Perjangjian Rama jeung Daud
Daud hayang ngawangun bumi tina kai kiputri pikeun Rama urang. Waleranana malik: Rama urang anu bakal ngawangun wangsa pikeun Daud, turunan anu tahtana ajeg salalanggengna — Kami bakal jadi Rama-Na, sarta anjeunna bakal jadi putra Kami. Daud diuk sarta ngadoakeun deui eta kalayan heran.
7 1Sanggeus raja matuh di karatonna, sarta Rama urang geus maparin katengtreman ka anjeunna tina sakabeh musuh anu aya di sakurilingna, 2raja ngandika ka Nabi Natan, “Tenjo ku maneh, kami matuh di hiji gedong tina kai aras, ari peti perjangjian Rama urang mah aya di jero kemah.”
3Natan ngawaler ka raja, “Mangga, laksanakeun sadaya anu aya dina manah anjeun, margi Rama urang nyarengan ka anjeun.”
4Tapi peuting eta keneh, turun pangandika Rama urang ka Natan, saur-Na kieu:
5“Indit, bejakeun ka Daud, abdi Kami: Kieu timbalan Rama maneh: ‘Na maneh anu rek ngadegkeun gedong pikeun tempat matuh Kami? 6Ti barang Kami nyandak Israil kaluar ti Mesir nepi ka ayeuna, Kami tacan kungsi matuh di jero gedong, tapi salawasna ngumbara ti hiji tempat ka tempat sejen bari ngagem kemah pikeun tempat cicing Kami.’ 7Di mana bae Kami ngumbara jeung sakumna urang Israil, na Kami kungsi nyarita sakecap oge ka salah saurang pamingpin anu ku Kami dititah ngangon umat Kami, ‘Naha maneh teu ngadegkeun gedong tina kai aras pikeun Kami?’ 8Ayeuna bejakeun ka Daud, abdi Kami: Kieu timbalan Rama, Gustining balad sawarga: ‘Kami geus nyokot maneh ti tegal pangangonan, ti pagawean ngangon domba, pikeun marentah umat Kami, Israil. 9Kami geus nyarengan maneh ka mana bae maneh indit, sarta geus numpes sakabeh musuh maneh ti hareupeun maneh. Kami rek ngagungkeun ngaran maneh, sarua jeung jelema-jelema anu pangagungna di bumi. 10Kami rek nyadiakeun hiji tempat pikeun umat Kami Israil sarta rek melak maranehna di dinya, supaya bisa hirup tengtrem di tempatna sorangan. Jalma-jalma telenges moal nindes deui ka maranehna saperti bareto, 11ti mimiti Kami ngangkat hakim-hakim pikeun umat Kami Israil. Kami rek maparin katengtreman ka maneh tina sakabeh musuh maneh. Jaba ti eta Rama maneh ngandika ka maneh, yen Mantenna nyalira anu bakal ngadegkeun hiji gedong pikeun maneh. 12Lamun umur maneh geus tamat sarta maneh mulang ngahiji jeung karuhun maneh, Kami rek ngajungjung turunan maneh sanggeus maneh, anu medal tina getih daging maneh sorangan, sarta Kami rek negerkeun karajaanana. 13Manehna bakal ngadegkeun hiji gedong pikeun ngaran Kami, sarta Kami bakal negerkeun tahta karajaanana salalanggengna. 14Kami bakal jadi Rama pikeun manehna, sarta manehna bakal jadi putra Kami. Mun manehna migawe dosa, Kami bakal ngawarah manehna ku iteuk manusa, ku teunggeulan leungeun jelema, 15tapi asih satia Kami moal ninggalkeun manehna, sakumaha Kami geus nyabut eta ti Saul, anu ku Kami disingkirkeun ti hareupeun maneh. 16Gedong maneh jeung karajaan maneh bakal langgeng salalanggengna di payuneun Kami; tahta maneh bakal tetep ngadeg salawasna.’”
17Natan tuluy nepikeun ka Daud sakabeh pangandika jeung sagemblengna titingalan ieu.
Daud Muji Sukur di Payuneun Rama
18Raja Daud tuluy lebet terus calik di payuneun Rama urang, sarta unjukan, “Saha atuh abdi teh, nun Gusti Ama, sareng naon gedong abdi teh, dugi ka abdi ku Gusti dicandak dugi ka darajat sakieu? 19Sihoreng ieu teh dianggap perkawis anu alit dina paningal Gusti, nun Gusti Ama, dugi ka Gusti ngandika ngeunaan gedong abdi Gusti pikeun mangsa anu jauh ka hareup. Dupi ieu teh adat Gusti ka sakumna umat manusa, nun Gusti Ama? 20Naon deui atuh anu tiasa diunjukkeun ku Daud ka Gusti? Margi Gusti parantos uninga kana kaayaan abdi Gusti, nun Gusti Ama. 21Ku karana pangandika Gusti sareng kersaning manah Gusti nyalira, Gusti parantos ngalampahkeun sagala kaagungan ieu, sareng ngawartoskeun eta ka abdi Gusti. 22Nun Gusti Ama, Gusti teh maha agung. Teu aya anu sami sareng Gusti, sareng teu aya Allah salian ti Gusti, numutkeun sagala rupi anu parantos kakuping ku ceuli kami sorangan. 23Saha deui anu sami sareng umat Gusti, Israil, hiji-hijina bangsa di bumi anu ku Rama urang didatangan pikeun ditebus jadi umat kagungan Mantenna, kalayan ngadamel asma pikeun salira-Na, sareng ngayakeun perkawis anu agung tur matak pikagimireun pikeun Gusti—nyingkirkeun bangsa-bangsa sareng dewa-dewana ti payuneun umat Gusti, anu ku Gusti ditebus kanggo salira Gusti ti Mesir? 24Gusti parantos ngajantenkeun umat Gusti Israil jadi kagungan Gusti salalanggengna, sareng Gusti, Rama urang, jumeneng Rama pikeun maranehna.
25Ayeuna, nun Ama, mugi lastarikeun salalanggengna pangandika anu ku Gusti parantos diucapkeun ngeunaan abdi Gusti sareng gedongna, sarta mugi laksanakeun sakumaha jangji Gusti.’ 26Asma Gusti bakal agung salalanggengna, sarta jalma-jalma bakal ngucap, ‘Rama, Gustining balad sawarga, nya eta Allah anu ngawasaan Israil.’ Sarta gedong abdi Gusti, Daud, bakal ngadeg pengkuh di payuneun Gusti. 27Margi Gusti, nun Rama, Gustining balad sawarga, Allah Israil, parantos nyatakeun hal ieu ka abdi Gusti, ‘Kami bakal ngadegkeun hiji gedong pikeun maneh.’ Ku margi kitu abdi Gusti ngagaduhan wawanen pikeun ngunjukkeun ieu paneda ka Gusti.
28Ayeuna, nun Gusti Ama, Gusti teh Allah, sagala pangandika Gusti teh leres, sareng Gusti parantos ngajangjikeun perkawis anu sae ieu ka abdi Gusti. 29Ku margi kitu, mugi Gusti ngaberkahan gedong abdi Gusti, supados tiasa langgeng salalanggengna di payuneun Gusti. Margi Gusti, nun Gusti Ama, parantos ngandika, sareng ku berkah Gusti, gedong abdi Gusti bakal diberkahan salalanggengna.”