၂ ရာ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ရှောလု၏အိမ်နှင့် ဒါဝိဒ်၏အိမ်အကြား စစ်ပွဲသည် ကာလကြာမြင့်စွာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားလျက်ရှိ၏။ ဒါဝိဒ်သည် တစ်နေ့တခြား အားကြီးလာ၍ ရှောလု၏အိမ်မူကား တစ်စထက်တစ်စ အားနည်းလာ၏။ ²ဟေဗြုန်မြို့၌ ဒါဝိဒ်အား သားများဖွားမြင်၏။ သားဦးကား ယေဇရေလမြို့သူ အဟိနောင်မှ ဖွားသော အာမနုန်ဖြစ်၏။ ³ဒုတိယသားကား ကရမေလမြို့သား နာဗလ၏မုဆိုးမ အဘိဂဲလမှ ဖွားသော ခိလပ်ဖြစ်၏။ တတိယသားကား ဂေရှုရရှင်ဘုရင် တာလမဲ၏သမီး မာခါ၏သား အဗရှလုံဖြစ်၏။ ⁴စတုတ္ထသားကား ဟဂိတ်၏သား အဒေါနိယ၊ ပဉ္စမသားကား အဘိတလ၏သား ရှေဖတိဖြစ်၏။ ⁵ဆဋ္ဌမသားကား ဒါဝိဒ်၏မယား ဧဂလာမှ ဖွားသော ဣသရံဖြစ်၏။ ဤသူတို့ကား ဟေဗြုန်မြို့၌ ဒါဝိဒ်အား ဖွားမြင်သော သားများတည်း။

အာဗနာ ဒါဝိဒ်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းခြင်း

⁶ရှောလု၏အိမ်နှင့် ဒါဝိဒ်၏အိမ်အကြား စစ်ဖြစ်ပွားနေစဉ် အာဗနာသည် ရှောလု၏အိမ်တွင် မိမိ၏အင်အားကို အစဉ် တိုးပွားစေလျက်ရှိ၏။ ⁷ရှောလုတွင် အဲအာ၏သမီး ရိဇပါအမည်ရှိသော မယားငယ်တစ်ဦးရှိ၏။ ဣရှဗောရှက်က အာဗနာအား “အဘယ်ကြောင့် သင်သည် ငါ့အဖ၏မယားငယ်နှင့် အိပ်ပြီးနည်း” ဟု ဆို၏။

⁸အာဗနာသည် ဣရှဗောရှက်၏စကားကြောင့် အလွန်အမျက်ထွက်၍ “ငါသည် ယုဒအဖို့ သစ္စာစောင့်သော ခွေးခေါင်းတစ်ခုလော။ ယနေ့တိုင်အောင် ငါသည် သင့်အဖ ရှောလု၏အိမ်၊ သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် မိတ်ဆွေများအား သစ္စာစောင့်လျက်ရှိ၍ သင့်ကို ဒါဝိဒ်လက်သို့ မအပ်ခဲ့ပါ။ သို့ပါလျက် ယခု သင်သည် ဤမိန်းမအကြောင်းနှင့် ငါ့ကို စွပ်စွဲသည်တကား။ ^a a v8 “ခွေးခေါင်း” ဟူသည် အသုံးမကျသော သစ္စာဖောက် သို့မဟုတ် ရန်သူကို ရည်ညွှန်းသည့် ရှေးခေတ် စော်ကားစကားဖြစ်၏။ ⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဒါဝိဒ်အား ကျိန်ဆိုတော်မူသည့်အတိုင်း ငါသည် သူ့အဖို့ မပြုလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အာဗနာအား ထိုအတိုင်း၊ သာ၍ ပြုတော်မူပါစေ။ ¹⁰ထိုကျိန်ဆိုချက်ကား နိုင်ငံတော်ကို ရှောလု၏အိမ်မှ ရွှေ့ပြောင်း၍ ဒန်မြို့မှ ဗေရရှေဘမြို့တိုင်အောင် ဣသရေလနှင့် ယုဒအပေါ်၌ ဒါဝိဒ်၏ ရာဇပလ္လင်ကို တည်စေခြင်းဖြစ်၏။” ဟု ဆို၏။

