دوېم سموئيل 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹کله چې بادشاه په خپل کور کښې آرام سره اوسېدو، او زمونږ پلار هغۀ ته د ګرد چاپېره ټولو دښمنانو نه سکون ورکړے وو، ²نو بادشاه ناتن نبى ته ووئيل چې، ”وګوره، زۀ د ديودار په کور کښې اوسېږم، خو د زمونږ پلار صندوق په خېمه کښې پروت دے.“

³ناتن بادشاه ته ووئيل چې، ”لاړ شه، څۀ چې ستا په زړۀ کښې دى هغه ټول وکړه، ځکه چې زمونږ پلار ستا سره دے.“

⁴خو په هم هغه شپه د زمونږ پلار کلام ناتن ته راغلو چې،

⁵”لاړ شه زما نوکر داؤد ته ووايه چې، ستا پلار داسې فرمائى چې، ’آيا تۀ هغه يې چې زما دپاره د اوسېدو کور جوړ کړې؟ ⁶د هغه وخت راهيسې چې ما اِسرائيل د مِصر نه راوويستلو، تر اوسه پورې ما په کوم کور کښې ژوند نۀ دے کړے، بلکې زۀ د خپل اوسېدو دپاره په خېمه کښې د يو ځائ نه بل ځائ ته ګرځېدلے يم.‘ ⁷چرته چې زۀ د ټول اِسرائيل سره ګرځېدلے يم، آيا ما کله هم د اِسرائيل کوم مشر ته چې ما هغۀ ته د خپل قوم د څرولو حُکم کړے وو، داسې کومه خبره کړې ده چې، ’تاسو زما دپاره د ديودار کور ولې نۀ دے جوړ کړے؟‘ ⁸نو اوس زما نوکر داؤد ته ووايه چې، د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى چې، ’ما تۀ د څرو ځائ نه، د رمې د شا تګ نه راوستلې، چې زما قوم اِسرائيل باندې حکومت وکړې. ⁹چرته چې تۀ لاړې، زۀ ستا سره وم، او ستا ټول دښمنان مې ستا د مخې نه ختم کړل. زۀ به ستا نوم لوئ کړم، لکه د زمکې د لويانو په شان. ¹⁰زۀ به خپل قوم اِسرائيل دپاره يو ځائ تيار کړم او هلته به يې کېنوم چې په خپل ځائ کښې بې فکره اوسېږى. نور به يې لکه پخوا ظالمان نۀ ځوروى، ¹¹د هغه وخت راهيسې چې ما خپل قوم اِسرائيل باندې قاضيان مقرر کړل. زۀ به تا له ستا د ټولو دښمنانو نه سکون درکړم. ستا پلار تا ته دا هم اعلانوى چې هغه به پخپله ستا دپاره يو کور جوړ کړى. ¹²کله چې ستا ورځې ختمې شى او تۀ د خپلو پلرونو سره آرام وکړې، نو زۀ به ستا د تخم نه، چې ستا د بدن نه راوځى، ستا نه پس هغه راپورته کړم، او د هغۀ بادشاهى به ټينګه کړم. ¹³هغه به زما د نوم دپاره يو کور جوړ کړى، او زۀ به د هغۀ د بادشاهۍ تخت د تل دپاره ټينګ کړم. ¹⁴زۀ به د هغۀ پلار يم، او هغه به زما زوئ وى. کله چې هغه ګناه وکړى، نو زۀ به هغه د اِنسان په امسا سره، د اِنسانانو د لاسونو په ګوزارونو سره تنبيه کړم، ¹⁵خو زما مينه به هغه نۀ پرېږدى، لکه څنګه چې ما هغه د ساؤل نه واخسته، چې ما هغه ستا د مخې نه لرې کړو. ¹⁶ستا کور او ستا بادشاهى به زما په وړاندې د تل دپاره قائمه وى، ستا تخت به د تل دپاره ټينګ وى.‘“

¹⁷ناتن داؤد ته دا ټولې خبرې او دا ټوله رويا بيان کړه.

داؤد د خپل پلار په وړاندې شکر ادا کوى

¹⁸نو داؤد بادشاه ننوتو او د زمونږ پلار په وړاندې کښېناستو، او ووئيل چې، ”اے مالِکه پلاره، زۀ څوک يم، او زما کور څۀ دے، چې تا زۀ تر دې ځايه راورسولم؟ ¹⁹اے مالِکه پلاره، ګنى دا ستا په نظر کښې يوه وړه خبره وه، چې تا د خپل نوکر د کور په حقله د راتلونکى وخت دپاره هم فرمائيلى دى. اے مالِکه پلاره، آيا ستا د ټولو اِنسانانو سره دا دستور دے؟ ²⁰داؤد تا ته نور څۀ ووائى؟ ځکه چې اے مالِکه پلاره، تۀ خپل نوکر پېژنې. ²¹د خپل کلام په خاطر او د خپل زړۀ په مطابق، تا دا ټوله لويى وکړه، او خپل نوکر ته دې څرګنده کړه. ²²نو اے مالِکه پلاره، تۀ لوئ يې. ستا په شان بل هيڅوک نشته، او ستا نه بغير بل خُدائ نشته، څومره چې مونږ په خپلو غوږونو اورېدلى دى. ²³ستا د قوم اِسرائيل په شان بل څوک دے، هغه يو قوم چې په زمکه باندې زمونږ پلار ولاړو چې هغه د ځان دپاره د يو قوم په توګه خلاص کړى، او د ځان دپاره نوم پېدا کړى، او ستا دپاره لوئ او هيبتناک کارونه وکړى — چې ستا د قوم د مخې نه يې قومونه او د هغوئ بتان وشړل، چې تا هغوئ د ځان دپاره د مِصر نه خلاص کړل؟ ²⁴تا خپل قوم اِسرائيل د تل دپاره د ځان کړو، او تۀ، اے زمونږ پلاره، د هغوئ پلار شوې.

²⁵او اوس، اے زمونږ پلاره، هغه کلام چې تا د خپل نوکر او د هغۀ د کور په حقله فرمائيلے دے، د تل دپاره قائم وساته، او لکه څنګه چې تا وعده کړې ده هغه شان وکړه.‘ ²⁶ستا نوم به د تل دپاره لوئ وى، او خلق به وائى چې، ’د آسمانى لښکرو پلار د اِسرائيل خُدائ دے.‘ او د ستا د نوکر داؤد کور به ستا په وړاندې قائم وى. ²⁷ځکه چې اے د آسمانى لښکرو پلاره، اے د اِسرائيل خُدايه، تا خپل نوکر ته دا ظاهره کړه چې، ’زۀ به ستا دپاره يو کور جوړ کړم.‘ نو ستا نوکر ته جرئت پېدا شو چې تا ته دا دُعا وکړى.

²⁸او اوس، اے مالِکه پلاره، تۀ خُدائ يې، او ستا خبرې رښتيا دى، او تا خپل نوکر ته د دې ښۀ شى وعده کړې ده. ²⁹نو اوس، مهربانى وکړه او د خپل نوکر کور ته برکت ورکړه، چې ستا په وړاندې د تل دپاره قائم وى. ځکه چې اے مالِکه پلاره، تا فرمائيلى دى، او ستا د برکت په وجه به د ستا د نوکر کور د تل دپاره برکتى وى.“