2 Shohlar 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹Dovud yana Isroilning barcha saralangan kishilarini, oʻttiz ming kishini jamladi. ²Dovud, karublar ustida oʻtirgan osmon qoʻshinlari Otasining nomi — oʻsha Nom bilan atalgan Otamizning sandigʻini u yerdan olib kelish uchun, butun xalqi bilan Baale-Yahudodan yoʻlga chiqdi. ³Ular Otamizning sandigʻini yangi aravaga ortib, uni tepalikdagi Abinodabning uyidan olib chiqishdi. Abinodabning oʻgʻillari Uzzo bilan Ahyo yangi aravani haydab borishardi, ⁴aravada esa Otamizning sandigʻi bor edi; Ahyo sandiq oldida yurardi.

⁵Dovud va butun Isroil xalqi Otamiz huzurida butun kuchlari bilan shodlik qilishardi — qoʻshiqlar aytib, lira, chang, childirma, qoʻngʻiroqcha va zanglar chalishardi.

⁶Ular Noxonning xirmoniga yetib kelganda, hoʻkizlar qoqilib ketgani uchun Uzzo qoʻlini choʻzib, Otamizning sandigʻini ushlab qoldi. ⁷Otamizning gʻazabi Uzzoga qarshi alangalanib ketdi. Hurmatsizligi uchun Otamiz uni oʻsha yerda urdi va u Otamizning sandigʻi yonida, oʻsha yerda jon berdi. ^a a v7 Otamiz sandiqni qanday koʻtarish haqida puxta koʻrsatmalar bergan edi. Bu fojia Uning muqaddas huzuri xalqi orasida qanchalar ulugʻvor ekanini koʻrsatadi, farzandlarini urishga shoshilgan Otani emas. ⁸Otamiz Uzzoga qarshi otilib chiqqani uchun Dovud gʻazablandi. Oʻsha joy bugungacha Peres-Uzzo deb ataladi. ^b b v8 Peres-Uzzo “Uzzoga qarshi otilish” degan maʼnoni bildiradi — bu joy oʻsha yerda roʻy bergan voqea uchun shunday nomlangan. ⁹Oʻsha kuni Dovud Otamizdan qoʻrqib qoldi va: “Otamizning sandigʻi qanday qilib menga keladi?” — dedi. ¹⁰Dovud Otamizning sandigʻini Dovud shahriga olib kirishni istamadi, balki uni Gatlik Obed-Edomning uyiga olib bordi. ¹¹Otamizning sandigʻi Gatlik Obed-Edomning uyida uch oy turdi. Otamiz Obed-Edomni va uning butun xonadonini barakali qildi.

¹²Dovud podshohga: “Sandiq tufayli Otamiz Obed-Edomning xonadonini va uning bor mol-mulkini barakali qildi,” deb xabar berishdi. Shunda Dovud borib, Otamizning sandigʻini Obed-Edomning uyidan Dovud shahriga shodlik bilan olib keldi.

¹³Otamizning sandigʻini koʻtarib borayotganlar olti qadam yurishgach, Dovud bir hoʻkiz va bir boqilgan buzoqni qurbonlik qildi. ¹⁴Soʻng Dovud zigʻir efod kiyib, Otamiz huzurida butun kuchi bilan raqsga tushdi. ^c c v14 Zigʻir efod — oddiy kohinlik koʻylagi boʻlib, ibodat uchun qulay, lekin podshohdan kutiladigan tantanali liboslar emas edi. ¹⁵Dovud va butun Isroil xalqi Otamizning sandigʻini hayqiriqlar va burgʻu sadolari bilan olib chiqishdi.

Mikalning Dovudni mensimasligi

¹⁶Otamizning sandigʻi Dovud shahriga kirayotganda, Shoulning qizi Mikal derazadan pastga qarab, Dovud podshohning Otamiz huzurida sakrab, raqsga tushayotganini koʻrdi va koʻnglida uni mensimadi. ¹⁷Ular Otamizning sandigʻini olib kirib, uni Dovud tikkan chodir ichidagi oʻz joyiga qoʻyishdi. Dovud Otamiz huzurida kuydiriladigan qurbonliklar va tinchlik qurbonliklarini keltirdi. ¹⁸Dovud kuydiriladigan qurbonliklar va tinchlik qurbonliklarini keltirib boʻlgach, xalqni osmon qoʻshinlari Otasining nomi bilan duo qildi. ¹⁹U butun xalqqa — Isroilning butun olomoniga, erkagu ayolga — har biriga bittadan non, bitta xurmo kulchasi va bitta mayiz kulchasi berdi. Soʻng hamma, har biri oʻz uyiga, tarqaldi.

²⁰Dovud oʻz xonadonini duo qilish uchun qaytib kelganda, Shoulning qizi Mikal uni kutib olishga chiqdi va: “Bugun Isroil podshohi oʻzini qanday ham ulugʻladi-ya! Qanaqadir tuban bir odam uyatsizlarcha yalangʻochlanganidek, u xizmatkor choʻrilarning koʻz oldida oʻzini yalangʻochladi-ya!” — dedi.

²¹Dovud Mikalga shunday dedi: “Bu Otamiz huzurida edi. U meni otangdan va uning butun xonadonidan afzal koʻrib, Otamizning xalqi — Isroil ustidan hukmdor etib tanladi. Shuning uchun men Uning huzurida shodlik qilaveraman. ²²Men bundan ham koʻra oʻzimni pastroq tutaman, oʻz nazarimda kamtar boʻlaman. Lekin sen aytgan choʻrilar — oʻshalar oldida men hurmatga sazovor boʻlaman.”

²³Shoulning qizi Mikalning esa oʻlgan kunigacha farzandi boʻlmadi.