Prabu Dawud Budhal Mundhut Pethine Rama kita
Nalika Pethi Prajanjian digawa mulih nganggo grobag anyar, Uza nyekeli pethi iku lan mati; Dawud nesu, banjur wedi, lan ninggal pethi iku telung sasi ana ing omahé Obed-Edom, kang brayaté banjur kaberkahan. Dawud njupuk manèh pethi iku kanthi kurban-kurban, njogèd ana ing ngarsané Rama kita nganggo èfod lènan, déné Mikhal ngrèmèhaké dhèwèké.
6 1Prabu Dawud banjur nglumpukake maneh sakehe wong pilihan Israel, cacahe telung puluh ewu. 2Prabu Dawud budhal karo sakehing wadyabalane saka Baale-Yehuda, prelu njunjung saka ing kono pethine Rama kita, kang kasebut miturut Asma, yaiku asmane Rama kang nguwasani wadyabala ing swarga, kang lenggah ing antarane kerub. 3Pethine Rama kita banjur ditumpangake ing grobag anyar, nuli digawa metu saka omahe Abinadab kang ana ing punthuk; Uza lan Ahio, anak-anake Abinadab, padha nglakokake grobag anyar mau, 4karo nggawa pethine Rama kita, lan Ahio mlaku ana ing ngarepe pethi mau.
5Prabu Dawud lan sawratane turune Israel padha bungah-bungah ana ing ngarsane Rama kita kanthi sakuwat-kuwate, kalawan kekidungan, clempung, kecapi, trebang, keprak, lan kecer.
6Bareng tekan ing papan pamipilan gandume Nakon, Uza ngulurake tangane lan nyekel pethine Rama kita, awit sapine kesandhung. 7Bebendune Rama kita mulad-mulad marang Uza; Uza banjur dipukul ana ing kono marga saka tumindake kang ora ngurmati, temah mati ana ing sisihe pethine Rama kita. a a v7 Rama kita wis paring pitedah kang tliti bab carane ngusung pethi mau; kedadean kang nyedhihake iki nelakake agunge kasucen anggone nunggil karo umate, dudu Rama kang kepengin nggebag para putrane. 8Prabu Dawud nepsu amarga Rama kita wis nempuh Uza kanthi kadadak; mula panggonan iku nganti saiki isih diarani Peres-Uza. b b v8 Peres-Uza tegese “dhawahing bebendu marang Uza” — panggonan mau dijenengake miturut apa kang kelakon ana ing kono. 9Ing dina iku Prabu Dawud wedi marang Rama kita, banjur ngucap: “Kepriye bisane pethine Rama kita rawuh marang aku?” 10Prabu Dawud ora gelem nggawa pethine Rama kita menyang Kuthane Dawud, nanging malah digawa menyang omahe Obed-Edom, wong Gat. 11Pethine Rama kita ana ing omahe Obed-Edom, wong Gat, nganti telung sasi, lan Rama kita mberkahi Obed-Edom sakulawargane kabeh.
12Prabu Dawud banjur dikabari, unine: “Rama kita sampun mberkahi brayatipun Obed-Edom saha samukawis gadhahanipun, margi saking pethi punika.” Mula Prabu Dawud banjur budhal njunjung pethine Rama kita saka omahe Obed-Edom menyang Kuthane Dawud kanthi bungah.
13Bareng wong kang padha ngusung pethine Rama kita wis mlaku nem jangkah, Prabu Dawud banjur saos kurban sapi lanang lan pedhet lemu. 14Prabu Dawud tumuli njoged kanthi sakuwate ana ing ngarsane Rama kita, kalawan nganggo efod lenan. c c v14 Efod lenan iku klambi imam kang prasaja — gampang digawe nyembah, nanging dudu busana resmi kang dikarepake kanggo sawijining ratu. 15Prabu Dawud lan sawratane turune Israel padha njunjung pethine Rama kita kanthi surak-surak lan ngunekake slompret sungu wedhus.
Mikhal Ngremehake Prabu Dawud
16Nalika pethine Rama kita lumebu ing Kuthane Dawud, Mikhal, anake wadon Prabu Saul, njenguk saka cendhela lan weruh Prabu Dawud jejingkrakan lan njoged ana ing ngarsane Rama kita—temah Prabu Dawud diremehake ana ing sajroning atine. 17Pethine Rama kita banjur digawa mlebu lan didokok ing panggonane, ana ing sajroning tarub kang wis diedegake dening Prabu Dawud kanggo pethi mau, lan Prabu Dawud banjur saos kurban obaran lan kurban slametan ana ing ngarsane Rama kita. 18Bareng Prabu Dawud wis rampung anggone saos kurban obaran lan kurban slametan, banjur mberkahi wong akeh mau kanthi asmane Rama kang nguwasani wadyabala ing swarga. 19Panjenengane banjur ngedum marang sakehing wong—yaiku sawratane umat Israel, lanang lan wadon—siji-sijine diwenehi roti saelas, roti kurma, lan roti kismis. Sawuse iku saben wong banjur mulih menyang omahe dhewe-dhewe.
20Nalika Prabu Dawud mulih arep mberkahi brayate dhewe, Mikhal anake wadon Prabu Saul metu methukake panjenengane lan matur: “Saiba mulyanipun ratu ing Israel ing dinten punika, ingkang ngedhengaken sarirane wonten ing ngajengipun para abdi estri, kadosdene salah sawijining tiyang asor ingkang ngedhengaken badanipun tanpa isin!”
21Prabu Dawud banjur ngandika marang Mikhal: “Iku kelakon ana ing ngarsane Rama kita, kang wis milih aku ngungkuli bapakmu lan sakulawargane kabeh, supaya ngangkat aku dadi pangarsane umate Rama kita, yaiku Israel. Mulane aku bakal bungah-bungah ana ing ngarsane Panjenengane. 22Aku bakal luwih ngasorake awakku maneh ngluwihi iki, lan dadi asor ing paningalku dhewe; nanging tumraping para abdi wadon kang kokkandhakake mau, aku bakal kajen ana ing ngarepe.”
23Dene Mikhal anake wadon Prabu Saul ora duwe anak nganti tumeka ing dina patine.