Kulawangsane Prabu Dawud Saya Santosa

Nalika brayaté Saul saya ringkih, Abner didakwa bab sawijining selir, banjur mbalik marang Dawud kanggo masrahaké karajan kang wus diprasetyakaké déning Rama kita, lan ngajak Israel. Yoab, males patiné Asael, matèni Abner ana ing gapura. Dawud mlaku ing mburiné pandhosa, pasa, lan sesambat supaya kabèh wong ngerti yèn dhèwèké ora mèlu-mèlu.

Pasal 3.

Peperangan antarane kulawangsane Saul lan kulawangsane Prabu Dawud lumaku nganti suwe. Prabu Dawud saya suwe saya santosa, dene kulawangsane Saul saya suwe saya ringkih. Prabu Dawud kagungan putra-putra kang miyos ing Hebron. Putrane pambajeng yaiku Amnon, kang ibune Ahinoam wong Yizreel; kang kapindho, Kileab, saka Abigail, randhane Nabal wong Karmel; kang katelu, Absalom, putrane Maakha, putrine Talmai, raja ing Gesur; kang kapapat, Adonia putrane Hagit; kang kalima, Sefaca putrane Abital; lan kang kanem, Itream, saka Egla, garwane Prabu Dawud. Iki putra-putrane Prabu Dawud kang miyos ing Hebron.

Abner Gabung karo Prabu Dawud

Sajrone peperangan antarane kulawangsane Saul lan kulawangsane Prabu Dawud, Abner saya ngukuhake kalungguhane ing kulawangsane Saul. Saul duwe selir kang jenenge Rizpa, anake Aya. Isboset takon marang Abner: “Yagene kowe turu karo selire bapakku?”

Abner nepsu banget krungu tembunge Isboset, banjur mangsuli: “Punapa kawula punika sirahing segawon ingkang setya dhateng Yehuda? Ngantos dinten punika kawula tansah setya dhateng kulawangsanipun bapak panjenengan, Saul, dhateng para sadherekipun lan mitranipun, sarta boten masrahaken panjenengan dhateng Prabu Dawud. Nanging samangke panjenengan ndakwa kawula bab tiyang estri punika! ^a Mugi-mugi Rama kita nandukaken ingkang kados makaten dhateng Abner, malah langkung awrat, manawi kawula boten nindakaken kangge Prabu Dawud punapa ingkang sampun dipunsupaosaken dening Rama kita dhateng panjenenganipun, inggih punika mindhahaken karajan saking kulawangsanipun Saul lan ngadegaken dhampare Prabu Dawud ngliputi Israel saha Yehuda, saking Dan dumugi Bersyeba.”

Isboset ora bisa mangsuli tembung maneh marang Abner, amarga wedi marang dheweke.

Abner banjur kongkonan utusan sowan marang Prabu Dawud ngaturake pesene dhewe: “Kagungane sinten tanah punika? Mugi Paduka damel prajanjian kaliyan kawula, temah tangan kawula badhe ngrencangi Paduka kangge nggiring sakehing Israel dhateng Paduka.”

Pangandikane Prabu Dawud: “Becik; aku bakal gawe prajanjian karo kowe. Nanging ana prakara siji kang dakjaluk: kowe ora bakal ndeleng rupaku, kajaba yen kowe luwih dhisik nggawa Mikhal, anake Saul, nalika kowe teka marang aku.” Prabu Dawud banjur kongkonan utusan sowan marang Isboset, putrane Saul, dhawuh: “Ulungna bojoku Mikhal, kang wis daklamar kanggo aku kanthi kulit pucuk wong Filisti satus.”

Isboset banjur kongkonan njupuk Mikhal saka bojone, yaiku Paltiel anake Lais. Bojone ngetutake dheweke karo nangis nganti tekan Bahurim. Banjur Abner kandha marang dheweke: “Balia.” Dheweke tumuli bali.

Abner ngomong karo para pinituwane Israel: “Wis suwe anggonmu padha kepengin Prabu Dawud dadi raja ngreh kowe kabeh. Mulane saiki tumandanga, awit Rama kita wis janji marang Prabu Dawud: ‘Lumantar tangane abdiKu Dawud, Aku bakal nylametake umatKu Israel saka tangane wong Filisti lan sakehing mungsuhe.’”