¹¹ဣရှဗောရှက်သည် အာဗနာကို ကြောက်သောကြောင့် သူ့အား နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဝံ့တော့ချေ။

¹²အာဗနာသည် မိမိကိုယ်စား ဒါဝိဒ်ထံသို့ စေတမန်များကို စေလွှတ်၍ “ဤပြည်သည် အဘယ်သူ၏ဥစ္စာနည်း။ ကျွန်ုပ်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုပါလော့။ သို့ပြုလျှင် ဣသရေလအပေါင်းကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆောင်ခဲ့ရန် ကျွန်ုပ်၏လက်သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိပါလိမ့်မည်” ဟု မှာလိုက်၏။

¹³ဒါဝိဒ်က “ကောင်းပြီ။ ငါသည် သင်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုမည်။ သို့ရာတွင် ငါ တစ်ခုတောင်းဆို၏။ သင်လာသောအခါ ရှောလု၏သမီး မိခါလကို ဦးစွာ ဆောင်ခဲ့မှသာလျှင် ငါ့မျက်နှာကို တွေ့ရလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ¹⁴ဒါဝိဒ်သည် ရှောလု၏သား ဣရှဗောရှက်ထံသို့ စေတမန်များကို စေလွှတ်၍ “ဖိလိတ္တိလူ အရေဖျားတစ်ရာဖြင့် ငါ မင်္ဂလာဆောင်ခဲ့သော ငါ့မယား မိခါလကို ငါ့အား ပေးအပ်လော့” ဟု မှာလိုက်၏။

¹⁵သို့ဖြစ်၍ ဣရှဗောရှက်သည် စေလွှတ်၍ သူ့ကို သူ၏လင် လဲရှ၏သား ဖာလတေလထံမှ ခေါ်ဆောင်စေ၏။ ¹⁶သူ၏လင်သည် ငိုကြွေးလျက် ဗာဟုရိမ်မြို့တိုင်အောင် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာ၏။ ထိုအခါ အာဗနာက “ပြန်သွားလော့” ဟု ဆိုသဖြင့် သူသည် ပြန်သွား၏။

¹⁷အာဗနာသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အသက်ကြီးသူများနှင့် တိုင်ပင်၍ “သင်တို့သည် ဒါဝိဒ်ကို သင်တို့အပေါ် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ကြာမြင့်စွာ အလိုရှိခဲ့ကြပြီ။ ¹⁸ယခု ဆောင်ရွက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဒါဝိဒ်အား ‘ငါ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်၏လက်ဖြင့် ငါ၏လူမျိုး ဣသရေလကို ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့် သူတို့၏ရန်သူအပေါင်းလက်မှ ငါ ကယ်တင်မည်’ ဟု ဂတိထားတော်မူပြီ။” ဟု ဆို၏။

¹⁹အာဗနာသည် ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့အားလည်း ပြောဆို၏။ ထို့နောက် ဣသရေလအမျိုးနှင့် ဗင်္ယာမိန်အိမ်တစ်အိမ်လုံး သဘောတူညီခဲ့သမျှကို ဒါဝိဒ်အား လျှောက်ရန် ဟေဗြုန်မြို့သို့ သွား၏။ ²⁰အာဗနာသည် လူနှစ်ဆယ်နှင့်အတူ ဟေဗြုန်မြို့၌ ဒါဝိဒ်ထံသို့ ရောက်လာသောအခါ ဒါဝိဒ်သည် အာဗနာနှင့် သူ၏လူတို့အတွက် ပွဲကြီးကို ကျင်းပပေး၏။ ²¹အာဗနာက ဒါဝိဒ်အား “ကျွန်ုပ်သည် သွား၍ ဣသရေလအပေါင်းကို ကျွန်ုပ်၏အရှင် မင်းကြီးထံသို့ စုဝေးစေပါရစေ။ သို့မှသာ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြု၍ ကိုယ်တော်၏စိတ်နှလုံး အလိုရှိသမျှအပေါ်၌ ကိုယ်တော် စိုးစံနိုင်ပါလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ ဒါဝိဒ်သည် အာဗနာကို လွှတ်လိုက်သဖြင့် သူသည် ငြိမ်ဝပ်စွာ ထွက်သွား၏။

