2 Samuel 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Die oorlog tussen Saul se huis en die huis van Dawid het lank gesleep. Dawid het gestadig sterker geword, terwyl Saul se huis swakker en swakker geword het. ²Daar is vir Dawid seuns in Hebron gebore. Sy eersgeborene was Amnon, wie se moeder Ahinoam van Jisreël was; ³sy tweede, Kileab, by Abigail, die weduwee van Nabal van Karmel; die derde, Absalom, seun van Maäga, dogter van Talmai, koning van Gesur; ⁴die vierde, Adonia, seun van Haggit; die vyfde, Sefatja, seun van Abital; ⁵en die sesde, Jitream, by Egla, Dawid se vrou. Dit was die seuns van Dawid wat in Hebron gebore is.

Abner sluit by Dawid aan

⁶Tydens die oorlog tussen die huis van Saul en die huis van Dawid het Abner sy posisie in Saul se huis al hoe sterker gemaak. ⁷Saul het ’n byvrou gehad met die naam Rispa, dogter van Aja. Isboset het vir Abner gesê: “Waarom het jy met my pa se byvrou geslaap?”

⁸Abner was baie kwaad oor Isboset se woorde en het gesê: “Is ek ’n hondekop wat lojaal is aan Juda? Vandag bewys ek nog steeds trou aan die huis van jou pa Saul, aan sy broers en vriende, en ek het jou nie aan Dawid oorgegee nie. Tog kla jy my nou aan oor hierdie vrou! ^a a v8 ‘Hondekop’ was ’n antieke belediging vir ’n waardelose verraaier of vyand. ⁹Mag ons Vader dieselfde aan Abner doen, en meer, as ek nie vir Dawid doen wat ons Vader vir hom gesweer het nie, ¹⁰om die koninkryk van Saul se huis oor te dra en Dawid se troon oor Israel en oor Juda te vestig, van Dan tot Berseba.”

¹¹En Isboset kon nie nog ’n woord vir Abner sê nie, omdat hy bang was vir hom.

¹²Abner het boodskappers namens hom na Dawid gestuur om te sê: “Aan wie behoort die land? Sluit jou verbond met my, en my hand sal met jou wees om die hele Israel na jou toe oor te bring.”

¹³Dawid het gesê: “Goed; ek sal ’n verbond met jou sluit. Maar ek eis een ding: jy sal nie my gesig sien nie, tensy jy eers vir Mikal, Saul se dogter, bring wanneer jy kom.” ¹⁴Dawid het boodskappers na Isboset, Saul se seun, gestuur om te sê: “Gee vir my my vrou Mikal, met wie ek my verloof het vir honderd Filistynse voorhuide.”

¹⁵Toe stuur Isboset en neem haar weg van haar man, Paltiël, seun van Lais. ¹⁶Haar man het saam met haar gegaan en gehuil terwyl hy haar tot by Bahurim gevolg het. Toe sê Abner vir hom: “Gaan terug.” En hy het teruggegaan.

¹⁷Abner het met die ouderlinge van Israel gepraat: “Julle wou al lankal vir Dawid as koning oor julle hê. ¹⁸Tree nou op, want ons Vader het vir Dawid beloof: ‘Deur die hand van my dienaar Dawid sal ek my volk Israel red van die Filistyne en al hulle vyande.’”

¹⁹Abner het ook met Benjamin gepraat en toe na Hebron gegaan om vir Dawid alles te vertel waartoe Israel en die hele huis van Benjamin ingestem het. ²⁰Toe Abner met twintig man na Dawid in Hebron kom, het Dawid ’n fees vir Abner en sy manne gehou. ²¹Abner het vir Dawid gesê: “Laat my gaan en die hele Israel by my heer die koning bymekaarmaak, sodat hulle ’n verbond met u sluit en u kan regeer oor alles wat u hart begeer.” Toe stuur Dawid vir Abner weg, en hy het in vrede vertrek.

Joab vermoor Abner

²²Net toe het Dawid se dienaars en Joab van ’n strooptog af teruggekom met baie buit. Maar Abner was nie by Dawid in Hebron nie, want Dawid het hom weggestuur, en hy het in vrede gegaan. ²³Toe Joab en sy hele leër aankom, is vir hom gesê: “Abner, seun van Ner, het na die koning gekom, en hy het hom weggestuur, en hy het in vrede vertrek.”

²⁴Toe gaan Joab na die koning: “Wat het u gedoen? Abner het na u toe gekom—waarom het u hom weggestuur, en nou is hy weg? ²⁵U weet Abner, seun van Ner, het gekom om u te mislei, om u bewegings en alles wat u doen, te leer ken.”

²⁶Toe Joab by Dawid weggaan, het hy boodskappers agter Abner aan gestuur, en hulle het hom van die put van Sira af teruggebring. Maar Dawid het niks geweet nie. ²⁷Toe Abner na Hebron terugkeer, het Joab hom binne-in die poort opsy getrek asof om privaat met hom te praat, en hom daar in die maag gesteek. Hy het gesterf—vir die bloed van Joab se broer Asahel. ²⁸Later, toe Dawid dit hoor, het hy gesê: “Ek en my koninkryk is vir altyd onskuldig voor ons Vader aan die bloed van Abner, seun van Ner. ²⁹Mag dit op Joab se kop neerkom en op die hele huis van sy pa! Mag daar in Joab se huis nooit ’n gebrek wees aan iemand met ’n vloeiing of velsiekte, iemand wat op ’n kruk leun, deur die swaard val, of ’n gebrek aan voedsel het nie.” ³⁰So het Joab en sy broer Abisai vir Abner doodgemaak omdat hy hulle broer Asahel in die geveg by Gibeon doodgemaak het.

Dawid treur oor Abner

³¹Dawid het vir Joab en al die mense by hom gesê: “Skeur julle klere, trek rouklere aan, en treur voor Abner.” Koning Dawid het agter die draagbaar geloop. ³²Hulle het Abner in Hebron begrawe, en die koning het hardop by sy graf gehuil, en al die mense het gehuil. ³³Die koning het hierdie klaaglied oor Abner gesing: “Moes Abner gesterf het soos ’n dwaas sterf? ³⁴Jou hande was nie geboei nie, jou voete nie in kettings gesit nie. Jy het geval soos iemand val voor die goddeloses.” En al die mense het weer oor hom gehuil.

³⁵Toe kom al die mense om by Dawid aan te dring dat hy iets eet terwyl dit nog dag was, maar Dawid het gesweer: “Mag ons Vader so aan my doen, en erger, as ek brood of enigiets anders proe voor sonsondergang!”

³⁶Al die mense het dit opgemerk en was tevrede; alles wat die koning gedoen het, het al die mense behaag. ³⁷So het al die mense en die hele Israel daardie dag geweet dat die koning nie wou hê dat Abner, seun van Ner, moes sterf nie. ³⁸Die koning het vir sy dienaars gesê: “Weet julle nie dat ’n vors en ’n groot man vandag in Israel geval het nie? ³⁹Vandag, al is ek die gesalfde koning, is ek swak, en hierdie manne, die seuns van Seruja, is te hard vir my. Mag ons Vader die een wat kwaad doen, vir sy kwaad vergeld.”