ngukuhan kalungguhanana di kulawarga Saul. ⁷Saul boga gundik ngaranna Rizpa, anak Aya. Ceuk Isboset ka Abner, “Naha maneh sapatemon jeung gundik bapa kuring?”

⁸Abner ambek pisan ku omongan Isboset, tuluy saurna, “Naha kuring teh sirah anjing anu satia ka Yuda? Nepi ka kiwari kuring tetep satia ka kulawarga Saul bapa maneh, ka dulur-dulurna jeung babaturanana, sarta teu nyerahkeun maneh ka Daud. Tapi ayeuna maneh malah nyalahkeun kuring ngeunaan awewe ieu! ^a a v8 ‘Sirah anjing’ teh hinaan jaman baheula pikeun jalma hianat atawa musuh anu teu aya hargana. ⁹Mugi Rama urang milampah kitu ka Abner, malah leuwih ti kitu, lamun kuring teu ngalaksanakeun pikeun Daud naon anu ku Rama urang geus disumpahkeun ka anjeunna, ¹⁰nya eta mindahkeun karajaan ti kulawarga Saul sarta ngadegkeun tahta Daud di Israil jeung di Yuda, ti Dan nepi ka Berseba.”

¹¹Isboset teu bisa ngomong sakecap-kecap acan deui ka Abner, lantaran sieun ku anjeunna.

¹²Abner ngirim utusan ka Daud pikeun ngawakilan dirina, piwarangna, “Ieu tanah kagungan saha? Cindekkeun perjangjian jeung kuring, tangtu kuring baris ngabantu anjeun pikeun ngahijikeun sakabeh Israil ka anjeun.”

¹³Saur Daud, “Hade; kaula rek nyieun perjangjian jeung anjeun. Tapi aya hiji sarat: anjeun moal bisa nepangan kaula lamun datang teu mawa heula Mikal, putri Saul.” ¹⁴Daud ngirim utusan ka Isboset, anak Saul, piwarangna, “Serahkeun garwa kaula, Mikal, anu ku kaula geus dilamar ku saratus kulup urang Pelisti.”

¹⁵Isboset tuluy ngutus jalma pikeun nyokot Mikal ti salakina, Paltiel anak Lais. ¹⁶Salakina milu, bari ceurik nuturkeun Mikal nepi ka Bahurim. Tuluy saur Abner ka manehna, “Balik maneh.” Manehna tuluy balik.

¹⁷Abner nyarita ka para kokolot Israil, saurna, “Geus lila aranjeun harayang Daud jadi raja aranjeun. ¹⁸Ayeuna lampahkeun, sabab Rama urang geus jangji ka Daud: ‘Ku panangan Daud abdi Kami, Kami baris nyalametkeun umat Kami Israil tina genggeman urang Pelisti jeung sakabeh musuhna.’”

¹⁹Abner oge nyarita ka urang Binyamin, tuluy indit ka Hebron pikeun ngabejaan Daud sagala rupa anu geus disaluyuan ku urang Israil jeung sakumna kulawarga Binyamin. ²⁰Waktu Abner datang ka Daud di Hebron mawa dua puluh urang, Daud nyieun jamuan pikeun Abner jeung anu marengannana. ²¹Saur Abner ka Daud, “Widian abdi angkat pikeun ngumpulkeun sakabeh Israil ka gusti sim abdi, raja, supaya maranehna nyieun perjangjian jeung gusti sarta gusti ngarajaan sagala anu dipikahoyong ku manah gusti.” Daud tuluy ngajurungkeun Abner, sarta anjeunna undur reujeung salamet.

Yoab Maehan Abner

²²Harita keneh, gandek-gandek Daud jeung Yoab mulang ti pangperangan mawa loba rampasan. Tapi Abner geus euweuh bareng jeung Daud di Hebron, sabab geus dijurungkeun ku Daud, sarta geus undur reujeung salamet. ²³Waktu Yoab jeung sakabeh baladna datang, aya nu ngabejaan ka manehna, “Abner anak Ner tadi sumping ka raja, tuluy dijurungkeun, sarta geus undur reujeung salamet.”

²⁴Yoab tuluy nepangan raja, piunjukna, “Naon anu parantos dipidamel ku gusti? Abner tadi sumping ka gusti — naha ku gusti dijurungkeun deui, nepi ka ayeuna geus indit? ²⁵Gusti uninga yen Abner anak Ner teh sumping pikeun nipu gusti, pikeun nyaho sagala lampah gusti jeung sagala anu dipidamel ku gusti.”

²⁶Sanggeus kaluar ti Daud, Yoab ngutus jalma pikeun nuturkeun Abner, tuluy marawa deui anjeunna ti sumur Sira. Tapi Daud teu terangeun pisan. ²⁷Waktu Abner datang deui ka Hebron, ku Yoab ditarik ka gigir di jero lawang gapura siga rek ngobrol opat panon, tuluy di dinya beuteungna ditewek. Abner maot — minangka bales kana getih Asael, dulur Yoab. ²⁸Sanggeus eta, waktu Daud ngadangu hal eta, saurna, “Kaula jeung karajaan kaula salilana teu boga dosa di payuneun Rama urang ngeunaan getih Abner anak Ner. ²⁹Mugi getihna murag kana sirah Yoab jeung sakabeh kulawarga bapana! Mugi kulawarga Yoab salawasna aya bae anu katarajang panyakit ngagetih atawa panyakit kulit, anu kudu nyekel iteuk, anu paeh ku pedang, atawa anu kurang dahar.” ³⁰Kitu Yoab jeung Abisai dulurna maehan Abner lantaran Abner geus maehan Asael dulur maranehna dina perang di Gibeon.

Daud Midangdam pikeun Abner

³¹Saur Daud ka Yoab jeung sakabeh jalma anu marengannana, “Soehkeun pakean maraneh, pake baju karung, sarta midangdam di payuneun layon Abner.” Raja Daud leumpang di tukangeun usungan layon. ³²Abner dikubur di Hebron, tuluy raja nangis tarik di kuburanana, sarta sakabeh jalma oge milu ceurik. ³³Raja ngawihkeun lagu kasedih ieu pikeun Abner: “Naha Abner kudu maot cara maotna jalma gejul? ³⁴Leungeun anjeun henteu dibarogod, suku anjeun henteu dirante. Anjeun ragrag saperti jalma anu ragrag di hareupeun jalma jahat.” Sakabeh jalma ceurik deui ku lantaran anjeunna.

³⁵Tuluy sakabeh jalma daratang pikeun maksa Daud supaya tuang bari poe can reup, tapi Daud sumpah, “Mugi Rama urang milampah kitu ka kaula, malah leuwih ti kitu, lamun kaula ngasaan roti atawa naon bae samemeh panonpoe surup!”

³⁶Sakabeh jalma narenjo hal eta tuluy resep; sagala anu dipidamel ku raja teh nyenangkeun hate sakabeh jalma. ³⁷Dina poe eta sakabeh jalma jeung sakumna Israil nyaho yen raja henteu ngersakeun pupusna Abner anak Ner. ³⁸Saur raja ka para gandekna, “Naha maraneh teu nyaho yen poe ieu aya hiji pangeran jeung jalma agung anu geus tiwas di Israil? ³⁹Poe ieu, sanajan kaula raja anu geus diurapan, kaula ngarasa taya daya, sarta ieu jalma-jalma, anak-anak Seruya, karasa teuas teuing pikeun kaula. Mugi Rama urang males ka jalma anu nyieun kajahatan satimpal jeung kajahatanana.”