ယွာဘ အာဗနာကို လုပ်ကြံခြင်း

²²ထိုအချိန်တွင် ဒါဝိဒ်၏ကျွန်များနှင့် ယွာဘတို့သည် တိုက်ခိုက်လုယူရာမှ များစွာသော လက်ရပစ္စည်းများနှင့်အတူ ပြန်လာကြ၏။ သို့ရာတွင် အာဗနာသည် ဟေဗြုန်မြို့၌ ဒါဝိဒ်နှင့်အတူ မရှိတော့ချေ။ အကြောင်းမူကား ဒါဝိဒ်သည် သူ့ကို လွှတ်လိုက်ပြီးဖြစ်၍ သူသည် ငြိမ်ဝပ်စွာ ထွက်သွားပြီးဖြစ်၏။ ²³ယွာဘနှင့် သူ၏စစ်သည်အပေါင်းတို့ ရောက်လာသောအခါ “နေရ၏သား အာဗနာသည် ရှင်ဘုရင်ထံသို့ လာရောက်ခဲ့ရာ ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို လွှတ်လိုက်သဖြင့် သူသည် ငြိမ်ဝပ်စွာ ထွက်သွားပြီ” ဟု ယွာဘအား လျှောက်ကြ၏။

²⁴ထိုအခါ ယွာဘသည် ရှင်ဘုရင်ထံသို့ သွား၍ “ကိုယ်တော် အဘယ်သို့ ပြုတော်မူသနည်း။ အာဗနာသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာခဲ့ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို လွှတ်လိုက်၍ ယခု သူ ထွက်သွားပါသနည်း။ ²⁵နေရ၏သား အာဗနာသည် ကိုယ်တော်ကို လှည့်စားရန်၊ ကိုယ်တော်၏ အသွားအလာနှင့် ကိုယ်တော် ပြုလုပ်သမျှအလုံးစုံကို သိရှိရန် လာခဲ့ကြောင်း ကိုယ်တော် သိပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

²⁶ယွာဘသည် ဒါဝိဒ်ထံမှ ထွက်သွားသောအခါ အာဗနာ၏နောက်သို့ စေတမန်များကို စေလွှတ်ရာ သူတို့သည် စိရရေတွင်းမှ သူ့ကို ပြန်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်သည် ထိုအကြောင်းကို အလျှင်းမသိချေ။ ²⁷အာဗနာသည် ဟေဗြုန်မြို့သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ယွာဘသည် တိတ်တဆိတ် စကားပြောမည့်ဟန်ဖြင့် သူ့ကို မြို့တံခါးအတွင်း၌ ဘေးသို့ ခေါ်ထုတ်၍ ထိုနေရာတွင် သူ၏ဝမ်းကို ထိုးသတ်လိုက်၏။ ထိုသို့ဖြင့် ယွာဘ၏ညီ အာသဟေလ၏ သွေးအတွက် အာဗနာ သေဆုံး၏။ ²⁸ထို့နောက် ဒါဝိဒ်သည် ကြားသိသောအခါ “နေရ၏သား အာဗနာ၏ သွေးနှင့်ပတ်သက်၍ ငါနှင့် ငါ၏နိုင်ငံသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ထာဝစဉ် အပြစ်ကင်းစင်၏။ ²⁹ထိုသွေး၏အပြစ်သည် ယွာဘ၏ဦးခေါင်းနှင့် သူ၏အဖအိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့အပေါ်သို့ သက်ရောက်ပါစေ။ ယွာဘ၏အိမ်တွင် ရိနာစွဲသူ သို့မဟုတ် နူနာစွဲသူ၊ တောင်ဝှေးထောက်သွားရသူ၊ ဓားဖြင့် လဲကျသေဆုံးသူ၊ သို့မဟုတ် အစာရေစာ ချို့တဲ့သူ အစဉ်မပြတ် ရှိနေပါစေ” ဟု ဆို၏။ ³⁰ထိုသို့ဖြင့် ယွာဘနှင့် သူ၏ညီ အဘိရှဲတို့သည် ဂိဗောင်မြို့တိုက်ပွဲ၌ မိမိတို့၏ညီ အာသဟေလကို အာဗနာ သတ်ခဲ့သောကြောင့် သူ့ကို သတ်လိုက်ကြ၏။