Abner uga ngomong marang wong Benyamin, banjur menyang Hebron prelu ngaturake marang Prabu Dawud sakabehe kang wis disarujuki dening wong Israel lan sakehing kulawangsane Benyamin. Bareng Abner sowan marang Prabu Dawud ing Hebron karo wong rong puluh, Prabu Dawud banjur nganakake pista kanggo Abner lan para wonge. Abner matur marang Prabu Dawud: “Mugi kawula kalilana mangkat nglempakaken sakehing Israel sowan dhateng gusti kawula, Sang Prabu, supados sami damel prajanjian kaliyan Paduka, temah Paduka ngasta pangreh ngliputi sadaya ingkang dados karsaning panggalih Paduka.” Prabu Dawud banjur nglilani Abner mangkat, sarta Abner lunga kanthi tentrem.

Yoab Mateni Abner

Dumadakan para abdine Prabu Dawud lan Yoab bali saka panyerangan karo nggawa jarahan akeh. Nanging Abner wis ora ana ing Hebron karo Prabu Dawud, awit wis dililani mundur dening Prabu Dawud, sarta wis lunga kanthi tentrem. Bareng Yoab lan sakehing wadyabalane teka, Yoab dikabari: “Abner anake Ner teka sowan marang Sang Prabu, lan wis dililani mundur, sarta wis lunga kanthi tentrem.”

Yoab banjur sowan marang Sang Prabu, matur: “Punapa ingkang sampun Paduka tindakaken? Lah, Abner sowan dhateng Paduka—kenging punapa Paduka lilani mundur, satemah sapunika sampun kesah? Paduka rak sampun priksa, bilih Abner anakipun Ner punika dhatengipun namung badhe ngapusi Paduka, prelu mangertosi tindak-tanduk Paduka saha sadaya ingkang Paduka tindakaken.”

Sawise Yoab metu saka ngarsane Prabu Dawud, banjur kongkonan utusan nututi Abner, lan wong-wong mau nggawa Abner bali saka sumur Sira. Nanging Prabu Dawud ora pirsa babar pisan. Bareng Abner bali tekan Hebron, Yoab narik dheweke menyang sacedhake gapura, kaya-kaya arep ngomong wigati, banjur ing kono Abner dijojoh wetenge. Abner mati—minangka males getihe Asael, adhine Yoab. Sawise iku, bareng Prabu Dawud mireng bab iku, banjur ngandika: “Aku lan karajanku salawase ora kaluputan ana ing ngarsane Rama kita tumrap getihe Abner, anake Ner. Getih iku muga tumempuh ing sirahe Yoab lan sakehing kulawangsane bapakne! Muga kulawangsane Yoab ora tau kekurangan wong kang nandhang baled utawa lara kulit, kang sumendhe ing teken, kang mati dening pedhang, utawa kang kekurangan pangan.” Mangkono Yoab lan Abisai, adhine, mateni Abner amarga Abner wis mateni Asael, adhine, ing paprangan ana ing Gibeon.

Prabu Dawud Bela Sungkawa kanggo Abner

Prabu Dawud dhawuh marang Yoab lan sakehe wong kang nunggal karo dheweke: “Padha nyuweka sandhanganmu, nganggoa kain goni, lan padha bela sungkawa ana ing ngarepe Abner.” Prabu Dawud tindak ing saburine krandha. Abner banjur dikubur ing Hebron, lan Sang Prabu muwun kanthi sora ana ing sandhing kubure, sarta wong kabeh padha nangis. Sang Prabu banjur ngidungake kidung pangadhuh kanggo Abner, pangandikane: “Apa Abner kudu mati kaya patine wong gemblung? Tanganmu ora kabanda, sikilmu ora karante. Kowe tiba kaya tibane wong ing ngarepe wong duraka.” Wong kabeh tumuli padha nangisi dheweke maneh.

Banjur wong kabeh padha sowan ngojok-ojoki Prabu Dawud supaya dhahar sawetara nalika isih awan, nanging Prabu Dawud supaos: “Muga Rama kita nandukake kang mangkono marang aku, malah luwih abot, manawa aku ngicipi roti utawa apa bae sadurunge srengenge angslup!”

Wong kabeh padha nyumurupi prakara iku lan padha rena; samubarang kang ditindakake Sang Prabu gawe renane wong kabeh. Mulane ing dina iku wong kabeh lan sakehing Israel padha ngreti, yen patine Abner anake Ner iku ora saka karsane Sang Prabu. Sang Prabu dhawuh marang para abdine: “Apa kowe padha ora ngreti, yen ing dina iki ana sawijining panggedhe lan wong kang agung tiba ing Israel? Dina iki, sanadyan aku iki raja kang wis dijebadi, aku isih ringkih, lan wong-wong iki, para anake Zeruya, kabotan tumrap aku. Muga Rama kita males marang wong kang gawe piala, satimbang karo pialane.”