2 Księga Samuela 6

6 ¹Dawid znowu zebrał wszystkich wyborowych mężów Izraela, trzydzieści tysięcy. ²Dawid wyruszył z całym swoim ludem z Baale-Juda, aby sprowadzić stamtąd arkę naszego Ojca, nazwaną Imieniem — imieniem Ojca zastępów niebieskich, zasiadającego na cherubach. ³Postawili arkę naszego Ojca na nowym wozie i wywieźli ją z domu Abinadaba, który był na wzgórzu; Uzza i Achio, synowie Abinadaba, prowadzili ten nowy wóz, ⁴wioząc arkę naszego Ojca, a Achio szedł przed arką.

⁵Dawid i cały dom Izraela radowali się przed naszym Ojcem z całej siły — przy pieśniach, lirach, harfach, bębenkach, grzechotkach i cymbałach.

⁶Gdy przyszli na klepisko Nachona, Uzza wyciągnął rękę i chwycił arkę naszego Ojca, bo woły się potknęły. ⁷Gniew naszego Ojca zapłonął przeciw Uzzie; poraził go tam za jego brak czci i umarł tam obok arki naszego Ojca. ^a a v7 Nasz Ojciec dał dokładne wskazówki co do noszenia arki; ta tragedia ukazuje ogrom jego świętej obecności pośród jego ludu, a nie Ojca skorego do karania swoich dzieci. ⁸Dawid rozgniewał się, że nasz Ojciec wybuchnął przeciw Uzzie; to miejsce nazywa się Peres-Uzza aż po dziś dzień. ^b b v8 Peres-Uzza znaczy «wyłom przeciw Uzzie» — miejsce to nazwano od tego, co się tam wydarzyło. ⁹Dawid zląkł się naszego Ojca tego dnia i powiedział: „Jak może przyjść do mnie arka naszego Ojca?” ¹⁰Dawid nie chciał wprowadzić arki naszego Ojca do Miasta Dawida, lecz skierował ją do domu Obed-Edoma, Gittejczyka. ¹¹Arka naszego Ojca pozostała trzy miesiące w domu Obed-Edoma, Gittejczyka, a nasz Ojciec pobłogosławił Obed-Edoma i cały jego dom.

¹²Doniesiono królowi Dawidowi: „Nasz Ojciec pobłogosławił dom Obed-Edoma i wszystko, co posiada, ze względu na arkę.” Poszedł więc Dawid i z radością sprowadził arkę naszego Ojca z domu Obed-Edoma do Miasta Dawida.

¹³Gdy ci, którzy nieśli arkę naszego Ojca, zrobili sześć kroków, Dawid złożył w ofierze wołu i tuczne cielę. ¹⁴Potem Dawid tańczył przed naszym Ojcem z całej siły, odziany w lniany efod. ^c c v14 Lniany efod był prostą kapłańską tuniką — praktyczną do oddawania czci, lecz nie uroczystą szatą, jakiej oczekiwano by od króla. ¹⁵Dawid i cały dom Izraela sprowadzali arkę naszego Ojca wśród okrzyków i dźwięku rogów.

Pogarda Michal wobec Dawida

¹⁶Gdy arka naszego Ojca wkraczała do Miasta Dawida, Michal, córka Saula, wyjrzała przez okno i zobaczyła króla Dawida podskakującego i tańczącego przed naszym Ojcem — i wzgardziła nim w swoim sercu. ¹⁷Wnieśli arkę naszego Ojca i ustawili ją na jej miejscu, w namiocie, który Dawid dla niej rozbił, a Dawid złożył przed naszym Ojcem ofiary całopalne i ofiary pojednania. ¹⁸Gdy Dawid skończył składać ofiary całopalne i ofiary pojednania, pobłogosławił lud w imię Ojca zastępów niebieskich. ¹⁹Każdemu z całego ludu — całej rzeszy Izraela, zarówno mężczyznom, jak i kobietom — dał bochenek chleba, placek daktylowy i placek z rodzynków. Potem wszyscy się rozeszli, każdy do swojego domu.

²⁰Gdy Dawid wrócił, aby pobłogosławić swój dom, Michal, córka Saula, wyszła mu naprzeciw i powiedziała: „Jakże to król Izraela okrył się dziś chwałą, obnażając się na oczach niewolnic swoich sług, tak jak bezwstydnie obnaża się byle prostak!”

²¹Dawid powiedział Michal: „To było przed naszym Ojcem, który wybrał mnie zamiast twojego ojca i całego jego domu, aby ustanowić mnie władcą nad ludem naszego Ojca, nad Izraelem. Dlatego będę się radował przed nim. ²²Jeszcze bardziej się uniżę i stanę się małym we własnych oczach; lecz u tych służebnic, o których mówiłaś, u nich dostąpię czci.”

²³A Michal, córka Saula, nie miała dziecka aż do dnia swojej śmierci.