ဒါဝိဒ် အာဗနာအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း

³¹ဒါဝိဒ်သည် ယွာဘနှင့် သူနှင့်အတူရှိသော လူအပေါင်းတို့အား “သင်တို့၏အဝတ်များကို ဆုတ်ဖြဲ၍ လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လျက် အာဗနာရှေ့တွင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြလော့” ဟု ဆို၏။ ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည် အလောင်းထမ်းစင်၏နောက်မှ လိုက်ပါ၏။ ³²သူတို့သည် အာဗနာကို ဟေဗြုန်မြို့၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် သူ၏သင်္ချိုင်း၌ အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေး၍ လူအပေါင်းတို့သည်လည်း ငိုကြွေးကြ၏။ ³³ရှင်ဘုရင်သည် အာဗနာအတွက် ဤမြည်တမ်းချင်းကို သီဆို၏။ “အာဗနာသည် လူမိုက်သေသကဲ့သို့ သေသင့်သလော။ ³⁴သင်၏လက်များကို မချည်နှောင်ခဲ့၊ သင်၏ခြေများကို သံကြိုးဖြင့် မချုပ်နှောင်ခဲ့။ လူဆိုးတို့ရှေ့၌ လဲကျသကဲ့သို့ သင် လဲကျခဲ့ပြီ။” လူအပေါင်းတို့သည်လည်း သူ့အတွက် တစ်ဖန် ငိုကြွေးကြပြန်၏။

³⁵ထို့နောက် လူအပေါင်းတို့သည် နေ့အချိန်ရှိစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို စားရန် ဒါဝိဒ်အား တိုက်တွန်းကြ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်က “နေမဝင်မီ ငါသည် မုန့်ဖြစ်စေ၊ အခြားတစ်စုံတစ်ခုဖြစ်စေ မြည်းစမ်းလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့အား ထိုအတိုင်း၊ သာ၍ဆိုးစွာ ပြုတော်မူပါစေ” ဟု ကျိန်ဆို၏။

³⁶လူအပေါင်းတို့သည် သတိပြုမိ၍ နှစ်သက်ကြ၏။ ရှင်ဘုရင် ပြုသမျှသည် လူအပေါင်းတို့အား နှစ်သက်စေ၏။ ³⁷ထိုနေ့၌ လူအပေါင်းနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် နေရ၏သား အာဗနာ သေဆုံးခြင်းကို ရှင်ဘုရင် အလိုမရှိခဲ့ကြောင်း သိရှိကြ၏။ ³⁸ရှင်ဘုရင်သည် မိမိ၏ကျွန်များအား “ယနေ့ ဣသရေလအမျိုး၌ မင်းသားတစ်ပါးနှင့် လူကြီးလူမြတ်တစ်ဦး လဲကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သင်တို့ မသိကြသလော။ ³⁹ယနေ့ ငါသည် ဘိသိက်ခံရသော ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သော်လည်း အားနည်း၏။ ဤသူတို့၊ ဇေရုယာ၏သားတို့သည် ငါ့အဖို့ အလွန်ကြမ်းတမ်းကြ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဒုစရိုက်ပြုသောသူအား သူ၏ဒုစရိုက်အတိုင်း အကျိုးဆပ်တော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။