Otaning Dovud bilan tuzgan ahdi
Dovud Otamiz uchun sadr yogʻochidan uy qurmoqchi boʻladi. Javob buni teskarisiga aylantiradi: Otamizning Oʻzi Dovudga uy quradi — taxti abadiy turadigan zurriyot: Men unga Ota boʻlaman, u esa Menga oʻgʻil boʻladi. Dovud oʻtirib, hayrat ichida buni ibodatda Unga qaytaradi.
7 1Podshoh oʻz saroyida qaror topib, Otamiz unga atrofidagi barcha dushmanlaridan osoyishtalik bergach, 2podshoh Natan paygʻambarga dedi: “Mana, men sadr yogʻochidan qurilgan saroyda yashayapman, Otamizning sandigʻi esa chodirda turibdi.”
3Natan podshohga dedi: “Bor, koʻnglingda borini qil, chunki Otamiz sen bilandir.”
4Lekin oʻsha kechasi Natanga Otamizning kalomi keldi:
5“Borib, qulim Dovudga ayt: Otang shunday deydi: «Yashashim uchun Menga uy quradigan senmisan? 6Men Isroilni Misrdan olib chiqqanimdan to shu kungacha uyda yashamadim, balki chodirni Oʻzimga maskan qilib, joydan-joyga koʻchib yurdim.» 7Butun Isroil bilan koʻchib yurgan har bir yerda, xalqimni boqishni buyurgan biron yoʻlboshchiga: «Nega Menga sadr yogʻochidan uy qurmadingiz?» deb biron soʻz aytdimmi? 8Endi qulim Dovudga ayt: Samoviy qoʻshinlar Otasi shunday deydi: «Men seni Isroil xalqimga hukmronlik qilishing uchun yaylovdan, qoʻy ketidan yurishdan oldim. 9Qayerga borgan boʻlsang, Men sen bilan birga boʻldim va oldingdan barcha dushmanlaringni qirib tashladim. Yer yuzidagi eng ulugʻ zotlar kabi, sening nomingni ulugʻ qilaman. 10Isroil xalqimga bir makon tayinlab, ularni oʻsha yerga joylashtiraman, toki ular oʻz yurtida bezovta boʻlmay yashasinlar. Zolimlar endi ularni ilgarigidek ezmaydilar; 11Isroil xalqim ustidan hakamlar tayinlagan kunlardagi kabi boʻlmaydi. Men seni barcha dushmanlaringdan xalos qilib, osoyishtalik beraman. Otang yana senga shuni aytadiki, U Oʻzi senga bir xonadon barpo etadi. 12Umring tugab, ota-bobolaring qatoriga qoʻshilganingda, Men oʻzingdan boʻlgan, sendan keyin keladigan naslingni tiklab, uning shohligini mustahkamlayman. 13U Mening nomimga uy quradi, Men esa uning shohligi taxtini abadiy mustahkam qilaman. 14Men unga Ota boʻlaman, u esa Menga oʻgʻil boʻladi. U gunoh qilganda, Men uni insonlar tayogʻi bilan, odam bolalarining zarbalari bilan jazolayman, 15biroq sodiq sevgimni, seni oldingdan olib tashlagan Shouldan tortib olganim kabi, undan tortib olmayman. 16Sening sulolang va shohliging Mening huzurimda abadiy turadi; taxting esa abadiy mustahkam boʻladi.»”
17Natan bu soʻzlarning barchasini va butun bu vahiyni Dovudga aytib berdi.
Dovud Otasi huzurida shukr aytadi
18Shunda Dovud podshoh kirib, Otamiz huzurida oʻtirdi va dedi: “Ey Hukmron Ota, men kimman, mening xonadonim nimaki, Sen meni shu yergacha olib kelding? 19Ey Hukmron Ota, bu Sening nazaringda oz boʻlgani kamdek, Sen qulingning xonadoni haqida uzoq kelajakka qadar ham gapirding. Ey Hukmron Ota, barcha insoniyat bilan muomalang shundaymi? 20Dovud Senga yana nima deya olsin? Zero, Sen qulingni bilasan, ey Hukmron Ota. 21Sen Oʻz soʻzing haqi uchun va Oʻz koʻngling istagiga koʻra, bu ulugʻ ishlarning barchasini qilib, uni qulingga oshkor etding. 22Shu bois, ey Hukmron Ota, Sen ulugʻsan! Oʻz quloqlarimiz bilan eshitganlarimizning barchasiga koʻra, Senga oʻxshagani yoʻq, Sendan boʻlak Xudo ham yoʻq. 23Yer yuzida Sening xalqing Isroilga oʻxshagan yana qaysi xalq bor? U — Otamiz borib, Oʻziga xalq qilib sotib olgan, yer yuzidagi yagona xalqdir. Otamiz buni Oʻz nomini ulugʻlash uchun qildi; Misrdan Oʻzi uchun qutqargan xalqing oldidan xalqlarni va ularning xudolarini quvib chiqarib, Sen uchun ulugʻ va dahshatli ishlarni qildi. 24Sen Oʻz xalqing Isroilni abadiy Oʻzingga xos xalq qilib olding, Sen, ey Otamiz, ularning Otasi boʻlding.
25Endi, ey Otamiz, quling va uning xonadoni haqida aytgan soʻzingni abadiy ustivor qilgin, vaʼda qilganingdek amalga oshirgin. 26Sening noming abadiy ulugʻlanadi, odamlar: «Samoviy qoʻshinlar Otasi Isroil uzra Xudodir», deyishadi. Quling Dovudning xonadoni esa Sening huzuringda mustahkam turadi. 27Zero, ey samoviy qoʻshinlar Otasi, Isroil Xudosi, Sen qulingga: «Men senga xonadon quraman», deb buni oshkor qilding. Shuning uchun quling Senga shu duoni aytishga jurʼat topdi.
28Endi, ey Hukmron Ota, Sen Xudosan, Sening soʻzlaring haqdir va Sen qulingga bu ezgulikni vaʼda qilding. 29Endi iltijo qilaman, qulingning xonadonini duo qilgin, toki u Sening huzuringda abadiy davom etsin. Zero, ey Hukmron Ota, Sen shuni aytding, va Sening duoing bilan qulingning xonadoni abadiy barakali boʻladi.”