Saiki wis dicithak

2 Samuel 4 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Rajapatine Isboset

Loro panggedhéné gerombolan prajurité Isboset dhéwé nyuduk dhèwèké ana ing paturoné nalika ngaso awan, banjur nggawa sirahé menyang Hebron, karo ngarani iku piwalesé Rama kita. Dawud, kang biyèn matèni wong kang ngaku wus matèni Saul, ndhawuhaké supaya wong loro mau dipatèni. Sirahé dikubur ana ing kuburané Abner.

Pasal 4.

Bareng Isboset, anake Saul, krungu yen Abner wis mati ana ing Hebron, banjur ilang kekendelane, lan wong Israel kabeh padha giris. Anake Saul duwe panggedhe grombolan begal loro: Baanah lan Rekhab, anak-anake Rimon, wong Beerot, saka taler Benyamin—amarga Beerot uga kaetung dadi bagiane Benyamin, amarga wong Beerot padha ngungsi menyang Gitaim lan manggon ana ing kono minangka wong manca nganti saprene.

Yonatan, anake Saul, duwe anak lanang kang lumpuh sikile sakarone. Umure limang taun nalika kabar bab Saul lan Yonatan teka saka Yisreel; embane banjur nggendhong arep mlayu, nanging sajrone kesusu, bocah mau tiba lan dadi lumpuh. Jenenge Mefiboset.

Rekhab lan Baanah, anak-anake Rimon, wong Beerot, teka menyang omahe Isboset ing wayah panase awan, nalika Isboset lagi ngaso ing wayah tengange. Wong loro mau mlebu ing satengahing omah kaya-kaya arep njupuk gandum, banjur nuduk wetenge Isboset, nuli Rekhab lan sadulure, Baanah, padha mlayu oncat. Wong-wong mau wis mlebu ing omah nalika Isboset lagi turu ing paturone ana ing kamare. Isboset banjur digebugi lan dipateni, sirahe dikethok banjur digawa, nuli lelaku sawengi muput liwat dalan Araba. Sirahe Isboset mau digawa menyang ngarsane Prabu Dawud ana ing Hebron, sarta padha matur marang Sang Prabu: “Punika sirahipun Isboset, anakipun Saul, mengsah Paduka ingkang ngangkah nyawa Paduka. Ing dinten punika Rama kita sampun maringi piwales dhateng gusti kawula Sang Prabu, tumrap Saul saha turunipun.” a a v8 Wong-wong kang mateni mau ngarani yen pialane iku saka karsane Rama kita, nanging wangsulane Panjenengane tumeka lumantar Dawud, kang ngukum wong-wong mau minangka tukang pati tumrap wong kang ora salah.

Nanging Prabu Dawud mangsuli marang Rekhab lan sadulure, Baanah, anak-anake Rimon, wong Beerot: “Demi Rama kita kang gesang, kang wis nebus uripku saka sakehing karibetan, nalika ana wong kang ngandhani aku, ‘Lah, Saul wis mati,’ kinira yen nggawa kabar becik, wong mau dakcekel lan dakpateni ana ing Ziklag. Yaiku ganjaran kang dakwenehake marang dheweke tumrap kabare! Saya maneh samangsa wong duraka mateni wong kang bener ana ing omahe dhewe, ing paturone dhewe—apa aku saiki ora bakal nuntut getihe saka kowe lan nyirnakake kowe saka bumi?” Prabu Dawud banjur dhawuh marang para wong anome, nuli wong-wong mau padha dipateni, tangane lan sikile dikethok, sarta mayite digantung ana ing sapinggire blumbang Hebron. Nanging sirahe Isboset dikubur ana ing kuburane Abner ing Hebron.