2 Samuel 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Toe die koning in sy huis gevestig was en ons Vader vir hom rus gegee het van al sy vyande rondom hom, ²het die koning vir die profeet Natan gesê: “Kyk nou, ek woon in ’n huis van sederhout, maar die ark van ons Vader bly in ’n tent.”

³Natan het vir die koning gesê: “Gaan, doen alles wat in jou hart is, want ons Vader is by jou.”

⁴Maar dieselfde nag het die woord van ons Vader tot Natan gekom:

⁵“Gaan sê vir my dienaar Dawid: So sê jou Vader: ‘Is jy die een wat vir my ’n huis sal bou om in te woon? ⁶Ek het nie in ’n huis gewoon van die dag af dat ek Israel uit Egipte laat optrek het tot nou toe nie, maar ek het van plek tot plek getrek met ’n tent as my woning.’ ⁷Oral waar ek met die hele Israel getrek het, het ek ooit ’n woord gesê vir enige leier wat ek beveel het om my volk op te pas: ‘Waarom het julle nie vir my ’n huis van sederhout gebou nie?’ ⁸Sê nou vir my dienaar Dawid: So sê die Vader van die hemelse leërmagte: ‘Ek het jou van die weiveld af geneem, van agter die skape af, om oor my volk Israel te heers. ⁹Ek was by jou oral waar jy gegaan het, en ek het al jou vyande voor jou uitgeroei. Ek sal jou naam groot maak, soos die grootstes op die aarde. ¹⁰Ek sal vir my volk Israel ’n plek gee en hulle daar plant sodat hulle ongestoord in hulle eie plek kan woon. Gewelddadige mense sal hulle nie meer verdruk soos vroeër nie, ¹¹van die tyd af dat ek rigters oor my volk Israel aangestel het. Ek sal jou rus gee van al jou vyande. Jou Vader maak ook aan jou bekend dat hy self vir jou ’n huis sal maak. ¹²Wanneer jou dae ten einde loop en jy by jou voorvaders rus, sal ek jou nageslag ná jou verwek, wat uit jou eie liggaam voortkom, en ek sal sy koninkryk vestig. ¹³Hy sal vir my naam ’n huis bou, en ek sal die troon van sy koninkryk vir ewig vestig. ¹⁴Ek sal sy Vader wees, en hy sal my seun wees. Wanneer hy sondig, sal ek hom tugtig met ’n menslike roede, met houe wat mensehande uitdeel, ¹⁵maar my verbondsliefde sal nie van hom wyk nie, soos ek dit van Saul weggeneem het, wat ek voor jou verwyder het. ¹⁶Jou huis en jou koninkryk sal vir ewig voor my voortbestaan; jou troon sal vir ewig vasstaan.’”

¹⁷Natan het al hierdie woorde en hierdie hele gesig aan Dawid oorgedra.

Dawid dank sy Vader

¹⁸Toe het koning Dawid ingegaan en voor ons Vader gaan sit, en hy het gesê: “Wie is ek, Soewereine Vader, en wat is my huis, dat u my so ver gebring het? ¹⁹Asof dit ’n geringe saak in u oë was, Soewereine Vader, het u ook oor die huis van u dienaar gespreek tot ver in die toekoms. Is dit u gebruik met die hele mensdom, Soewereine Vader? ²⁰Wat kan Dawid nog vir u sê? Want u ken u dienaar, o Soewereine Vader. ²¹Ter wille van u woord en volgens u eie hart het u al hierdie groot dinge gedoen en dit aan u dienaar bekend gemaak. ²²Daarom is u groot, Soewereine Vader. Daar is niemand soos u nie, en geen God buiten u nie, volgens alles wat ons met ons eie ore gehoor het. ²³Wie is soos u volk Israel, die een nasie op aarde wat ons Vader gaan verlos het as ’n volk vir homself, om vir homself ’n naam te maak, en om vir u groot en ontsagwekkende dinge te doen—deur nasies en hulle gode voor u volk uit te dryf, wat u vir uself uit Egipte verlos het? ²⁴U het u volk Israel vir ewig u eie gemaak, en u, ons Vader, het hulle Vader geword.

²⁵En nou, ons Vader, hou vir ewig die woord wat u oor u dienaar en sy huis gespreek het, en doen soos u beloof het.’ ²⁶U naam sal vir ewig groot wees, en mense sal sê: ‘Die Vader van die hemelse leërmagte is God oor Israel.’ Die huis van u dienaar Dawid sal voor u vasstaan. ²⁷Want u, Vader van die hemelse leërmagte, God van Israel, het dit aan u dienaar geopenbaar: ‘Ek sal vir jou ’n huis bou.’ Daarom het u dienaar moed gevind om hierdie gebed tot u te bid.

²⁸En nou, Soewereine Vader, u is God, u woorde is waar, en u het hierdie goeie ding aan u dienaar beloof. ²⁹So nou dan, seën asseblief die huis van u dienaar, sodat dit vir ewig voor u kan voortduur. Want u, Soewereine Vader, het gespreek, en deur u seën sal die huis van u dienaar vir ewig geseën wees.”