Saiki wis dicithak

2 Samuel 5 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Prabu Dawud Dijebadi Dadi Raja Ngratoni Sakabehing Israel

Pungkasané kabèh Israel teka ing Hebron lan njebadi Dawud, ngèngeti pangandikané Rama kita yèn Dawud bakal angon wong-wong mau. Dawud ngrebut bètèngé wong Yebus lan didadèkaké Kuthané Dawud, lan kaping pindho nyuwun pitedah marang Rama kita sadurungé perang nglawan wong Filistin — sapisan ngenteni swara lakuné wadyabala ana ing pucuké wit-witan balsam.

Pasal 5.

Sakabehing taler Israel padha teka marang ngarsane Dawud ing Hebron, sarta padha matur: “Kawula punika daging lan rah panjenengan piyambak. Rikala rumiyin, nalika Prabu Saul jumeneng raja kawula, panjenengan ingkang mimpin Israel wonten ing paprangan lan ngasta wangsul. Saha Rama kita sampun ngandika dhateng panjenengan: ‘Kowe bakal ngengon umatKu Israel sarta dadi panguwasa ing Israel.’” Sakabehing para pinituwane Israel padha sowan marang Sang Prabu ing Hebron. Ana ing kono Prabu Dawud banjur damel prajanjian karo para pinituwa mau ana ing ngarsane Rama kita, sarta Dawud banjur dijebadi dadi raja ngratoni Israel.

Dawud yuswa telung puluh taun nalika jumeneng raja, sarta jumeneng nata patang puluh taun lawase. Ana ing Hebron panjenengane jumeneng nata ngratoni Yehuda pitung taun nem sasi, lan ana ing Yerusalem telung puluh telu taun ngratoni sakabehing Israel lan Yehuda.

Prabu Dawud Ngrebut Kutha Yerusalem

Sang Prabu banjur bidhal karo para prajurite nglurug menyang Yerusalem, nglawan wong Yebus kang manggon ing kono. Wong-wong mau padha moyoki Dawud: “Kowe ora bakal bisa mlebu mrene; sanadyan wong wuta lan wong lumpuh bae bisa nulak kowe”—awit padha ngira: “Dawud ora bakal bisa mlebu mrene.” Ewadene Dawud bisa ngrebut beteng Sion, yaiku kuthane Dawud. Ing dina iku Dawud ngandika: “Sapa wae kang arep nggebag wong Yebus, kudu munggah liwat saluran banyu kanggo nggebag wong lumpuh lan wong wuta, kang disengiti ing atine Dawud.” Mulane wong-wong padha ngucap: “Wong wuta lan wong lumpuh ora bakal mlebu ing omah.” a a v8 Saluran banyu iku terowongan jejeg kang nyambungake kutha ing ndhuwur karo sumber banyu ing jero lemah — bisa dadi dalan kanggo mlebu meneng-menengan menyang Yerusalem.

Dawud banjur manggon ing beteng iku lan diarani Kuthane Dawud. Panjenengane mbangun wewengkon ing saubenge, wiwit saka Milo mlebu mrono. b b v9 Milo iku terasering gedhe utawa tanggul lemah kang dadi perangane pertahanan Yerusalem kang wis ana. Dawud saya suwe saya gedhe panguwasane, awit Rama kita, Gusti Allah kang mengku wadyabalaning swarga, nunggil karo Dawud. Prabu Hiram, raja ing Tirus, ngutus para utusan marang Dawud, kanthi ngirim kayu eres, para tukang kayu, lan para tukang watu, nuli padha mbangunake omah kanggo Dawud.

Dawud banjur ngreti yen Rama kita wis ngukuhake dheweke dadi raja ngratoni Israel, sarta wis ngluhurake karajane Dawud marga saka umate Rama kita, Israel.

Sawise ninggalake Hebron, Dawud mundhut maneh garwa ampeyan lan garwa saka Yerusalem, sarta Dawud peputra maneh putra kakung lan putri kang akeh. Iki jenenge para putra kang miyos ing Yerusalem: Samua, Sobab, Natan, lan Suleman, Ibhar, Elisua, Nefeg, Yafia, Elisama, Elyada, lan Elifelet.

Rong Kamenangan Nglawan Wong Filisti

Bareng wong Filisti padha krungu yen Dawud wis dijebadi dadi raja ngratoni Israel, wong-wong mau kabeh padha nglurug golek panjenengane. Nanging Dawud midhanget bab iku, banjur tindak mudhun menyang beteng. Anadene wong Filisti wis padha teka lan sumebar ngebaki Lembah Refaim.

Dawud banjur nyuwun pirsa marang Rama kita: “Punapa kawula kedah nempuh wong Filisti? Punapa Paduka badhe ngulungaken tiyang-tiyang punika dhateng kawula?” Rama kita banjur paring wangsulan marang Dawud: “Majua—mesthi Aku bakal ngulungake wong Filisti marang kowe.”

Dawud banjur tindak menyang Baal-Perasim lan ngalahake wong-wong mau ana ing kono. Panjenengane ngandika: “Rama kita wis mbrobolake mungsuhku ana ing ngarepku, kaya banjir kang mbrubul.” Mulane panggonan iku banjur dijenengake Baal-Perasim. c c v20 Baal-Perasim tegese “bendarane sakehing pambrobolan” — Dawud njenengake panggonan iku mangkono awit Rama kita wis mbrobolake mungsuhe ana ing kono kaya banjir kang mbludag. Wong Filisti padha ninggal brahalane ana ing kono, nuli brahala mau padha digawa dening Dawud lan para prajurite.

Wong Filisti padha nglurug maneh lan sumebar ngebaki Lembah Refaim.

Nalika Dawud nyuwun pirsa marang Rama kita, Panjenengane paring wangsulan: “Aja munggah bener ngener mrono. Ngubengana saka mburine, banjur tempuhen wong-wong mau saka ngarepe wit-wit balsam. Samangsa kowe krungu swara tindak-tindaking wong ing pucuke wit-wit balsam, enggal majua, awit nalika iku Ramamu wis miyos ndhisiki kowe kanggo nggebag tarube wadyabalane wong Filisti.”

Dawud banjur nindakake persis kaya kang wis didhawuhake dening Rama kita, sarta nggebag wong Filisti wiwit saka Geba nganti tekan Gezer.