2 Samuel 7

7 ¹Kral sarayına yerleşmiş, Babamız da onu çevresindeki bütün düşmanlarından kurtararak rahata kavuşturmuştu. ²Kral, Peygamber Natan'a, «Bak, ben sedir ağacfrom bir sarayda oturuyorum; oysa Babamız'ın Sandığı bir çadırda duruyor» dedi.

³Natan krala, «Git, yüreğinde olan her şeyi yap; çünkü Babamız seninledir» dedi.

⁴Ama o gece Babamız'ın sözü Natan'a geldi:

⁵«Git, kulum Davut'a şöyle de: Baban diyor ki: ‹Oturmam için bana bir ev yapacak olan sen misin? ⁶İsrailliler'i Mısır'dan çıkardığım günden bugüne dek hiçbir evde oturmadım; konutum olan bir çadırda oradan oraya göçüp durdum.› ⁷Bütün İsrailliler'le birlikte dolaştığım yerlerde, halkımı gütmesini buyurduğum önderlerden herhangi birine, ‹Bana neden sedir ağacından bir ev yapmadınız?› diye tek bir söz söyledim mi? ⁸«Şimdi kulum Davut'a şöyle de: Göksel Orduların Babası diyor ki: ‹Halkım İsrail'e önder olasın diye seni otlaklardan, davarın ardından aldım. ⁹Gittiğin her yerde seninleydim, önünden bütün düşmanlarını yok ettim. Adını dünyanın en büyüklerinin adı gibi büyük kılacağım. ¹⁰Halkım İsrail'e bir yurt sağlayacak, onları oraya yerleştireceğim; kendi topraklarında güven içinde yaşasınlar, bir daha rahatsız edilmesinler. Kötü kişiler eskisi gibi onlara artık baskı yapmayacak; ¹¹halkım İsrail'in üzerine hakimler atadığım günden bu yana yaptıkları gibi. Seni bütün düşmanlarından kurtarıp rahata kavuşturacağım. Baban ayrıca sana şunu bildiriyor: Kendisi senin için bir ev kuracak. ¹²Günlerin dolup atalarına kavuşunca, senden sonra öz oğlundan gelecek olan soyunu ortaya çıkaracak, onun krallığını pekiştireceğim. ¹³Adıma bir ev kuracak olan odur; ben de onun krallığının tahtını sonsuza dek kuracağım. ¹⁴Ben ona Baba olacağım, o da bana oğul olacak. Suç işlediğinde, onu insanların sopasıyla, insan ellerinin vuruşlarıyla yola getireceğim. ¹⁵Ama antlaşma sevgimi, önünden kaldırdığım Saul'dan esirgediğim gibi ondan esirgemeyeceğim. ¹⁶Evin ve krallığın önümde sonsuza dek sürecek; tahtın sonsuza dek kurulmuş kalacak.›»

¹⁷Natan bütün bu sözleri ve görümün tümünü olduğu gibi Davut'a bildirdi.

Davut Babası'nın Önünde Şükrediyor

¹⁸Bunun üzerine Kral Davut içeri girip Babamız'ın önünde oturdu ve şöyle dedi: «Ben kimim, ey Egemen Baba, evim nedir ki, beni buraya kadar getirdin? ¹⁹Sanki bu gözünde küçük bir şeymiş gibi, ey Egemen Baba, kulunun evinin uzak geleceği hakkında da konuştun. Bütün insanlarla ilgili yolun bu mudur, ey Egemen Baba? ²⁰Davut sana başka ne diyebilir? Çünkü sen kulunu tanıyorsun, ey Egemen Baba. ²¹Sözünün hatırı için ve kendi yüreğine göre, bütün bu büyük işleri yaptın ve kuluna bildirdin. ²²Bu yüzden büyüksün, ey Egemen Baba! Kendi kulaklarımızla duyduğumuz her şeye göre senin gibisi yok; senden başka Tanrı da yok. ²³Yeryüzünde halkın İsrail'e benzeyen başka kim var? Babamız'ın kendisi için bir halk olarak kurtarmaya gittiği tek ulus odur. Kendine bir ad kazanmak, Mısır'dan kendin için kurtardığın halkının önünden ulusları ve onların ilahlarını kovarak senin için büyük ve heybetli işler yapmak için gitti. ²⁴Halkın İsrail'i sonsuza dek kendine öz halk yaptın; sen, ey Babamız, onların Babası oldun.

²⁵Şimdi, ey Babamız, kulun ve onun evi hakkında verdiğin sözü sonsuza dek tut ve söz verdiğin gibi yap.› ²⁶Adın sonsuza dek büyük olacak ve insanlar, ‹Göksel Orduların Babası İsrail'in üzerinde Tanrı'dır› diyecekler. Kulun Davut'un evi de önünde sağlam duracak. ²⁷Sen, ey Göksel Orduların Babası, İsrail'in Tanrısı, kuluna, ‹Sana bir ev kuracağım› diye açıkladın. Bu yüzden kulun sana bu duayı etmeye cesaret buldu.

²⁸Şimdi, ey Egemen Baba, sen Tanrı'sın, sözlerin gerçektir ve kuluna bu iyi şeyi vaat ettin. ²⁹Şimdi lütfen kulunun evini kutsa ki, önünde sonsuza dek sürsün. Çünkü sen, ey Egemen Baba, konuştun; senin kutsamanla kulunun evi sonsuza dek kutsanmış olacak.»